Llyfr Deuteronium. Y Beibl Cysger-Ln (1620) yn yr iaith Gymraeg. Testun ar lein. 2342k Gwefan Cymru-Catalonia : la Web de Galles i Catalunya : Wales-Catalonia Website. La Bblia en galls de lany 1620. Text electrnic. Dhə Bibəl in Welsh. The 1620 Holy Bible in Welsh. Online Edition.

http://www.kimkat.org/amryw/1_testunau/sion_prys_003_beibl_deuteronium_05_2342k.htm

0001 Yr Hafan
neu trwy Google: #kimkat0001

..........2657k Y Fynedfa yn Gymraeg
neu trwy Google: #kimkat2657k

....................
0009k Y Gwegynllun
neu trwy Google: #kimkat0009k

..............................
0960k Cywaith Sin Prys (Testunau yn Gymraeg) - Mynegai
neu trwy Google: #kimkat0960k

........................................... 1281k Y Gyfeirddalen i Feibl Wiliam Morgan 1620
neu trwy Google: #kimkat1281k

.............................................................y tudalen hwn

 

 


(delw 0003)

 

 

 

Gwefan Cymru-Catalonia
La Web de Catalunya i Galles

Cywaith Sin Prys - Testunau Cymraeg ar y We

 

 

Y Beibl Cysegr-ln: (05) Deuteronium


0860k Ein llyfr ymwelwyr


Archwiliwch y wefan hon
---
Adeiladwaith y wefan
---
Beth sydd yn newydd?

(delw 7277)



 

 

xxxx (ddim ar gael eto) Y tudalen hwn yn ddwyieithog (Cymraeg a Saesneg)

 

(Sganiad heb ei gywiro yw hwn, ac felly yn frith o wallau. Cyn hir gobeithio cawn ni gyfle i roi trefn arno)

(This is a scan which has not been corrected yet. There are many errors in the text) 2008-12-29

 


ŵŷ


PUMED LLYFR MOSES, YR HWN A ELWIR
DEUTERONOMIUM


PENNOD 1

1:1 Dyma y geiriau a ddywedodd Moses wrth holl Israel, or tu yma ir Iorddonen, yn yr anialwch, ar y rhos gyferbyn r mr coch, rhwng Paran, a Toffel, a Laban, a Haseroth, a Disahab.

1:2 (Taith un diwrnod ar ddeg sydd o Horeb, ffordd yr eir i fynydd Seir, hyd Cades-Barnea.)

1:3 A bu yn y ddeugeinfed flwyddyn, yn yr unfed mis ar ddeg, ar y dydd cyntaf or mis, i Moses lefaru wrth feibion Israel, yn l yr hyn oll a orchmynasai yr ARGLWYDD iddo ei ddywedyd wrthynt;

1:4 Wedi iddo ladd Sehon brenin yr Amoriaid, yr hwn oedd yn trigo yn Hesbon, ac Og brenin Basan, yr hwn oedd yn trigo yn Astaroth, o fewn Edrei;

1:5 Or tu yma ir Iorddonen, yng ngwlad Moab, y dechreuodd Moses egluror gyfraith hon, gan ddywedyd,

1:6 Yr ARGLWYDD ein Duw a lefarodd wrthym ni yn Horeb, gan ddywedyd, Digon i chwi drigo hyd yn hyn yn y mynydd hwn:

1:7 Dychwelwch, a chychwynnwch rhagoch, ac ewch i fynydd yr Amoriaid, ac iw holl gyfagos leoedd; ir rhos, ir mynydd, ac ir dyffryn, ac ir deau, ac i borthladd y mr, i dir y Canaaneaid, ac i Libanus, hyd yr afon fawr, afon Ewffrates.

1:8 Wele, rhoddais y wlad och blaen chwi: ewch i mewn, a pherchenogwch y wlad yr hon a dyngodd yr ARGLWYDD ich tadau chwi, i Abraham, i Isaac, ac i Jacob, ar ei rhoddi iddynt, ac iw had ar eu hl hwynt.

1:9 A mi a leferais wrthych yr amser hwnnw, gan ddywedyd, Ni allaf fi fy hun eich cynnal chwi:

 

1:10 Yr arglwydd eich Duw ach lluosogodd chwi; ac wele chwi heddiw fel sr y nefoedd o luosowgrwydd.


1:
11 (arglwydd dduw eich tadau ach cynyddo yn fil lluosocach nag ydych, ac ach bendithio, fel y llefarodd efe wrthych!)


1:
12 Pa wedd y dygwn fy hun eich blinder, ach baich, ach ymryson chwi?


1:
13 Moeswch i chwi wŷr doethion, a deallus, a rhai hynod trwy eich llwythau; fel y gosodwyf hwynt yn bennau arnoch chwi.


1:
14 Ac atebasoch fi, a dywedasoch, Da yw gwneuthur y peth a ddywedaist.


1:
15 Cymerais gan hynny bennau eich llwythau chwi, sef gwŷr doethion, a rhai hynod, ac au gwneuthum hwynt yn bennau arnoch; sef yn gapteiniaid ar filoedd, ac yn gapteiniaid ar gannoedd, ac yn gapteiniaid ar ddegau a deugain, ac yn gapteiniaid ar ddegau, ac yn swyddogion yn eich llwythau chwi.


1:
16 Ar amser hwnnw y gorchmynnais ich barnwyr chwi, gan ddywedyd, Gwrandewch ddadleuon rhwng eich brodyr, a bernwch yn gyfiawn rhwng gŵr ai frawd, ac ar dieithr sydd gydag ef.


1:
17 Na chydnabyddwch wynebau mewn barn; gwrandewch ar y lleiaf, yn gystal ag ar y mwyaf: nac ofnwch wyneb gŵr; oblegid y farn sydd eiddo Duw: ar peth a fydd rhy galed i chwi, a ddygwch ataf fi, a mi ai gwrandawaf.


1:
18 Gorchmynnais i chwi hefyd yr amser hwnnw yr holl bethau a ddylech eu gwneuthur.


1:
19 A phan fudasom o Horeb, ni a gerddasom trwyr holl anialwch mawr ac ofnadwy hwnnw, yr hwn a welsoch ffordd yr eir i fynydd yr Amoriaid, fel y gorchmynasai yr arglwydd ein Duw i ni: ac a ddaethom i Cades-Barnea.


1:
20 A dywedais wrthych, Daethoch hyd fynydd yr Amoriaid, yr hwn y mae yr arglwydd ein Duw yn ei roddi i ni.


1:
21 Wele, yr arglwydd dy dduw a roddes y wlad oth flaen: dos i fyny a pherchenoga hi, fel y llefarodd arglwydd dduw dy dadau wrthynt; nac ofna, ac na lwfrha.


1:
22 A chwi oll a ddaethoch ataf, ac a ddywedasoch, Anfonwn wŷr on blaen, a hwy a chwiliant y wlad i ni, ac a fynegant beth i ni am y ffordd yr awn i fyny ar hyd-ddi, ac am y dinasoedd y deuwn i mewn iddynt.


1:
23 Ar peth oedd dda yn fy ngolwg: ac mi a gymerais ddeuddengwr ohonoch, un gŵr o bob llwyth.


1:
24 A hwy a droesant, ac a aethant i fyny ir mynydd, ac a ddaethant hyd ddyffryn Escol, ac ai chwiliasant ef.


1:
25 Ac a gymerasant o ffrwyth y tir yn eu llaw, ac ai dygasant i waered atom ni, ac a ddygasant air i ni drachefn, ac a ddywedasant, Da yw y wlad y mae yr arglwydd ein Duw yn ei rhoddi i ni.


1:
26 Er hynny ni fynnech fyned i fyny, ond gwrthryfelasoch yn erbyn gair yr arglwydd eich Duw.


1:
27 Grwgnachasoch hefyd yn eich pebyll, a dywedasoch, Am gasu or arglwydd nyni, y dug efe ni allan o dir yr Aifft in rhoddi yn llaw yr Amoriaid, in difetha.


1:
28 I ba le yr awn i fyny? ein brodyr an digalonasant ni, gan ddywedyd, Pobl fwy a hwy na nyni ydynt; dinasoedd mawrion a chaerog hyd y nefoedd: meibion yr Anaciaid hefyd a welsom ni yno.


1:
29 Yna y dywedais wrthych, Nac arswydwch, ac nac ofnwch rhagddynt hwy.


1:
30 Yr arglwydd eich Duw, yr hwn sydd yn myned och blaen, efe a ymladd drosoch, yn 1 yr hyn oll a wnaeth efe eroch chwi yn yr Aifft o flaen eich llygaid;


1:
31 Ac yn yr anialwch, lle y gwelaist fel yth ddug yr arglwydd dy dduw, fel y dwg gŵr ei fab, yn yr holl ffordd a gerddasoch, nes eich dyfod ir man yma.


1:
32 Eto yn y peth hyn ni chredasoch chwi yn yr arglwydd eich Duw,


1:
33 Yr hwn oedd yn myned och blaen chwi ar hyd y ffordd, i chwilio i chwi am le i wersyllu; y nos mewn tn, i ddangos i chwi pa ffordd yr aech, ar dydd mewn cwmwl.


1:
34 A chlybu yr arglwydd lais eich geiriau; ac a ddigiodd, ac a dyngodd, gan ddywedyd,


1:
35 Diau na chaiff yr un or dynion hyn, or genhedlaeth ddrwg hon, weled y wlad dda yr hon y tyngais ar ei rhoddi ich tadau chwi;


1:
36 Oddieithr Caleb mab Jeffunne: efe ai gwl hi, ac iddo ef y rhoddaf y wlad y sangodd efe arni, ac iw feibion; o achos cyflawni ohono wneuthur ar l yr arglwydd.


1:
37 Wrthyf finnau hefyd y digiodd yr arglwydd och plegid chwi, gan ddywedyd, Tithau hefyd ni chei fyned i mewn yno.


1:
38 Josua mab Nun, yr hwn sydd yn sefyll ger dy fron di, efe a i mewn yno: cadarnha di ef; canys efe ai rhan hi yn etifeddiaeth i Israel.


1:
39 Eich plant hefyd, y rhai y dywedasoch y byddent yn ysbail, ach meibion chwi, y rhai ni wyddant heddiw na da na drwg, hwynt-hwy a nt i mewn yno, ac iddynt hwy y rhoddaf hi, a hwy ai perchenogant hi.


1:
40 Trowch chwithau, ac ewch ir anialwch ar hyd ffordd y mr coch.


1:
41 Yna yr atebasoch, ac a ddywedasoch wrthyf, Pechasom yn erbyn yr arglwydd: nyni a awn i fyny ac a ymladdwn, yn 1 yr hyn oll a orchmynnodd yr arglwydd ein Duw i ni. A gwisgasoch bob un ei arfau rhyfel, ac a ymroesoch i fyned i fyny ir mynydd.


1:
42 A dywedodd yr arglwydd wrthyf, Dywed wrthynt, Nac ewch i fyny, ac na ryfelwch; oblegid nid ydwyf fi yn eich mysg chwi; rhag eich taro o flaen eich gelynion.


1:
43 Felly y dywedais wrthych; ond ni wrandawsoch, eithr gwrthryfelasoch yn erbyn gair yr arglwydd; rhyfygasoch hefyd, ac aethoch i fyny ir mynydd.


1:
44 A daeth allan yr Amoriaid, oedd yn trigo yn y mynydd hwnnw, ich cyfarfod chwi; ac ach ymlidiasant fel y gwnai gwenyn, ac ach difethasant chwi yn Seir, hyd Horma.


1:
45 A dychwelasoch, ac wylasoch gerbron yr arglwydd: ond ni wrandawodd yr arglwydd ar eich llef, ac ni roddes glust i chwi.


1:
46 Ac arosasoch yn Cades ddyddiau lawer, megis y dyddiau yr arosasoch or blaen.


PENNOD 2


2:1 Yna
y troesom, ac yr aethom ir anialwch, ar hyd ffordd y mr coch, fel y dywedasai yr arglwydd wrthyf, ac a amgylchasom fynydd Seir ddyddiau lawer.


2:
2 Llefarodd yr arglwydd hefyd wrthyf, gan ddywedyd,


2:
3 Digon i chwi amgylchu y mynydd hwn hyd yn hyn; ymchwelwch rhagoch tuar gogledd.


2:
4 A gorchymyn ir bobl, gan ddywedyd, Yr ydych i dramwyo trwy derfynau eich brodyr, meibion Esau, y rhai sydd yn trigo yn Seir: a hwythau a ofnant rhagoch: ond ymgedwch yn ddyfal.


2:
5 Nac ymyrrwch arnynt: oherwydd ni roddaf i chwi ou tir hwynt gymaint a lled troed; canys yn etifeddiaeth i Esau y rhoddais fynydd Seir;


2:
6 Prynwch fwyd ganddynt am Brian, fel y bwytaoch: a phrynwch hefyd ddwfr ganddynt am arian, fel yr yfoch,


2:
7 Canys yr arglwydd dy dduw ath fendithiodd di yn holl waith dy law: gwybu dy gerdded yn yr anialwch mawr hwn: y deugain mlynedd hyn y bu yr arglwydd dy dduw gyda thi; ni bu arnat eisiau dim.


2:
8 Ac wedi ein myned heibio oddi wrth ein brodyr, meibion Esau, y rhai ydynt yn trigo yn Seir, o ffordd y rhos o Elath, ac o Esion-Gaber, ni a ddychwelasom, ac a aethom ar hyd ffordd anialwch Moab.

 

2:9 Ar ARGLWYDD a ddywedodd wrthyf, Na orthryma Moab, ac nac ymgynnull i ryfel yn eu herbyn hwynt: oblegid ni roddaf i ti feddiant oi dir ef; oherwydd i feibion Lot y rhoddais Ar yn etifeddiaeth.

2:10 (Yr Emiaid or blaen a gyfaneddasant ynddi; pobl fawr ac aml, ac uchel, fel yr Anaciaid;

2:11 Yn gewri y cymerwyd hwynt hefyd, fel yr Anaciaid; ar Moabiaid au galwent hwy yn Emiaid.

2:12 Yr Horiaid hefyd a breswyliasant yn Seir or blaen; a meibion Esau a ddaeth ar eu hl hwynt, ac au difethasant ou blaen, a thrigasant yn eu lle hwynt; fel y gwnaeth Israel i wlad ei etifeddiaeth yntau, yr hon a roddes yr ARGLWYDD iddynt.)

2:13 Yna y dywedais, Cyfodwch yn awr, a thramwywch rhagoch dros afon Sared. A ni a aethom dros afon Sared.

2:14 Ar dyddiau y cerddasom o Cades-Barnea, hyd pan ddaethom dros afon Sared, oedd onid dwy flynedd deugain; nes darfod holl genhedlaeth y gwŷr o ryfel o ganol y gwersyllau, fel y tyngasai yr ARGLWYDD wrthynt.

2:15 Canys llaw yr ARGLWYDD ydoedd yn eu herbyn hwynt, iw torri hwynt o ganol y gwersyll, hyd oni ddarfuant.

2:16 A bu, wedi darfod yr holl ryfelwyr au marw o blith y bobloedd,

2:17 Lefaru or ARGLWYDD wrthyf, gan ddywedyd,

2:18 Tydi heddiw wyt ar fyned trwy derfynau Moab, sef trwy Ar:

2:19 A phan ddelych di gyferbyn meibion Ammon, na orthryma hwynt, ac nac ymyrr arnynt; oblegid ni roddaf feddiant o dir meibion Ammon i ti;
canys rhoddais ef yn etifeddiaeth i feibion Lot.

2:20 Yn wlad cewri hefyd y cyfrifwyd hi: cewri a breswyliasant ynddi or blaen; ar Ammoniaid au galwent hwy yn Samsummiaid:

2:21 Pobl fawr ac aml, ac uchel, fel yr Anaciaid, ar ARGLWYDD au difethodd hwynt ou blaen hwy; a hwy a ddaethant ar eu hl hwynt, ac a drigasant yn eu lle hwynt.

2:22 Fel y gwnaeth i feibion Esau, y rhai sydd yn trigo yn Seir, pan ddifethodd efe yr Horiaid ou blaen, fel y daethant ar eu hl hwynt, ac y trigasant yn eu lle hwynt, hyd y dydd hwn;

2:23 Felly am yr Afiaid, y rhai oedd yn trigo yn Haserim, hyd Assa, y Cafftoriaid, y rhai a ddaethant allan o Cafftor, au difethasant hwy, ac a drigasant yn eu lle hwynt.)

2:24 Cyfodwch, cychwynnwch, ac ewch dros afon Arnon: wele, rhoddais yn dy law di Sehon brenin Hesbon, yr Amoriad, ai wlad ef; dechrau ei meddiannu hi, a rhyfela yn ei erbyn ef.

2:25 Y dydd hwn y dechreuaf roddi dy arswyd ath ofn di ar y bobloedd dan yr holl nefoedd: y rhai a glywant dy enw di, a ddychrynant, ac a lesgant rhagot ti.

2:26 A mi a anfonais genhadau o anialwch Cedemoth, at Sehon brenin Hesbon, a geiriau heddwch, gan ddywedyd,

2:27 Gad i mi fyned trwy dy wlad di: ar hyd y briffordd y cerddaf; ni chiliaf ir tu deau nac ir tu aswy.

2:28 Gwerth fwyd am arian i mi, fel y bwytawyf; a dyro ddwfr am arian i mi, fel yr yfwyf: ar fy nhraed yn unig y tramwyaf;

2:29 (Fel y gwnaeth meibion Esau i mi, y rhai sydd yn trigo yn Seir, ar Moabiaid, y rhai sydd yn trigo yn Ar;) hyd onid elwyf dros yr Iorddonen, ir wlad y mae yr ARGLWYDD ein Duw yn ei rhoddi i ni.

2:30 Ond ni fynnai Sehon brenin Hesbon ein gollwng heb ei law: oblegid yr ARGLWYDD dy DDUW a galedasai ei ysbryd ef, ac a gadarnhasai ei galon ef, er mwyn ei roddi ef yn dy law di; megis heddiw y gwelir.

2:31 Ar ARGLWYDD a ddywedodd wrthyf, Wele, dechreuais roddi Sehon ai wlad oth flaen di: dechrau feddiannu, fel yr etifeddech ei wlad ef.

2:32 Yna Sehon a ddaeth allan in cyfarfod ni, efe ai holl bobl, i ryfel yn Jahas.

2:33 Ond yr ARGLWYDD ein Duw ai rhoddes ef on blaen; ac m ai trawsom ef, ai feibion, ai holl bobl:

2:34 Ac a enillasom ei holl ddinasoedd ef yr amser hwnnw, ac a ddifrodasom bob dinas, yn wŷr, yn wragedd, yn blant; ac ni adawsom un yng ngweddill.

2:35 Ond ysglyfaethasom yr anifeiliaid i ni, ac ysbail y dinasoedd y rhai a enillasom.

2:36 O Aroer, yr hon sydd ar fin afon Arnon, ac or ddinas sydd ar yr afon, a hyd at Gilead, ni bu ddinas ar a ddihangodd rhagom: yr ARGLWYDD ein Duw a roddes y cwbl on blaen ni.

2:37 Yn unig ni ddaethost i dir meibion Ammon, sef holl lan afon Jabboc, nac i ddinasoedd y mynydd, nac ir holl leoedd a waharddasai yr ARGLWYDD ein Duw i ni.



PENNOD 3

3:1 YNA y troesom, ac yr esgynasom ar hyd ffordd Basan; ac Og brenin Basan a ddaeth allan in cyfarfod ni, efe ai holl bobl, i ryfel, i Edrei.

3:2 Ar ARGLWYDD a ddywedodd wrthyf, Nac ofna ef: oblegid yn dy law di y rhoddaf ef, ai holl bobl, ai wlad; a thi a wnei iddo fel y gwnaethost i Sehon brenin yr Amoriaid, yr hwn oedd yn trigo yn Hesbon.

3:3 Felly yr ARGLWYDD ein Duw a roddes hefyd yn ein llaw ni Og brenin Basan, ai holl bobl; ac ni ai trawsom ef, hyd na adawyd iddo un yng ngweddill:

3:4 Ac a enillasom ei holl ddinasoedd ef yr amser hwnnw, fel nad oedd ddinas nas dygasom oddi arnynt; trigain dinas, holl wlad Argob, brenhiniaeth Og o fewn Basan.

3:5 Yr holl ddinasoedd hyn oedd gedyrn o furiau uchel, pyrth, a barrau, heblaw dinasoedd heb furiau lawer iawn.

3:6 A difrodasom hwynt, fel y gwnaethom i Sehon brenin Hesbon, gan ddifrodi o bob dinas y gwŷr, y gwragedd, ar plant.

3:7 Ond yr holl anifeiliaid ac ysbail y dinasoedd a ysglyfaethasom i ni ein hunain.

3:8 A ni a gymerasom yr amser hwnnw o law dau frenin yr Amoriaid y wlad or tu yma ir Iorddonen, o afon Arnon hyd fynydd Hermon;

3:9 (Y Sidoniaid a alwant Hermon yn Sirion, ar Amoriaid ai galwant Senir;)

3:10 Holl ddinasoedd y gwastad, a holl Gilead, a holl Basan hyd Selcha ac Edrei, dinasoedd brenhiniaeth Og o fewn Basan.

3:11 Oblegid Og brenin Basan yn unig a adawsid o weddill y cewri: wele, ei wely ef oedd wely haearn: onid yw hwnnw yn Rabbath meibion Ammon? naw cufydd oedd ei hyd, a phedwar cufydd ei led, wrth gufydd gŵr.

3:12 Ar wlad hon a berchenogasom ni yr amser hwnnw, o Aroer yr hon sydd wrth afon Arnon, a hanner mynydd Gilead, ai ddinasoedd ef a roddais ir Reubeniaid ac ir Gadiaid.

3:13 Ar gweddill o Gilead, a holl Basan, sef brenhiniaeth Og, a roddais i hanner llwyth Manasse; sef holl wlad Argob, a holl Basan, yr hon a elwid Gwlad y cewri.

3:14 Jair mab Manasse a gymerth holl wlad Argob, hyd fro Gesuri, a Maachathi; ac au galwodd hwynt ar ei enw ei hun, Basan Hafoth-Jair, hyd y dydd hwn.

3:15 Ac i Machir y rhoddais i Gilead.

3:16 Ac ir Reubeniaid, ac ir Gadiaid, y rhoddais o Gilead hyd afon Arnon, hanner yr afon ar terfyn, a hyd yr afon Jabboc, terfyn meibion Ammon:

3:17 Hefyd y rhos, ar Iorddonen, ar terfyn o Cinnereth, hyd fr y rhos, sef y mr heli, dan Asdoth-Pisga, tuar dwyrain.

3:18 Gorchmynnais hefyd i chwi yr amser hwnnw, gan ddywedyd, Yr ARGLWYDD eich Duw a roddes i chwi y wlad hon iw meddiannu: ewch drosodd yn arfog o flaen eich brodyr meibion Israel, pob rhai pybyr ohonoch.

3:19 Yn unig eich gwragedd, ach plant, ach anifeiliaid, (gwn fod llawer o anifeiliaid i chwi,) a drigant yn eich dinasoedd a roddais i chwi.

 

3:20 Hyd pan wnelor ARGLWYDD ich brodyr orffwyso fel chwithau, a meddiamiu ohonynt hwythau y wlad y mae yr ARGLWYDD eich Duw yn ei rhoddi iddynt dros yr Iorddonen: yna dychwelwch bob un iw etifeddiaeth a roddais i chwi.

3:21 1 Gorchmynnais hefyd i Josua yr amser hwnnw, gan ddywedyd, Dy lygaid di a welsant yr hyn oll a wnaeth yr ARGLWYDD eich Duw ir ddau frenin hyn: felly y gwnar ARGLWYDD ir holl deyrnasoedd yr ydwyt ti yn myned drosodd atynt.

3:22 Nac ofnwch hwynt: oblegid yr ARGLWYDD eich Duw, efe a ymladd drosoch chwi.

3:23 Ac erfyniais ar yr ARGLWYDD yr amser hwnnw, gan ddywedyd,

3:24 O ARGLWYDD DDUW, tydi a ddechreuaist ddangos ith was dy fawredd, ath law gadarn; oblegid pa DDUW sydd yn y nefoedd, neu ar y ddaear, yr hwn a weithreda yn l dy weithredoedd ath nerthoedd di?

3:25 Gad i mi fyned drosodd, atolwg, a gweled y wlad dda sydd dros yr Iorddonen, ar mynydd da hwnnw, a Libanus.

3:26 Ond yr ARGLWYDD a ddigiasai wrthyf och plegid chwi, ac ni wrandawodd arnaf: ond dywedyd a wnaeth yr ARGLWYDD wrthyf, Digon yw hynny i ti, na chwanega lefaru wrthyf mwy am y peth hyn.

3:27 Dos i fyny i ben Pisga, a dyrchafa dy lygaid tuar gorllewin, ar gogledd, ar deau, ar dwyrain, ac edrych arni ath lygaid: oblegid ni chei di fyned dros yr Iorddonen hon.

3:28 Gorchymyn hefyd i Josua, a nertha a chadarnha ef: oblegid efe a drosodd o flaen y bobl yma, ac efe a ran iddynt yn etifeddiaeth y wlad yr hon a weli di.

3:29 Felly aros a wnaethom yn y dyffryn gyferbyn Bethpeor.

 

PENNOD 4

4:1 Bellach gan hynny, O Israel, gwrando ar y deddfau ac ar y barnedigaethau yr ydwyf yn eu dysgu i chwi iw gwneuthur; fel y byddoch byw, ac yr eloch, ac y meddiannoch y wlad, y mae ARGLWYDD DDUW eich tadau yn ei rhoddi i chwi.

4:2 Na chwanegwch at y gair yr ydwyf yn ei orchymyn i chwi, ac na leihewch ddim ohono ef, gan gadw gorchmynion yr ARGLWYDD eich Duw, y rhai yr wyf fi yn eu gorchymyn i chwi.

4:3 Eich llygaid chwi oedd yn gweled yr hyn a wnaeth yr ARGLWYDD am Baal-peor; oblegid pob gŵr ar a aeth ar l Baal-peor, yr ARGLWYDD dy DDUW ai difethodd ef oth blith di.

4:4 Ond chwi y rhai oeddech yn glynu with yr ARGLWYDD eich Duw, byw ydych heddiw oll.

4:5 Wele, dysgais i chwi ddeddfau a barnedigaethau, fel y gorchmynnodd yr ARGLWYDD fy Nuw i mi; i wneuthur ohonoch felly, yn y wlad yr ydych ar fyned i mewn iddi iw meddiannu,

4:6 Cedwch gan hynny, a gwnewch hwynt: oblegid hyn yw eich doethineb, ach deall chwi, yng ngolwg y bobloedd, y rhai a glywant yr holl ddeddfau hyn, ac a ddywedant, Yn ddiau pobl ddoeth a deallus yw y genedl fawr hon.

4:7 Oblegid pa genedl mor fawr, yr hon y mae Duw iddi yn nesu ati, fel yr ARGLWYDD ein Duw ni, ym mhob dim ar y galwom arno?

4:8 A pha genedl mor fawr, yr hon y mae iddi ddeddfau a barnedigaethau cyfiawn, megis yr holl gyfraith hon yr ydwyf fi yn ei rhoddi heddiw ger eich bron chwi?

4:9 Ond gochel arnat, a chadw dy enaid yn ddyfal, rhag anghofio ohonot y pethau a welodd dy lygaid, a chilio ohonynt allan oth galon di holl ddyddiau dy einioes; ond hysbysa hwynt ith feibion, ac i feibion dy feibion:

4:10 Sef y dydd y sefaist gerbron yr ARGLWYDD dy DDUW yn Horeb, pan ddywedodd yr ARGLWYDD wrthyf, Cynnull i mi y bobl, fel y gwnelwyf iddynt glywed fy ngeiriau, y rhai a ddysgant im hofni i, yr holl ddyddiau y byddont fyw ar y ddaear, ac y dysgont hwynt iw meibion.

 

4:11 A nesasoch, a safasoch dan y mynydd; ar mynydd oedd yn llosgi gan dn hyd entrych awyr, yn dywyllwch, a chwmwl, a thywyllwch dudew.

4:12 Ar ARGLWYDD a lefarodd wrthych o ganol y tn, a chwi a glywsoch lais y geiriau, ac nid oeddech yn gweled llun dim, ond llais.

4:13 Ac efe a fynegodd i chwi ei gyfamod a orchmynnodd efe i chwi iw wneuthur, sef y dengair; ac au hysgrifennodd hwynt ar ddwy lech faen.

4:14 Ar ARGLWYDD a orchmynnodd i mi yr amser hwnnw ddysgu i chwi ddeddfau a barnedigaethau, i wneuthur ohonoch hwynt yn y wlad yr ydych chwi yn myned iddi iw meddiannu.

4:15 Gwyliwch gan hynny yn ddyfal ar eich eneidiau, (oblegid ni welsoch ddim llun yn y dydd y llefarodd yr ARGLWYDD wrthych yn Horeb, o ganol y tn,)

4:16 Rhag ymlygru ohonoch, a gwneuthur i chwi ddelw gerfiedig, cyffelybrwydd; un ddelw, llun gwryw neu fenyw,

4:17 Llun un anifail ar sydd ar y ddaear, llun un aderyn asgellog a eheda yn yr awyr,

4:18 Llun un ymlusgiad ar y ddaear, llun un pysgodyn ar y sydd yn y dyfroedd dan y ddaear;

4:19 Hefyd rhag dyrchafu ohonot dy lygaid tuar nefoedd, a gweled yr haul, ar lleuad, ar sr, sef holl lu y nefoedd, ath yrru di i ymgrymu iddynt, a gwasanaethu ohonot hwynt, y rhai a rannodd yr ARGLWYDD dy DDUW ir holl bobloedd dan yr holl nefoedd.

4:20 Ond yr ARGLWYDD ach cymerodd chwi, ac ach dug chwi allan or pair haearn, or Aint, i fed iddo ef yn bobl, yn etifeddiaeth; fel y gwelir y dydd hwn.

4:21 Ar ARGLWYDD a ddigiodd wrthyf am eich geiriau chwi, ac a dyngodd nad awn i dros yr Iorddonen, ac na chawn fyned i mewn ir wlad dda, yr hon y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn ei rhoddi i ti yn etifeddiaeth.

4:22 Oblegid byddaf farw yn y wlad hon; ni chaf fi fyned dros yr Iorddonen: ond chwychwi a ewch drosodd, ac a feddiennwch y wlad dda honno.

4:23 Ymgedwch arnoch rhag anghofio cyfamod yr ARGLWYDD eich, Duw, yr hwn a amododd efe a chwi, a gwneuthur ohonoch i chwi ddelw gerfiedig, llun dim oll a waharddodd yr ARGLWYDD dy DDUW i ti.

4:24 Oblegid yr ARGLWYDD dy DDUW sydd dan ysol, a Duw eiddigus.

4:25 Pan genhedlych feibion, ac wyrioni a hir drigo ohonoch yn y wlad, ac ymlygru ohonoch, a gwneuthur ohonoch ddelw gerfiedig, llun dim, a gwneuthur drygioni yng ngolwg yr ARGLWYDD dy DDUW iw ddigio ef;

4:26 Galw yr ydwyf yn dystion yn eich erbyn chwi heddiw y nefoedd ar ddaear, gan ddarfod y derfydd amdanoch yn fuan; oddi ar y tir yr ydych yn myned dros yr Iorddonen iddo iw feddiannu: nid estynnwch ddyddiau ynddo, ond gan ddifetha ych difethir.

4:27 Ar ARGLWYDD ach gwasgara chwi ymhlith y bobloedd, a chwi a adewir yn ddynion anaml ymysg y cenhedloedd, y rhai y dwg.yr ARGLWYDD chwi atynt:

4:28 Ac yno y gwasanaethwch dduwiau o waith dwylo dyn, sef pren a maen, y rhai ni welant, ac ni chlywant, ac ni fwytnt, ac nid aroglant.

4:29 Os oddi yno y ceisi yr ARGLWYDD dy DDUW, ti ai cei ef, os ceisi ef th holl galon, ac th holl enaid.

4:30 Pan gyfyngo arnat, a digwyddo yr holl bethau hyn i ti, yn y dyddiau diwethaf, os dychweli at yr ARGLWYDD dy DDUW, a gwrando ar ei lais ef:

4:31 (Oherwydd yr ARGLWYDD dy DDUW sydd DDUW trugarog;) ni edy efe di, ac nith ddifetha, ac nid anghofia gyfamodi dy dadau, yr hwn a dyngodd efe wrthynt.

4:32 Canys ymofyn yn awr am y dyddiau gynt, a fu oth flaen di, or dydd y creodd Duw ddyn ar y ddaear, ac or naill gwr ir nefoedd hyd y cwr arall ir nefoedd, a fu megis y mawrbeth hwn, neu a glybuwyd ei gyffelyb ef:

4:33 A glybu pobl lais Duw yn llefaru o ganol y tn, fel y clywaist ti, a byw?

4:34 A brofodd un Duw ddyfod i gymryd iddo genedl o ganol cenedl, trwy brofedigaethau, trwy arwyddion, a thrwy ryfeddodau, a thrwy ryfel, a thrwy law gadarn, a thrwy fraich estynedig, a thrwy ofn mawr, fel yr hyn oll a wnaeth yr ARGLWYDD eich Duw eroch chwi yn yr Aifft yng ngŵydd dy lygaid?

4:35 Gwnaethpwyd i ti weled hynny, i wybod mai yr ARGLWYDD sydd DDUW, nad oes neb arall ond efe.

4:36 Or nefoedd y parodd i ti glywed ei lais, ith hyfforddi di; ac ar y ddaear y parodd i ti weled ei dn mawr, a thi a glywaist o ganol y tn ei eiriau ef.

4:37 Ac o achos iddo garu dy dadau, am hynny y dewisodd efe eu had hwynt ar eu hl; ac ath ddug di oi flaen, ai fawr allu, allan or Aifft:

4:38 I yrru cenhedloedd mwy a chryfach na thi ymaith oth flaen di, ith ddwyn di i mewn, i roddi i ti eu gwlad hwynt yn etifeddiaeth, fel heddiw.

4:39 Gwybydd gan hynny heddiw, ac ystyria yn dy galon, mai yr ARGLWYDD sydd DDUW yn y nefoedd oddi arnodd, ac ar y ddaear oddi tanodd; ac nid neb arall.

4:40 Cadw dithau ei ddeddfau ef, ai orchmynion, y rhai yr ydwyf yn eu gorchymyn i ti heddiw; fel y byddo yn dda i ti, ac ith feibion ar dy l di, fel yr estynnech ddyddiau ar y ddaear, yr hon y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn ei rhoddi i ti byth.

4:41 Yna Moses a neilltuodd dair dinas or tu yma ir Iorddonen, tua chodiad haul;

4:42 I gael or llofrudd ffoi yno, yr hwn a laddai ei gymydog yn amryfus, ac efe heb ei gasu or blaen; fel y gallai ffoi i un or dinasoedd hynny, a byw:

4:43 Sef Beser yn yr anialwch, yng ngwastatir y Reubeniaid; a Ramoth yn Gilead y Gadiaid; a Golan o fewn Basan, y Manassiaid.

4:44 A dymar gyfraith o osododd Moses o flaen meibion Israel;

4:45 Dyma r tystiolaethau, ar deddfau, ar barnedigaethau, a lefarodd Moses wrth feibion Israel, gwedi eu dyfod allan or Aifft:

4:46 Tu yma ir Iorddonen; yn y dyffryn ar gyfer Bethpeor, yng ngwlad Sehon brenin yr Amoriaid, yr hwn oedd yn trigo yn Hesbon, yr hwn a drawsai Moses a meibion Israel, wedi eu dyfod allan or Aifft:

4:47 Ac a berchenogasant ei wlad ef, a gwlad Og brenin Basan, dau o frenhinoedd yr Amoriaid, y rhai oedd tu yma ir Iorddonen, tua chodiad haul,

4:48 O Aroer, yr hon oedd ar lan afon Arnon, hyd fynydd Seion, hwn yw Hermon;

4:49 Ar holl ros tu hwnt ir Iorddonen tuar dwyrain, a hyd at fr y rhos, dan Asdoth-Pisga.

PENNOD 5

5:1 A Moses a alwodd holl Israel, ac a ddywedodd wrthynt, Clyw, O Israel, y deddfau ar barnedigaethau yr ydwyf yn eu llefaru lle y clywoch heddiw; fel y byddo i chwi eu dysgu, au cadw, au gwneuthur.

5:2 Yr ARGLWYDD ein Duw a wnaeth gyfamod ni yn Horeb.

5:3 Nid an tadau ni y gwnaeth yr ARGLWYDD y cyfamod hwn, ond nyni; nyni, y rhai ydym yn fyw bob un yma heddiw.

5:4 Wyneb yn wyneb yr ymddiddanodd yr ARGLWYDD a chwi yn y mynydd, o ganol y tn,

5:5 (Myfi oeddwn yr amser hwnnw yn sefyll rhwng yr ARGLWYDD a chwi, i fynegi i chwi air yr ARGLWYDD: canys ofni a wnaethoch rhag y tn, ac nid esgynnech ir mynydd,) gan ddywedyd,

5:6 Yr ARGLWYDD dy DDUW ydwyf fi, yr hwn ath ddug allan o dir yr Aifft, o dŷ y caethiwed.

5:7 Na fydded i ti dduwiau eraill ger fy mron i.

5:8 Na wna i ti ddelw gerfiedig, na llun dim ar y sydd yn y nefoedd oddi uchod, nac ar y sydd yn y ddaear oddi isod, nac ar y sydd yn y dyfroedd oddi tan y ddaear:

5:9 Nac ymgryma iddynt, ac na wasanaetha hwynt: oblegid myfi yr ARGLWYDD dy DDUW ydwyf DDUW eiddigus, yn ymweled ag anwiredd y tadau ar y plant, hyd y drydedd ar bedwaredd genhedlaeth or rhai am casnt;

5:10 Ac yn gwneuthur trugaredd i filoedd or rhai am carant, ac a gadwant fy ngorchmynion.

5:11 Na chymer enw yr ARGLWYDD dy DDUW yn ofer: canys nid dieuog gan yr ARGLWYDD yr hwn a gymero ei enw ef yn ofer.

5:12 Cadw y dydd Saboth iw sancteiddio ef, fel y gorchmynnodd yr ARGLWYDD dy DDUW i ti.

5:13 Chwe diwrnod y gweithi, ac y gwnei dy holl waith:

5:14 Ond y seithfed dydd yw Saboth yr ARGLWYDD dy DDUW: na wna ynddo ddim gwaith, tydi, nath fab, nath ferch, nath was, nath forwyn, nath ych, nath asyn, nac yr un oth anifeiliaid, nath ddieithr-ddyn yr hwn fyddo o fewn dy byrth; fel y gorffwyso dy was ath forwyn, fel ti dy hun.

5:15 A chofia mai gwas a fuost ti yng ngwlad yr Aifft, ath ddwyn or ARGLWYDD dy DDUW allan oddi yno llaw gadarn, ac braich estynedig: am hynny y gorchmynnodd yr ARGLWYDD dy DDUW i ti gadw dydd y Saboth.

5:16 Anrhydedda dy dad ath fam, fel y gorchmynnodd yr ARGLWYDD dy DDUW i ti; fel yr estynner dy ddyddiau, ac fel y byddo yn dda i ti ar y ddaear yr hon y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn ei rhoddi i ti.

5:17 Na ladd.

5:18 Ac na wna odineb.

5:19 Ac na ladrata.

5:20 Ac na ddwg gam dystiolaeth yn erbyn dy gymydog.

5:21 Ac na chwennych wraig dy gymydog, ac na chwennych dŷ dy gymydog, nai faes, nai was, nai forwyn, nai ych, nai asyn, na dim ar y sydd eiddo dy gymydog.

5:22 Y geiriau hyn a lefarodd yr ARGLWYDD wrth eich holl gynulleidfa yn y mynydd, o ganol y tn, y cwmwl, ar tywyllwch, llais uchel; ac ni chwanegodd ddim; ond ysgrifennodd hwynt ar ddwy lech o gerrig, ac au rhoddes ataf fi.

5:23 A darfu, wedi clywed ohonoch y llais o ganol y tywyllwch, (ar mynydd yn llosgi gan dn,) yna nesasoch ataf, sef holl benaethiaid eich llwythau, ach henuriaid chwi;

5:24 Ac a ddywedasoch, Wele, yr ARGLWYDD ein Duw a ddangosodd i ni ei ogoniant, ai fawredd; ai lais ef a glywsom ni o ganol y tn: heddiw y gwelsom lefaru o DDUW wrth ddyn, a byw ohono.

5:25 Weithian gan hynny paham y byddwn feirw? oblegid y tn mawr hwn an difa ni: canys os nyni a chwanegwn glywed llais yr ARGLWYDD ein Duw mwyach, marw a wnawn.

5:26 Oblegid pa gnawd oll sydd, yr hwn a glybu lais y Duw byw yn llefaru o ganol y tn, fel nyni, ac a fu fyw?

5:27 Nes di, a chlyw yr hyn oll a ddywed yr ARGLWYDD ein Duw; a llefara di wrthym ni yr hyn oll a lefaro yr ARGLWYDD ein Duw wrthyt ti: a nyni a wrandawn, ac a wnawn hynny.

5:28 Ar ARGLWYDD a glybu lais eich geiriau chwi, pan lefarasoch wrthyf; a dywedodd yr ARGLWYDD wrthyf, Clywais lais geiriau y bobl hyn, y rhai a lefarasant wrthyt: da y dywedasant yr hyn oll a ddywedasant.

5:29 O na byddai gyfryw galon ynddynt, im hofni i, ac i gadw fy holl orchmynion bob amser; fel y byddai da iddynt ac iw plant yn dragwyddol!

5:30 Dos, dywed wrthynt, Dychwelwch ich pebyll.

5:31 Ond saf di yma gyda myfi; a mi a ddywedaf wrthyt yr holl orchmynion, ar deddfau, ar barnedigaethau a ddysgi di iddynt, ac a wnnt hwythau yn y wlad yr wyf fi ar ei rhoddi iddynt iw pherchenogi.

5:32 Edrychwch gan hynny am wneuthur fel y gorchmynnodd yr ARGLWYDD eich Duw i chwi: na chiliwch ir tu deau nac ir tu aswy.

5:33 Cerddwch yn yr holl ffyrdd a orchmynnodd yr ARGLWYDD eich Duw i chwi; fel y byddoch fyw, ac y byddo yn dda i chwi, ac yr estynnoch ddyddiau yn y wlad yr hon a feddiennwch.


PENNOD 6

6:1 A dymarr gorchmynion, y deddfau, ar barnedigaethau a orchmynnodd yr ARGLWYDD eich Duw eu dysgu i chwi; fel y gwneloch hwynt yn y wlad yr ydych yn myned iddi iw meddiannu:

6:2
Fel yr ofnech yr ARGLWYDD dy DDUW, gan gadw ei holl ddeddfau, ai orchmynion ef, y rhai yr wyf fi yn eu gorchymyn i ti; ti, ath fab, a mab dy fab, holl ddyddiau dy einioes: ac fel yr estynner dy ddyddiau.

6:3
Clyw gan hynny, O Israel, ac edrych am eu gwneuthur hwynt; fel y byddo yn ddaionus i ti, ac fel y cynyddoch yn ddirfawr, fel yr addawodd ARGLWYDD DDUW dy dadau i ti, mewn gwlad yn llifeirio o laeth a ml.

6:4
Clyw, O Israel; yr ARGLWYDD ein Duw ni sydd un ARGLWYDD.

6:5 cr di gan hynny yr ARGLWYDD dy DDUW th holl galon, ac th holl enaid, ac th holl nerth.

6:6
A bydded y geiriau hyn, yr ydwyf yn eu gorchymyn i ti heddiw, yn dy galon.

6:7
A hysbysa hwynt ith blant; a chrybwyll amdanynt pan eisteddych yn dy dŷ, a phan gerddych ar y ffordd, a phan orweddych i lawr, a phan gyfodych i fyny.

6:8
A rhwym hwynt yn arwydd ar dy law; byddant yn rhactalau rhwng dy lygaid.

6:9
Ysgrifenna hwynt hefyd ar byst dy dŷ, ac ar dy byrth.

6:10
Ac fe a dderfydd, wedi ir ARGLWYDD dy DDUW dy ddwyn di ir wlad, (yr hon y tyngodd efe wrth dy dadau, wrth Abraham, wrth Isaac, ac wrth Jacob, ar ei rhoddi i ti,) i ddinasoedd mawrion a theg y rhai nid adeiledaist,


6:11
A thai llawnion o bob daioni y rhai nis llenwaist, a phydewau cloddiedig y rhai nis cloddiaist, i winllannoedd ac olewyddlannau y rhai nis plennaist, wedi iti fwyta, ath ddigoni;

6:12
Yna cadw arnat, rhag anghofio ohonot yr ARGLWYDD, yr hwn ath ddug allan o wlad yr Aifft, o dŷ y caethiwed.

6:13 Yr ARGLWYDD dy DDUW a ofni, ac ef a wasanaethi, ac iw enw ef y tyngi.

6:14
Na cherddwch ar l duwiau dieithr, o dduwiau y bobloedd sydd och amgylch chwi:

6:15
(Oblegid Duw eiddigus yw yr ARGLWYDD dy DDUW yn dy fysg di,) rhag i lid yr ARGLWYDD dy DDUW ennyn yn dy erbyn, ath ddifetha di oddi ar wyneb y ddaear.

6:16
Na themtiwch yr ARGLWYDD eich Duw, fel y temtiasoch ef ym Massa.

6:17
Gan gadw cedwch orchmynion yr ARGLWYDD eich Duw, ai dystiolaethau, ai ddeddfau, y rhai a orchroynnodd efe iti.


6:18 A gwna yr hyn sydd uniawn a daionus yng ngolwg yr ARGLWYDD: fel y byddo da i ti, a myned ohonot i mewn, a pherchenogir wlad dda, yr hon trwy lw a addawodd yr ARGLWYDD ith dadau di;

6:19
Gan yrru ymaith dy holl elynion oth flaen, fel y llefarodd yr ARGLWYDD.

6:20
Pan ofynno dy fab i ti wedi hyn, gan ddywedyd, Beth yw y tystiolaethau, ar deddfau, ar barnedigaethau, a orchmynnodd yr ARGLWYDD ein Duw i chwi?

6:21
Yna dywed wrth dy fab, Ni a fuom gaethweision i Pharo yn yr Aifft; ar ARGLWYDD an dug ni allan or Aifft llaw gadarn.

6:22
Rhoddes yr ARGLWYDD hefyd arwyddion, a rhyfeddodau mawrion a niweidiol, ar yr Aifft, ar Pharo ai holl dŷ, yn ein golwg ni;

6:23
Ac an dug ni allan oddi yno, fel y dygai efe nyni i mewn, i roddi i ni y wlad yr hon trwy lw a addawsai efe in tadau ni.

6:24
Ar ARGLWYDD a orchmynnodd i ni wneuthur yr holl ddeddfau hyn, i ofni yr ARGLWYDD ein Duw, er daioni i ni yr holl ddyddiau; fel y cadwai efe nyni yn fyw, megis y mae y dydd hwn.

6:25
A chyfiawnder a fydd i ni, os ymgadwn i wneuthur y gorchmynion hyn oll, o flaen yr ARGLWYDD ein Dew, fel y gorchmynnodd efe i ni.

PENNOD 7

7:1 Pan yth ddygo yr ARGLWYDD dy DDUW i mewn ir wlad yr ydwyt ti yn myned iddi iw meddiannu, a gyrru ohono ymaith genhedloedd lawer oth flaen di, yr Hethiaid, ar Girgasiaid, ar Amoriaid, ar Canaaneaid, ar Pheresiaid, ar Hefiaid, ar Jebusiaid, saith o genhedloedd lluosocach a chryfach na thydi;

7:2
A rhoddi or ARGLWYDD dy DDUW llwynt oth flaen di, a tharo ohonot ti hwynt: gan ddifrodi difroda hwynt; na wna gyfamod hwynt, ac na thrugarha wrthynt.

7:3
Nac ymgyfathracha chwaith hwynt; na ddod dy ferch iw fab ef, ac na chymer ei ferch ef ith fab dithau.

7:4
Canys efe a dry dy fab di oddi ar fy, fel y gwasanaethont dduwiau dieithr; felly yr ennyn llid yr ARGLWYDD ich erbyn chwi, ac ath ddifetha di yn ebrwydd.

7:5
Ond fel hyn y gwnewch iddynt: Dinistriwch eu hallorau, a thorrwch en colofnau hwynt; cwympwch hefyd eu llwynau, a llosgwch eu delwau cerfiedig hwy yn y tn.

7:6
Canys pobl sanctaidd ydwyt ti ir ARGLWYDD dy DDUW: yr ARGLWYDD dy DDUW ath ddewisodd di i fod yn bobl unig iddo ei hun, or holl bobloedd sydd ar wyneb y ddaear.

7:7
Nid am eich bod yn lluosocach nar holl bobloedd, yr hoffodd yr ARGLWYDD chwi, ac ych dewisodd; oherwydd yr oeddech chwi yn anamlaf or holl bobloedd:

7:8
Ond oherwydd cam or ARGLWYDD chwi, ac er mwyn cadw ohono ef y llw a dyngodd efe wrth eich tadau, y dug yr ARGLWYDD chwi allan llaw gadam, ac ach gwaredodd o dŷ y caethiwed, o law Pharo brenin yr Aifft.

7:9
Gwybydd gan hynny mai yr ARGLWYDD dy DDUW sydd DDUW, sef y Duw ffyddlon, yn cadw cyfamod a thrugaredd ar rhai ai carant ef, ac a gadwant ei orchmynion, hyd fil o genedlaethau;

7:10
Ac yn talur pwyth iw gas, yn ei wyneb gan ei ddifetha ef: nid oeda efe iw gas; yn ei wyneb y tl efe iddo.

7:11
Cadw gan hynny y gorchmynion, ar deddfau, ar barnedigaethau, y rhai yr ydwyf fi yn eu gorchymyn i ti heddiw, iw gwneuthur.

7:12
A bydd, o achos gwrando ohonoch. ar y barnedigaethau hyn, au cadw, au gwneuthur hwynt, y ceidw yr ARGLWYDD dy Duw thi y cyfamod, ar drugaredd, a addawodd efe trwy lw ith dadau di:

7:13
Ac ath gar, ac ath fendithia, ac ath amlha di; ac a fendiga ffrwyth dy fru, a ffrwyth dy dir di, dy ŷd, ath win, ath olew, a chynnydd dy wartheg, a diadellau dy ddefaid, yn y tir y tyngodd efe wrth dy dadau, ar ei roddi i ti.

7:14
Bendigedig fyddi uwchlaw yr holl bobloedd: ni bydd yn dy blith di un gwryw nac un fenyw yn anffrwythlon, nac ymhiith dy anifeiliaid di.

7:15
Hefyd yr ARGLWYDD a dynn oddi wrthyt ti bob gwendid, ac ni esyd arnat ti yr un o glefydau drwg yr Aifft, y rhai a adwaenost: ond ar dy holl gaseion di y rhydd efe hwynt.

7:16
Difetha gan hynny yr holl bobloedd y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn eu rhoddi i ti: nac arbeded dy lygad hwynt ac na wasanaetha eu duwiau hwynt; oblegid magl i ti a fyddai hynny.

7:17
Os dywedi yn dy galon, Lluosocach yw y cenhedloedd hyn na myfi; pa ddelw y gallaf eu gyrru hwynt ymaith?

7:18
Nac ofna rhagddynt: gan gofio cofia yr hyn a wnaeth yr ARGLWYDD dy DDUW i Pharo, ac ir holl Aifft:

7:19
Y profedigaethau mawrion y rhai a welodd dy lygaid, ar arwyddion, ar rhyfeddodau, ar llaw gadarn, ar braich estynedig, r rhai yth ddug yr ARGLWYDD dy DDUW allan: felly y gwnar ARGLWYDD dy DDUW ir holl bobloedd yr wyt ti yn eu hofni.

7:20
Ar ARGLWYDD dy DDUW hefyd a ddenfyn gacwn yn eu plith hwynt, hyd oni ddarfyddo am y rhai gweddill, ar rhai a ymguddiant rhagot ti.

7:21
Nac ofna rhagddynt: oblegid ARGLWYDD dy DDUW sydd yn dy ganol di, yn DDUW mawr, ac ofnadwy.

7:22 Ar ARGLWYDD dy DDUW a yrr ymaith y cenhedloedd hynny oth flaen di, bob ychydig ac ychydig: ni elli eu difetha hwynt ar unwaith, rhag myned o fwystfilod y maes yn amlach na thydi.

7:23
Ond yr ARGLWYDD dy DDUW au rhydd hwynt oth flaen di, ac au cystuddia hwynt chystudd dirfawr, nes eu difetha hwynt;

7:24
Ac a rydd eu brenhinoedd hwynt yn dy law di, a thi a ddifethi eu henw hwynt oddi tn y nefoedd: ni saif gŵr yn dy wyneb di, nes difetha ohonot ti hwynt.

7:25
Llosg ddelwau cerfiedig eu duwiau hwynt yn tn: na chwennych nar arian nar aur a fyddo arnynt, iw cymryd i ti; rhag dy faglu ag ef: oblegid ffieidd-dra ir ARGLWYDD dy DDUW ydyw.

7:26
Na ddwg dithau ffieidd-dra ith dŷ, fel y byddech ysgymunbeth megis yntau: gan ddirmygu dirmyga ef, a chan ffieiddio ffieiddia ef: oblegid ysgymunbeth yw efe.

PENNOD 8

1
EDRYCHWCH am wneuthur pob gorchymyn yr wyf fi yn ei orchymyn i ti heddiw; fel y byddoch fyw, ac y cynydd-och, ac yr eloch i mewn, ac y meddiannoch y wlad a addawodd yr ARGLWYDD wrth eich tadau trwy lw.

2 A chofia yr holl ffordd yr arweiniodd yr ARGLWYDD dy DDUW di ynddi y deugain mlynedd hyn, trwyr anialwch, er mwyn dy gystuddio di, gan dy brofi, i wybod yr hyn oedd yn dy galon, a gedwit ti ei orchmynion ef, ai nas cedwit.

3 Ac efe ath ddarostyngodd, ac a odderodd i ti newynu, ac ath fwydodd manna, yr hwn nid adwaenit, ac nid adwaenai dy dadau; fel y gwnai efe i ti wybod nad trwy fara yn unig y bydd byw dyn, ond trwy bob gair ar sydd yn dyfod allan o enau yr ARGLWYDD y bydd byw dyn.




4 Dy ddillad ni heneiddiodd amdanat, ath droed ni chwyddodd, y deugain mlynedd hyn.

5 Cydnebydd dithau yn dy galon, fod yr ARGLWYDD dy DDUW yn dy ddysgu di, fel y dysg gŵr ei fab ei hun.

6 A chadw orchmynion yr ARGLWYDD dy DDUW i rodio yn ei ffyrdd, ac iw ofni ef.

7 Oblegid y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn dy ddwyn i mewn i wlad dda, i wlad afonydd dyfroedd, ffynhonnau, a dyfnderau yn tarddu allan yn y dyffryn, ac yn y mynydd;

8 Gwlad gwemth, a haidd, a gwinwydd, a ffigyswydd, a phomgranadwydd; gwlad olew olewydden, a mel;

9 Gwlad yr hon y bwytei fara ynddi heb brinder, ac ni bydd eisiau dim arnat ynddi; gwlad yr hon y mae ei cherrig yn haearn, ac oi mynyddoedd y cloddi bres.

10 Pan fwyteych, ath ddigoni; yna y bendithi yr ARGLWYDD dy DDUW am y wlad dda a roddes efe i ti.

11 Cadw arnat rhag anghofio yr ARGLWYDD dy DDUW, heb gadw ei orchmynion, ai farnedigaethau, ai ddeddfau ef, y rhai yr ydwyf fi yn eu gorchymyn i ti heddiw:

12 Rhag wedi i ti fwyta, ath ddigoni, ac adeiladu tai teg, a thrigo ynddynt;

13 A lluosogi oth wartheg ath ddefaid di, ac amlhau o arian ac aur gennyt, ac amlhau or hyn oll y sydd gennyt:

14 Yna ymddyrchafu oth galon, ac anghofio ohonot yr ARGLWYDD dy DDUW, (yr hwn ath ddug allan o wlad yr Aifft, o dŷ y caethiwed;

15 Yr hwn ath dywysodd di trwy yr anialwch mawr ac ofnadwy, lle yr ydoedd seirff tanllyd, ac ysgorpionau, a syched lle nid oedd dwfr; yr hwn a ddygodd i ti ddwfr allan or graig gallestr;

16 Yr hwn ath fwydodd di yn yr anialwch a manna, yr hwn nid adwaenai dy dadau, er dy ddarostwng, ac er dy brofi di, i wneuthur daioni i ti yn dy ddiwedd,)

17 A dywedyd ohonot yn dy galon, Fy nerth fy hun, a chryfder fy llaw a barodd i mi y cyfoeth hwn.

18 Ond cofia yr ARGLWYDD dy DDUW: oblegid efe yw yr hwn sydd yn rhoddi nerth i d i beri cyfoeth, fel y cadarnhao xxxxxxxxxx effe ei gyfamod, yr hwn a dyngodd efe wrth dy dadau, fel y mae y dydd hwn.


19 Ac os gan anghofio yr anghofi yr ARGLWYDD dy DDUW, a dilyn duwiau dieithr, au gwasanaethu hwynt, ac ymgrymu iddynt; yr ydwyf fi yn tystiolaethu yn eich erbyn chwi heddiw, gan ddifetha ych difethir.

20 Fel y cenhedloedd y rhai y mae yr ARGLWYDD ar eu difetha och blaen chwi, feslly y difethir chwithau; am na wrandawsoch ar lais yr ARGLWYDD eich Duw.

PENNOD 9

1
GWRANDO, Israel: Yr wyt ti yn myned heddiw dros yr Iorddonen hon, i fyned i mewn i berchenogi cenhedloedd mwy a chryfach na thi, dinasoedd mwy a chryfach na thi, dinasoedd mawrion a chaerog hyd y nefoedd;

2 Pobl fawr ac uchel, meibion Anac, y rhai a adnabuost, ac y clywaist ti ddywedyd amdanynt, Pwy a saif o flaen meibion Anac?

3 Gwybydd gan hynny heddiw, fod yr ARGLWYDD dy DDUW yn myned trosodd oth flaen di yn dn ysol: efe au difetha hwynt, ac efe au darostwng hwynt oth flaen di: felly y gyrri hwynt ymaith, ac y difethi hwynt yn fuan, megis y llef-arodd yr ARGLWYDD wrthyt.

4 Na ddywed yn dy galon, wedi gyrru or ARGLWYDD dy DDUW hwynt allan oth flaen di, gan ddywedyd. Am fy nghyfiawnder y dygodd yr ARGLWYDD fi i feddiannur tir hwn: ond am annuwioldeb y cenhedloedd hyn, y gyrrodd yr ARGLWYDD hwynt allan oth flaen di.

5 Nid am dy gyfiawnder di, nac am uniondeb dy galon, yr wyt ti yn myned i feddiannu eu tir hwynt: ond am annuw-loldeb y cenhedloedd hyn y bwrw yr ARGLWYDD dy DDUW hwynt allan oth flaen di, ac er cyflawnir gair a dyngodd yr ARGLWYDD wrth dy dadau, wrth Abraham, wrth Isaac, ac wrth Jacob.

6 Gwybydd dithau, nad am dy gyfiawnder dy hun y rhoddes yr ARGLWYDD i ti y tir daionus hwn iw feddiannu: canys pobl wargaled ydych.

7 Meddwl, ac nac anghofia pa fodd y digiaist yr ARGLWYDD dy DDUW yn yr anialwch: or dydd y daethost allan o dir yr Aifft, hyd eich dyfod ir lle hwn, gwrthryfelgar fuoch yn erbyn yr ARGLWYDD.

8 Yn Horeb hefyd y digiasoch yr ARGLWYDD; a digiodd yr ARGLWYDD wrthych, ich difetha.

9 Pan euthum i fyny ir mynydd i gymryd y llechau meini, sef llechau y cyfamod, yr hwn a wnaeth yr ARGLWYDD a chwi; yna yr arhoais yn y mynydd ddeugain niwrnod a deugain nos: bara ni fwyteais, a dwfr nid yfais.

10 A rhoddes yr ARGLWYDD ataf y ddwy lech faen, wedi eu hysgrifennu a bys Duw; ac arnynt yr oedd yn l yr holl eiriau a lefarodd yr ARGLWYDD wrthych yn y mynydd, o ganol y tn, ar ddydd y gymanfa.

11 A bu, ymhen y deugain niwrnod ar deugain nos, roddi or ARGLWYDD ataf y ddwy lech faen; sef llechau y cyfamod.

12 A dywedodd yr ARGLWYDD wrthyf, Cyfod, dos oddi yma i waered yn fuan: canys ymlygrodd dy bobl, y rhai a ddyg-aist allan or Aifft: ciliasant yn ebrwydd or ffordd a orchmynnais iddynt; gwnaethant iddynt eu hun ddelw dawdd.

13 A llefarodd yr ARGLWYDD wrthyf, gan ddywedyd, Gwelais y bobl hyn; ac wele, pobl wargaled ydynt.

14 Paid a mi, a mi au distrywiaf hwynt, ac a ddileaf eu henw hwynt oddi tan y nefoedd; ac ath wnaf di yn genedl gryf-ach, ac amlach na hwynt-hwy.

15 A mi a ddychwelais, ac a ddeuthum i waered or mynydd, ar mynydd ydoedd yn llosgi gan dan; a dwy lech y cyfamod oedd yn fy nwylo.

16 Edrychais hefyd; ac wele, pechasech yn erbyn yr ARGLWYDD eich Duw: gwnaethech i chwi lo tawdd: ciliasech yn fuan or ffordd a orchmynasai yr ARGLWYDD i chwi.

17 A mi a ymeflais yn y ddwy lech, ac au teflais hwynt om dwylo, ac au torrais hwynt o flaen eich llygaid.

18 A syrthiais gerbron yr ARGLWYDD, fel y waith gyntaf, ddeugain niwrnod a deugain nos; ni fwyteais fara, ac nid yfais ddwfr: oherwydd eich holl bechodau chwi y rhai a bechasech, gan wneuthur drygioni yng ngolwg yr ARGLWYDD iw ddigio ef.

19 (Canys ofnais rhag y sonant ar dig, trwy y rhai y digiodd yr ARGLWYDD ftTthych, ich dinistrio chwi.) Eto gwrandawodd yr ARGLWYDD arnaf y waith honno hefyd.

20 Wrth Aaron hefyd y digiodd yr ARGLWYDD yn fawr, iw ddifetha ef: a mi a weddiais hefyd dros Aaron y waith faonno.

21 Eich pechod chwi hefyd yr hwn a iroaethoch, sef y llo, a gymerais, ac ai Hosgais yn tn; curais ef hefyd, gan ei falurio yn dda, nes ei falu yn llwch: a bwriais ei lwch ef ir afon oedd yn disgyn OT mynydd.

32 O fewn Tabera hefyd, ac o fewn Massa, ac o fewn Beddaur blys, yr oeddech yn digior ARGLWYDD.

33 A phan anfonodd yr ARGLWYDD chwi o Cades-Barnea, gan ddywedyd, Ewch i fyny, a meddiennwch y tir yr hwn a roddais i chwi, yr anufuddhasoch i .air yr ARGLWYDD eich Duw: ni chredasoch hefyd iddo, ac ni wrandawsoch ar ei lais ef.

34 Gwrthryfelgar fuoch yn erbyn yr ARGLWYDD er y dydd yr adnabum chwi.

25 A mi a syrthiais gerbron yr ARGLWYDD ddeugain niwrnod a deugain nos, fel y syrthiaswn or blaen; am ddywedyd or ARGLWYDD y difethai chwi.

26 Gweddiais hefyd ar yr ARGLWYDD, a idywedais, ARGLWYDD DDUW, na ddi-felha dy bobl, ath etifeddiaeth a wared-aist yn dy fawredd, yr hwn a ddygaist aUan or Aifft a llaw gref.

27 Cofia dy weision, Abraham, Isaac, a Jacob, nac edrych ar galedrwydd y bobl hyn, nac ar eu drygioni, nac ar eu pechod:

28 Rhag dywedyd or wlad y dygaist ni aUan ohoni, O eisiau gallu or ARGLWYDD eu dwyn hwyct ir tir a addawsai efe
iddynt, ac oi gas arnynt, y dug efe hwynt allan, iw lladd yn yr anialwch. 29 Eto dy bobl di ath etifeddiaeth ydynt hwy, y rhai a ddygaist allan yn dy fawr nerth, ac ath estynedig fraich.

PENNOD 10 zx

1
Yr amser hwnnw y dywedodd yr Ai - ARGLWYDD wrthyf, Nadd i ti dd y lech faen, fel y rhai cyntaf; a thyredii fyny ataf fi ir mynydd, a gwna i ti arfc bren.

2 A mi a ysgrifennaf ar y llechau y geiriau oedd ar y llechau cyntaf, y rhai a dorraist; a gosod dithau hwynt yn yr arch.

3 Yna gwneuthum arch o goed Sittim; ac a neddais ddwy lech faen, fel y rhAi cyntaf; ac a euthum i fyny ir mynydd, ar ddwy lech yn fy llaw.

14 Ac efe a ysgrifennodd ar y llechau, fel yr ysgrifen gyntaf, y dengair, a lefarodd yr ARGLWYDD wrthych yn y mynydd, o ganol y tn, yn nydd y gymanfa: a rhoddes yr ARGLWYDD hwynt ataf fi.

5 Yna y dychwelais ac y deuthum i waered or mynydd, ac a osodais y llechau yn yr arch, yr hon a wnaethwn, ac yno y maent; megis y gorchmynnodd yr ARGLWYDD i mi.

6 A meibion Israel a aethant o Beeroth meibion Jacan i Mosera: yno y bu farw Aaron, ac efe a gladdwyd yno; ac Eleasar ei fab a offeiriadodd yn ei kef.

7 Oddi yno yr aethaat i Gudgoda; ac-o Gudgoda i Jofbath, tir afonydd dyfroedd.

8 Yr amser hwnnw y neilltuodd yr ARGLWYDD lwyth Lefi, i ddwyn arch cyfamod yr ARGLWYDD, i sefyll gerbron yr ARGLWYDD, iw wasanaethu ef, ac i fendigo yn ei enw ef, hyd y dydd hwn.

9 Am hynny ni bydd rhan i Lefi, nac etifeddiaeth gydai frodyr: yr ARGLWYDD yw ei etifeddiaeth ef; megis y dywedodd yr ARGLWYDD dy DDUW wrtho ef.

10 A mi a arhoais yn y mynydd ddeugain niwrnod a deugain nos, fel y dyddiau cyntaf: a gwrandawodd yr ARGLWYDD

arnaf y waith hon hefyd; ni ewyllysiodd yr ARGLWYDD dy ddifetha di.

11 A dywedodd yr ARGLWYDD wrthyf, Cyfod, dos ith daith o flaen y bobl; fel yr elont i mewn ac y meddiannont y tir, yr hwn a dyngais wrth eu tadau ar ei toddi iddynt.

12 Ac yr awr hon, Israel, beth y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn ei ofyil gennyt, ond ofni yr ARGLWYDD dy DDUW, a rhodio yn ei holl ffyrdd, ai garu ef, a. gwasanaethu yr ARGLWYDD dy DDOW fith holl galon, ac ath holl enaid,

13 Cadw gorchmynion yr ARGLWYDD, ai ddeddfau, y rhai yr wyf yn eu gorchy-myn i ti y dydd hwn, er daioni i ti?

14 Wele, y nefoedd, a nefoedd y MSoedd, ydynt eiddo yr ARGLWYDD dy DDUW, y ddaear hefyd ar hyn oll sydd ynddi.

15 Yn unig ar dy dadau di y rhoddes yr ARGLWYDD ei serch, gan eu horn hwynt; ac efe a wnaeth ddewis ou had ar eu hl hwynt, sef ohonoch chwi, o flaen yr holl bobloedd, megis heddiw y gwelir.

16 Enwaedwch chwithau ddienwaediad eich calon, ac na chaledwch eich gwar nawyach.

17 Canys yr ARGLWYDD eich Duw chwi yw Duw y duwiau, ac Arglwydd yr arglwyddi, Duw mawr, cadarn, ac ofa-adwy, yr hwn ni dderbyn wyneb, ac ta chymer wobr.

18 Yr hwn a farnar amddifad ar weddw; ac y sydd yn hoffir dieithr, gan roddi iddo fwyd a dillad.

19 Hoffwch chwithau y dieithr: canyS dieithriaid fuoch yn nhir yr Aifft.

20 Yr ARGLWYDD dy DDUW a ofai, ac ef a wasanaethi: wrtho ef hefyd y glyni, ac iw enw ef y tyngi.

21 Efe yw dy fawl, ac efe yw dy Dotw yr hwn a wnaeth i ti y mawrion a ofnadwy bethau hyn, y rhai a welodd dy lygaid.

22 Dy dadau a aethant i waered i*r Aifft yn ddeg enaid a thrigain; ac yr awr hon yr ARGLWYDD dy DDUW ath wnaelh di fel sr y nefoedd o luosowgrwydd.

PENNOD 11
1 cr dithau yr ARGLWYDD dy DDUW, a chadw ei gadwraeth ef, at ddeddfau, ai farnedigaethau, ai orchmynioa, byth.

2 A chydnabyddwch heddiw: canys nid wyf yn ymddiddan ach plant, y rhai nM adnabuant, ac ni welsant gerydd yr ARGLWYDD efch Duw chwi, ei fawredd, ei law gref, ai fraich estynedig;

3 Ei arwyddion hefyd, ai weithredoeddj y rhai a wnaeth efe yng nghanol yr Aint, i Pharo brenin yr Aifft, ac iw holl dir;

4 Ar hyn a wnaeth efe i lu yr Aifft, iw feirch ef, ac iw gerbydau; y modd y gwnaeth efe i ddyfroedd y mr coch lenwi dros eu hwynebau hwynt, pan oeddynt yn ymlid ar eich l, ac y difethodd yr ARGLWYDD hwynt, hyd y dydd hwn:

5 Ar hyn a wnaeth efe i chwi yn yr anialwch, nes eich dyfod ir lle hwn;

6 Ar hyn a wnaeth efe i Dathan, ac i Abiram, meibion Eliab, mab Reuben; y modd yr agorodd y ddaear ei safn, ac aa llyncodd hwynt, au teuluoedd, au pebyll, ar holl olud oedd ganddynt, ymysg holl Israel.

7 Eithr eich llygaid chwi oedd ytt gweled holl fawrion weithredoedd yr ARGLWYDD, y rhai a wnaeth efe.

8 Cedwch chwithau bob gorchymyn yr ydwyf fi yn ei orchymyn i chwi heddiw; fel y byddoch gryfion, ac yr eloch i mewn, ac y meddiannoch y tir yr ydych yn myned trosodd iddo iw feddiannu:

9 Ac fel yr estynnodi ddyddiau yn y tir yr hwn a dyngodd yr ARGLWYDD idh tadau, ar ei roddi iddynt, ac iw had; sef tir yn llifeirio o laeth a ml.

10 1 Oherwydd y tir yr wyt yn myned iddo iw feddiannu, nid fel tir yr Aifft y mae, yr hwn y daethoch allan ohono, lle yr heuaist dy had, ac y dyfrheaist ath droed, fel gardd lysiau:

11 Ond y tir yr ydych yn myned trosodd iddo iw feddiannu, sydd fynydd-dir, a dyffryndir, yn yfed dwfr o law y nefoedd 5

12 Tir yw, yr hwn y mae yr ARGLWYDB dy DDUW yn ei ymgeleddu: llygaid yr" ARGLWYDB dy DDUW sydd bob amser arno, o ddechreuad y flwyddyn hyd ddi-wedd y flwyddyn hefyd.

13 A bydd, os gan wrando y gwrandewch ar fy ngorchmynion, y rhai yr ydwyfyn eu gorchymyn i chwi heddiw, i garu yr ARGLWYDD eich Duw, ac iw wasanaethu, ach holl galon, ac ach holl enaid;

14 Yna y rhoddaf law ich tir yn ei amser, sef y cynnar-law, ar diweddar-law; fel y casglech dy yd, ath win, ath olew;

15 A rhoddaf laswellt yn dy faes, ith anifeiliaid; fel y bwytaech, ac yth ddi-goner.

16 Gwyliwch arnoch rhag twyllo eich calon, a chilio ohonoch, a gwasanaethu duwiau dieithr, ac ymgrymu iddynt;

17 Ac enynnu dicllonedd yr ARGLWYDD ich erbyn, a chau ohono ef y nefoedd, fel na byddo glaw, ac na roddo y ddaear ei chnwd, ach difetha yn fuan or tir yr hwn y mae yr ARGLWYDD yn ei roddi i chwi.

18 Am hynny gosodwch fy ngeiriau hyn yn eich calon, ac yn eich meddwl, a rhwymwch hwynt yn arwydd ar eich dwylo, a byddant yn rhactalau rhwng eich llygaid:

19 A dysgwch hwynt ich plant; gan grybwyll amdanynt pan eisteddych yn dy dŷ, a phan rodiech ar y ffordd, pan orweddych hefyd, a phan godych.

20 Ac ysgrifenna hwynt ar byst dy dŷ, ac ar dy byrth;

31 Fel yr amlhao eich dyddiau chwi, a dyddiau eich plant chwi, ar y ddaear yr hon a dyngodd yr ARGLWYDD wrth eich tadau am ei rhoddi iddynt, fel dyddiau y nefoedd ar y ddaear.

22 Canys os gan gadw y cedwch yr holl orchmynion hyn, y rhai yr ydwyf fi yn eu gorchymyn i chwi iw gwneuthur, i garu yr ARGLWYDD eich Duw, i rodio yn ei holl ffyrdd ef, ac i lynu wrtho ef;

23 Yna y gyr yr ARGLWYDD allan yr holl genhedloedd hyn och blaen chwi, a chwi a feddiennwch genhedloedd mwy a chryfach na chwi.

24 Pob man y sathro gwadn eich troed chwi arno, fydd eiddo chvri:s r anialwch a Libanus, ac or afon sefafpn Ewffrates, hyd y mr eithaf, y bydd eicjh terfyn chwi.,. i .;-


25 Ni saif gŵr yn eich wyneb: eich arswyd ach ofn a rydd yr ARGLWYDD eich Duw ar wyneb yr holl dir yr hwn y sathroch arno, megis y llefarodd wrthych.

26 Wele, rhoddi yr ydwyf fi och blaen chwi heddiw fendith a melltith:

27 Bendith, os gwrandewch ar orchmynion yr ARGLWYDD eich Duw, y rhai yr ydwyf fi yn eu gorchymyn i chwi heddiw;

28 A melltith, oni wrandewch ar orchmynion yr ARGLWYDD eich Duw, ond cilio ohonoch allan or nbrdd yr ydwyf fi yn ei gorchymyn i chwi heddiw, i fyned ar l duwiau dieithr, y rhai nid adna-buoch.

29 Bydded gan hynny, pan ddygo yr ARGLWYDD dy DDUW di ir tir yr ydwyt yn myned iddo iw feddiannu, roddi ohonot y fendith ar fynydd Garisim, ar feUtith ar fynydd Ebal.

30 Onid yw y rhai hyn or tu hwnt ir Iorddonen, tuar lle y machludar haul, yn nhir y Canaaneaid, yr hwn sydd yn trigo yn y rhos ar gyfer Gilgal, gerllaw gwastadedd More?

31 Canys myned yr ydych dros yr Iorddonen, i fyned i feddiannur tir y mae yr ARGLWYDD eich Duw yn ei roddi i chwi; a chwi ai meddiennwch ac a breswyliwch ynddo.

32 Gwyliwch chwithau am wneuthur yr holl ddeddfau ar barnedigaethau, y rhai yr ydwyf fi yn eu rhoddi och blaen chwi heddiw.

PENNOD 12

1
DYMA r deddfau ar barnedigaethau, y rhai a wyliwch ar eu gwneuthur, yn y tir a rydd ARGLWYDD DDUW dy dadau i ti iw feddiannu, yr holl ddyddiau y byddoch fyw ar y ddaear.

2 Gan ddinistrio dinistriwch yr holl fannau, y rhai y gwasanaethodd y cenhedloedd yr ydych chwi yn eu rneddiannu eu duwiau ynddynt, ar y mynyddoedd uchel, ac ar y bryniau, a than bob pren gwyrddlas.

3 Drylliwch hefyd eu hallorau hwynt, a thorrwch eu colofnau hwynt, a llosgwch eu llwynau hwynt a than, a thorrwch gerfiedig ddelwau eu duwiau hwynt, a dinistriwch eu henwau hwynt or lle hwnnw. .

4 Na wnewch felly ir ARGLWYDD etch Duw.

5 Ond y lle a ddewiso yr ARGLWYDB eich Duw och holl lwythau chwi, i osodt ei enw yno, ei drigfa ef a geisiwch, ac yno y deuwch:

6 A dygwch yno eich poethoffrymau, ach aberthau, ach degymau, ac offrwm dyrchafael eich llaw, eich addunedau hefyd, ach offrymau gwirfodd, a chyntaf-anedig eich gwartheg ach defaid.

7 A bwytewch yno gerbron yr ARGLWYDD eich Duw, a llawenhewch ym mhob dim y rhoddoch eich llaw arno, chwychwi ach teuluoedd, yn yr hyn yth fendithiodd yr ARGLWYDD dy DDUW.

8 Na wnewch yn l yr hyn oll yr ydym ni yn ei wneuthur yma heddiw, pob un yr hyn fyddo uniawn yn ei olwg ei hun.

9 Canys ni ddaethoch hyd yn hyn ir orffwysfa, ac ir etifeddiaeth, yr hon y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn ei rhoddi iti.

10 Ond pan eloch dros yr Iorddonen, a thrigo yn y tir yr hwn y mae yr ARGLWYDD eich Duw yn ei roddi yn etifeddiaeth i chwi, a phan roddo lonydd i chwi oddi wrth eich holl elynion o amgylch, fel y preswylioch yn ddiogel:

11 Yna y bydd lle wedi ir ARGLWYDD eich Duw ei ddewis iddo, i beri iw enw aros ynddo; yno y dygwch yr hyn oll yr ydwyf fi yn ei orchymyn i chwi; sef eich poethoffrymau, ach aberthau, eich degymau, a dyrchafael-offrwm eich llaw, ach holl ddewis addunedau, y rhai a addunedoch ir ARGLWYDD.

12 A llawenhewch gerbron yr ARGLWYDD eich Duw; chwi, ach meibion, ach merched, ach gweision, ach morynion, ar Lefiad a fyddo yn eich pyrth
chwi; canys nid oes iddo ran nac ed- feddiaeth gyda chwi.,


13 Gwylia arnat rhag poethonrymu ohonot dy boethoffrymau ym mhob lle ar a welych:

14 Ond yn y lle a ddewiso yr ARGLWYDD o fewn un oth lwythau di, yno yr offrymi dy boethoffrymau, ac y gwnei yr hyn oll yr ydwyf fi yn ei orchymyn i ti.

15 Er hynny ti a gei ladd a bwyta cig yn l holl ddymuniant dy galon, yn l beadith yr ARGLWYDD dy DDUW, yr hon a rydd efe i ti, yn dy holl byrth: yr aflan ar gln a fwyty ohono, megis or iwrch ar carw.

16 Ond na fwytewch y gwaed; ar y ddaear y tywelltwch ef fel dwfr.

17 xxx Ni elli fwyta o fewn dy byrth. ddegfed dy yd, nath win, nath olew, na chyntaf-anedig dy wartheg, nath ddefaid, nath holl addunedau y rhai a addunech, nath offrymau gwirfodd, na dyrchafael-offrwm dy law:

18 Ond o flaen yr ARGLWYDD dy DDUW y bwytei hwynt, yn y lle a ddewiso yr ARGLWYDD dy DDUW; ti, ath fab, ath ferch, ath was, ath forwyn, ar Lefiad a fyddo yn dy byrth di: llawenycha gerbron yr ARGLWYDD dy DDUW yn yr hyn oll yr estynnech dy law arno.

19 Gwylia arnat rhag gadael y Lefiad, tra fyddech byw ar y ddaear.

20 Pan helaetho yr ARGLWYDD dy BDUW dy derfyn di, megis y dywedodd wrthyt, os dywedi, Bwytaf gig, (pan ddymuno dy galon fwyta cig,) yn l holl ddymuniad dy galon y bwytei gig.

21 Os y lle a ddewisodd yr ARGLWYDD dy DDUW i roddi ei enw ynddo, fydd pell oddi wrthyt; yna lladd oth wartheg, ac oth ddefaid, y rhai a roddodd yr ARGLWYDD i ti, megis y gorchmynnais i ti, a bwyta o fewn dy byrth wrth holl ddymuniad dy galon.

22 Eto fel y bwyteir yr iwrch ar carw, felly y bwytei ef: yr aflan ar gln ai bwyty yn yr un ffunud.

23 Yn unig bydd sier na fwytaech y gwaed: canys y gwaed yw yr einioes; ac ni chei fwyta yr einioes ynghyd r cig.

-te Na fwyta (if,, ar y ddaear y tyweliti ef fel dwfr.

25 Na fwyta ef; fel y byddo daioni i ti, ac Ith feibion ar dy l, pan wnelych yr uniawn yng ngolwg yr ARGLWYDD.

26 Eto cymer dy gysegredig bethau y rhai sydd gennyt, ath addunedau, a fhyred ir lle a ddewiso yr ARGLWYDD.

27 Ac offryma dy boethoffrwm, (y cig ar gwaed,) ar allor yr ARGLWYDD dy DDUW: a gwaed dy aberthau a dywelltir wrth allor yr ARGLWYDD dy DDUW; ar cig a fwytei di.

28 Cadw a gwrando yr holl eiriau hyn yr ydwyf fi yn eu gorchymyn i ti; fel y byddo daioni i ti, ac ith feibion ar dy l byth, pan wnelych yr hyn sydd dda ac uniawn yng ngolwg yr ARGLWYDD dy DDUW.

29 Pan ddinistrio yr ARGLWYDD dy DDUW y cenhedloedd, y rhai yr wyt ti yn myned atynt iw meddiannu, oth flaen di, a dyfod ohonot yn eu lle hwynt, a phteswylio yn eu tir hwynt:

30 Gwylia arnat rhag ymfaglu ohonot ar eu hl hwynt, wedi eu dinistrio hwynt oth flaen di; a rhag ymorol am eu duwiau hwynt, gan ddywedyd. Pa fodd y gwasanaethodd y cenhedloedd hyn eu duwiau? myfi a wnaf felly hefyd.

31 Na wna di felly ir ARGLWYDD dy DDUW: canys pob ffieidd-dra yr hwn oedd gas gan yr ARGLWYDD, a wnaethant hwy iw duwiau: canys eu meibion hefyd au merched a losgasant yn tan iw duwiau.

32 Pob gair yr wyf fi yn ei orchymyn i chwi, edrychwch am wneuthur hynny: na chwanega ato, ac na thyn oddi wrtho.

PENNOD 13

1
PAN godo yn dy fysg di broffwyd, neu freuddwydydd breuddwyd, (a rhoddi i ti arwydd neu ryfeddod,

2 A dyfod i ben or arwydd, neur rhyfeddod a lefarodd efe wrthyt,) gan ddywedyd. Awn ar l duwiau dieithr, (y rhai nid adwaenost,) a gwasanaethwn hwynt;

3 Na wrando ac emaa y proffwyd hwnnw, neu ar y breuddwydydd xxxx bteudd wyd hwnnw: canys yr ARGLWYDD eld Duw sydd yn eich profi chwi, i wybo a ydych yn carur ARGLWYDD eich T)w ach holl galon, ac ach holl enaid.


4 Ar l yr ARGLWYDD eich DUW y ewch, ac ef a ofnwch, ai orchmynion ef a gedwch, ac ar ei lais ef y gwrandewchi-ac ef a wasanaethwch, ac wrtho ef y glynwch.

5 Ar proffwyd hwnnw, neu y breuddwydydd xxxx breuddwyd hwnnw, a roddir i farwolaeth; canys llefarodd ich trot chwi oddi wrth yr ARGLWYDD eich DuW, yr hwn ach dug chwi allan o dir yr. Aifft, ac ach gwaredodd chwi o dŷ y caethiwed, ith wthio di allan or ffordd, yr hon y gorchmynnodd yr ARGLWYDO dy DDUW i ti rodio ynddi.
Felly y tynni ymaith y drwg oth fysg.

6 Os dy frawd, mab dy fam, neu dy fab dy hun, neu dy ferch, neu wraig dy fynwes, neu dy gyfaill, yr hwn sydd fel dy enaid dy hun, ath annog yn ddirgel, gan ddywedyd, Awn a gwasanaethwn. dduwiau dieithr, y rhai nid adnabuost ti, nath dadau;

7 Sef rhai o dduwiau y bobl sydd och amgylch chwi, yn agos atat, neu ymhell oddi wrthyt, o un cwr ir tir hyd gŵr arall y tir:

8 Na chydsynia ag ef, ac na wrando arno, ac nac arbeded dy lygad ef, ac nac eiriach ef, ac na chela arno:

9 Ond gan ladd lladd ef; bydded dy law di arno ef yn gyntaf, iw roddi i farwolaeth, a llaw yr holl bobl wedi hynny.

10 A llabyddia ef a meini, fel y byddo marw: canys ceisiodd dy wthio di oddi wrth yr ARGLWYDD dy DDUW, yr hwn ath ddug di allan o dir yr Aifft, o d y eaethiwed.

11 A holl Israel a glywant, ac a ofnant, ac ni chwanegant wneuthur y fath beth drygionus a hyn yn dy blith.

12 Pan glywech am un oth ddinasoedd, y rhai y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn eu rhoddi i ti i drigo ynddynt, gan ddywedyd,

13 Aeth dynioa, meibion y fall, allan? oth blith, a gyrasant drigolion eu dinas,. gan ddywedyd. Awn, gwasanaethwn. dduwiau dieithr, y rhai nid adnabuoch;

14 Yna ymofyn, a chwilia, a chais yn dda; ac wele, os gwirionedd yw, a bod yn sicr wneuthur y ffieidd-dra hyn y& dy fysg;

15 Gan daro taro drigolion y ddinas honno a min y cleddyf; difroda hi, ar rhai oll a fyddant ynddi, ai hanifeiliaid hefyd, a min y cleddyf.

16 Ai holl ysbail hi a gesgli i ganol at heol hi, ac a losgir ddinas ai holl ysbail hi yn gwbl, ir ARGLWYDD dy DDUW, -than: felly bydded yn garnedd byth; na& adeilader hi mwy.

17 Ac na lyned wrth dy law di ddim or diofryd-beth: fel y dychwelo yr ARGLWYDD oddi wrth angerdd ei ddigy ac y rhoddo i ti drugaredd, ac y tosturio wrthyt, ac yth amlhau, megis y tyngoddr wrth dy dadau:

18 Pan torandawech ar lais yr ARGLWYDD dy DDUW, gan gadw ei holl orchmynion ef, y rhai yr wyf fi yn eu gorchymyn i ti heddiw, gan wneuthur yr hyn sydd uniawn yng ngolwg yr ARGLWYDD dy DDUW.

PENNOD 14

1
PLANT ydych Chwi tr ARGLWYDD eich Duw: na thorrwch mohonoch eich hunain, ac na wnewch foeini rhwng eich llygaid, dros y marw.

2 Canys pobl sanctaidd wyt ti ir ARGLWYDD dy DDUW, ar ARGLWYDD ath ddewisodd di i fod yn bobl unig iddo ef, or holl bobloedd sydd ar wyneb y ddaear.

3 Na fwyta ddim ffiaidd,

4 Dymar anifeiliaid a fwytewch; eidion, llwdn dafad, a llwdn gafr,

5 Y carw, ar iwrch, ar llwdn hydd, Ar bwch gwyllt, ar unicorn, ar ych gwyllt, ar afr wyllt.

6 A phob anifail yn holltir ewin, &6 yn fforchogi hollt y ddwy ewin, ac 5& enoi cil, ymysg yr anifeiliaid; hwnnfl? a fWyteweh.

7 Ond hyn ni fwytewch, or rhai a gnoant y cil, neu a holltant yr ewin yn. fforchog: y camel, ar ysgyfarnog, ar gwningen: er bod y rhai hyn yn cnoi eu cil, am nad ydynt yn fforchogir ewifl aflan ydynt i chwi,

8 Yr hwch hefyd, er ei bod yn fforchogrt-ewin, ac neb gnoi cil, aflan yw i chwi: na fwytewch ou cig hwynt, ac na chy* ffyrddwch au burgyn hwynt.

9 Hyn a fwytewch or hyn OH &ydt yn y dyfroedd: yr hyn oll sydd idd esgyH a chen a fwytewch.

10 Ar hyn oll nid oes iddo esgyft 9 chen, ni fwytewch: aflan yw i chwi.

11 Pob aderyn gln a fwytewch.

12 A dymar rhai ai fwytewch 0-honynt: yr eryry ar wyddwalch, ar fiorwennol,

13 Ar bod ar barcud, ar fwltur y ei rhyw,

14 A phob cigfran yn ei rhyw,

15 A chyw yr estrys, ar fran BOS ac gog, ar hebog yn ei ryw,

16 Aderyn y cyrff, ar dylluan, ar ??gogfran,

17 Ar pelican, ar biogen, ar fulfran,

18 Ar ciconia, ar cryr yn ei ryw,. a, gornchwigl, ar ystlum.

19 A phob ymlusgiad asgellog gydd aflan i chwi: na fwytaer hwynt.

20 Pob ehediad gln a fwyEeWch.

21 Na fwytewch ddim a fo marw ei hun: dod ef ir dieithr fyddo yn dy byrth, a bwytaed ef; neu gwerth ef ir dieithr: canys pobl sanctaidd ydwyt ir ARGLWYDD dy DDUW. Na ferwa fyn yn llaeth ei fam.

22 Gan ddegymu degyma holl gyn-ftyrch dy had, sef ffrwyth dy faes, bob biwyddyn.

23 A bwyta gerbron yr ARGLWYDD dy DDUW, yn y lle a ddewiso efe i drigo oi enw ef ynddo, ddegwm dy yd, dy win, ath olew, a chyntaf-anedig dy wartheg, ith ddefaid; fel y dysgech ofni yr ARGLWYDD dy DDUW bob amser.

24 A phan fyddo y ffordd ry hir i ti fel na ellych ei ddwyn ef, aeu os y lle fydd ymhell oddi wrthyt, ye Stum fl

ddewiso yr ARGLWYDD dy DDUW i osod ei enw ynddo, pan yth fendithio yr ARGLWYDD dy DDUW:

25 Yna dod ei werth yn arian; a rhwym yr arian yn dy law, a dos ir lle a ddewiso yr ARGLWYDD dy DDUW:

26 A dod yr arian am yr hyn oll a chwenycho dy galon; am wartheg, neu am ddefaid, neu am win, neu am ddiodr gref, neu am yr hyn oll a ddymuno dy galon: a bwyta yno gerbron yr ARGLWYDD dy DDUW, a llawenycha di, ath deulu.

27 Ar Lefiad yr hwn fyddo yn dy bynh, na wrthod ef: am nad oes iddo na rhan nac etifeddiaeth gyda thi.

28 Ymhen tair blynedd y dygi allan holl ddegwm dy gnwd y flwyddyn honno: a dyro ef i gadw o fewn dy byrth.

29 Ar Lefiad, (am nad oes iddo ranr nac etifeddiaeth gyda thi,) ar dieithr, ar amddifad, ar weddw, y rhai fydd yn dy byrth di, a ddeuant, ac a fwytant, ac a ddigonir; fel yth fendithio yr ARGLWYDD dy DDUW ym mhob gwaith a wnelych ath law.

PENNOD 15

1
YMHEN pob saith mlynedd gwna ollyngdod.

2 A dyma wedd y gollyngdod. Go-llynged pob echwynnwr iw gymydog yn rhydd ei echwyn a echwynnodd efe: na fynned hynny drachefn gan ei gymydog, neu ei frawd; canys cyhoeddwyd gollyngdod yr ARGLWYDD.

3 Ti a elli fynnu drachefn gan y dieithr; ond gollynged dy law yn rhydd yr hyn sydd i ti gydath frawd:

4 Megis na byddo ohonot ti gardotyn: canys yr ARGLWYDD gan fendithio ath fendithia di, yn y tir y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn ei roddi i ti yn etifeddiaeth iw feddiannu;

5 Yn unig os gan wrando y gwrandewi ar lais yr ARGLWYDD dy DDUW, gan gadw a gwneuthur yr holl orchmynion yma, y rhai yr ydwyf fi yn eu gorchymyn i ti heddiw.

6 Canys yr ARGLWYDD dy DDUW ath fendithia, megis y llefarodd wrthyt, fel y benthyciech i genhedloedd lawer, ac na fenthyciech di ganddynt; ti hefyd a arglwyddiaethi ar genhedloedd lawer, ac nid arglwyddiaethant hwy arnat ti.


7 Os bydd yn dy fysg di un oth frodyr yn dlawd o fewn un oth byrth, yn dy dir yr hwn y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn ei roddi i ti, na chaleda dy galon, ac na chae dy law oddi wrth dy frawd tlawd:

8 Ond gan agoryd agor dy law iddo, a chan fenthycio benthycia ddigon iw angen ef, yr hyn fyddo arno ei eisiau.

9 Gwylia arnat, rhag bod yn dy galon ddrwg feddwl i ddywedyd, Agos ywr seithfed flwyddyn, biwyddyn y gollyngdod; a bod dy lygad yn ddrwg yn erbyn dy frawd tlawd, rhag rhoddi iddo, a llef-ain ohono ef ar yr ARGLWYDD rhagot, ai fod yn bechod i ti.

10 Gan roddi dod iddo, ac na fydded drwg gan dy galon pan roddych iddo: canys o achos y peth hyn yth fendithia yr ARGLWYDD dy DDUW yn dy holl waith, ac yn yr hyn oll y dodych dy law arno.

11 Canys ni dderfydd y tlawd o ganol y tir: am hynny yr ydwyf fi yn gorchymyn i ti, gan ddywedyd, Gan agoryd agor dy law ith frawd, ith anghenus ac ith dlawd, yn dy dir.

12 Os gwerthir dy frawd, Hebread, neu Hebrees, i ti, ath wasanaethu chwe blynedd; y seithfed flwyddyn gollwng ef yn rhydd oddi wrthyt.

13 A phan ollyngech ef yn rhydd oddi wrthyt, na ollwng ef yn wag:

14 Gan lwytho llwytha ef oth braidd ac oth ysgubor, ac oth winwryf: or hyn yth fendithiodd yr ARGLWYDD dy DDUW, dod iddo.

15 A chofia mai gwas fuost yn nhir yr Aifft, ath waredu or ARGLWYDD dy DDUW: am hynny yn ydwyf yn gorchymyn y peth hyn i ti heddiw.

16 Ond os dywed wrthyt, Nid af allan oddi wrthyt; am ei fod yn dy hoffi di ath dy; oherwydd bod yn dda arno ef gyda thi:

17 Yna cymer fynawyd, a dod trwy ei glust ef, ac yn y ddor; a bydded yn was i ti byth: felly hefyd y gwnei ith, forwyn.

18 Na fydded caled gennyt ei ollwng ef yn rhydd oddi wrthyt, canys gwasanaethodd di werth dau gyflog gweinidog, chwe blynedd: ar ARGLWYDD dy DDUW ath fendithia yn yr hyn oll a wnelych.

19 Pob cyntaf-anedig yr hwn a enir oth wartheg, neu oth ddefaid, yn wryw, a gysegri di ir ARGLWYDD dy DDUW: na weithia a chyntaf-anedig dy ychen, ac na; chneifia gyntaf-anedig dy ddefaid.,

20 Gerbron yr ARGLWYDD dy DDUW y bwytei ef bob blwyddyn, yn y lle a ddewiso yr ARGLWYDD, ti ath deulu.

21 Ond os bydd anaf arno, os doff neu ddall fydd, neu arno ryw ddrwg anaf arall; nac abertha ef ir ARGLWYDD dy DDUW.

22 O fewn dy byrth y bwytei ef: yr aflan ar gln ynghyd i bwyty, megis yr iwrch, ac megis y carw.

23 Eto na fwyta ei waed ef; tywallt hwnnw ar y ddaear fel dwfr.

PENNOD 16

1
CADW y mis Abib, a chadw Basg ir ARGLWYDD dy DDUW: canys o fewn y mis Abib y dug yr ARGLWYDD dy DDUW di allan or Aifft, o hyd nos.

2 Abertha dithau yn Basg ir ARGLWYDD dy DDUW, o ddefaid a gwartheg, yn y lle a ddewiso yr ARGLWYDD dy DDUW i drigo oi enw ef yno.

3 Na fwyta fara lefeinllyd gydag ef: saith niwrnod y bwytei gydag ef fasa croyw, sef bara cystudd: (canys ar f&wst y daethost allan o dir yr Aifft:) fel y cofiech ddydd dy ddyfodiad allan o dir yr Aifft holl ddyddiau dy einioes.

4 Ac na weler gennyt surdoes yn dy holl derfynau saith niwrnod; ac nac arhoed dros nos hyd y bore ddim or cig a aberthaist yn yr hwyr, ar y dydd cyntaf.

5 Ni elli aberthu y Pasg o fewn yr un oth byrth, y rhai y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn eu rhoddi i ti:

6 Ond yn y lle a ddewiso yr ARGLWYDD dy DDUW i drigo oi enw ef ynddo; yno
yr aberthi y Pasg yn yr hwyr, ar fach-ludiad haul, y pryd y daethost allan or Aifft.

7 Yna y rhosti, ac y bwytei ef, yn y lle a ddewiso yr ARGLWYDD dy DDUW: ar bore y dychweli, ac yr ei ith babellau.

8 Chwe diwrnod y bwytei fara croyw: ac ar y seithfed dydd y mae uchel wyl ir ARGLWYDD dy DDUW; ni chei wneuthur gwaith ynddo.

9 Cyfrif i ti saith wythnos: pan ddechreuor cryman ar yr yd, y dechreui rifor saith wythnos.

10 A chadw wyl yr wythnosau ir ARGLWYDD dy DDUW, ag offrwm gwirfodd dy law, yr hwn a roddi, megis yth fendithio yr ARGLWYDD dy DDUW.

11 A llawenycha gerbron yr ARGLWYDD dy DDUW, ti, ath fab, ath ferch, ath was, ath forwyn, ar Lefiad a fyddo o fewn dy byrth, ar dieithr, ar amddifad, ar weddw, sydd yn dy fysg, yn y lle a ddewiso yr ARGLWYDD dy DDUW i drigo oi enw ef ynddo.

12 Cofia hefyd mai caethwas fuost yn yr Aifft: a chadw a gwna y deddfau hyn.

13 Cadw i ti wyl y pebyll saith niwrnod, wedi i ti gasglu dy yd ath win.

14 A llawenycha yn dy wyl, ti, ath fab, ath ferch, ath was, ath forwyn, ar Lefiad, ar dieithr, ar amddifad, ar weddw, y rhai fyddant o fewn dy byrth.

15 Saith niwrnod y cedwi wyl ir ARGLWYDD dy DDUW, yn y lle a ddewiso yr ARGLWYDD: canys yr ARGLWYDD dy DDUW ath fendithia yn dy holl gnwd, ac yn holl waith dy ddwylo; am hynny bydd dithau lawen.

16 Tair gwaith yn y flwyddyn yr ymddengys pob gwryw ohonot o flaen yr ARGLWYDD dy DDUW, yn y lle a ddewiso efe; ar wyl y bara croyw, ac ar wyl yr wythnosau, ac ar wyl y pebyll: ond nac ymddangosed neb o flaen yr ARGLWYDD yn waglaw.

17 Pob un yn l rhodd ei law, yn l bendith yr ARGLWYDD dy DDUW yr hon a roddes efe i ti.

18 Gwna i ti farnwyr a blaenorion yn dy holl byrth, y rhai y mae yx ARGLWYDD dy DDUW yn en rhoddi i d trwy Sty lwythaa, a teamant hwy y bobl a barn gyfiawn.





19 Na wyra farn, ac na chydnebydd wynebau; na dderbyn wobr chwaith: canys gwobr a ddalla lygaid y doethion, ac a wyra eiriau y cyfiawn.

20 Cyfiawnder, cyfiawnder a ddilynd; fel y byddych fyw, ac yr etifeddych y tir yr hwn y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn ei roddi i ti.

21 Na phlanna i ti lwyn o neb rhyw goed gerilaw allor yr ARGLWYDD dy DDUW, yr hon a wnei i ti.

22 Ac na chyfod i ti golofh; yr hyn sydd gas gan yr ARGLWYDD dy DDUW.

PENNOD 17

1
NAC abertha ir ARGLWYDD dy DDUW ych neu ddafad y byddo arno anaf, neu ddim gwrthuni: canys casbeth yr ARGLWYDD dy DDUW yw hynny. a ii Pan gaffer yn dy blith di, o fewn un oth byrth y rhai y mae yr ARGLWYDD fly DDUW yn eu rhoddi i ti, ŵr neu wraig a wnaeth ddrygioni yng ngolwg yr ARGLWYDD dy DDUW, gan droseddu ei gyfamod ef,

3 Ac a aeth ac a wasanaethodd dduwiau dieithr, ac a ymgrymodd iddynt, ir haul, aeu ir lleuad, neu i noil lu y nefoedd, yr hyn ni orchmynnais;

4 Pan ddangoser i ti, a chlywed ohonot, yna cais yn dda: ac wele, os gwirionedd yw, a bod yn sicr wneuthur y ffieidd-dra hyn yn Israel;

5 Yna dwg allan y gŵr hwnnw, neu y wraig honno, a wnaethant y peth drygionus hyn, ith byrth, sef y gŵr neu y wraig, a llabyddia hwynt a meini, fel y byddont feirw.

6 Wrth dystiolaeth dau o dystion, neu flri o dystion, y rhoddir i farwolaeth yr hwn a fyddo marw: na redder ef i farwolaeth wrth dystiolaeth un tyst.

7Llaw y tystion a fydd arno yn gyntaf tw farwolaethu ef, a llaw yr noil bobl wedi hynny: a thi a dynni ymaith y flrwg oth blith.

8 Os bydd peth mewn baftn yn- rhy galed i ti, rhwng gwaad a:gwaed, rhwng hawl a hawl, neu rhwng pla a phia, mewn pethau ymrafaelus o fewn dy byrtiti; yna cyfod, a dos i fyny ir lle addewiso yr ARGLWYDD dy DDUW
:

9 A dos at yr offeiriaid y Lefiaid, ac at y barnwr a fyddo yn y dyddiau hynny, ac ymofyn; a hwy a ddangosant i tf reol y farnedigaeth.

10 A gwna yn l rheol y gair a ddangosant i ti, or lle hwnnw a ddewiso yr ARGLWYDD; ac edrych am wneuthur yn l yr hyn oll a ddysgant i d.

11 \fi l rheol y gyfraith a ddysgont i ti, ac yn l y tarn a ddywedont i ti, y gwnei: na chilia oddi wrth y peth a ddangosont i ti, ir tu deau nac ir tu aswy.

12 Ar gŵr a wnel mewn rhyfyg, heb wrando ar yr offeiriad sydd yn sefyll yno i wasanaethu yr ARGLWYDD dy DDUW, neu ar y barnwr; yna rhodder i farwolaeth y gŵr hwnnw: a thyn ymaith y drwg o Israel.

13 Ar holl bobl a glywant, ac a ofnant, ac ni ryfygant mwy.

14 Pan ddelych ir tir y mae yr AR-GLWYDD dy DDUW yn ei roddi i ti, ai feddiannu, a thrigo ynddo, os dywedi, Gosodaf arnaf frenin, megis yr holl genhedloedd sydd om hamgylch:

15 Gan osod gosod arnat yn frenin yr hwn a ddewiso yr ARGLWYDD dy DDUW: o blith dy frodyr y gosodi arnat frenin, ni elli roddi arnat ŵr dieithr yr hwn nid yw feawd i ti.

16 Ond nac amthaed iddo feirch, ac na ddychweled efe y bobl ir Aifft i amlhau iBteirch, gan ir ARGLWYDD ddywedyd wrthych, Na chwanegwch ddychwelyd y fltordd honno mwy.

17 Ac nac amlhaett iddo wragedd, fel Ba wyro ei galon; ac nac amlhaed arian ac aur lawer iddo.

18 A phan eisteddo ar deyrngadair ei frenhiniaeth, ysgrifenned iddo gopi or gyfraith hon mewn llyfr, allan or hwn sydd gerbron yr offeiriaid y Lefiaid.

19 A bydded gydag ef, a darllened arno holl ddyddiau ei fywyd: fel y dysgo ofni yr ARGLWYDD ei DDUW, i gadw holl eiriau y gyfraith hon, ar deddfau hyn, iw gwneuthur hwynt:

20 Fel na ddyrchafo ei galon uwchlaw ei frodyr, ac na chilio oddi wrth y gorchymyn, ir tu deau nac ir tu aswy: fel yr estynno ddyddiau yn ei fren-hiniaeth, efe ai feibion yng .nghanol Israel.

PENNOD 18

1
NI bydd ir offeiriaid, ir Lefiaid, i holl lwyth Lefi, ran nac etifeddiaeth ynghyd ag Israel: ebyrth tanllyd yr ARGLWYBD, ai etifeddiaeth ef, a fwytant hwy.

2 Am hynny etifeddiaeth m fcydd iddynt ymhiith eu brodyr: yr ARGI.WYDD yw eu hetifeddiaeth hwy, megas ag y dywedodd wrthynt.

3 A hyn fydd defod yr offeiriaid oddi wrth y bobl, odd) wrth y rhai a aberthant aberth, pa un bynnag ai eidion ai dafad; rhoddant ir offeiriad yr ys-gwyddog, ar ddwy en, ar boten.

4 Blaenffrwyth dy yd, dy win, ath oiew, a blaenffrwyth cnaif dy ddefaid, a roddi iddo ef.

5 Canys dewisodd yr ARGLWYDD dy DDUW ef oth holl lwythau di, i sefyll i wasanaethu yn enw yr ARGLWYDD, efe ai feibion yn dragywydd.

6 A phan ddelo Lefiad o un oth byrth di yn holl Israel, lle y byddo efe yn ymdaith, a dyfod a holl ddymuniad ei galon ir lle a ddewiso yr ARGLWYDD;

7 Yna gwasanaethed efe yn enw yr ARGLWYDD ei DDUW, megis ei holl frodyr y Lefiaid, y rhai sydd yn sefyll yno gerbron yr ARGLWYDD.

8 Rhan am ran a fwytant, heblaw gwerth yr hyn sydd yn dyfod oddi wrth ei dadau.

9 Pan elych di ir tir y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn ei roddi i ti, na ddysg wneuthur yn l ffieidd-drar cenhedloedd hynny.

10 Na chaffer ynot a wnelo iw fab, neu iw ferch, fyned trwy y tn, neu a arfero ddewiniaeth, na pmanedyfld, na daroganwr, na hudol,


11 Na swynwr swynion, nac a geisie wybodaeth gan gonsuriwr, neu feudiwr, nac a ymofynno ar meirw:

12 Oherwydd ffieidd-dra gan yr ARGLWYDD yw pawb a wnelo hyn; ac o achos y ffieidd-dra hyn y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn eu gyrrai hwsnt allan oth flaen di.

13 Bydd berffaith gydar ARGLWYDD dy DDUW.

14 Canys y cenhedloedd hyn, y rhai a f ddienni di, a wrandawsant ar blanedyddion, ac ar ddewiniaid: ond amdanat ti, aid felly y caniataodd yr ARGLWYDD dy DDUW i ti.

15 Yr ARGLWYDD dy DDUW a gyfyd Hi, oth blith dy hun, oth frodyr dy hun, Broffwyd megis finnau; arno ef y gwrandtwch;

16 Yn l yr hyn oll a geisiaist gan yr ARGLWYDD dy DDUW yn Horeb, yn nydd y gymanfa, gan ddywedyd, Na ehlywyf mwyach lais yr ARGLWYDD fy Nuw, ac na welwyf y tn mawr hwn mwyach, rhag fy marw.

17 A dywedodd yr ARGLWYDD wrthyf, Da y dywedasant yr hyn a ddywedasant.

18 Codaf Broffwyd iddynt o fysg eu brodyr, fel tithau, a rhoddaf fy ngeiriau yn ei enau ef; ac efe a lefara wrthynt yr hyn oll a orchmynnwyf iddo.

19 A phwy bynnag ni wrandawo ar fy ngeiriau, y rhai a lefara efe yn fy esm, myfi ai gofynnaf ganddo.

20 Y proffwyd hefyd, yr hwn a ryfyga lefaru yn fy enw air ni orchmynnais iddo ei lefaru, neu yr hwn a lefaro yn enw duwiau dieithr; rhodder y proffwyd hwnnw i farwolaeth.

21 Ac os dywedi yn dy galon. Pa fodd yr adnabyddwn y gair ni lefarodd yr ARGLWYDD?

22 Yr hyn a lefaror proffwyd hwnnw yn enw yr ARGLWYDD, ar gair heb fod, ac heb ddyfod i ben, hwnnw yw y gair ni lefarodd yr ARGLWYDD; y proffwyd ai llefarodd mewn rhyfyg: nac ofna ef.

PENNOD 19

1
1 Pan dorro yr ARGLWYDD dy DDUW ymaith y cenhedloedd y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn rhoddi eu tir i ti, ai feddiannu ohonot ti, a phreswylio yn eu dinasoedd ac yn eu tai;

2 Neilltua i ti dair dinas yng nghanol dy dir, yr hwn y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn ei roddi i ti iw feddiannu.

3 Paratoa ffordd i ti, a thraeana derfyn dy dir, yr hwn a rydd yr ARGLWYDD dy DDUW yn etifeddiaeth i ti, fel y byddo i bob llofrudd ffoi yno.

4 Dyma gyfraith y llofrudd, yr hwn a ffy yno, i fyw: yr hwn a drawo ei gymydog heb wybod, ac yntau neb ei gasu ef or blaen;

5 Megis pan elo un gydai gymydog ir coed i gymynu pren, ac a estyn ei law ar fwyell i dorri y pren, a syrthio yr haearn or menybr, a chyrhaeddyd ei gymydog, fel y byddo farw; efe a gaiff ffoi i un or dinasoedd hyn, a byw:

6 Rhag i ddialydd y gwaed ddilyn ar l y llofrudd, ai galon yn llidiog, ai oddi-p/eddyd, am fod y ffordd yn hir, ai daro ef yn farw, er nad oedd ynddo ef haeddedigaeth marwolaeth, am nad oedd efe yn ei gasu ef or blaen.

7 Am hynny yr ydwyf yn gorchymyn i ti, gan ddywedyd, Tair dinas a neilltui i ti.

8 A phan helaetho yr ARGLWYDD dy DDUW dy derfyn, fel y tyngodd wrth dy dadau, a rhoddi i ti yr holl dir a addawodd efe ei roddi wrth dy dadau;

9 Os cedwi y gorchmynion hyn oll, gan wneuthur yr hyn yr ydwyf fi yn ei orchymyn i ti heddiw, i garu yr ARGLWYDD dy DDUW, a rhodio yn ei ffyrdd ef bob amser; yna y chwanegi i ti dair dinas hefyd at y tair hyn:

10 Fel na ollynger gwaed gwirion o fewn dy dir, yr hwn y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn ei roddi i ti yn etifeddiaeth; ac na byddo gwaed ith erbyn.

11 Ond os bydd gŵr yn casu ei gymydog, ac yn cynllwyn iddo, a chodi yn ei erbyn, ai ddieneidio fel y byddo farw, a ffoi i un or dinasoedd hyn;

12 Yna anfoned henuriaid ei ddinas ef, a chymerant ef oddi yno, a rhoddant ef yn llaw dialydd y gwaed, fel y byddo farw.

13 Nac arbeded dy lygad ef, ond tyn ymaith affaith gwaed gwirion o Israel, fel y byddo daioni i ti.

14 JT Na symud derfyn dy gymydog, yr hwn a derfynodd y rhai a fu or blaen; o fewn dy etifeddiaeth yr hon a feddienni, yn y tir y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn ei roddi i ti iw feddiannu.

15 Na choded un tyst yn erbyn neb am ddim anwiredd, neu ddim pechod, or holl bechodau a becho efe: wrth dystiolaeth dau o dystion, neu wrth dystiolaeth tri o dystion, y bydd safadwy y peth.

16 Os cyfyd gau dyst yn erbyn neb, gan dystiolaethu bai yn ei erbyn ef;

17 Yna safed y ddau ddyn y mae yr ymrafael rhyngddynt gerbron yr ARGLWYDD, o flaen yr offeiriaid ar barnwyr a fyddo yn y dyddiau hynny.

18 Ac ymofynned y barnwyr yn dda: ac os y tyst fydd dyst ffals, ac a dystiolaetha ar gam yn erbyn ei frawd;

19 Yna gwnewch iddo fel yr amcanodd wneuthur iw frawd; a thyn ymaith y drwg oth fysg.

20 Ar lleill a glywant, ac a ofnant, ac ni chwanegant wneuthur mwy yn l y peth drygionus hyn yn dy blith.

21 Ac nac arbeded dy lygad: bydded einioes am einioes, llygad am lygad, dant am ddant, llaw am law, troed am droed.

PENNOD 20

1
PAN elych i ryfel yn erbyn dy elynion, a gweled meirch a cherbydau, a phobl fwy na thi, nac ofna rhagddynt: oherwydd yr ARGLWYDD dy DDUW fydd gyda thi, yr hwn ath ddug di i fyny o dir yr Aint.

2 A bydd, pan nesaoch ir frwydr, yna ddyfod or offeiriad, a llefaru wrth y bobl,

3 A dywedyd wrthynt, Clyw, Israel: Yr ydych chwi yn nesu heddiw ir frwydr yn erbyn eich gclynion: na feddalhaed eich calon, nac ofnwch, na synnwch, ac na ddychrynwch rhagddynt.

4 Canys yr ARGLWYDD eich Duw sydd yn myned gyda chwi, i ryfela ach gelynion trosoch chwi, ac ich achub chwi.

5 Ar llywiawdwyr a lefarant wrth y bobl, gan ddywedyd. Pa ŵr sydd a adeiladodd dŷ newydd, ac nis cysegrodd ef? eled a dychweled iw dŷ, rhag ei farw yn y frwydr, ac i ŵr arall ei gysegru ef.

6 A pha ŵr sydd a blannodd winllan, ac nis mwynhaodd hi? eled a dychweled iw dŷ, rhag ei farw yn y frwydr, ac i ŵr arall ei mwynhau hi.

7 A pha ŵr sydd a ymgredodd gwraig, ac ni chymerodd hi? eled a dychweled iw dŷ, rhag ei farw mewn rhyfel, ac i ŵr arall ei chymryd hi.

8 Y llywiawdwyr hefyd a chwanegant lefaru wrth y bobl, ac a ddywedant. Pa ŵr sydd ofnus a meddal galon? eled a dychweled iw dŷ, fel na lwfrhao efe galon ei frawd megis ei galon yntau.

9 A bydded, pan ddarffo ir llywiawdwyr lefaru wrth y bobl, osod ohonynt d ywysogion y lluoedd yn ben ar y bobl.

10 Pan nesaech at ddinas i ryfela yn ei herbyn, cyhoedda iddi lleddwch.

11 A bydded, os heddwch a etyb hi i ti, ac agoryd i ti; yna bydded ir holl bobl a gaffer ynddi, fod i ti dan deyrnged, ath wasanaethu.

12 Ac oni heddycha hi thi, ond gwneuthur rhyfel a thi; yna gwarchae arni hi.

13 Pan roddo yr ARGLWYDD dy DDUW hi yn dy law di, taro ei holl wrywiaid a min y cleddyf.

14 Yn unig y benywaid, ar plant, ar anifeiliaid, a phob dim ar a fyddo yn y ddinas, sef ei holl ysbail, a ysbeili i ti: a thi a fwynhei ysbail dy elynion, yr hwn a rydd yr ARGLWYDD dy DDUW i ti.

15 Felly y gwnei ir holl ddinasoedd pell iawn oddi wrthyt, y rhai nid ydynt o ddinasoedd y cenhedloedd hyn.

16 Ond o ddinasoedd y bobloedd hyn, y rhai y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn eu rhoddi i ti yn etifeddiaeth, na chadw un enaid yn fyw:

17 Ond gan ddifrodi difroda hwynt, sef yr Hethiaid, ar Amoriaid, y Canaaneaid, ar Pheresiaid, yr Hefiaid, ar
Jebusiaid; megis y gorchmynnodd yr ARGLWYDD dy DDUW i ti.

18 Fel na ddysgont i chwi wneuthur yn l eu holl ffieidd-dra hwynt, y rhai a wnaethant iw duwiau, a phechu ohonoch yn erbyn yr ARGLWYDD eich Duw.

19 Pan warchaeech ar ddinas lawer o ddyddiau, gan ryfela yn ei herbyn iw hennill hi, na ddifetha ei choed hi, gan daro bwyell arnynt: canys ohonynt y bwytei; na thor dithau hwynt i lawr, (oherwydd bywyd dyn yw pren y maes,) iw gosod yn y gwarchglawdd.

20 Yn unig y pren y gwyddost nad pren ymborth yw, hwnnw a ddifethi ac a dorri: ac a adeiledi warchglawdd yn erbyn y ddinas fydd yn gwneuthur rhyfel a thi, hyd oni orchfyger hi.

PENNOD 21

1
OS ceir un wedi ei ladd o fewn y tir yr hwn y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn ei roddi i ti iw etifeddu, yn gorwedd yn y maes, heb wybod pwy ai lladdodd;

2 Yna aed dy henuriaid ath farnwyr allan, a mesurant hyd y dinasoedd sydd o amgylch ir lladdedig.

3 A bydded ir ddinas nesaf at y lladdedig, sef henuriaid y ddinas honno, gymryd anner or gwartheg, yr hon ni weithiwyd a hi, ac ni thynnodd dan iau.

4 A dyged henuriaid y ddinas honno yr anner i ddyffryn garw, yr hwn ni lafur-iwyd, ac ni heuwyd ynddo; ac yno tor-fynyglant yr anner yn y dyffryn.

5 A nesaed yr offeiriaid, meibion Lefi, (oherwydd yr ARGLWYDD dy DDUW au hetholodd hwynt i weini iddo ef, ac i fendigo yn enw yr ARGLWYDD,) ac wrth eu barn hwynt y terfynir pob ymryson a phob pla.

6 A holl henuriaid y ddinas honno, y rhai a fyddo nesaf at y lladdedig, a olchant eu dwylo uwchben yr anner a dorfynyglwyd yn y dyffryn.

7 A hwy a atebant ac a ddywedant, Ni thywalltodd ein dwylo ni y gwaed hwn, at nis gwelodd ein llygaid.

8 Trugarha wrth dy bob! Israel, y rhai a. waredaist, O ARGLWYDD, ac na ddyrd waed gwirion yn erbyn dy bobl Israel. A Biaddeuir y gwaed iddynt hwy.





9 Felly y tynni ymaith affaith y gwaed gwirion oth fysg, os ti a wnei yr uniawat-der yng ngolwg yr ARGLWYDD.

10 Pan elych i ryfel yn erbyn dy elynion, a rhoddi or ARGLWYDD Sy DDUW hwynt yn dy law di, a chaettr1 gludo ohonot gaethglud ohonynt;

11 A gweled ohonot yn y gaethgind wraig brydweddol, ai bod wrth dy fodd iw chymryd i ti yn wraig;

12 Yna dwg hi i fewn dy dŷ, ac eillied hi ei phen, a thorred ei hewinedd;

13 A diosged ddillad ei chaethiwed oddi amdani, a thriged yn dy dŷ di, ac wyled am ei thad ai mam fis o ddyddiau: at wedi hynny yr ei di ati, ac y byddi ŵr iddi, a bithau fydd wraig i ti.

14 Ac oni bydd hi wrth dy fodd; yaa gollwng hi yn l ei hewyllys ei hun, a chan werthu na werth hi er arian; na chaib elw ohoai, am i ti ei darostwng hi.

15 Pan fyddo i ŵr ddwy wraig, ua yn gu, ac up yn gas; a phlanta or gu ar gas feibion iddo ef, a bod y mab cyntafr anedig or un gas:

16 Yna bydded, yn y dydd y rhanno efe ei etifeddiaeth rhwng ei feibion y rhai fyddant iddo, na ddichon efe wneuthur yn gyntaf-anedig fab y gu o flaen mab y gas, yr hwn sydd gyntaf-anedig;

17 Ond mab y gas yr hwn sydd gyntaf-anedig a gydnebydd efe, gan roddi iddo ef y ddeuparth or hyn oll a gaffer yh eiddo ef: o achos hwn yw dechreuad ei nerth ef; iddo y bydd brain? y cyntaf-anedig.

18 Ond o bydd i ŵr fab cyndyn ac anufudd, heb wrando ar lais ei dad, nett ar lais ei fam; a phan geryddant ef, in wrendy arnynt:

19 Yna ei dad alfam a ymaflant ynddo, ac ai dygant at henuriaid ei ddinas, ac i borth ei drigfan;

20 A dywedant wrth henuriaid ei ddinas ef. Bin mab hwn sydd gyndyn ac anufudd, heb wrando ar ein llais; glwth a meddwyn yw efe.i

21 Yna holl ddyniorB ei dtlinas ai llabyddiant ef a aieini, fel y byddo fatw: felly y tynni ymaith y drwg oth fysg a holl Israel a glywant, ac a ofnant.

22 Ac o bydd mewn gŵr bechod yn haeddu barnedigaeth angau, ai farwolaethu, a chrogi ohonot ef wrth bren;

23 Na thriged ei gelain dros nos wrth y pren, ond gan gladdu ti ai cleddi ef o fewn y dydd hwnnw; oherwydd melltith DDUW sydd ir hwn a grogir: ac na haloga dy dir y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn ei roddi i ti yn etifeddiaeth.

PENNOD 22

1
N1 chef weled eidion dy frawd ae\i ei ddafad yn cyfeiliomi, ac ymgnddte oddi wrthynt: gan ddwyn dwg hwynt drachefn ith frawd.

2 Ac oni bydd dy frawd yn gyfagos atsre, neu onid adwaenost ef; yna dwg hwnffw i fewn dy dŷ, a bydded gyda thi, hyd pan. ymofynno dy frawd amdano; yna dyi
_ ef yn ei l iddo ef.

3 Ac felly y gwnei iw asyn ef, ac feBy y gwnei iw ddillad ef, ac felly y gwnei i bob collbeth ith frawd, yr hwn a gyB oddi wrtho ef, a thithau yn ei gael: fli elli ymguddio.

4 Ni chei weled asyn dy frawd neu ei ych yn gorwedd ar y ffordd, ac ymguddio oddi wrthynt; ond gan godi cyfbd hwynt gydag ef.

5 Na fydded dilledyn gŵr am wraig, ac na wisged gŵr ddillad gwraig: ohef-wydd ffiaidd gan yr ARGLWYDD dy DDUW bawb a r a wnel hyn.

6 Pan ddamweinio nyth aderyn ith olwg ar dy ffordd, mewn un pren, neu ar y ddaear, a chywion, neu ag wyau ynddo, ar fam yn eistedd ar y cywion, neu ar yr wyau; na chymer y fam gyda*r cywion.

7 Gan ollwng ti a ollyngi y fam, ar cywion a gymeri i ti; fel y byddo daiom i ti, ac yr estynnech dy ddyddiau.

8 Pan adeiledych dy newydd, yna y gwnei ganllawiau o amgylch ith nen; fel na osodych waed ar dy dyrpaa syrthio neb oddi arno.

9 Na heua dy winllan ag amryw had; ifaag i ti halogi cynnyrch yr had a heuech, chnwd y winllan.

10 Nac ardd ag ych ac ag asyn ynghyd.

11 Na wisg ddilledyn o amryw ddef-nydd, megis o wln a llin ynghyd.

12 Plethau a weithi i ti ar bedwar cwr dy wisg yr ymwisgych a hi.

13 O chymer gŵr wraig, ac wedi myned ati, ei chasu ;

14 A gosod yn ei herbyn anair, a rhoddi aUan enw drwg iddi, a dywedyd, Y wraig faon a gymerais; a phan euthum ati, ni chefais ynddi forwyndod:

15 Yna cymered tad y llances ai mam, a, dygant arwyddion morwyndod y llanceg ax henuriaid y ddinas ir porth.

16 A dyweded tad y llances wrth yr henuriaid, Fy merch a roddais ir gŵr hwn yn. wraig, ai chasu y mae efe.

17 Ac wele, efe a gododd iddi anair, gan ddywedyd, Ni chefais yn dy ferch forwyndod; ac fel dyma arwyddion morwyndod fy merch. Yna lledant y dilledyn yng ngŵydd henuriaid y ddinas.

18 A henuriaid y ddinas honno a gymerant y gŵr, ac ai cosbant ef.

19 A hwy ai dirwyant efmewn can sici o arian, ac au rhoddant hwynt i dad y llances; o achos iddo ddwyn enw drwg ar y forwyn o Israel: a bydd hi yn wraig iddo; ac ni ddichon ei gyrru ymaith yn ei holl ddyddiau.

20 Ond os gwir fydd y peth, ac na chaf-wyd arwyddion morwyndod yn y llances:

21 Yna y dygant y llances at ddrws ty ei thad, a dynion ei dinas ai llabyddiant hi a meini, oni byddo farw; am iddi wneuthur ffolineb yn Israel, gan buteinio yn nhŷ ei thad: a thi a dynni ymaith y drwg oth fysg.

22 O cheffir gŵr yn gorwedd gyda gwraig briodol gŵr; byddant feirw ill dau, sef y gŵr a orweddodd gydar wraig, ar wraig hefyd: felly y tynni ymaith ddrwg o Israel.

23 O bydd llances o forwyn wedi ei dyweddio i ŵr, a chael o ŵr hi mewa dinas, a gorwedd gyda hi;

24 Yna y dygwch hwynt ill dau i borth y ddinas honno, ac au llabyddiwch hwynt a meini, fel y byddont feirw: y llaaces, oblegid na waeddodd, a hithau yn y ddinas; ar gŵr, oherwydd iddo jidarostwng gwraig ei gymydog: felly ti a flynni ymaith y drygioni oth fysg.


25 Ond os mewn maes y cafodd y gŵr y llances wedi ei dyweddio, ai threisio or gŵr, a gorwedd gyda hi; yna bydded farw y gŵr a orweddodd gyda hi yn unig.

26 Ond ir llances ni chei wneuthur dim; nid oes yn y llances bechod yn haeddu ttiarwolaeth: oberwydd megis y cyfyd gŵr yn erbyn ei gymydog, ai ddieneidio ef, yr un modd y mae y peth hya:

27 Oblegid yn y maes y cafodd efe hi: gwaeddodd y llances oedd wedi ei dyweddio; ac nid oedd achubydd iddi.

28 O chaiff gŵr lances o forwyn, heb ei dyweddio, ac ymaflyd ynddi, a gorwedd gyda hi, au dala hwynt: Z9 Yna y rhydd y gŵr a orweddodd gyda hi, i dad y llances, ddeg a deugain o arian; ac iddo y bydd yn wraig, am iddo ei darostwng hi: ni ddichon efe ei gyrru hi ymaith yn ei holl ddyddiau.

30 Na chymered neb wraig <ei ad, ac oa ddinoethed odre ei dad.

PENNOD 23

1
NA ddeued neb wedi ysigo ei -eirin, na disbaidd, i gynulleidfa ysc ARGLWYDD.

2 Na ddeued basterdyn i gynulleidfa yr ARGLWYDD; y ddegfed genhedlaeth iddo hefyd ni chaiff ddyfod i gynulleidfa yr ARGLWYDD.

3 Na ddeled Ammoniad na Moabiad i gynulleidfa yr ARGLWYDD; y ddegfeiS genhedlaeth hefyd ohonynt na ddeued i gynulleidfa yr ARGLWYDD byth:

4 Oblegid ni chyfarfuant a chwi a bara ac a dwfr yn y ffordd, with eich dyfod or Aint; ac o achos cyflogi ohonynt ith erbyn Balaam mab Beor o Pethor ym Mesopotamia, ith felltithio di.

5 Eto yr ARGLWYDD dy DDUW ni fya-nodd wrando ar Balaam: ond trodd yr ARGLWYDD dy DDUW y felltith yn fendith i ti; canys hoffodd yr ARGLWYDD dy DDUW dydi.





6 Na chais eu heddwch hwynt, nau daioni hwynt, dy holl ddyddiau byth.

7 Na ffieiddia Edomiad; canys dy frawd yw: na ffieiddia Eifftiad; oherwydd dieithr fuost yn ei wlad ef.

8 Deued ohonynt i gynulleidfa yr ARGLWYDD y drydedd genhedlaeth or meibion a genhedlir iddynt.

9 Pan l y llu allan yn erbyn dy elynion, yna ymgadw rhag pob peth drwg.

10 O bydd un ohonot heb fod yn lan, oherwydd damwain nos; eled allan or gwersyll; na ddeued o fewn y gwersyll.

11 Ac ym min yr hwyr ymolched mewn dwfr: yna wedi machludor haul, deued i fewn y gwersyll.

12 A bydded lle i ti or tu allan ir gwersyll; ac yno yr ei di allan.

13 A bydded gennyt rawffon ymysg dy arfau; a bydded pan eisteddych allan, gloddio ohonot a hi, a thro a chuddia yr hyn a ddaeth oddi wrthyt.

14 Oherwydd bod yr ARGLWYDD dy DDUW yn rhodio ymhiith dy wersyllau, ith waredu, ac i roddi dy elynion oth flaen di; am hynny bydded dy wersyllau yn sanctaidd; fel na welo ynot ti ddim brynti, a throi oddi wrthyt.

15 Na ddyro at ei feistrwas a ddihangodd atat oddi wrth ei feistr.

16 Gyda thi y trig yn dy fysg, yn y fan a ddewiso, yn un oth byrth di, lle byddo da ganddo; ac na chystuddia ef.

17 Na fydded putain o ferched Israel, ac na fydded puteiniwr o feibion Israel.

18 Na ddwg wobr putain, na gwerth ci, i dŷ yr ARGLWYDD dy DDUW, mewn un adduned: canys y maent ill dau yn ffiaidd gan yr ARGLWYDD dy DDUW.

19 Na chymer ocraeth gan dy frawd; ocraeth arian, ocraeth bwyd, ocraeth dim y cyrnerir ocraeth amdano.

20 Gan estron y cymeri ocraeth; ond na chymer ocraeth gan dy frawd: fel y bcndithio yr ARGLWYDD dy DDUW di ym mhob peth y rhoddych dy law arno, yn y tir yr ydwyt yn myned iddo iw feddiannu.
.

21 Pan adduaedych adduned ir ARGLWYDD dy DDUW, nac oeda ei thalu: canys yr ARGLWYDD dy DDUW gan ofyn ai gofyn gennyt; a byddai yn bechod ynot. .


22 Ond os peidi ag addunedu,- ni bydd pechod ynot.

23 Cadw a gwna yr hyn a ddaeth allan oth wefusau; megis yr addunedaist ir ARGLWYDD dy DDUW offrwrn gwirfodd, yr hwn a draethaist ath enau.

24 Pan ddelych i winllan dy gymydog, yna bwyta o rawnwin dy wala, wrth dy feddwl; ond na ddod yn dy lestr yr un.

25 Pan ddelych i yd dy gymydog, yna y cei dynnu y tywysennau ath law; ond ni chei osod cryman yn yd dy gymydog.

PENNOD 24

1
PAN gymero gŵr wraig, ai phriodi; yna oni chain hi ffafr yn ei olwg ef, Q achos iddo gael rhyw aflendid ynddi; ysgrifenned iddi lythyr ysgar, a rhodded yn ei llaw hi, a gollynged hi ymaith oi dy.

2 Pan elo hi allan oi dy ef, a myned ymaith, a bod yn eiddo gŵr arall:

3 Os ei gŵr diwethaf ai casa hi, ac a ysgrifenna lythyr ysgar iddi, ac ai rhydd yn ei llaw hi, ac ai gollwng hi oi dy; neu os bydd marw y gŵr diwethaf ai cymerodd hi yn wraig iddo:

4 Ni ddichon ei phriod cyntaf, yr hwn ai gollyngodd hi ymaith, ei chymryd hi drachefn i fod yn wraig iddo, wedi iddi ymhalogi: canys ffieidd-dra yw hyn o flaen yr ARGLWYDD; ac na wna ir wlad bechu, yr hon a rydd yr ARGLWYDD dy PDUW i ti yn etifeddiaeth.

5 Pan gymero gŵr wraig newydd, nac eled i ryfel, ac na redder gofal dim arno: caiff fod gartref yn rhydd un flwyddyn, a llawenhau ei wraig a gymerodd.

6 Na chymered neb faen isaf nac uchaf i felin ar wysti: canys y mae yn cymryd bywyd dyn yng ngwystl.

7 Pan gaffer gŵr yn lladrata un oi frodyr o feibion Israel, ac yn ymelwa arno, neu yn ei werthu; yna lladder y lleidr hwnnw, a thyn di ymaith y drwg oth fysg.

8 Gwylia ym mhia y gwahanglwyf, ar ddyfal gadw, a gwneuthur yn l yr hyn oll a ddysgo yr offeiriaid y Lefiaid i chwi: edrychwch am wneuthur megis y gorchmynnais wrthynt hwy.

9 Cofia yr hyn a wnaeth yr ARGLWYDD dy DDUW i Miriam ar y ffordd, wedi eich dyfod allan or Airft.

10 Pan fenthyciech ith gymydog fenthyg dim, na ddos iw dy ef i gymryd ei wysti ef.

11 Allan y sefi; a dyged y gŵr y ben-thyciaist iddo y gwysti allan atat ti.

12 Ac os gŵr tlawd fydd efe, na chwsg ai wysti gyda thi.

13 Gan ddadroddi dyro ei wysti iddo pan fachludo yr haul, fel y gorweddo yn ei wisg, ac yth fendithio di: a bydd hyn i ti yn gyfiawnder o flaen yr ARGLWYDD dy DDUW.

14 Na orthryma was cyflog tlawd ac anghenus, oth frodyr, neu oth ddieithr-ddyn a fyddo yn dy dir o fewn dy byrth di:

15 Yn ei ddydd y rhoddi iddo ei gyflog; ac na fachluded yr haul arno: canys tlawd yw, ac a hyn y mae yn cynnal ei einioes: fel na lefo ar yr ARGLWYDD yn dy erbyn, a bod pechod ynot.

16 Na redder i farwolaeth dadau dros blant, ac na rodder plant i farw dros dadau: pob un a roddir i farwolaeth am ei bechod ei hun.

17 Na wyra farn y dieithr nar amddifad; ac na chymer ar wystloraeth wisg y weddw.

18 Ond meddwl mai caethwas fuost yn yr Ami, ath waredu or ARGLWYDD dy DDUW oddi yno: am hynny yr wyf fi yn gorchymyn i ti wneuthur y peth hyn.

19 Pan fedych dy gynhaeaf yn dy faes, ac anghofio ysgub yn y maes, na ddychwel iw chymryd: bydded ir dieithr, ir amddifad, ac ir weddw; fel y bendithio yr ARGLWYDD dy DDUW di yn holl waith dy ddwylo.

20 Pan ysgydwych dy olewydden, na loffa ar dy l: bydded ir dieithr, ir amddifad, ac ir weddw.

21 Pan gesglych rawnwin dy winllan, na loffa ar dy l: bydded ir dieithr, ir amddifad, ac ir weddw.

 

22 Meddwl hefyd mai caethwas fuost yn nhir yr Aifft: am hynny yr ydwyftii yn gorchymyn i ti wneuthur y peth byn.

PENNOD 25

1
PAN fyddo ymrafael rhwng dynion, a dyfod i farn iw barnu; yna cyfiawnhant y cyfiawn, a chondemniant y beius.

2 Ac o bydd y mab drygionus iw guro, pared y barnwr iddo orwedd, a phared ei guro ef ger ei fron, yn l ei ddryganiaeth, dan rifedi.

3 Deugain gwialennod a rydd iddo, ac na chwaneged: rhag os chwanega, ai guro ef a llawer gwialennod uwchlaw hyn, a dirmygu dy frawd yn dy olwg.

4 Na chae safn yen tra fyddo yn dyrnu.

5 Os brodyr a drigant ynghyd, a marw un ohonynt, ac heb blentyn iddo; na phrioded gwraig y marw ŵr dieithr oddi allan: aed ei chyfathrachwr ad, "a chymered hi yn wraig iddo, a gwnaed iddi ran cyfathrachwr.

6 A bydded ir cyntaf-anedig a ymddygo hi sefyll ar enw ei frawd a & farw; fel na ddileer ei enw ef allan o Israel.

7 Ac oni bydd bodlon y gŵr i gymryd ei gyfathrachwraig; yna aed ei gyfathrachwraig i fyny ir porth at yr henuriaid, a dyweded, Gwrthododd fy nghyfathrachwr godi iw frawd enw yn Israel: ni fyn efe wneuthur rhan cyfathrachwr a mi.

8 Yna galwed henuriaid ei ddinas amdano ef, ac ymddiddanant ag ef: o saif efe, a dywedyd, Nid wyf fi fodlon iw chymryd hi;

9 Yna nesaed ei gyfathrachwraig ato ef yng ngŵydd yr henuriaid, a datoded ei esgid ef oddi am ei droed, a phoered yn ei wyneb ef; ac atebed, a dyweded. Felly y gwneir ir gŵr nid adeilado dy ei frawd.

10 A gelwir ei enw ef yn Israel, Ty yr hwn y datodwyd ei esgid.

11 Os ymryson dynion ynghyd, sef gŵr ai <frawd, a nesu gwraig y naill i achub ei gŵr o law ei drawydd, ac estyn ei llaw ac ymaflyd yn e* ddirgel4 dd ef;





12 Tor ymaith ei llaw hi: nac arbeded dy lygad hi.

13 Na fydded gennyt ya. dy god amryw bwys, mawr a bychan.

14 Na fydded gennyt yn dy dŷ amryw fesur, mawr a bychan.

15 Bydded gennyt garreg uniawn a chyfiawn; bydded gennyt effa uniawn a chyfiawn: fel yr estynner dy ddyddiau ar y ddaear yr hon y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn ei rhoddi i ti.

16 Canys ffiaidd gan yr ARGLWYDD dy DDUW bob un a wnelo hyn, sef pawb ar a wnel anghyfiawnder.

17 Cofia yr hyn a wnaeth Amalec i ti ar y ffordd, pan ddaethoch allan or Aifft:

18 Yr hwn ath gyfarfu ar y ffordd, ac a laddodd y rhai olaf ohonot, yr holl weiniaid oth l di, a thi yn lluddedig, ac yn ddiffygiol; ac nid ofnodd efe DDUW.

19 Am hynny bydded, pan roddo yr ARGLWYDD dy DDUW i ti lonyddwch oddi wrth dy holl elynion oddi amgylch, yn y tir y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn ei roddi i ti yn etifeddiaeth iw feddiannu, dynnu ohonot ymaith goffadwriaeth Amalec oddi tan y nefoedd: nac anghofia hyn.

PENNOD 26

1
A PHAN ddelych ir tir y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn ei roddi i ti yn etifeddiaeth, ai feddiannu, a phreswylio ynddo,

2 Yna cymer o bob blaenffrwyth y ddaear, yr hwn a ddygi oth dir y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn ei roddi i ti, a gosod mewn cawell, a dos ir lle a ddewiso yr ARGLWYDD dy DDUW i drigo olenw ef ynddo:

3 A dos at yr offeiriad a fydd yn y dyddiau hynny, a dywed wrtho, Yr ydwyf fi yn cyfaddef heddiw ir ARGLWYDD dy DDUW, fy nyfod ir tir a dyngodd yr ARGLWYDD wrth ein tadau ar ei roddi i ni.

4 A chymered yi; offeiriad y cawell oth law di, a gosoded ef o flaan aHof yr ARGLWYDD dy DDUW:

5 A llefara dithau, a dywed gerbron yr ARGLWYDD dy DDUW, Syriad ss ddarfod amdano oedd fy nhad; ac efe a ddisgynnodd ir Aifft, ac a ymdeithiodd yno ag ychydig bobl, ac a aeth yno yn genedl fawr, gref, ac arni.

6 Ar Eiffdaid an drygodd ni, a chys-tuddiasant ni, a rhoddasant arnom gaethiwed caled.

7 A phan waeddasom ar ARGLWYDD DDUW ein tadau, clybu yr ARGLWYDD ein llais ni, a gwelodd ein cystudd, an llafur, an gorthrymder.

8 Ar ARGLWYDD an dug ni allan or Aifft a llaw gadarn, ac H braich estynedig, ac ag ofn mawr, ac ag arwyddion, ac a ahyfeddodau.

9 Ac efe an dug ni ir lle hwn, ac a roes i ni y tir hwn; sef tir yn llifeirio o laeth a ml.

10 Ac yn awr, wele, mi a ddygais flaenffrwyth y tir a roddaist i mi, O ARGLWYDD: a gosod ef gerbron yr ARGLWYDD dy DDUW, ac addola gerbron yr ARGLWYDD dy DDUW.

11Ymlawenycha hefyd ym mhob daioni a roddodd yr ARGLWYDD dy DDUW i ti, ac fth deulu, tydi, ar Lefiad, ar dieithr a fyddo yn dy fysg.

12 Pan ddarffo i ti ddegymu holl ddegwm dy gnwd, yn y drydedd fiwydd-yn, sef biwyddyn y degwm; yna y rhoddi ir Lefiad, ir dieithr, ir amddifad, ac ir weddw; fel y bwytaont yn dy byrth di, ac y digoner hwynt.

13 A dywed gerbron yr ARGLWYDD dy DDUW, Dygais y peth cysegredig allan om tŷ, ac ai rhoddais ef ir Lefiad, ac ir dieithr, ir amddifad, ac ir weddw, yn l dy holl orchmynion a orchmynnaist i mi: ni throseddais ddim oth orchmynion, ac nis anghofiais.

14 Ni fwyteais ohono yn fy ng.ilar, ac ni ddygais ymaith ohono i aflcndid, ac ni roddais ohono dios y marw: gwrandew-ais ar lais yr ARGLWYDD fy Nuw; gwneuthuin yn l yr hyn oll a orchmynnaist i mi.

15 Edrych o drigle dy sancteiddrwydd, sef or nefoedd, a bendithia dy bold Israel, ar tir a roddaist i ni, megis y tyngaist wrth ein tadau; sef tir yn llifeirio o laeth a ml.

16 Y dydd hwn y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn gorchymyn i ti wneuthur y deddfau hyn ar barnedigaethau: cadw dithau a gwna hwynt ath holl galon, ac ath holl enaid.

17 Cymeraist yr ARGLWYDD heddiw i fod yn DDUW i ti, ac i rodio yn ei ffyrdd ef, ac i gadw ei ddeddfau, ai orchmynionj ax farnedigaethau, ac i wrando ar ei lais ef.

18 Cymerodd yr ARGLWYDD dithau heddiw i fod yn bobl briodol iddo ef, megis y llefarodd wrthyt, ac i gadw ohonot ei holl orchmynion: i

19 Ac ith wneuthur yn uchel goruwch yr holl genhedloedd a wnaeth efe, mewn clod, ac mewn enw ac mewn gogoniant; ac i fod ohonot yn bobl sanctaidd iB ARGLWYDD- dy DDUW, megis y llefarodd efe.

PENNOD 27

1 YNA y gorchmynnodd Moses, gyda henuriaid Israel, ir bobl, gan ddywedyd, Cedwch yr holl orchmynion y* ydwyf fi yn eu gorchymyn i chwi heddiw.

2 A bydded, yn y dydd yr elych dros yr Iorddonen ir tir y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn ei roddi i ti, osod ohonot i ti gerrig mawrion, a chalcha hwynt a chalch.

3 Ac ysgnfenna arnynt holl eiriau y gyfraith hon, pan elych drosodd, i fyned ys tir y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn ei roddi i ti, sef tir yn llifeirio o laeth a mel; megis ag y llefarodd ARGLWYDD DDUW dy dadau wrthyt.

4 A phan eloch dros yr Iorddonen, gosodwch y cerrig byn, yr ydwyf fi yn eu gorchymyn i chwi heddiw, ym Hlynydd Ebal, a chalcha hwynt chalch.

5 Ac adeilada yno allor ir ARGLWYDD dy DDUW, sef allor gerrig: na chyfod arnynt arf haearn.

6 A cherrig cyfain yr adeiledi allor yr ARGLWYDD dy DDUW,- ac offryma arni boethoffrymau ir ARGLWYDD dy DBCT .

7 Offryma hefyd hedd-aberthau, a bwyta yno, a llawenycfaa gerbron yr ARGLWYDD dy DDUW.

8 Ac ysgnfenna ar y cerrig holl eiriau y gyfraith hon, yn eglur iawn.

9 A llefarodd Moses ar offeiriaid y Lefiaid wrth holl Israel, gan ddywedyd, Gwrando a chlyw, O Israel: Y dydd hwn yth wnaethpwyd yn bobl ir ARGLWYDD dy DDUW.

10 Gwrando gan hynny ar lais yr ARGLWYDD dy DDUW, a gwna ei orchmynion ef ai ddeddfau, y rhai yr wyf fi yn eu gorchymyn i ti heddiw.

11 A gorchmynnodd Moses ir bobl y dydd hwnnw, gan ddywedyd,

12 Y rhai hyn a safant i fendithio y bobl ar fynydd Garisim, wedi eicli myned dros yr Iorddonen: Simeon, a Left, a Jwda, ac Issachar, a Joseff, a Benjamin.

13 Ar rhai hyn a safant i felltithio.at fynydd Ebal: Reuben, Gad, ac Aser, a Sabulon, Dan, a Nafftali.

14 Ar Lefiaid a lefarant, ac a ddywedant wrth bob gŵr o Israel llef uchel,

15 Melltigedig yw y gŵr a wnel ddelw gerfiedig neu doddedig, sef meidd-dra gan yr ARGLWYDD, gwaith dwylo creffLwr, ac ai gosodo mewn lle dirgel. Ar holl bobl a atebant ac a ddywedant, Amen.

16 Melltigedig yw yr hwn a ddirmygo ei dad neu ei fanm A dyweded yr hoH bobl. Amen.

17 Melltigedig yw yr hwn a symudo derfyn ei gymydog. A dyweded yr holl bobl. Amen.

18 Melltigedig yw yr hwn a barO ifr dall gyfeiliorni allan or ffordd. A dyweded yr holl bobl. Amen.

19 Melltigedig yw yr hwn a wyro farn y dieithr, yr amddifad, ar weddw. A dyweded yr holl bobl. Amen.

20 Melltigedig yw yr hwn a orweddo gyda gwraig ei dad; oherwydd datguddiodd odre ei dad. A dyweded yr holl bobl, Amen.





21 Melltigedig yw yr hwn a orweddo gydag un anifail. A dyweded yr boll bobl. Amen.

22 Melltigedig yw yr hwn a orweddo gydai chwaer, merch ei dad, neu ferch ei fam ef. A dyweded yr holl bobl, Amen.

23 Melltigedig yw yr hwn a orweddo gydai chwegr. A dyweded yr holl bobl, Amen.

24 Melltigedig yw yr hwn a drawo ei gymydog yn ddirgel. A dyweded yr holl bobl, Amen.

25 Melltigedig yw yr hwn a gymero wobr, er dieneidio gwaed gwirion. A dyweded yr holl bobl. Amen.

26 Melltigedig yw yr hwn ni pharhao yng ngeiriau y gyfraith hon, gan eu gwneuthur hwynt. A dyweded yr holl bobl, Amen.

PENNOD 28

1 A os gan wrando y gwrandewi ar lais yr ARGLWYDD dy DDUW, i gadw ac i wneuthur ei holl orchmynion ef, y rhai yr ydwyf fi yn eu gorchymyn i ti heddiw; yna yr ARGLWYDD dy DDUW ath esyd yn uwch na holl genhedloedd y ddaear.

2 Ar holl fendithion hyn a ddaw arnat, ac ath oddiweddant, os gwrandewi ar lais yr ARGLWYDD dy DDUW.

3 Bendigedig fyddi di yn y ddinas, a bendigedig yn y maes.

4 Bendigedig fydd ffrwyth dy fru, a ffrwyth dy dir, a ffrwyth dy anifail di, cynnydd dy wartheg, a diadellau dy ddefaid.

5 Bendigedig fydd dy gawell ath does di.

6 Bendigedig fyddi di yn dy ddyfodiad i mewn, a bendigedig yn dy fynediad allan.

7 Rhydd yr ARGLWYDD dy elynion a ymgodant ith erbyn yn lladdedig oth flaen di: trwy un tfordd y deuant ith erbyn, a thrwy saith o flyrdd y ffoant oth flaen.

8 Yr ARGLWYDD a orchymyn fendith arnat ti, yn dy drysordai, ac yn yr hyn
oil y dodych dy law arno; ac ath fen-dithia yn y tir y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn ei roddi i ti.

9 Yr ARGLWYDD ath gyfyd di yn bobl sanctaidd iddo ei hun, megis y tyngodd wrthyt, os cedwi orchmynion yr ARGLWYDD dy DDUW, a rhodio yn ei flyrdd ef.

10 A holl bobloedd y ddaear a welant fod yn dy alw di ar enw yr ARGLWYDD, ac a ofnant rhagot.

11 Ar ARGLWYDD ath lwydda di mewn daioni, yn ffrwyth dy fru, ac yn ffrwyth dy amfeiliaid, ac yn ffrwyth dy ddaear, yn y tir a dyngodd yr ARGLWYDD ith dadau ar ei roddi i ti.

12 Yr ARGLWYDD a egyr ei drysor daionus i ti, sef y nefoedd, i roddi glaw ith dir di yn ei amser, ac i fendigo holl waith dy law: a thi a roddi echwyn i genhedloedd lawer, ac ni cheisi echwyn.

13 Ar ARGLWYDD ath wna di yn ben, ac nid yn gynffon; hefyd ti a fyddi yn uchaf yn unig, ac nid yn isaf: os gwrandewi ar orchmynion yr ARGLWYDD dy DDUW, y rhai yr ydwyf yn eu gorchymyn i ti heddiw, iw cadw, ac iw gwneuthur;

14 Ac heb gilio ohonot oddi wrth yr holl eiriau yr wyf fi yn eu gorchymyn i chwi heddiw, ir tu deau neu ir tu aswy, gan fyned ar l duwiau dieithr, iw gwasanaethu hwynt.

15 A bydd, oni wrandewi ar lais yr ARGLWYDD dy DDUW, gan gadw a gwneuthur ei holl orchmynion ef ai ddeddfau, y rhai yr ydwyf yn eu gorchymyn i ti heddiw; y daw arnat yr holl felltithion hyn, ac yth oddiweddant.

16 Melltigedig fyddi di yn y ddinas, a melltigedig yn y maes.

17 Melltigedig fydd dy gawell ath does di.

18 Melltigedig fydd ffrwyth dy fru, a ffrwyth dy dir, cynnydd dy wartheg, a diadellau dy ddefaid.

19 Melltigedig fyddi di yn dy ddyfodiad i mewn, a melltigedig yn dy fynediad allan.

20 Yr ARGLWYDD a ddenfyn amat ti felltith, trailed, a cherydd, yn yr hyn oll y dodych dy law arno, ac yn yr hyn a wnelych; nes dy ddinistrio ath ddifetha di yn gyflym; am ddrygioni dy weithredoedd yn y rhai ym gwrthodaist i.

21 Yr ARGLWYDD a wna i haint lynu wrthyt, nes iddo dy ddifa oddi ar y tir yr ydwyt ti yn myned iddo iw feddiannu.

22 Yr ARGLWYDD ath dery darfodedigaeth, ac chryd poeth, ac llosgfa, ac gwres, ac chleddyf, ac diflaniad, ac mallter; a hwy ath ddilynant nes dy ddifetha.

23 Dy nefoedd hefyd y rhai sydd uwch dy ben a fyddant yn bres, ar ddaear yr hon sydd oddi tanat yn haearn.

24 Yr ARGLWYDD a rydd yn lle glaw dy ddaear, lwch a lludw: or nefoedd y disgyn arnat, hyd onith ddinistrier.

25 Yr ARGLWYDD a wna i ti syrthio o flaen dy elynion: trwy un ffordd yr ei di yn eu herbyn hwynt, a thrwy saith o ffyrdd y ffoi ou blaen hwynt: a thi a fyddi ar wasgar dros holl deyrnasoedd y ddaear.

26 Ath gelain a fydd fwyd i holl ehediaid y nefoedd, ac i anifeiliaid y ddaear; ac ni bydd au tarfo.

27 Yr ARGLWYDD ath dery di chornwyd yr Aifft, ac chlwyf y marchogion, ac chrach, ac ag ysfa; or rhai ni ellir dy iachau.

28 Yr ARGLWYDD ath dery di ag ynfydrwydd, ac a dallineb, ac syndod calon.

29 Byddi hefyd yn ymbalfalu ganol dydd, fel yr ymbalfalai y dall yn y tywyllwch; ac ni lwyddi yn dy ffyrdd: a diau y byddi orthrymedig ac anrheithf iedig byth, ac ni bydd ath waredo.

30 Ti a ymgredi a gwraig, a gŵr arall a gydorwedd a hi: ti a adeiledi dŷ, ac ni thrigi ynddo: ti a blenni winllan, ac ni chesgli ei ffrwyth.

31 Dy ych a leddir yn dy olwg, ac ni fwytei ohono: dy asyn a ddygir trwy drais o flaen dy wyneb, ac ni ddaw adref atat: dy ddefaid a roddir ith elynion, ac ni bydd i ti achubydd.

32 Dy feibion ath ferched a roddir i bobl eraill, ath lygaid yn gweled, ac yn
pallu amdanynt ar hyd y dydd; ac ni bydd gallu r dy law.

33 Ffrwyth dy dir ath holl lafar a fwyty pobl nid adnabuost; a byddi yn unig orthrymedig a drylliedig bob amser:

34 A byddi wallgofus, gan weledigaeth dy lygaid yr hon a welych.

35 Yr ARGLWYDD ath dery di a chorn-wyd drygionus, yn y gliniau ac yn yr esgeiriau, yr hwn ni ellir ei iachau, o wadn dy droed hyd dy gorun.

36 Yr ARGLWYDD ath ddwg di, ath frenin a osodych arnat, at genedl nid adnabuost ti nath dadau di; a gwasanaethi yno dduwiau dieithr, pren a maen.

37 A byddi yn syndod, yn ddihareb, ac yn watwargerdd, yrnhlith yr holl bobloedd y rhai yr arwain yr ARGLWYDD di atynt.

38 Had lawer a ddygi allan ir maes, ac ychydig a gesgli: oherwydd y locust ai hysa.

39 Gwinllannoedd a blenni, ac a goleddi; ond gwin nid yfi, ac ni chesgli y grawnwin: canys pryfed au bwyty.

40 Olewydd a fydd i ti trwy dy holl derfynau, ac ag olew nith irir: oherwydd dy olewydden a ddihidla.

41 Meibion a merched a genhedii, ac ni byddant i ti: oherwydd hwy a nt i gaethiwed.

42 Dy holl brennau a ffrwythau dy dir a ddifa y locust.

43 Y dieithr a fyddo yn dy fysg a ddring arnat yn uchel uchel; a thi a ddisgynni yn isel isel.

44 Efe a fenthycia i ti, a thi ni fenthyci iddo ef: efe a fydd yn ten, a thi a fyddi yn gynffon.

45 Ar holl felltithion hyn a ddaw arnat, ac ath erlidiant, ac ath oddiweddant, hyd onith ddinistrier; am na wrandew-aist ar lais yr ARGLWYDD dy DDUW, i gadw ei orchmynion ai ddeddfau ef, y rhai a orchmynnodd efe i ti.

46 A byddant yn arwydd ac yn rhy-feddod arnat ti, ac ar dy had hyd byth.

47 Oblegid na wasanaethaist yr ARGLWYDD dy DDUW mewn llawenydd, ac taewn by&ydwch .oilon, am arnldra pob dini:




48 Am hynny y gwasanaethi di dy elynion, y rhai a ddenfyn yr ARGLWYDD yn dy erbyn, mewn newyn, ac mewn syched, ac mewn noethni, ac mewn eisiau pob dim; ac efe a ddyry iau haearn ar dy wddf, hyd oni ddinistrio efe dydi.

49 Yr ARGLWYDD a ddwg ith erbyn genedl o bell, sef o eithaf y ddaear, mor gyflym ag yr eheda yr eryr; cenedl yc hon ni ddeelli ei hiaith;

50 Cenedl wyneb-galed, yr dion m dderbyn wyneb yr hynafgwr, ac .ni bydd raslon ir llanc.

51 A hi a fwyty ffrwyth dy anifeiliaid, a ifirwyth dy ddaear, hyd onith ddinistrier: yr hon ni ad i ti yd, gwin, nac dew, cynnydd .dy y/sotheg, na diadellau dy ddefaid, hyd onith ddifetho di.

52 A hi a warchae arnat ti yn dy holl byrth, hyd oni syrfhio dy uchel ath gedyrn gaerau, y rhai yr ydwyt yn yroddiried ynddynt, trwy dy holl dir: hi a warchae hefyd arnat yn dy holl byrth, o fewn dy holl dir yr hwn a rnddodd yr ARGLWYDD dy DDUW i ti.

53 Ffrwyth dy fru, sef dg dy feibion ath ferched, y rhai a roddodd yr ARGLWYDD dy DDUW i ti, a fwytei yn y gwarchae, ac yn y cyfyagdra a ddwg dy elyn arnat.

54 Y gŵr tyner yn dy blith, ar moethus iawn, a greulona ei lygad with ei frawd, ac wrth wraig ei fynwes, ac wrth weddill ei feibion y rhai a weddillodd efe:

55 Rhag rhoddi i un ohonynt o gig ei feibion, y rhai a fwyty efe; o eisiau gado iddo ddim yn y gwarchae ac yn y cyfyng-. dra, ar hwn y cyfynga dy elyn arnat o fewn dy holl byrth.

56 Y wraig dyner ar foethus yn dy fysg; yr hon ni phrofodd osod gwadn ei throed ar y ddaear, gan fwythau a thy-nerwch, a greulona ei llygad wrth ŵr ei mynwes, ac wrth ei mab, ac wrth ei merch,

57 Ac wrth ei phlentyn a ddaw allaa oi chorff, ai meibion y rhai a blanta hi: sways hi au bwyty hwynt yn ddirgel, pan ballo pob dim arall yn y gwsrchae ac yn y cyfyngdra, ar hwn y cyfynga dy elyn arnat o fewn dy byrth.

58 Oni chedwi ar wneuthur holl eiriau y gyfraith hon, y rhai sydd ysgrifenedig yn y llyfr hwn, gan ofni yr enw gogoneddus ac ofnadwy hwn, YR AR GLWYDD DY DDUW;

59 Yna y gwna yr ARGLWYDD dy blaU di yn rhyfedd, a phlau dy had; sef plau mawrion a pharhaus, a chlefydau drwg a pharhaus.

60 Ac efe a ddwg arnat holl glefydau yr Aifft, y rhai yr o&aist rhagddynt; a glynant wrthyt.

61 Ie, pob clefyd, a phob pla, yr hwn nid yw ysgrifenedig yn llyfr y gyfraith hon, a ddwg yr ARGLWYDD arnat, hyd onith ddinistrier.

62 Felly chwi a adewir yn ychydig bobl, lle yr oeddech fel sr y mefoedd o luos-owgrwydd; oherwydd na wrandewaist at iais yr ARGLWYDD dy DDUW.

63 A bydd, megis ag y llawenychodd yr ARGLWYDD ynoch i wneuthur daioni i chwi, ac ich amlhau; felly y llawenycha yr ARGLWYDD ynoch ich dinistrio, ac ich difetha chwi: a diwreiddir chwi or rir yr wyt yn myned iddo iw feddiannu.

64 Ar ARGLWYDD ath wasgar di ymhiith yr holl bobloedd, or naill gŵr ir ddaear hyd y cwr arall ir ddaear: a thi a wasanaethi yno dduwiau dieithr, y rhai nid adnabuost ti nath dadau; sef pren a maen.

65 Ac ymhiith y cenhedloedd hyn ni orffwysi, ac ni bydd gorffwystra i wadn dy droed: canys yr ARGLWYDD a rydd i ti yno galon ofnus, a darfodedigaeth llygaid, a thristwch meddwi.

66 Ath einioes a fydd ynghrog gyfer-byn a thi; a thi a ofni nos a dydd, ac ni byddi sicr oth einioes.

67 Y bore y dywedi, O na ddeuai yr hwyr! ac yn yr hwyr y dywedi, O na ddeuai y bore! o achos ofn dy galon gan yr hwn yr ofni, a rhag gweledigaeth dy lygaid yr hon a welych.

68 Ar ARGLWYDD ath ddyschwel di ir Aifft, mown llongau, ar hyd y ffordd y dyWediais wrthyt, nachwanegit ei gweled mwy: a chwi a ymwerthwch yno ich gelynion yn gaethweision ac yn gaethforynioB., ac ni bydd ach pryno.

PENNOD 29

1
DYMA eiriau y cyfamod a orchmynnodd yr ARGLWYDD wrth Moses ei wneuthur a meibion Israel, yn nhir Moab, heblaw y cyfamod a amododd efe a hwynt yn Horeb.

2 l A Moses a alwodd ar holl Israel, ac a ddywedodd wrthynt, Chwi a welsoch yr hyn oll a wnaeth yr ARGLWYDD o flaen eich llygaid chwi yn nhir yr Aifft, i Pharo, ac iw holl weision, ac iw holl dir;

3 Y profedigaethau mawrion a welodd eich llygaid, yr arwyddion ar rhyfeddodau mawrion hynny:

4 Ond ni roddodd yr ARGLWYDD i chwi galon i wybod, na llygaid i weled, na chlustiau i glywed, hyd y dydd hwn.

5 Arweiniais chwi hefyd yn yr anialwch ddeugain mlynedd: ni heneiddiodd eich dillad amdanoch, ac ni heneiddiodd dy esgid am dy droed.

6 Bara ni fwytasoch, a gwin neu ddiod gref nid yfasoch: fel y gwybyddech mai rnyfi yw yr ARGLWYDD eich DUW chwi.

7 A daethoch hyd y lle hwn: yna daeth allan Sehon brenin Hesbon, ac Og brenin Basan, in cyfarfod mewn rhyfel; a ni a*u. lladdasom hwynt:

8 Ac a ddygasom eu tir hwynt, ac ai rhoesom yn etifeddiaeth ir Reubeniaid, ac ir Gadiaid, ac i hanner llwyth Manasse.

9 Cedwch gan hynny eiriau y cyfamod hwn, a gwnewch hwynt: fel y llwyddoch ym mhob peth a wneloch.

10 Yr ydych chwi oll yn sefyll heddiw gerbron yr ARGLWYDD eich Duw; peaaethiaid eich llwythau, eich henuriaid, ach swyddogion, a holl wŷr Israel,

11 Eich plant, eich gwragedd, ath ildieithrddyn yr hwn sydd o fewn dy wersyll, o gymynydd dy goed hyd wchynnydd dy ddwfr:

12 I fyned ohonot dan gyfamod yr ARGLWYDD dy DDUW, a than ei gynghrair ef, yr hwn y mae yr ARGLWYDD dy DUW-yn ei wneuthur thi heddiw:

13 Ith sicrhau heddiw yn bobl iddo ei hun, ac i fod ohono yntau yn DDUW i ti,, megis y llefarodd wrthyt, ac fel y tyngodd wrth dy dadau, wrth Abraham, wrth Isaac, ac wrth Jacob.

14 Ac nid a chwi yn unig yr ydwyi, fi yn gwneuthur y cyfamod hwn, ar cynghrair yma;

15 Ond ar hwn sydd yma gyda ni yn sefyll heddiw gerbron yr ARGLWYDD eia Duw, ac ar hwn nid yw yma gyda ai heddiw:

16 (Canys chwi a wyddoch y modd y trigasom ni yn nhir yr Aifft, ar modd y daethom trwy ganol y cenhedloedd y rhai y daethoch trwyddynt;

17 A chwi a welsoch eu ffieidd-dra hwynt au heilun-dduwiau, pren a maeB . arian ac aur, y rhai oedd yn eu mysg hwynt:)

18 Rhag bod yn eich mysg ŵr, neu wraig, neu deulu, neu lwyth, yr hwn y try ei galon heddiw oddi wrth yr ARGLWYDD ein Duw, i fyned i wasanaethu duwiau y cenhedloedd hyn; rhag bod yn eich mysg wreiddyn yn dwyn gwenwyn a wermod:

19 A bod, pan glywo efe eiriau y felltith hon, ymfendithio ohono yn ei galon ei hun, gan ddywedyd, Heddwch fydd i mi, er i mi rodio yng nghyndynrwydd fy nghalon, i chwanegu meddwdod at syched:

20 Ni fyn yr ARGLWYDD faddau iddo; canys yna y myga dicllonedd yr ARGLWYDD ai eiddigedd yn erbyn y gŵr hwnnw, ar holl felltithion sydd ysgrifenedig yn y llyfr hwn a orwedd arno ef, ar ARGLWYDD a ddilea ei enw ef oddi tan y nefoedd.

21 Ar ARGLWYDD ai neilltua ef oddi wrth holl lwythau Israel, i gael drwg, yn l holl felltithion y cyfamod a ysgrifennwyd yn llyfr y gyfraith hon.

22 A dywed y genhedlaeth a ddaw ar l, sef eich plant chwi, y rhai a godant ar eich l chwi, ar dieithr yr hwn a ddaw o wlad bell, pan welont blau y wlad hon, H



ai chlefydau, ttwy y rhai y mae yr ARGLWYDD yn ei chlwyfo hi;

23 Ai thir wedi ei losgi oll gan frwm-stan a halen, na heuir ef, ac na flaendar-dda, ac na ddaw i fyny un llysieuyn yn-ddo, fel dinistr Sodom a Gomorra, Adma a Seboim, y rhai a ddinistriodd yr ARGLWYDD yn ei lid ai ddigofaint:

24 Ie, yr holl genhedloedd a ddywedant, Paham y gwnaeth yr ARGLWYDD fel hyn ir tir hwn? pa ddicter yw y digofaint mawr hwn?

25 Yna y dywedir, Am wrthod ohonynt gyfamod ARGLWYDD DDUW eu tadau, yr hwn a amododd efe a hwynt pan ddug efe hwynt allan o dir yr Aifft.

26 Canys aethant a gwasanaethasant dduwiau dieithr, ac ymgrymasant iddynt; sef duwiau nid adwaenent hwy, ac ni roddasai efe iddynt.

27 Am hynny yr enynnodd dicllonedd yr ARGLWYDD yn erbyn y wlad hon, i ddwyn arni bob melltith ar y sydd ysgrifenedig yn y llyfr hwn.

28 Ar ARGLWYDD au dinistriodd hwynt ou tir mewn digofaint, ac mewn dieter, ac mewn llid mawr, ac au gyrrodd hwynt i wlad arall, megis y gwelir heddiw.

29 Y dirgeledigaethau sydd eiddo yr ARGLWYDD ein Duw, ar pethau amlwg a roddwyd i ni, ac in plant hyd byth, fel y gwnelom holl eiriau y gyfraith hon.

PENNOD 30

1
APHAN ddelo yr holl bethau hyn arnat, sef y fendith ar felltith, y rhai a roddais oth flaen, ac atgofio ohonot hwynt ymysg yr holl genhedloedd y rhai yth yrrodd yr ARGLWYDO dy DDUW di atynt,

2 A dychwelyd ohonot at yr ARGLWYDD dy DDUW, a gwrando ar ei lais ef, yn l yr hyn oll yr ydwyf yn ei orchymyn i ti heddiw, ti ath blant, ath holl galon, ac ath holl enaid:

3 Yna y dychwel yr ARGLWYDD dy DDUW dy gaethiwed, ac y cymer drugaredd arnat, ac y try, ac ath gasgl o fysg yr holl bobloedd lle yth wasgaro yr ARGLWYDD dy DDUW di.

4 Pe yth wthid i eithaf y nefoedd, oddi yno yth gasglai yr ARGLWYDD dy DDUW, ac oddi yno yth gymerai.

5 Ar ARGLWYDD dy DDUW ath ddwg ir tir a feddiannodd dy dadau, a thithau ai meddienni: ac efe a fydd dda wrthyt, ac ath wna yn amlach nath dadau.

6 Ar ARGLWYDD dy DDUW a enwaeda dy galon, a chalon dy had, i garu yr ARGLWYDD dy DDUW ath holl galon, ac ath holl enaid, er mwyn cael ohonot fyw.

7 Ar ARGLWYDD dy DDUW a rydd yr holl felltithion hyn ar dy elynion, ac ar dy gaseion, y rhai ath erlidiant di.

8 Tithau a ddychweli, ac a wrandewi ar lais yr ARGLWYDD, ac a wnei ei holl orchmynion ef, y rhai yr ydwyf yn eu gorchymyn i ti heddiw.

9 Ar ARGLWYDD dy DDUW a wna i ti lwyddo yn holl waith dy law, yn ffrwyth dy fru, ac yn f&wyth dy anifeiliaid, ac yn ffrwyth dy dir, er daioni: canys try yr ARGLWYDD i lawenychu ynot, i wneuthur daioni i ti, fel y llawenychodd yn dy dadau;

10 Os gwrandewi ar lais yr ARGLWYDD dy DDUW, i gadw ei orchmynion ef ai ddeddfau y rhai sydd ysgrifenedig yn llyfr y gyfraith hon; os dychweli at yr ARGLWYDD dy DDUW ath holl galon, ac ath holl enaid.

11 Oherwydd y gorchymyn yma, yr ydwyf yn ei orchymyn i ti heddiw, nid yw guddiedig oddi wrthyt, ac nid yw bell.

12 Nid yn y nefoedd y mae, i ddywedyd ohonot, Pwy a ddring drosom ir nefoedd, ac ai dwg i ni, fel y clywom, ac y gwnelom ef?

13 Ac nid or tu hwnt ir mr y mae, i ddywedyd ohonot, Pwy a dramwya drosom ni ir tu hwnt ir mr, ac ai dwg ef i ni, fel y clywom, ac y gwnelom ef?

14 Canys y gair sydd agos iawn atati yn dy enau, ac yn dy galon, iw wneuthur ef.

15 Wele, rhoddais oth flaen heddiw einioes a daioni, ac angau a drygioni:

16 lle yr ydwyf fi yn gorchymyn i ti heddiw garu yr ARGLWYDD dy DDUW, i
rodio yn ei ffyrdd ef, ac i gadw ei orchmynion, ai ddeddfau, ai farnedigaethau ef; fel y byddych fyw, ac yth amlhaer, ac yth fendithio yr ARGLWYDD dy DDUW yn y tir yr wyt ti yn myned iddo iw feddiannu.

17 Ond os try dy galon ymaith, fel na wrandawech, ath yrru i ymgrymu i dduwiau dieithr, au gwasanaethu hwynt;

18 Yr wyf yn mynegi i chwi heddiw, y difethir chwi yn ddiau, ac nad estynnwch ddyddiau yn y tir yr ydwyt yn myned dros yr Iorddonen i fyned i mewn iddo iw berchenogi.

19 Galw yr wyf yn dyst ith erbyn heddiw y nefoedd ar ddaear, roddi
honof oth flaen di einioes ac angau, tendith a melltith: dewis dithau yr einioes, fel y byddych fyw, ti ath had;

20 I garu ohonot yr ARGLWYDD dy DDUW, a gwrando ar ei lais ef, a glynu wrtho, (canys efe yw dy einioes di, ac estyniad dy ddyddiau,) fel y trigych yn y tir a dyngodd yr ARGLWYDD wrth dy dadau, wrth Abraham, wrth Isaac, ac wrth Jacob, ar ei roddi iddynt.

PENNOD 31

1
A MOSES a aeth ac a lefarodd y geiriau hyn wrth holl Israel;

2 Ac a ddywedodd wrthynt, Mab chwe ugain mlynedd ydwyf fi heddiw; ni allaf mwy fyned allan, a dyfod i mewn: yr ARGLWYDD hefyd a ddywedodd wrthyf, Ni chei fyned dros yr Iorddonen hon.

3 Yr ARGLWYDD dy DDUW sydd yn myned drosodd oth flaen di; efe a ddinistriar cenhedloedd hyn oth flaen, a thi au meddienni hwynt: Josua hefyd, efe a & drosodd oth flaen, fel y llefarodd yr ARGLWYDD.

4 Ar ARGLWYDD a wna iddynt fel y gwnaeth i Sehon ac i Og, brenhinoedd yr Amoriaid, ac iw tir hwynt, y rhai a ddinistriodd efe.

5 A rhydd yr ARGLWYDD hwynt och blaen chwi; gwnewch chwithau iddynt hwy yn l yr holl orchmynion a orch-mynnais i chwi.

6 Ymgryfhewch, ac ymnerthwch; nac
ofhwch, ac na ddychrynwch rhagddynt: canys yr ARGLWYDD dy DDUW sydd yn myned gyda thi; nith edy, ac nith wrthyd.

7 A Moses a alwodd ar Josua, ac a ddywedodd wrtho yng ngolwg holl Israel, Ymgadarnha, ac ymnertha: canys ti a ei gydar bobl yma ir tir a dyngodd yr ARGLWYDD wrth eu tadau hwynt ar ei roddi iddynt; a thi ai rhenni yn etifeddiaeth iddynt.

8 Ar ARGLWYDD hefyd sydd yn myned oth flaen di; efe a fydd gyda thi; nith edy, ac nith wrthyd: nac ofna, ac na lwfrha.

9 A Moses a ysgrifennodd y gyfraith hon, ac ai rhoddes at yr offeiriaid meibion Left, y rhai a ddygent arch cyfamod yr ARGLWYDD, ac at holl henuriaid Israel.

10 A Moses a orchmynnodd iddynt, gan ddywedyd, Yn l pob saith mlynedd, ar yr amser nodedig, ar flwyddyn y gollyngdod, ar wyl y pebyll,

11 Pan ddelo holl Israel i ymddangos gerbron yr ARGLWYDD dy DDUW, yn y lle a ddewiso efe; y darlleni y gyfraith hon o flaen holl Israel, lle y clywant.

12 Cynnull y bobl ynghyd, y gwŷr, y gwragedd, ar plant, ar dieithrddyn a fyddo o fewn dy byrth; fel y gwrandawont, ac fel y dysgont, ac yr ofnont yr ARGLWYDD eich Duw, ac yr edrychont am wneuthur holl eiriau y gyfraith hon;

13 Ac y byddo iw plant, y rhai ni wybuant ddim, glywed a dysgu ofni yr ARGLWYDD eich Duw, yr holl ddyddiau y byddoch fyw yn y tir yr ydych yn myned iddo dros yr Iorddonen iw feddiannu.

14 A dywedodd yr ARGLWYDD wrth Moses, Wele, nesaodd y dyddiau i ti i farw: galw Josua, a sefwch gerbron ym mhabell y cyfarfod, fel y rhoddwyf orchmynion iddo ef. Yna yr aeth Moses a Josua, ac a safasant gerbron ym mhabell y cyfarfod.

15 Ar ARGLWYDD a ymddangosodd yn y babell mewn colofn gwmwl: ar golofh gwmwl a safodd ar ddrws y babell.

16 A dywedodd yr ARGLWYDD wrth Moses, Wele, ti a orweddi gydath dadau; ar bobl yma a gyfyd, ac a but-einiant ar l duwiau dieithriaid y tir y maent yn myned i mewn iddo, ac am gwrthyd i, ac a dyr fy nghyfamod a wneuthum ag ef.





17 Am dig a ennyn yn eu herbyn y dydd hwnnw; a mi au gwrthodaf hwynt, ac a guddiaf fy wyneb oddi wrthynt; a bwyteir ef, a drygau lawer a chyfyng-derau a ddigwyddant iddo ef; ar dydd hwnnw y dywed efe, Onid am nad yw yr Arglwydd yn fy mysg y digwyddodd y drwg hwn i mi?

18 Canys myfi gan guddio a guddiaf fy wyneb y dydd hwnnw, am yr holl ddrygioni a wnaeth efe, pan drodd at dduwiau dieithr.

19 Ysgrifennwch yr awr hon gan hynny i chwi y gan hon: dysg hi hefyd i feibion Israel, a gosod hi yn eu genau hwynt; fd y byddo y gan hon yn dyst i mi yn erbya meibion Israel.

20 Canys dygaf ef i dir yn llifeirio o laeth a ml, yr hwn a addewais trwy tw iw dadau ef; fel y bwytao, ac y digoner, ac yr elo yn fras: ond efe a dry at dduwiau dieithr, ac au gwasanaetha hwynt, ac am dirmyga i, ac a ddiddyma fy nghyfamod.

21 Yna, pan ddigwyddo iddo ddrygati lawer a chyfyngderau, y bydd ir gan hon dystiolaethu yn dyst yn ei wyneb eft canys nid anghofir hi o enau ei had efs oherwydd mi a adwaen ei fwriad y mae efe yn ei amcanu heddiw, cyn dwyn ohonof fi ef ir tir a addewais trwy lw.

22 A Moses a ysgrifennodd y gan hon ar y dydd hwnnw, ac ai dysgodd hi i feibion Israel.

23 Efe a orchmynnodd hefyd i Josua fab Nun, ac a ddywedodd, Ymgryfha, ac ymnertha: canys ti a arweini feibion Israel ir tir a addewais iddynt trwy lw: a mi a fyddaf gyda thi.

24 A phan ddarfu i Moses ysgrifennu geiriau y gyfraith hon ar lyfr, hyd eu diwedd hwynt;

25 Yna y gorchmynnodd Moses Ft Lefiaid y rhai oedd yn dwyn arch cyfam* od yr ASGLWYDD, gaft ddywedyd,

26 Cymerwch lyfr y gyfraith hon, a gosodwch ef ar ystlys arch cyfamod yi ARGLWYDD eich Duw; fel y byddo yno yn dyst ith erbyn.

27 Canys mi a adwaen dy wrthnysigf rwydd, ath wargaledrwydd: wele, a myfl eto yn fyw gyda chwi heddiw, gwrthryfelgar yn erbyn yr ARGLWYDD fuoch; a pha faint mwy y byddwch wedi fy marw?

28 Cesglwch ataf holl henuriaid eich llwythau, ach swyddogion: fel y llefarwyf y geiriau hyn lle y clywont hwy, ac y cymerwyf y nefoedd ar ddaear yn dystion yn eu herbyn hwy.

29 Canys mi a wn, wedi fy marw, gan lygru yr ymlygrwch, ac y ciliwch or ffordd a orchmynnais i chwi; ac y digwydd-a i chwi ddrwg yn y dyddiau diwethaf am y gwnewch ddrygioni yng ngolwg yr ARGLWYDD, iw ddigio ef a gweithredoedd eich dwylo.

30 A llefarodd Moses lle y clybu holl gynulleidfa Israel eiriau y gan hon, hyd eu diwedd hwynt.

PENNOD 32

1
GWRANDEWCH, y nefoedd, a lle-faraf; a chlywed y ddaear eiriau fy ngenau.

2 Fy athrawiaeth a ddefnynna fel glaw: fy ymadrodd a ddifera fel gwlith; fel gwlithlaw ar irwellt, ac fel cawodydd ar laswellt.

3 Canys enw yr ARGLWYDD a gyhoeddaf fi: rhoddwch fawredd in Duw ni.

4 Efe yw y Graig; perffaith yw ei weithred; canys ei holl ffyrdd ydynt farn: Duw gwirionedd, a heb anwiredd, cyfiawn ac uniawn yw efe.

5 Y genhedlaeth wyrog a throfaus a ymlygrodd yn ei erbyn trwy eu bai, heb fod yn blant iddo ef.

6 Ai hyn a delwch. ir ARGLWYDD, bobl ynfyd ac angall? onid efe yw dy dad ath brynwr? onid efe ath wnaeth, ac ath sicrhaodd?

7 Cofia y dyddiau gynt; ystyriwch flynyddoedd cenhedlaeth a chenhedlaeth: gofyn ith dad, ac efe a fynega i ti; ith heauriaid, a hwy a ddywedant wrthyt.

8 Pan gyfi-annodd y Goruchaf etifeddiaeth y cenhedloedd, pan neilltuodd efe feibion Adda, y gosododd efe derfynau y bobloedd yn l rhifedi meibion Israel.

9 Canys rhan yr ARGLWYDD yw ei bobl; Jacob yw rhan ei etifeddiaeth ef.

10 Efe ai cafodd ef mewn tir anial, ac rrlewn diffeithwch gwag erchyll: arweiniodd ef o amgylch, a pharodd iddo ddeall, a chadwodd ef fel cannwyll ei lygad.

11 Fel y cyfyd eryr ei nyth, y castella dros ei gywion, y lleda ei esgyll, y cymer hwynt, ac au dwg ar ei adenydd;

12 Felly yr ARGLWYDD yn unig ai harweiniodd yntau, ac nid oedd duw dieichr gydag ef.

13 Gwnaeth iddo farchogaeth ar uchel-der y ddaear, a bwyta cnwd y maes, a sugno ml or graig, ac olew or graig gallestt;

14 Ymenyn gwartheg, a llaeth defaid, ynghyd braster wyn, a hyrddod o rywogaeth Basan, a bychod, ynghyd braster grawn gwenith, a phurwaed grawnwin a yfaist.

15 Ar uniawn a aeth yn fras, ac a wingodd; braseaist, tewychaist, pwyntiaist: yna efe a wrthododd DDUW, yr hwn ai gwnaeth, ac a ddiystyrodd Graig ei iachawdwriaeth.

16 A dieithr dduwiau y gyrasant eiddigedd arno; a ffieidd-dra y digiasant ef.

17 Aberthasant i gythreuliaid, nid i DDUW; i dduwiau nid adwaenent, i rai newydd diweddar, y rhai nid ofnodd eich tadau.

18 Y Graig ath genhedlodd a anghofiaist ti, ar Duw ath luniodd a ollyngaist ti dros gof.

19 Yna y gwelodd yr ARGLWYDD, ac au ffieiddiodd hwynt; oherwydd ei ddigio gan ei feibion, ai ferched.

20 Ac efe a ddywedodd, Cuddiaf fy wyneb oddi wrthynt, edrychaf beth fydd en diwedd hwynt: canys cenhedlaeth diofaus ydynt hwy, meibion. heb ffyddlo.ideb ynddynt.

21 Hwy a yrasant eiddigedd arnaf ar peth nid oedd DDUW; digiasant fi au hofereddi minnau a yrraf eiddigedd
arnynt hwythau ar rhai nid ydynt bobl; a chenedl ynfyd y digiaf hwynt.

22 Canys tan a gyneuwyd yn fy nig, ac a lysg hyd uffern isod, ac a ddifa y tir .ai gynnyrch, ac a wna i sylfeinir mynydd-
oedd ffaglu.

23 Casglaf ddrygau araynt; treuliaf fy saethau arnynt.

24 Llosgedig fyddant gan newyn, ac wedi eu bwyta gan wres poeth, a chwerw ddinistr: anfonaf hefyd arnynt ddannedd bwystfilod, ynghyd gwenwyn seirff y flwch.

25 Y cleddyf oddi allan, a dychryn oddi fewn, a ddifetha y gŵr ieuanc ar wyry tiefyd, y plentyn sugno ynghyd r gŵr briglwyd.

26 Dywedais, Gwasgaraf hwynt i gong-lau, paraf iw coffadwriaeth ddarfod o iysg dynion;

27 Oni bai i mi ofni dig y gelyn, rhag iw gwrthwynebwyr ymddwyn yn ddi-eithr, a rhag dywedyd ohonynt, Ein llaw uchel ni, ac nid yr ARGLWYDD, a wnaeth hyn oll.

28 Canys cenedl heb gyngor ydynt hwy, ac heb ddeall ynddynt.

29 O na baent ddoethion, na ddeallent hyn, nad ystyrient eu diwedd !
O Pa fodd yr ymlidiai un fil, ac y gyrrai dau ddengmil i ffoi, onid am werthu ou Craig hwynt, a chau or ARGLWYDD alrnynt?

31 Canys nid fel ein Craig ni y mae eu craig hwynt; a bydded ein gelynion yn farnwyr.

32 Canys o winwydden Sodom, ac o feysydd Gomorra, y mae eu gwinwydden hwynt: eu grawnwin hwynt sydd rawn-win bustlaidd; grawnsypiau chwerwon sydd iddynt.

33 Gwenwyn dreigiau yw eu gwia hwynt, a chreulon wenwyn asbiaid.

34 Onid yw hyn yng nghudd gyda myfi, wedi ei selio ymysg fy nhrysorau?

35 I mi y perthyn dial, a thalur pwyth; mewn pryd y llithr eu troed hwynl: canys agos yw dydd eu trychineb, a phrysuro y mae yr hyn a baratowyd iddynt.

36 Canys yr ARGLWYDD a farna i bobl, ac a edifarha am ei weision; pan welo ymado ou nerth, ac nad oes na gwar-chaeedig, na gweddilledig.

37 Ac efe a ddywed. Pa le y mae eu duwiau hwynt, ar graig yr ymddiriedasant ynddi,

38 Y rhai a fwytasant fraster eu haberthau, ac a yfasant win eu diod-offrwm? codam a chynorthwyant chwi, a byddant loches i chwi.

39 Gwelwch bellach mai myfi, myfi yw efe; ac nad oes duw ond myfi: myfi sydd yn lladd, ac yn bywhau; myfi a archollaf, ac mi a feddyginiaethaf: ac ni bydd a achubo om llaw.

40 Canys codaf fy llaw ir nefoedd, a dywedaf. Mi a fyddaf fyw byth.

41 Os hogaf fy nghleddyf disglair, ac ymaflyd om llaw mewn barn; dychwelaf ddial ar fy ngelynion, a thalaf y pwyth im caseion.

42 Meddwaf fy saethau gwaed, (am cleddyf a fwyty gig,) a gwaed y lladdedig ar caeth, o ddechrau dial ar y gelyn.

43 Y cenhedloedd, llawenhewch gydai bobl ef: canys efe a ddial waed ei weision, ac a ddychwel ddial ar ei elynion, ac a drugarha wrth ei dir ai bobl ei hun.

44 A daeth Moses ac a lefarodd holl eiriau y gan hon lle y clybur bobl, efe a Josua mab Nun.

45 A darfu i Moses lefaru yr holl eiriau hyn wrth holl Israel:

46 A dywedodd wrthynt, Meddyliwch yn eich calonnau am yr holl eiriau yr ydwyfyn eu tystiolaethu wrthych heddiw; y rhai a orchmynnwch ich plant, i edrych am wneuthur holl eiriau y gyfraith hon.

47 Canys nid gair ofer yw hwn i chwi: oherwydd eich einioes chwi yw efe; a thrwy y gair hwn yr estynnwch ddyddiau yn y tir yr ydych yn myned iddo dros yr Iorddonen iw feddiannu.

48 Ar ARGLWYDD a lefarodd wrth Moses yng nghorff y dydd hwnnw, gan ddywedyd,

49 Esgyn ir mynydd Abarim hwn, sef mynydd Nebo, yr hwn sydd yn nhir Moab, ar gyfer Jericho; ac edrych ar wlad
Canaan, yr hon yr ydwyf fi yn ei rhoddi i feibion Israel yn etifeddiaeth.

50 A bydd farw yn y mynydd yr esgynni iddo, a chasgler di at dy bobl, megis y bu farw Aaron dy frawd ym mynydd Hor, ac y casglwyd ef at ei bobl:

51 Oherwydd gwthryfelasoch im her-byn ymysg meibion Israel, wrth ddyfroedd cynnen Cades, yn anialwch Sin; oblegid nim sancteiddiasoch ymhiith meibion Israel.

52 Canys y wlad a gei di ei gweled,ar dy gyfer; ond yno nid ei, ir tir yr ydv?yf "fi yn ei roddi i feibion Israel.

PENNOD 33

1
A DYMAr fendith ar hon y bendithiodd Moses gŵr Duw feibion Israel, cyn ei farwolaeth.

2 Ac efe a ddywedodd, Yr ARGLWYDD a ddaeth allan o Sinai, ac a gododd o Seir iddynt; ymlewyrchodd o fynydd Paran, ac efe a ddaeth gyda myrddiwn o saint, a thanllyd gyfraith oi ddeheulaw iddynt.

3 Caru y mae efe y bobl: ei holl saint ydynt yn dy law: a hwy a ymlynasant wrth dy draed, pob un a dderbyn oth eiriau.

4 Moses a orchmynnodd gyfraith i ni, yn etifeddiaeth i gynulleidfa Jacob.

5 Ac efe oedd frenin yn Israel, pan ymgasglodd pennau y bobl ynghyd llwythau Israel.

6 Bydded fyw Reuben, ac na fydded farw, ac na bydded ei ddynion ychydig o rifedi.

7 Bydded hyn hefyd i Jwda. Ac efe a ddywedodd, Clyw, O ARGLWYDD, lais Jwda, ac at ei bobl dwg ef: digon fyddo iddo ei ddwylo ei hun, a bydd gymorth rhag ei elynion.

8 Ac am Lefi y dywedodd, Bydded dy Thummim ath Urim ith ŵr sanct-aidd, yr hwn a brofaist ym Massa, ac a gynhennaist ag ef wrth ddyfroedd Meriba;

9 Yr hwn a ddywedodd am ei dad ac am ei fam, Ni welais ef; ai frodyr nis adnabu, ac nid adnabu ei blant ei hun:

canys cadwasant dy eiriau, a chynaliasant dy gyfamod.:

10 Dysgant dy farnedigaethau i Jacob, ath gyfraith i Israel: gosodant arogl-darth ger dy fron, a llosg-aberth ar dy allor.

11 Bendithia, O ARGLWYDD, ei olud ef, a bydd fodlon i waith ei ddwylo ef: archolla lwynau y rhai a godant iw erbyn, ai gaseion, fel na chodont.

12 Am Benjamin y dywedodd efe, Anwylyd yr ARGLWYDD a drig mewn diogelwch gydag ef; yr hwn fydd yn cysgodi drosto ar hyd y dydd, ac yn aros rhwng ei ysgwyddau ef.

13 Ac am Joseff y dywedodd efe, Ei dir ef fydd wedi ei fendigo gan yr ARGLWYDD, a hyfrydwch y nefoedd, a gwlith, ac a dyfnder yn gorwedd isod;

14 Hefyd a hyfrydwch cynnyrch yr haul, ac a hyfrydwch aeddfetffrwyth y lleuadau,

15 Ac a hyfrydwch pen mynyddoedd y dwyrain, ac a hyfrydwch bryniau tragwyddoldeb,

16 Ac a hyfrydwch y ddaear, ac ai chyflawnder, ac ag ewyllys da preswylydd y berth; delo bendith ar ben Joseff, ac ar gorun yr hwn a neilltuwyd oddi wrth ei frodyr.

17 Ei brydferthwch sydd debyg i gyntaf-anedig ei ych, ai gyrn ef sydd gym unicorn: a hwynt y cornia efe y bobl ynghyd hyd eithafoedd y ddaear: a dyma fyrddiwn Effraim, ie, dyma filoedd Manasse.

18 Ac am Sabulon y dywedodd efe, Ymlawenycha, Sabulon, yn dy fynediad allan; a thi, Issachar, yn dy bebyll.

19 Galwant bobloedd ir mynydd; yna yr aberthant ebyrth cyfiawnder: canys cyfoeth y moroedd a sugnant, a chuddiedig drysorau y tywod.

20 Ac am Gad y dywedodd efe, Bendigedig yw ehangydd Gad: megis Hew y mae efe yn aros, fel y rhwygo efe yr ysgwyddog ar pen.

21 Edrychodd amdano ei hun yn y dcchreuad: canys yno, yn rhan y cyf-reithwr, y gosodwyd ef: efe a ddaeth
gyda phenaethiaid y bobl; gwnaefh efe gyfiawnder yr ARGLWYDD, ai farnedigaethau gydag Israel.

22 Am Dan hefyd y dywedodd, Daa yn genau Hew a neidia o Basan.

23 Ac am Nafftali y dywedodd, O Nafftali, llawn o hawddgarwch, a chyf-lawn o fendith yr ARGLWYDD: meddianna di y gorllewin ar deau.

24 Ac am Aser y dywedodd, Ben-dithier Aser a phlant: bydded gymer-adwy gan ei frodyr: ac efe a wlych ei droed mewn olew.

25 Haearn a phres fydd dan dy esgid, di; a megis dy ddyddiau, y bydd dy nerth.

26 Nid oes megis Duw Israel, yr hwn sydd yn marchogaeth y nefoedd yn gymorth i ti, ar wybrennau yn ei fawredd.

27 Dy noddfa yw Duw tragwyddol, ac oddi tanodd y mae y breichiau tragwyddol: efe a wthia dy elyn oth flaen, ac a ddywed, Difetha ef.

28 Israel hefyd a drig ei hun yn ddiogel; ffynnon Jacob a fydd mewn tir yd a gwin; ei nefoedd hefyd a ddifera wlith.

29 Gwynfydedig wyt, O Israel; pwy sydd megis ti, O bobl gadwedig gan yr ARGLWYDD, tarian dy gynhorthwy, yr hwn hefyd yw cleddyf dy ardderchowg-rwydd! ath elynion a ymostyngant i ti, a thi a sethri ar eu huchel leoedd hwynt.

PENNOD 34

1
A MOSES a esgynnodd o rosydd Moab, i fynydd Nebo, i ben Pisga, yr hwn sydd ar gyfer Jericho: ar ARGLWYDD a ddangosodd iddo holl wlad Gilead, hyd Dan,

2 A holl Nafftali, a thir Effraim a Manasse, a holl dir Jwda, hyd y mot eithaf, !

3 Y deau hefyd, a gwastadedd dyffi-yn Jericho, a dinas y palmwydd, hyd Soar.

4 Ar ARGLWYDD a ddywedodd wrtho, Dymar tir a fynegais i Abraham, i Isaac, ac i Jacob, gan ddywedyd, Ith had di y rhoddaf ef; perais i ti ei weled ath lygaid, ond nid ei di drosodd yno.

5 A Moses gwas yr ARGLWYDD a fu tarw yno, yn nhir Moab, yn;l gair yr ARGLWYDD.. r.r .;



.

6 Ac efe ai claddodd ef meWn glyn yn nhir Moab, gyferbyn a Bethpeor: ac nid edwyn .neb ei fedd ef hyd y dydd hwn.

7 A Moses ydoedd fab ugain mlwydd a chant pan fu efe farw: ni thywyllasai ei lygad, ac ni chiliasai ei ireidd-dra ef.

8 A meibion Israel a wylasant am Moses yn rhosydd Moab ddeng niwrnod ar hugain: a chyflawnwyd dyddiau wylofain galar am Moses.

9 1 A Josua mab Nun oedd gyflawn o ysbryd doethineb; oherwydd Moses a
roddasai ei ddwylo arno: a. meibion Israel a wrandawsant arno, ac a wnaethant fel y gorchmynasai yr ARSLWYDD wrth Moses.

10 Ac ni chododd proffwyd eto yn Israel megis Moses, yr hwn a adnabu yr ARGLWYDD wyneb yn wyneb;

11 Ym mhob rhyw arwyddion a rhy-feddodau, y rhai yr anfonodd yr ARGLWYDD ef iw gwneuthur yn nbir yr Aifft, ar Pharo, ac ar ei holl weision, ac ar ei holl dir ef,

12 Ac yn yr holl law gadarn, ac yn yr holl ofn mawr, y rhai a wnaeth Moses yng ngolwg holl Israel.


xx

 

 

_____________
DIWEDD

Adolygiad diweddaraf / Darrera actualitzaci / Latest update 2009-02-02
 
Sumbolau arbennig: ŷ ŵ ə

2342k Gwefan Cymru-Catalonia: la Web de Galles i Catalunya: Wales-Catalonia Website. Y Beibl Cysger-Ln (1620) yn yr iaith Gymraeg. Testun ar lein. La Bblia en galls de lany 1620. Text electrnic. Dhə Bibəl in Welsh. The 1620 Holy Bible in Welsh. Online Edition.

Bler wyf i? Yr ych chin ymwld ag un o dudalennaur Gwefan CYMRU-CATALONIA
On sc? Esteu visitant una pgina de la Web CYMRU-CATALONIA (= Galles-Catalunya)
Weə(r) m ai? Yu a(r) vzting ə peij frm dhə CYMRU-CATALONIA (= Weilz-Katəluniə) Wb-sait
Where am I?
You are visiting a page from the CYMRU-CATALONIA (= Wales-Catalonia) Website

CYMRU-CATALONIA
 
 
hit counter script
Edrychwch ar fy Ystadegau / Mireu les estadstiques / View My Stats