2366k Gwefan Cymru-Catalonia : la Web de Galles i Catalunya : Wales-Catalonia Website. Y Beibl Cysger-Ln (1620) yn yr iaith Gymraeg. Testun ar lein. La Bblia en galls de lany 1620. Text electrnic. Dhə Bibəl in Welsh. The 1620 Holy Bible in Welsh. Online Edition.

http://www.kimkat.org/amryw/1_testunau/sion_prys_003_beibl_eseia_23_2366k.htm

0001 Yr Hafan
neu trwy Google: #kimkat0001

..........2657k Y Fynedfa yn Gymraeg
neu trwy Google: #kimkat2657k

....................
0009k Y Gwegynllun
neu trwy Google: #kimkat0009k

..............................
0960k Cywaith Sin Prys (Testunau yn Gymraeg) - Mynegai
neu trwy Google: #kimkat0960k

........................................... 1281k Y Gyfeirddalen i Feibl Wiliam Morgan 1620
neu trwy Google: #kimkat1281k

.............................................................y tudalen hwn


(delw 0003)

0860k y llyfr ymwelwyr

 

Cliciwch Yma i Chwilior Wefan / Feu clic aqu per cercar la web / Click here to search this website

Gwefan Cymru-Catalonia
La Web de Catalunya i Galles

Cywaith Sin Prys - Testunau Cymraeg ar y We

 

 

 

 

Y Beibl Cysegr-ln : (23) Eseia

(delw 4666)


xxxx (ddim ar gael eto) Y tudalen hwn yn ddwyieithog (Cymraeg a Saesneg)

 

(Sganiad heb ei gywiro yw hwn, ac felly yn frith o wallau. Cyn hir gobeithio cawn ni gyfle i roi trefn arno)

(This is a scan which has not been corrected yet. There are many errors in the text)

 

PENODAU 8 - 66 heb eu cywiro


LLYFR Y PROFFWYD ESEIA


xyzeseia

1:1 Gweledigaeth Eseia mab Amos, yr hon a welodd efe am Jwda a Jerwsalem, yn nyddiau Usseia, Jotham, Alias, a Heseceia, brenhinoedd Jwda.

1:2 Gwrandewch, nefoedd; clyw dithau ddaear: canys yr ARGLWYDD a lefarodd, Megais a meithrinais feibion, a hwy a wrthryfelasant im herbyn.

1:3 Yr ych a edwyn ei feddiannydd, ar asyn breseb ei berchennog: ond Israel nid edwyn, fy mhobl ni ddeall.

1:4 O genhedlaeth bechadurus, pobl lwythog o anwiredd, had y rhai drygionus, meibion yn llygru: gwrthodasant yr ARGLWYDD, digiasant Sanct Israel, ciliasant yn l!

1:5 I ba beth ych trewir mwy? cildynrwydd a chwanegwch: y pen oll sydd glwyfus, ar holl galon yn llesg.

1:6 O wadn y troed hyd y pen nid oes dim cyfan ynddo; ond archollion, a chleisiau, a gweliau crawnllyd: ni wasgwyd hwynt, ac ni rwymwyd, ac ni thynerwyd ag olew.

1:7 Y mae eich gwlad yn anrheithiedig, eich dinasoedd wedi eu llosgi thn: eich tir a dieithriaid yn ei ysu yn eich gŵydd, ac wedi ei anrheithio fel ped ymchwelai estroniaid ef.

1:8 Merch Seion a adewir megis lluesty mewn gwinllan, megis llety mewn gardd cucumerau, megis dinas warchaedig.

1:9 Oni buasai i ARGLWYDD y lluoedd adael i ni ychydig iawn o weddill, fel Sodom y buiasem, a chyffelyb fuasem i Gomorra.

1:10 Gwrandewch air yr ARGLWYDD tywysogion Sodom, clywch gyfraith ein Duw ni, pobl Gomorra.

1:11 Beth yw lluosowgrwydd eich aberthau i mi? medd yr ARGLWYDD: llawn ydwyf o boethaberthau hyrddod, ac o fraster anifeiliaid breision; gwaed bustych hefyd, ac ŵyn, a bychod, nid ymhyfrydais ynddynt.

1:12 Pan ddeloch i ymddangos ger fy mron, pwy a geisiodd hyn ar eich llaw, sef sengi fy nghynteddau?

1:13 Na chwanegwch. ddwyn offrwmt ofer: arogl-darth sydd ffiaidd gennyf; ni allaf oddef y newyddloerau nar Sabothau, cyhoeddi cymanfa; anwiredd ydyw, sef yr uchel ŵyl gyfarfod.

1:14 Eich lleuadau newydd ach gwyliau gosodedig a gasaodd fy enaid: y maent yn faich arnaf; blinais yn eu dwyn.

1:15 A phan estynnoch eich dwylo, mi a guddiaf fy llygaid rhagoch: hefyd pan weddoi-h lawer, ni wrandawaf: eich dwylo sydd lawn o waed.

1:16 Ymolchwch, ymlanhewch, bwriwch ymaith ddrygioni eich gweithredoedd oddi ger bron fy llygaid; peidiwch gwneuthur drwg;



1:17 Dysgwch wneuthur daioni: ceisiwch farn, gwnewch uniondeb ir gorthrymedig, gwnewch farn ir amddifad, dadleuwch dros y weddw.



1:18 Deuwch yr awr hon, ac ymresymwn, medd yr ARGLWYDD: pe byddai eich pechodau fel ysgarlad, nt cyn wynned r eira; pe cochent fel porffor, byddant fel gwln.

1:19 Os byddwch ewyllysgar ac ufudd, daioni y tir a fwytewch.

1:20 Ond os gwrthodwch, ac os anufuddhewch, a chleddyf ych ysir: canys genau yr ARGLWYDD ai llefarodd.

1:21 Pa wedd yr aeth y ddinas ffyddlon yn butain! cyflawn fu o farn: lletyodd cyfiawnder ynddi; ond yr awr hon lleiddiaid.

1:22 Dy arian a aeth yn sothach, dy win sydd wedi ei gymysgu dwfr:

1:23 Dy dywysogion sydd gyndyn, ac yn gyfranogion a lladron; pob un yn cam rhoddion, ac yn dilyn gwobrau: ni farnant yr amddifad, a chŵyn y weddw ni chaiff ddyfod atynt.

1:24 Am hynny medd yr Arglwydd, ARGLWYDD y lluoedd, cadarn DDUW Israel, Aha, ymgysuraf ar fy ngwrthwynebwyr, ac ymddialaf ar fy ngelynion.

1:25 A mi a ddychwelaf fy llaw arnat, ac a ln buraf dy sothach, ac a dynnaf ymaith dy holl alcam.

1:26 Adferaf hefyd dy farnwyr, fel cynt, ath gynghoriaid megis yn y dechrau: wedi hynny yth elwir yn Ddinas cyfiawnder, yn Dref ffyddlon.

1:27 Seion a waredir barn, ar rhai a ddychwelant ynddi chyfiawnder.

1:28 A dinistr y troseddwyr ar pechaduriaid fydd ynghyd; ar rhai a ymadawant r ARGLWYDD, a ddifethir.

1:29 Canys cywilyddiant o achos y derw a chwenychasoch; a gwarthruddir chwi am y gerddi a ddetholasoch.

1:30 Canys byddwch fel derwen i dail yn syrthio, ac fel gardd heb ddwfr iddi.

1:31 Ar cadarn fydd fel carth, ai weithydd fel gwreichionen: a hwy a losgant ill dau ynghyd, ac ni bydd au diffoddo.

PENNOD 2

2:1 Y gair yr hwn a welodd Eseia mab Amos, am Jwda a Jerwsalem.

2:2 A bydd yn y dyddiau diwethaf, fod mynydd tŷ yr ARGLWYDD wedi ei baratoi ym mhen y mynyddoedd, ac yn.ddyrchafedig goruwch y bryniau, ar holl genhedloedd a ddylifant ato.

2:3 A phobloedd lawer a nt ac a ddywedant, Deuwch, ac esgynnwn i fynydd yr ARGLWYDD, i dŷ Duw Jacob, ac efe an dysg ni yn ei ffyrdd, a ni a rodiwn yn ei lwybrau ef; canys y gyfraith a allan o Seion, a gair yr ARGLWYDD o Jerwsalem.

2:4 Ac efe a farna rhwng y cenhedloedd, ac a gerydda bobloedd lawer: a hwy a gurant eu cleddyfau yn sychau, au gwaywffyn yn bladuriau: ni chyfyd cenedl gleddyf yn erbyn cenedl, ac ni ddysgant ryfel mwyach.

2:5 Tŷ Jacob, deuwch, a rhodiwn yng ngoleuni yr ARGLWYDD.

2:6 Am hynny y gwrthodaist dy bobl, tŷ Jacob, am eu bod wedi eu llenwi allan or dwyrain, au bod yn swynwyr megis y Philistiaid, ac mewn plant dieithriaid yr ymfodlonant.

2:7 Au tir sydd gyflawn o arian ac aur, ac nid oes diben ar eu trysorau; au tir sydd lawn o feirch, ac nid oes diben ar eu cerbydau.

2:8 Eu tir hefyd sydd lawn o eilunod; i waith eu dwylo eu hun yr ymgrymant, ir hyn a wnaeth eu bysedd eu hun:

2:9 Ar gwrng sydd yn ymgrymu, ar bonheddig yn ymostwng: am hynny na faddau iddynt.

2:10 Dos ir graig, ac ymgdd yn y llwch, rhag ofn yr ARGLWYDD, a rhag gogoniant ei fawredd ef.

2:11 Uchel drem dyn a iselir, ac uchder dynion a ostyngir; ar ARGLWYDD yn unig a ddyrchefir yn y dydd hwnnw.

2:12 Canys dydd ARGLWYDD y lluoedd fydd ar bob balch ac uchel, ac ar bob dyrchafedig; ac efe a ostyngir:

2:13 Ac ar holl uchel a dyrchafedig gedrwydd Libanus, ac ar holl dderw Basan,

2:14 Ac ar yr holl fynyddoedd uchel, ac ar yr holl fryniau dyrchafedig,

2:15 Ac ar bob tŵr uchel, ac ar bob magwyr gadarn,

2:16 Ac ar holl longau Tarsis, ac ar yr holl luniau dymunol.

2:17 Yna yr iselir uchelder dyn, ac y gostyngir uchder dynion: ar ARGLWYDD yn unig a ddyrchefir yn y dydd hwnnw.

2:18 Ar eilunod a fwrw efe ymaith yn hollol.

2:19 A hwy a nt i dyllau y creigiau, ac i ogofau llychlyd, rhag ofn yr ARGLWYDD? a rhag gogoniant ei fawredd ef, pan gyfodo efe i gynhyrfu y ddaear.

2:20 Yn y dydd hwnnw y teifl dyn ei eilunod arian, ai eilunod aur, y rhai a wnaethant iddynt iw haddoli, ir wadd ac ir ystlumod:

2:21 I fyned i agennau y creigiau, ac i gopau y clogwyni, rhag ofn yr ARGLWYDD, a rhag gogoniant ei fawredd ef, pan gyfodo efe i gynhyrfu y ddaear.

2:22 Peidiwch chwithau r dyn yr hwn sydd i anadl yn ei ffroenau: canys ym mha beth y gwneir cyfrif ohono?

PENNOD 3

3:1 Canys wele, yr Arglwydd, ARGLWYDD y lluoedd, a dynn ymaith o Jerwsalem, ac o Jwda, y gynhaliaeth ar ffon, holl gynhaliaeth bara, a holl gynhaliaeth dwfr,

3:2 Y cadarn, ar rhyfelwr, y brawdwr, ar proffwyd, y synhwyrol, ar henwr,

3:3 Y tywysog deg a deugain, ar anrhydeddus, ar cynghorwr, ar crefftwr celfydd, ar areithiwr huawdl.

3:4 A rhoddaf blant yn dywysogion iddynt, a bechgyn a arglwyddiaetha arnynt.

3:5 Ar bobl a orthrymir y naill gan y llall, a phob un gan ei gymydog: y bachgen yn erbyn yr henwr, ar gwael yn erbyn yr anrhydeddus, a ymfalcha.

3:6 Pan ymaflo gŵr yn ei frawd o dŷ ei dad, gan ddywedyd, Y mae dillad gennyt, bydd dywysog i ni; a bydded y cwymp hwn dan dy law di:

3:7 Yntau a dwng yn y dydd hwnnw, gan ddywedyd, Ni byddaf iachawr; canys yn fy nhŷ nid oes fwyd na dillad: na osodwch fi yn dywysog ir bobl.

3:8 Canys cwympodd Jerwsalem, a syrthiodd Jwda: oherwydd eu tafod hwynt au gweithredoedd sydd yn erbyn yr ARGLWYDD, i gyffroi llygaid ei ogoniant ef.

3:9 Dull eu hwynebau hwynt a dystiolaetha yn eu herbyn; au pechod fel Sodom a fynegant, ac ni chelant: gwae eu henaid, canys talasant ddrwg iddynt eu hunain.

3:10 Dywedwch mai da fydd ir cyfiawn: canys ffrwyth eu gweithredoedd a fwynhnt.

3:11 Gwae yr anwir, drwg fydd iddo; canys gwobr ei ddwylo ei hun a fydd iddo.

3:12 Fy mhobl sydd u treiswyr yn fechgyn, a gwragedd a arglwyddiaetha arnynt. O fy mhobl, y rhai ath dywysant sydd yn peri i ti gyfeiliorni, a ffordd dy lwybrau a ddistrywiant.

3:13 Yr ARGLWYDD sydd yn sefyll i ymddadlau, ac yn sefyll i farnu y bobloedd.

3:14 Yr ARGLWYDD a ddaw i farn henuriaid ei bobl, au tywysogion: canys chwi a borasoch y winllan; anrhaith y tlawd sydd yn eich tai.

3:15 Beth sydd i chwi a guroch ar fy mhobl, ac a faloch ar wynebau y tlodion? medd ARGLWYDD DDUW y lluoedd.

3:16 Ar ARGLWYDD a ddywedodd, Oherwydd balcho o ferched Seion, a rhodio gwddf estynedig, ac llygaid gwamal, gan rodio a rhygyngu wrth gerdded, a thrystio au traed:

3:17 Am hynny y clafra yr ARGLWYDD gorunau merched Seion; ar ARGLWYDD a ddinoetha eu gwarthle hwynt.

3:18 Yn y dydd hwnnw y tyn yr ARGLWYDD ymaith addurn yr esgidiau, y rhwydwaith hefyd, ar lloerawg wisgoedd,

3:19 Y cadwynau, ar breichledau, ar moledau,

3:20 Y penguwch, ac .addurn y coesau, ar ysnodennau, ar dwyfronegau, ar clustlysau,


3:21 Y modrwyau, ac addurn y trwyn,

3:22 Y gwisgoedd symudliw, ar mentyll, ar misyrnau, ar crychnodwyddau,

3:23 Y drychau hefyd, ar lliain meinwych, ar cocyllau, ar gynau.

3:24 A bydd yn lle perarogl, ddrewi; bydd hefyd yn lle gwregys, rwygiad; ac yn lle iawn drefn gwallt, foelni; ac yn lle dwyfronneg, gwregys o sachliain; a llosgfa yn lle prydferthwch.


3:25 Dy wŷr a syrthiant gan y cleddyf, ath gadernid trwy ryfel.

3:26 Ai phyrth hi a ofidiant, ac a alarant: a hithau yn anrheithiedig a eistedd ar y ddaear.

PENNOD 4

4:1 Ac yn y dydd hwnnw saith o wragedd a ymaflant mewn un gŵr, gan ddywedyd, Ein bara ein hun a fwytawn, an dillad ein hun a wisgwn: yn unig galwer dy enw di arnom ni; cymer ymaith ein gwarth ni.

4:2 Y pryd hwnnw y bydd Blaguryn yr ARGLWYDD yn brydferthwch ac yn ogoniant; a ffrwyth y ddaear yn rhagorol ac yn hardd ir rhai a ddianghasant o Israel.

4:3 A bydd, am yr hwn a adewir yn Seion, ac a weddilhr yn Jerwsalem, y dywedir wrtho, O sanct; sef pob un ar a ysgrifennwyd ymhlith y rhai byw yn Jerwsalem:

4:4 Pan ddarffo ir ARGLWYDD olchi budreddi merched Seion, a charthu gwaed Jerwsalem oi chanol, mewn ysbryd barn, ac mewn ysbryd llosgfa.

4:5 Ar ARGLWYDD a grea ar bob trigfa o fynydd Seion, ac ar ei gymanfaoedd, gwmwl a mwg y dydd, a llewyrch tn fflamllyd y nos: canys ar yr holl ogoniant y bydd amddiffyn.

4:6 A phabell fydd yn gysgod y dydd rhag gwres, ac yn noddfa ac yn ddiddos rhag tymestl a rhag glaw.

PENNOD 5

5:1 Canaf yr awr hon im hanwylyd, ganiad fy anwylyd am ei winllan. Gwinllan sydd im hanwylyd mewn bryn tra ffrwythlon:

5:2 Ac efe ai cloddiodd hi, ac ai digaregodd, ac ai plannodd or winwydden orau, ac a adeiladodd dŵr yn eichanol, ac a drychodd winwryf ynddi: ac efe a ddisgwyliodd iddi ddwyn grawnwin, hithau a ddug rawn fgwylltion.

5:3 Ac yr awr hon, preswylwyr Jerwsalem, a gwŷr Jwda, bernwch, atolwg, rhyngof fi am gwinllan.

5:4 Beth oedd iw wneuthur ychwaneg im gwinllan, nag a wneuthum ynddi? paham, a mi yn disgwyl iddi ddwyn grawnwin, y dug hi rawn gwylltion?

5:5 Ac yr awr hon mi a hysbysaf i chwi yr hyn a wnaf im gwinllan: tynnaf ymaith ei chae, fel y porer hi, torraf ei magwyr, fel y byddo hi yn sathrfa;

5:6 A mi ai gosodaf hi yn ddifrod: nid ysgythrir hi, ac ni chloddir hi; ond mieri a drain a gyfyd: ac ir cymylau y gorchmynnaf na lawiont law arni.

5:7 Diau, gwinllan ARGLWYDD y lluoedd yw tŷ Israel, a gwŷr Jwda yw ei blanhigyn hyfryd ef: ac efe a ddisgwyliodd am farn, ac wele drais, am gyfiawnder, ac wele lef.

5:8 Gwae y rhai sydd yn cysylltu tŷat dŷ, ac yn cydio maes wrth faes, hyd oni byddo eisiau lle, ac y trigoch chwi yn unig yng nghanol y tir.

5:9 Lle y clywais y dywedodd ARGLWYDD y lluoedd, Yn ddiau bydd tai lawer, mawrion a theg, yn anghyfannedd heb drigiannydd.

5:10 Canys deg cyfair o winllan a ddygant un bath, a lle homer a ddwg effa.

5:11 Gwae y rhai a gyfodant yn fore i ddilyn diod gadarn, a arhosant hyd yr hwyr, hyd oni enynno y gwin hwynt.

5:12 Ac yn eu gwleddoedd hwynt y mae y delyn, ar nabl, y dympan, ar bibell, ar gwin: ond am waith yr ARGLWYDD nid edrychant, a gweithred ei ddwylo ef nid
ystyriant.

5:13 Am hynny y caethgludwyd fy mhobl, am nad oes ganddynt wybodaeth: au gwŷr anrhydeddus sydd newynog, au lliaws a wywodd gan syched.

5:14 Herwydd hynny yr ymehangodd uffern, ac yr agorodd ei safn yn anferth; ac yno y disgyn eu gogoniant, au lliaws, au rhwysg, ar hwn a lawenycha ynddi.

5:15 Ar gwrng a grymir, ar galluog a ddarostyngir, a llygaid y rhai uchel a iselir.

5:16 Ond ARGLWYDD y lluoedd a ddyrchefir mewn barn, ar Duw sanctaidd a sancteiddir mewn cyfiawnder.

5:17 Yr ŵyn hefyd a borant yn l eu harfer; a dieithriaid a fwytnt ddiffeithfaoedd y breision.

5:18 Gwae y rhai a dynnant anwiredd rheffynnau oferedd, a phechod megis rhaffau men:

5:19 Y rhai a ddywedant, Brysied, a phrysured ei orchwyl, fel y gwelom; nesaed hefyd, a deued cyngor Sanct yr Israel, fel y gwypom.

5:20 Gwae y rhai a ddywedant am y drwg, Da yw; ac am y da, Drwg yw; gan osod tywyllwch am oleuni, a goleuni am dywyllwch: y rhai a osodant chwerw am felys, a melys am chwerw.

5:21 Gwae y rhai sydd ddoethion yn eu golwg eu hun, ar rhai deallgar yn eu golwg eu hun.

5:22 Gwae y rhai cryfion i yfed gwin, ai dynion nerthol i gymysgu diod gadarn:

5:23 Y rhai a gyfiawnhnt yr anwir er gwobr, ac a gymerant ymaith gyfiawnder y rhai cyfiawn oddi ganddynt.

5:24 Am hynny, megis ag yr ysa y ffagl dn y sofl, ac y difa y fflam y mn us: felly y bydd eu gwreiddyn hwynt yn bydredd, au blodeuyn a gyfyd i fyny fel llwch; am iddynt ddiystyru cyfraith ARGLWYDD y lluoedd, a dirmygu gair Sanct yr Israel.

5:25 Am hynny yr enynnodd llid yr ARGLWYDD yn erbyn ei bobl, ac yr estynnodd efe ei law arnynt, ac au trawodd hwynt; a chrynodd y mynyddoedd, a bu eu celanedd hwynt yn rhwygedig yng nghanol yr heolydd. Er hyn oll ni ddychwelodd ei lid ef, ond eto y mae ei law ef wedi ei hestyn allan.

5:26 Ac efe a gyfyd faner ir cenhedloedd o bell, ac a chwibana arnynt hwy o eithaf y ddaear: ac wele, ar frys yn fuan y deuant.

5:27 Ni bydd un blin na thramgwyddedig yn eu plith; ni huna yr un, ac ni chwsg: ac ni ddatodir gwregys ei lwynai, ac ni ddryllir carrai ei esgidiau.

5:28 Yr hwn sydd i saethau yn llymion, ai holl fwu yn anelog: carnau ei feirch ef a gyfrifir fel callestr, ai olwynion fel corwynt.

5:29 Ei ruad fydd fel llew; efe a rua fel cenawon llew: efe a chwyrna hefyd, ac a ymeifl yn yr ysglyfaeth, efe a ddianc hefyd, ac ai dwg ymaith yn ddiogel, ac ni bydd achubydd.

5:30 Ac efe a rua arnynt y dydd hwnnw, fel rhuad y mr: os edrychir ar y tir, wele dywyllwch, a chyfyngder, ar goleuni a dywyllir yn ei nefoedd.

PENNOD 6

6:1 Yn y flwyddyn y bu farw y brenin Usseia, y gwelais hefyd yr ARGLWYDD yn eistedd ar eisteddfa uchel a dyrchafedig, ai odre yn llenwi y deml.

6:2 Y seraffiaid oedd yn sefyll oddi ar hynny: chwech adain ydoedd i bob un: dwy y cuddiai ei wyneb, ac dwy y cuddiai ei draed, ac dwy yr ehedai.

6:3 A llefodd y naill wrth y llall, ac a ddywedodd, Sanct, Sanct, Sanct, yw ARGLWYDD y lluoedd, yr holl ddaear sydd lawn oi ogoniant ef.

6:4 A physt y rhiniogau. a symudasant gan lef yr hwn oedd yn llefain, ar tŷ a lanwyd gan fwg.

6:5 Yna y dywedais, Gwae fi! canys darfu amdanaf; oherwydd gŵr halogedig ei wefusau ydwyf fi, ac ymysg pobl halogedig o wefusau yr ydwyf yn trigo: canys fy llygaid a welsant y brenin, ARGLWYDD y lluoedd.

6:6 Yna yr ehedodd ataf un or seraffiaid, ac yn ei law farworyn a gymerasai efe oddi ar yr allor mewn gefel:

6:7 Ac ai rhoes i gyffwrdd m genau, ac a ddywedodd, Wele, cyffyrddodd hwn th wefusau, ac ymadawodd dy anwiredd, a glanhawyd dy bechod.

6:8 Clywais hefyd lef yr ARGLWYDD yn dywedyd, Pwy a anfonaf? a phwy a drosom ni? Yna y dywedais, Wele fi, anfon fi.

6:9 Ac efe a ddywedodd, Dos, a dywed wrth y bobl hyn, Gan glywed clywch, ond na ddeellwch; a chan weled gwelwch, ond na wybyddwch.

6:10 Brasa galon y bobl hyn, a thrymha eu clustiau, a chac eu llygaid, rhag iddynt weled u llygaid, a chlywed clustiau, a deall u calon, a dychwelyd, au meddyginiaethu.





6:11 Yna y dywedais. Pa hyd, ARGLWYDD? Ac efe a atebodd, Hyd oni anrheithier y dinasoedd heb drigiannydd, ar tai heb ddyn, a gwneuthur y wlad yn gwbl anghyfannedd,

6:12 Ac ir ARGLWYDD bellhau dynion, a bod ymadawiad mawr yng nghanol y wlad.

6:13 Ac eto bydd ynddi ddegwm, a hi a ddychwel, ac a borir; fel y llwyfen ar dderwen, y rhai wrth fwrw eu dail y mae sylwedd ynddynt: felly yr had sanctaidd fydd ei sylwedd hi.

PENNOD 7

7:1 A bu yn nyddiau Ahas mab Jotham, mab Usseia brenin Jwda, ddyfid o Resin brenin Syria, a Pheca mab Remaleia, brenin Israel; i fyny tua Jerwsalem, i ryfela arni: ond ni allodd ei gorchfygu.

7:2 A mynegwyd i dŷ Dafydd, gan ddywedyd, Syria a gydsyniodd ag Effraim. Ai galon ef a gyffrdd, a chalon ei bobl, megis y cynhyrfa prennau y coed o flaen y gwynt.

7:3 Yna y dywedodd yr ARGLWYDD wrth Eseia, Dos allan yr awr hon i gyfarfod Ahas, ti a Sear-jasub dy fab, wrth ymyl pistyll y llyn uchaf, ym mhriffordd maes y pannwr:

7:4 A dywed wrtho, Ymgadw, a bydd lonydd; nac ofna, ac na feddalhaed dy galon, rhag dwy gloren y pentewynion myglyd hyn, rhag angerdd llid Resin, a Syria, a mab Remaleia:

7:5 Canys Syria, ac Effraim, a mab Remaleia, a ymgynghorodd gyngor drwg yn dy erbyn, gan ddywedyd,

7:6 Esgynnwn yn erbyn Jwda, a blinwn hi, torrwn hi hefyd atom, a gosodwn frenin yn ei chanol hi; sef mab Tabeal.

7:7 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW, Ni saif, ac ni bydd hyn.

7:8 Canys pen Syria yw Damascus, a phen Damascus yw Resin; ac o fewn pum mlynedd a thrigain y torrir Effraim rhag bod yn bobl.

7:9 Hefyd pen Effraim yw Samaria, a phen Samaria yw mab Remaleia. Oni chredwch, diau ni sicrheir chwi.

7:10 Ar ARGLWYDD a chwanegodd lefaru wrth Ahas gan ddywedyd,

7:11 Gofyn i ti arwydd gan yr ARGLWYDD dy DDUW; gofyn or dyfnder, neu or uchelder oddi arnodd.

7:12 Ond Ahas a ddywedodd, Ni ofynnaf, ac ni themtiaf yr ARGLWYDD.

7:13 A dywedodd yntau, Gwrandewch yr awr hon, tŷ Dafydd; Ai bychan gennych flino dynion, oni flinoch hefyd fy Nuw?

7:14 Am hynny yr ARGLWYDD ei hun a ddyry i chwi arwydd; Wele, morwyn a fydd feichiog, ac a esgor ar fab, ac a eilw ei enw ef, Immanuel.

7:15 Ymenyn a ml a fwyty efe; fel y medro ymwrthod r drwg, ac ethol y da.

7:16 Canys cyn medru or bachgen ymwrthod r drwg, ac ethol y da, y gwrthodir y wlad a meiddiaist, gan ei dau frenin.

7:17 Yr ARGLWYDD a ddwg arnat ti, ac ar dy bobl, ac ar dŷ dy dadau, ddyddiau ni ddaethant er y dydd yr ymadawodd Effraim oddi wrth Jwda, sef brenin Asyria.

7:18 A bydd yn y dydd hwnnw, ir ARGLWYDD chwibanu am y gwybedyn sydd yn eithaf afonydd yr Aifft, ac am y wenynen sydd yn nhir Asyria:

7:19 A hwy a ddeuant ac a orffwysant oll yn y dyffrynnoedd anghyfanheddol, ac yng nghromlechydd y creigiau, ac yn yr ysbyddaid oll, ac yn y perthi oll.

7:20 Yn y dydd hwnnw yr eillia yr Arglwydd r ellyn a gyflogir, sef r rhai or tu hwnt ir afon, sef brenin Asyria, y pen, a blew y traed; ar farf hefyd a ddifa efe.

7:21 A bydd yn y dydd hwnnw, i ŵr fagu anner-fuwch, a dwy ddafad:

7:22 Bydd hefyd o amlder y llaeth a roddant, iddo fwyta ymenyn: canys ymenyn a ml a fwyty pawb a adewir o fewn y tir.

7:23 A bydd y dydd hwnnw, fod pob lle yr hwn y bu ynddo fil o winwydd er mil o arian bathol, yn fieri ac yn ddrain y bydd.

7:24 saethau ac bwu y daw yno: canys yn fieri ac yn ddrain y bydd yr holl wlad.

7:25 Eithr yr holl fynyddoedd y rhai a geibir cheibiau, ni ddaw yno ofn mieri na drain: ond bydd yn hebryngfa gwartheg, ac yn sathrfa defaid.

PENNOD 8

1 AR ARGLWYDD a ddywedodd wrthyf, Cymer i ti rol fawr, ac ysgrifenna arni a phin dyn, am Maher-shalalhas-bas.

2 A chymerais yn dystiolaeth i mi dystion ffyddlon, Ureia yr offeiriad, a Sechareia mab Jeberecheia.

3 A mi a neseais at y broffwydes; a hi a feichiogodd, ac a esgorodd ar fab. Yna y dywedodd yr ARGLWYDD wrthyf, Galw ei enw ef, Maher-shalalhas-bas.

4 Canys cyn y medro y bachgen alw, Fy nhad, nea, Fy main, gclud Damascus ac ysbail Samaria a ddygir ymaith o flaen brenin Asyria.

5 A chwanegodd yr ARGLWYDD lefaru wrthyf drachefn, gan ddywedyd,

6 Oherwydd ir bobl hyn wrthod dyfroedd Siloa, y rhai sydd yn cerdded yn araf, a chymryd llawenydd o Resin, a mab Remaleia:

7 Am hynny, wele, mae yr Arglwydd yn dwyn arnynt ddyfroedd yr afon, yn gryfion ac yn fawrion, sef brenin Asyria, ai holl ogonant; ac efe a esgyn ar ei holl afonydd, ac ar ei holl geulennydd ef.

8 Ie, ti-wy Jwda y treiddia ef: efe a lifa, ac a & drosodd, efe a gyrraedd hyd y gwddf; ac estyniad ei adenydd ef fydd llonaid lled dy dir di, O Immanuel.

9 Ymgyfeillechwch, bobloedd, a chwi a ddryllir: gwrandewch, holl belledigion y gwledydd; ymwregyswch, a chwi a ddryllir; ymwregyswch, a chwi a ddryllir.

10 Ymgynghorwch gyngor, ac fe a ddiddymir; dywedwch y gair, ac ni saif: canys y mae Duw gyda ni.

11 Canys fel hyn y dywedodd yr ARGLWYDD wrthyf a llaw gref, ac efe am dysgodd na rodiwn yn ffordd y bobl hyn, gan ddywedyd,

12 Na ddywedwch, Cydfwriad, wrth y rhai oll y dywedo y bobl hyn, Cydfwriad: nac ofnwch chwaith eu hofn hwynt, ac na arswydwch.

13 ARGLWYDD y lluoedd ei hun a sancteiddiwch; a bydded efe yn ofn i chwi, a bydded efe yn arswyd i chwi:

14 Ac efe a fydd yn noddfa; ond yn faen tramgwydd ac yn graig rhwystr i ddau dŷ Israel, yn fagi ac yn rhwyd i breswylwyr Jerwsalem.

15 A llawer yn eu mysg a dramgwyddant, ac a syrthiant, ac a ddryllir, ac a rwydir, ac a ddelir.

16 Rhwym y dystiolaeth, selia y gyfraith ymhlith fy nisgyblion.

17 A minnau a ddisgwyliaf am yr ARGLWYDD sydd yn cuddio ei wyneb oddi wrth dy Jacob, ac a wyliaf amdano.

18 Wele fi ar plant a roddes yr ARGLWYDD i mi, yn arwyddiou ac yn rhyfeddodau yn Israel: oddi wrth ARGLWYDDy lluoedd, yr hwn sydd yn trigo ym mynydd Seion.

19 A phan ddywedant wrthych, Ymofynnwch ar swynyddion, ac ar dewiniaid, y rhai sydd yn hustyng, ac yn sibrwd: onid au Duw yr ymofyn pobl? dros y byw at y meirw?

20 At y gyfraith, ac at y dystiotaeth: oni ddywedant yn l y gair hwn, hyany sydd am nad oes oleuni ynddynt.

21 A hwy a dramwyant trwyddi, yn galed arnynt ac yn newynog: a bydd pan, newynont, yr ymddigiant, ac y melltithiant eu brenin au Duw, ac a edrychant i fyny.

22 A hwy a edrychant ar y ddaear: ac wele drallod a thywyllwch, niwi cyfyngder; a byddant wedi eu gwthio i dywyllwch.

PENNOD 9

1 ETO ni bydd y tywyllwch yn l yr hyn a fu yn y gofid; megis yn yr amser cyntaf y cyffyrddodd yn ysgafn thir Sabulon a thir Nafftali, ac wedi hynny yn ddwysach y cystuddiodd hi wrth ffordd y mr, tu hwnt ir Iorddonen, yn Galilea y cenhedloedd.

2 Y bobl a rodiasant mewn tywyllwch, a welsant oleuni mawr: y rhai sydd yn aros yn nhir cysgod angau y llewyrchodd goleuni arnynt.

3 Amlheaist y genhedlaeth, ni chwanegaist lawenydd; llawenychasant ger dy fron megis y llawenydd amser cynhaeaf, ac megis y llawenychant wrth rannu ysbail.

4 Canys drylliaist iau ei faich ef, a Son ei ysgwydd ef, gwialen ei orthrymwr, megis yn nydd Midian.

5 Canys pob cad y rhyfelwr sydd mewn trwst, a dillad wedi eu trybaeddu mewn gwaed; ond bydd hwn trwy losgiad a chynnud tn.

6 Canys bachgen a aned i ni, mab a roddwyd i ni, a bydd y llywodraeth ar ei ysgwydd ef: a gelwir ei enw ef, Rhyfeddol, Cynghorwr, y Duw cadarn, Tad tragwyddoldeb, Tywysog tangnefedd.

7 Ar helaethrwydd ei lywodraeth ai flangnefedd ni bydd diwedd, ar orseddfa Dafydd, ac ar ei frenhiniaeth ef, iw threfnu hi, ac iw chadarnbau a barn ac a chyfiawnder, or pryd hwn, a hyd byth. sl ARGLWYDD y lluoedd a wna hyn.

8 Yr Arglwydd a anfonodd air i Jacob; ac efe a syrthiodd ar Israel.

9 Ar holl bobl a wybydd, sef Effraim a thrigiannydd Samaria, y rhai a ddywedant mewn balchder, ac mewn mawredd calon,

10 Y priddfeini a syrthiasant, ond a cherrig nadd yr adeiladwn: y sycamorwydd a dorrwyd, ond ni au newidiwn yn gedrwydd.

11 Am hynny yr ARGLWYDD a ddyrchafa wrthwynebwyr Resin yn ei erbyn ef, ac a gysyllta ei elynion efynghyd;

12 Y Syriaid or blaen, ar Phlistiaid hefyd or l: a hwy a ysant Israel yn safnrhwth. Er hyn i gyd ni ddychwelodd ei lid ef, ond eto y mae ei law ef yn estynedig.

13 Ar bobl ni ddychwelant at yr hwn au trawodd, ac ni cheisiant ARGLWYDD y ISuoedd.

14 Am hynny y tyr yr ARGLWYDD oddi wrth Israel ben a chynffon, cangen a brwyr-cn, yn yr un dydd.

15 Yr hcnwr ar anrhydeddas yw y pen: ar proffwyd sydd yn dysgu celwyddi-efe
yw y gynffon.

16 Canys cyfarwyddwyr y bobl hyn sydd yn peri iddynt gyfeiliorni, a Dyncwyd y rhai a gyfarwyddir ganddynt.

17 Am hynny nid ymlawenha yr ARGLWYDD yn eu gwŷr ieuainc bwy, ac wrth eu hamddifaid au gweddwon ni thosturia: canys pob un ohorynt sydd ragrithiwr a drygionus, a phob genau yn traethu ynfydrwydd. Er hyn oll ni ddychwelodd ei lid ef, ond eto y mae ei law ef yn estynedig.

18 Oherwydd anwiredd a lysg fel tn; y mieri ar drain a ysa efe, ac a gynnau yn nrysni y coed; a hwy a ddyrchafant fel ymddyrchafiad mwg.

19 Gan ddigofaint ARGLWYDD y liuoedd y tywylla y ddaear, ac y bydd y bobl fel ymborth tn: nid eiriach neb ei frawd.

20 Ac efe a gipia ar y llaw ddeau, ac a newyna; bwyty hefyd ar y llaw aswy, ac nis digonir hwynt: bwytnt bawb gig ei fraich ei hun:

21 Manasse, Effraim; ac Effraim, Manasse: hwythau ynghyd yn erbyn Jwda. Er hyn oll ni ddychwelodd ei lid ef, ond eto y mae ei law ef yn estynedig.

PENNOD 10

1 GWAE y rhai sydd yn gwneuthur deddfau anwir, ar ysgrifenyddion Sydd yn ysgrifennu blinder;

2 I ymchwelyd y tlodion oddi wrth farn, ac i ddwyn barn angenogion fy mhobl: fel y byddo gweddwon yn ysbail iddynt, ac yr anrheithiont yr amddifaid.

3 A pha beth a wnewch yn nydd yr ymweliad, ac yn y distryw a ddaw o bell? at bwy y ffowch am gynhorthwy? a pha le y gadewch eich. gogoniant?

4 Hebof fi y crymant dan y carcharorion, a than y rhai a laddwyd y syrthiant. Er hyn oll ni ddychwelodd ei lid ef, ond ero y mae ei law ef yn estynedig.

5?I Gwae Assur, gwialen fy llid, ar ffon yn eu llaw hwynt yw fy nigofaint.

6 At genedl ragrithiol yr anfonaf ef, ac yn erbyn pobl fy nicter y gorchmynnaf iddo ysbeilio ysbail, ac ysglyfaethu ysglyfaeth, au gosod hwynt yn sathrfa megis tom yr heolydd.

7 Ond nid felly yr amcana efe, ac nid felly y meddwl ei galon; eithr y mae yn ei fryd ddifetha a thorn ymaith geahedloedd nid ychydig.

8 Canys efe a ddywed, Onid yw fy nhywysogion i gyd yn frenhinoedd?

9 Onid fel Charcemis yw Caino? onid fel Arpad yw Hamath? onid fel Damascus yw Samaria?

10 Megis y cyrhaeddodd fy llaw deyrn* asoedd yr eilunod, ar rhai yr oedd eu delwau cerfiedig yn rhagori ar yr eiddo Jerwsalem a Samaria:

11 Onid megis y gwneuthum i Samaria ac iw heilunod, felly y gwnaf i Jerwsalem ac iw delwau hithau?

12 A bydd, pan gyflawno yr Arglwydd ei holl waith ym mynydd Seion, ac yn Jerwsalem, yr ymwelafa ffrwyth mawredd calon brenin Assur, ac a gogoniant uchelder ei lygaid ef:

13 Canys dywedodd, Trwy nerth fy llaw y gwneuthum hyn, a thrwy fy noethineb; oherwydd doeth ydwyf: ac mi a symudais derfynau pobloedd, au trysorau a ysbeiliais, ac a fwriais ir llawr y trigolion fel gŵr grymus:

14 Am llaw a gafodd gyfoeth y bobloedd fel nyth; ac megis y cesglir wyau wedi eu gado, y cesglais yr holl ddaear; ac nid oedd a symudai adain, nac a agorai safn, nac a ynganai.

15 A ymffrostia y fwycll yn erbyn yr hwn a gymyno a hi? a ymfawryga y llif yn erbyn yr hwn ai tynno? megis pe ymddyrchafai y wialen yn erbyn y rhai ai codai hi i fyny, neu megis pe ymddyrchafai y ffon, fel pe na byddai yn bren.

16 Am hynny yr hebrwng yr Arglwydd, Arglwydd y lluoedd, ymhlith ei freision ef guini; a than ei ogoniant ef y llysg llosgiad megis llosgiad tn.

17 A bydd goleuni Israel yn dan, ai Sanct ef yn fflam: ac efe a lysg, ac a ysa ei ddrain ai fieri mewn un dydd:

18 Gogoniant ei goed hefyd, ai ddoldir, a ysa efe, enaid a chorff: a byddant megis pan lesmeirio banerwr.

19 A phrennau gweddill ei goed ef a fyddant o rifedi, fel y rhifo plentyn
hwynt.

20 A bydd yn y dydd hwnnw, na chwanega gweddill Israel, ar rhai a ddihangodd o dŷ Jacob, ymgynnal mwy* ach ar yr hwn au trawodd; ond pwysant ar yr ARGLWYDD, Sanct Israel, mewn gwirionedd.

21 Y gweddill a ddychwel, sef gweddill Jacob, at y Duw cadarn.

22 Canys pe byddai dy bobl di Israel Sei tywod y mr, gweddill ohonynt a ddychwel: darfodiad terfynedig a Ufa drosodd mewn cyfiawnder.

23 Canys darfodedigaeth, a honno yn derfynedig, a wna Arglwydd DDUW y lluoedd yng nghanol yr holl dir.

24 Am hynny fel hyn y dywed Arglwydd DDUW y lluoedd, Fy mhobl yr hwn a breswyli yn Seion, nac ofna rhag yr Asyriad: gwialen yth dery di, ac efe a gyfyd ei ffon ith erbyn, yn l ffordd yr Aifft.

25 Canys eto .ychydig bach, ac fe a dderfydd y llid, am digofaittt yn eu dinistr hwy.

26 Ac ARGLWYDD y lluoedd a gyfyd ffrewyll yn ei erbyn ef, megis lladdfa Midian yng nghraig Oreb: ac fel y bu ei wialen ar y mr, felly y cyfyd efe hi yn fill ffordd yr Aifft.

27 A bydd yn y dydd hwnnw, y symudir ei faich ef oddi ar dy ysgwydd di, ai iau ef oddi ar dy war di; a dryllir yr iau, oherwydd yr eneiniad.

28 Daeth at Aiath, tramwyodd i Migron; ym Michmas y rhoddes ei ddodrefn i gadw.

29 Aethant trwy y rhyd, yn Geba y lletyasant: dychrynodd Rama; Gibea Saul a ffoes.

30 Bloeddia ath lef, merch Galim: par ei chlywed hyd Lais, O Anathofh dlawd.

31 Ymbellhaodd Madmena: trigolion Gebim a ymgasglasant i ffoi,

32 Eto y dydd hwnnw y saif efe yn Nob; efe a gyfyd ei law yn erbyn mynydd merch Seion, bryn Jerwsalem.

33 Wele, yr Arglwydd, ARGLWYDD y lluoedd, yn ysgythru y gangen & dychryn: ar rhai uchel o gyrff a dorrir ymaith, ar rhai goruchel a ostyngir.

34 Ac efe a dyr ymaith frysglwyni y coed a haearn; a Libanus trwy un cryfa gwymp.

PENNOD 11

1 YNA y daw allan wialen o gyff Jesse; a Blaguryn a dyf oi wraidd ef.

2 Ac ysbryd yr ARGLWYDD a orffwys arno ef; ysbryd doethineb a deall, ysbryd cyngor a chadernid, ysbryd gwybodaeth ac ofn yr ARGLWYDD;

3 Ac a wna ei ddeall ef yn fywiog yn ofn yr ARGLWYDD: ac nid wrth olwg ei lygaid y barn efe, nac wrth glywed ei glustiau y cerydda efe.

4 Ond efe a farn y tlodion mewn cyfiawnder, ac a argyhoedda dros rai llariaidd y ddaear mewn uniondeb: ac efe a dery y ddaear axxxxxxxxx gwialen ei enau, ac ag anadl ei wefusau y lladd efe yr anwir.

5 A chyfiawnder fydd gwregys ei lwynau ef, a ffyddlondeb yn wregys ei arennau.

6 Ar blaidd a drig gydar oen, ar llewpard a orwedd gydar myn; y llo hefyd, a chenau y llew, ar anifail bras, fyddant ynghyd, a bachgen bychan au harwain.

7 Y fuwch hefyd ar arth a borant ynghyd; eu llydnod a gydorweddant: y llew, fel yr ych, a bawr wellt.

8 Ar plentyn sugno a chwery wrth dwil yr asb; ac ar ffau y wiber yr estyn yr hwn a ddiddyfnwyd ei law.

9 Ni ddrygant ac ni ddifethant yn holl fynydd fy sancteiddrwydd: canys y ddaear a fydd llawn o wybodaeth yr ARGLWYDD, megis y mae y dyfroedd yn toi y mr.

10 y Ac yn y dydd hwnnw y bydd gwreiddyn Jesse, yr hwn a saif yn arwydd ir bobloedd: ag ef yr ymgais y cenhedloedd: ai orffwysfa fydd yn ogoniant.

11 Bydd hefyd yn y dydd hwnnw, ir Arglwydd fwrw eilwaith ei law i feddiannu gweddill ei bobl, y rhai a weddillir gan Asyria, a chan yr Aifft, a chan Pathros, a chan Ethiopia, a chan Elam, a chan Sinar, a chan Hamath, a chan ynysoedd y mr.

12 Ac efe a gyfyd faner ir cenhedloedd, ac a gynnull grwydraid Israel, ac a gasgl wasgaredigion Jwda o bedair congl y ddaear.

13 Cenfigen Effraim a ymedy hefyd, a gwrthwynebwyr Jwda a dorrir ymaith: ni chenfigenna Effraim wrth Jwda, ac ni chyfynga Jwda ar Effraim.

14 Ond hwy a ehedant ar ysgwyddau y Philistiaid tuar gorllewin; ynghyd yr ysbeihant xxxxx feibion y dwyrain: hwy a osodant eu llaw ar Edom a Moab, a meibion Ammon fydd mewn ufudd-dod iddynt.

15 Yr ARGLWYDD hefyd a ddifroda dafod mr yr Aifft, ac ai wynt nerthol efe a gyfyd ei law ar yr afon, ac ai tery hi yn y saith ffrwd, ac a wna fyned drosodd yn droetsych.

16 A hi a fydd yn briffordd i weddill ei bobl ef y rhai a adewir o Asyria, megis ag y bu i Israel yn y dydd y daeth efe i fyny o dir yr Aifft.

PENNOD 12

1 YNA y dywedi yn y dydd hwnnw, Molaf di, O ARGLWYDD: er i ti sorri wrthyf, dychwelir dy lid, a thi am cysuri.

2 Wele, Duw yw fy iachawdwriaeth; gobeithiaf, ac nid ofnaf: canys yr ARGLWYDD DDUW yw fy nerth am can; efe hefyd yw fy iachawdwriaeth.

3 Am hynny mewn llawenydd y tynnwch ddwfr o ffynhonnau iachawdwriaeth.

4 A chwi a ddywedwch yn y dydd hwnnw, Molwch yr ARGLWYDD, gelwch ar ei enw, hysbyswch ei weithredoedd ef ymhlith y bobloedd, cofiwch mai dyrchafedig yw ei enw ef.

5 Cenwch ir ARGLWYDD; canys godidowgrwydd a wnaeth efe: hysbys yw hyn yn yr holl dir.

6 Bloeddia a chrochlefa, breswylferch Seion; canys mawr yw Sanct Israel oth fewn di.

PENNOD 13

1 AICH Babilon, yr hwn a welodd
Eseia mab Amos. . 2 Dyrchefwch fanerar y mynydd uchel, B

dyrchefwch lef atynt, ysgydwch law, fel yr elont i fewn pyrth y pendefigion.

3 Myfi a orchmynnais Im rhai sanctaidd, gelwais hefyd fy nghedyrn im dicter, y rhai a ymhyfrydant yn fy nyrchafiad.

4 Llef tyrfa yn y mynyddoedd, yn gyffelyb i bobl lawer; sŵn twrf teyrnasoedd y cenhedloedd wedi ymgynnull: ARGLWYDD y lluoedd sydd yn cyfrif llu y rhyfel.

5 Dyfod y maent o wlad bell, o eithaf y nefoedd; sef yr ARGLWYDD, ac arfau ei lidiowgrwydd, i ddifa yr holl dir.

6 Udwch; canys agos yw diwrnod yr ARGLWYDD; megis anrhaith oddi wrth yr Hollalluog y daw.

7 Am hynny yr holl ddwylo a laesa; a chalon pob dyn a dawdd:

8 A hwy a ofnant; gwewyr a doluriau au deil hwynt; megis gwraig yn esgor yr ymofidiant; pawb wrth ei gyfaill a ryfedda, eu hwynebau fyddant wynebau fflamllyd.

9 Wele ddydd yr ARGLWYDD yn dyfod, yn greulon a digofaint a dicter llidiog, i osod y wlad yn ddiffeithwch; ai phechaduriaid a ddifa efe allan ohoni.

10 Canys sr y nefoedd, au planedau, ni roddant eu llewyrch: yr haul a dywyllir yn ei godiad, ar lloer ni oleua ai llewyrch.

11 A mi a ymwelaf ar byd am ei ddrygioni, ac ar annuwiolion am eu hanwiredd: a gwnafi falchder y rhai rhyfygus beidio; gostyngaf hefyd uchder y rhai ofnadwy.

12 Gwnaf ddyn yn werthfawrocach nag aur coeth; ie, dyn na chyn o aur Offir.

13 Am hynny yr ysgydwaf y nefoedd, ar ddaear a gryn oi lle, yn nigofaint ARGLWYDD y lluoedd, ac yn nydd llid ei ddicter ef.

14 A hi a fydd megis ewig wedi ei tharfu, ac fel dafad heb neb ai coleddo; pawb a wynebant at eu pobl eu hun, a phawb iw gwlad eu hun a ffoant.

15 Pob un a gefhr ynddi a drywenir; a phawb a chwaneger ati a syrth trwy y cleddyf.

16 Eu plant hefyd a ddryllir o flaen eu llygaid; eu tai a ysbeilir, au gwragedd a dreisir.

17 Wele fi yn cyfodi y Mediaid yn eu herbyn hwy, y rhai ni roddant fri ar arian; ar aur nid ymhyfrydant ynddo.

18 Eu bwu hefyd a ddryllia y gwŷr ieuainc, ac wrth ffrwyth bru ni thosturiant: cu llygad nid eiriach y rhai bach.

19 A Babilon, prydferthwch y teyrnasoedd, gogoniant godidowgrwydd y Caldeaid, fydd megis dinistr Duw at Sodom a Gomorra.

20 Ni chyfanheddir hi yn dragywydd, ac ni phreswyhr hi o genhedlaeth i genhedlaeth; ac ni phabella yr Arabiad yno, ar bugeiliaid ni chorlannant yno.

21 Ond anifeiliaid gwylltion yr anialwch a orweddant yno; au tai hwynt a lenwir o ormesiaid, a chywion yr estrys a drigant yno, ar ellyllon a lamant yno:

22 Ar cathod a gydatebant yn ei gweddwdai hi, ar dreigiau yn y . palasoedd hyfryd: ai hamser sydd yn agos i ddyfod, ai dyddiau nid oedir.

PENNOD 14

1 CANYS yr ARGLWYDD a dosturia wrth. Jacob, ac a ddethol Israel eto, ac a bair iddynt orffwys yn eu tir eu hunain; ar dieithr a ymgysyllta hwynt, a hwy a lynant wrth dŷ Jacob.

2 Y bobl hefyd au cymer hwynt, ac au dygant iw lle, a thŷ Israel au meddianna hwynt yn nhir yr ARGLWYDD, yn weision ac yn forynion: a hwy a gaethiwant y rhai au caethiwodd hwythau, ac a lywodraethant ar eu gorthrymwyr.

3 A bydd, yn y dydd y rhoddo yr ARGLWYDD lonyddwch i ti oddi wrth dy ofid, ac oddi wrth dy ofn, ac oddi wrth y caethiwed caled y gwasanaethaist ynddo,

4 I ti gymryd y ddihareb hon yn erbyn brenin Babilon, a dywedyd. Pa wedd y peidiodd y gorthrymwr? ac y peidiodd y dref aur?

5 Yr ARGLWYDD a ddrylliodd ffon yr anwiriaid, a theyrnwialen y llywiawdwyr.

6 Yr hwn sydd yn taro y bobloedd mewn dicllonedd a phla gwastadol, yr hwn sydd yn llywodraethu y cenhedloedd mewn llidiowgrwydd, a erlidir heb neb yn lluddias.

7 Gorffwysodd a llonyddodd yr holl ddaear; canasant o lawenydd.

8 Y ffynidwydd hefyd a chedrwydd Libanus a lawenhasant yn dy erbyn, gan ddywedyd, Er pan orweddaist, nid esgynnodd cymynydd in herbyn.

9 Uffern oddi tanodd a gynhyrfodd oth achos, i gyfarfod thi wrth dy ddyfodiad: hi a gyfododd y meirw i ti, sef holl dywysogion y ddaear; cyfododd holl frenhinoedd y cenhedloedd ou gorseddfaoedd.

10 Y rhai hynny oll a lefarant, ac a ddywedant wrthyt, A wanhawyd tithau fel ninnau? a aethost ti yn gyffelyb i ni?

11 Disgynnwyd dy falchder ir bedd, a thrwst dy nablau: tanat y taenir pryf, pryfed hefyd ath doant.

12 Pa fodd y syrthiaist or nefoedd, Lusiffer, mab y wawr ddydd! pa fodd yth dorrwyd di i lawr, yr hwn a wanheaist y cenhedloedd!

13 Canys ti a ddywedaist yn dy galon, Mi a ddringaf ir nefoedd; oddi ar sr Duw y dyrchafaf fy ngorseddfa; a mi a eisteddaf ym mynydd y gynulleidfa, yn ystlysau y gogledd;

14 Dringaf yn uwch nar cymylau; tebyg fyddaf ir Goruchaf.

15 Er hynny i uffern yth ddisgynnir i ystlysau y ffos.

16 Y rhai ath welant a edrychant arnat yn graff, ac ath ystyriant, gan ddywedyd, Ai dyma y gŵr a wnaeth ir ddaear grynu, ac a gynhyrfodd deyrnasoedd?

17 A osododd y byd fel anialwch, ac a ddinistriodd ei ddinasoedd, heb ollwng ei garcharorion yn rhydd tuag adref?

18 Holl frenhinoedd y cenhedloedd, ie, hwy oll a orweddasant mewn gogoniant, bob un yn ei dŷ ei hun:

19 Eichr tydi a fwriwyd allan oth fedd, fel cangen ffiaidd, neu wisg y lladdedigion, y rhai a drywanwyd chleddyf; y rhai a ddisgynnent i gerrig y ffos, fel celain wedi ei mathru.

20 Ni byddi mewn un bedd hwynt, oherwydd dy dir a ddifethaist, ath bobl a leddaist: ni bydd had yr annuwiol enwog byth.

21 Darperwch laddfa iw feibion ef, am anwiredd eu tadau; rhag codi ohonynt a goresgyn y tir, a llenwi wyneb y byd dinasoedd.

22 Minnau a gyfodaf yn eu herbyn hwynt, medd ARGLWYDD y lluoedd, ac a dorraf allan o Babilon enw a gweddill, a mab, ac ŵyr, medd yr ARGLWYDD:

23 Ac ai gosodaf hi yn feddiant i aderyn y bwn, ac yn byllau dyfroedd; ysgubaf hi hefyd ag ysgubau distryw, medd ARGLWYDD y lluoedd.

24 Tyngodd ARGLWYDD y lluoedd, gan ddywedyd, Diau megis yr amcenais, felly y bydd; ac fel y bwriedais, hynny a saif;

25 Am ddryllio Assur yn fy nhir: canys mathraf ef ar fy mynyddoedd; yna y cilia ei iau ef oddi arnynt, ac y symudir ei faich ef oddi ar eu hysgwyddau hwynt.

26 Dyma y cyngor a gymerwyd am yr holl ddaear: a dyma y llaw a estynnwyd ar yr holl genhedloedd.

27 Oherwydd ARGLWYDD y lluoedd ai bwriadodd, a phwy ai diddyma? ei law ef hefyd a estynnwyd, a phwy ai try yn l?

28 Yn y flwyddyn y bu farw y brenin Ahas, y bu y baich hwn.

29 Palesteina, na lawenycha di oll, er torri gwialen dy drawydd: oherwydd o wreiddyn y sarff y daw gwiber allan, ai ffrwyth hi fydd sarff danllyd hedegog.

30 A chynblant y tlodion a ymborthant, ar rhai anghenus a orweddant mewn diogelwch: a mi a laddaf dy wreiddyn newyn, yntau a ladd y weddill.

31 Uda, borth; gwaedda, ddinas; Palesteina, ti oll a doddwyd: canys mwg sydd yn dyfod or gogledd, ac ni bydd unig yn ei amseroedd nodedig ef.

32 A pha beth a atebir i genhadau y genedl? Seilio or ARGLWYDD Seion, ac y gobeithia trueiniaid ei bobl ef ynddi.

PENNOD 15

15:1 BAICH Moab. Oherwydd, y nos y dinistriwyd Ar Moab, ac y distawyd hi; oherwydd y nos y dinistriwyd Cir Moab, ac y distawyd hi.

15:2 Aeth i fyny i Baith, ac i Dibon, ir uchelfeydd, i wylo: am Nebo, ac am Medeba, yr uda Moab; bydd moelni ar eu holl bennau, a phob barf wedi ei heillio.

15:3 Yn eu heolydd yr ymwregysant sachliain: ar bennau eu tai, ac yn eu heolydd, yr uda pob un, gan wylo yn hidl.

15:4 Gwaedda Hesbon hefyd, ac Eleale: hyd Jahas y clywir eu llefain hwynt: am hynny arfogion Moab a floeddiant, pob un a flina ar ei einioes.

15:5 Fy nghalon a waedda am Moab, ei ffoaduriaid hi a nt hyd Soar, fel anner deirblwydd; mewn wylofain y dringant hyd allt Luhith: canys codant waedd dinistr ar hyd ffordd Horonaim.

15:6 Oherwydd dyfroedd Nimrim a fyddant yn anrhaith: canys gwywodd y llysiau, darfu y gwellt; nid oes gwyrddlesni.

15:7 Am hynny yr helaethrwydd a gawsant, ar hyn a roesant i gadw, a ddygant i afon yr helyg.

15:8 Canys y gweiddi a amgylchynodd derfyn Moab, eu hudfa hyd Eglaim, au hochain hyd Beer-elim.

15:9 Canys dyfroedd Dimon a lenwir o waed; canys gosodaf ychwaneg ar Oimon, llewod ar yr hwn a ddihango ym Moab, ac ar weddill y wlad.

PENNOD l6

1 ANFONWCH oen i lywodraethwr y tir, o Sela ir anialwch, i fynydd merch Seion.

2 Bydd fel aderyn yn gwibio wedi ei fwrw allan or nyth; felly y bydd merched Moab wrth rydau Arnon.

3 Ymgynghora, gwna farn, gwna dy gysgod fel nos yng nghanol hanner dydd; cuddia y rhai gwasgaredig, na ddatguddia y crwydrad.

4 Triged fy ngwasgaredigion gyda thi; Moab, bydd di loches iddynt rhag y dinistrydd; canys diweddwyd y gorthrymydd, yr anrheithiwr a beidiodd, y mathrwyr a ddarfuant or tir.

5 A gorseddfainc a ddarperir mewn trugaredd, ac arni yr eistedd efe mewn gwirionedd, o fewn pabell Dafydd, yn barnu ac yn ceisio barn, ac yn prysuro cyfiawnder.

6 Clywsom am falchder Moab, (balch iawn yw,) am ei falchder, ai draha, ai ddicllonedd: ond nid felly y bydd ei gelwyddau.

7 Am hynny yr uda Moab am Moab, pob nn a uda: am sylfeini Cirhareseth y griddfenwch, yn ddiau hwy a drawyd.

8 Canys gwinwydd Hesbon a wanhasant; ac am winwydden Sibma, arglwyddi y cenhedloedd a ysgydwasant ei pher winwydd hi; hyd Jaser y cyraeddasant; crwydrasant ar hyd yr anialwch; ei changhennau a ymestynasant, ac a aethant dros y mr.

9 Am hynny y galaraf ag wylofain Jaser, gwinwydden Sibma; dyfrhaf di, Hesbon, ac Eleale, am dagrau: canys ar dy ffrwythydd haf, ac ar dy gynhaeaf, y syrthiodd bloedd.

10 Y llawenydd hefyd ar gorfoledd a ddarfu or dolydd: ni chenir ac ni floeddir yn y gwinliannoedd; ni sathr sathrydd win yn y gwryfoedd; gwneuthuni iw bloedd gynhaeaf beidic.

11 Am hynny y rhua fy ymysgaroedd am Moab fel telyn, am perfedd am Cirharcs.

12 A phan weler blino o Moab ar iyr uchelfan, yna y daw efe iw gysegr i weddo; ond ni thycia iddo.

13 Dyma y gair a lefarodd yr ARGLwynD am Moab, er yr amser hwnnw.

14 Ond yn awr y llefarodd yr ARGLWYDD, gan ddywedyd, O fewn tair blynedd, fel blynyddoedd gwas cyflog, y dirmygir gogoniant Aioab, ar holl dyrfa fawr; ar gweddill fydd ychydig bach a di-rym. .
,

PENNOD 17

1 BAICH Damascus. Wele Damascus . wedi ei symud o fod yn ddinas, a charnedd wedi syrthio a fydd hi.

2 Gwrthodwyd dinasoedd Aroer: i ddiadellau y byddant, y rhai a orweddant, ac ni bydd au dychryno.

3 A derfydd amddiffynfa o Effraim, a brenhiniaeth o Damascus, a gwedditi Syria: fel gogoniant meibion Israel y byddant, medd ARGLWYDD y lluoedd.

4 Ac ar y dydd hwnnw y bydd i ogoniant Jacob feinhau, a braster ei gig ef a gulha.

5 Ac efe a fydd fel pan gasglo y cynaeafwr ŷd, a medi ai fraich y tywysennau: a bydd fel casglydd tywysennau yng nglyn Reffaim.

6 Eto ynddo y gadewir lloffion grawnwin, fel ysgydwad olewydden, sef dau neu dri o rawn ym miaen y brig, a phedwar neu bump yn ei changhennau ffrwythlon eithaf, medd ARGLWYDD DDUW Israel.

7 Yn y dydd hwnnw yr edrych dyn at ei Wneuthurwr, i lygaid a edrychant ar Sanct Israel: .

8 Ac nid edrych am yr allorau, y rhai ydynt waith ei ddwylo; ie, nid edrych am yr hyn a wnaeth ei fysedd, nar llwyni, nar delwau.

9 Yn y dydd hwanw y bydd eu dinasoedd cedyrn fel cangen wrthodedig, ar brig, y rhai a adawsant oherwydd meibion Israel: felly y bydd anghyfanhedd-dra.

10 Oherwydd anghofio ohonot DDUW dy iachawdwriaeth, ac na chofiaist graig dy gadernid: am hynny y plenni blanhigion hyfryd, ac yr impi hwynt a changhennau dieithr.

11 Y dydd y gwnei ith blanhigyn dyfu, ar bore y gwnei ith had flodeuo: ond bydd y cynhaeaf yn bentwr ar ddydd llesgedd a dolur gofidus.

12 Gwae dyrfa pobloedd lawer, fel twrf y mr y trystiant; ac i dwrf y bobloedd a drystiant fel sŵn dyfroedd lawer.

13 Fel sŵn dyfroedd lawer y trystia y bobl; a Duw au cerydda hwynt, a hwy a ffoant ymheli, ac a erhdir fel peiswyn mynydd o flaen y gwynt, ac fel peth yn treiglo ym miaen corwynt.

14 Ac wele drallod ar brynhawn, a chyn y bore ni bydd. Dyma ran y rhai an hanrheithiant ni, a choelbren y rhai an hysbeiliant ni.

PENNOD 18

1 GWAE y tir sydd yn cysgodi ag adenydd, yr hwn sydd tu hwnti afonydd Ethiopia:

2 Yr hwn a hebrwng genhadau hyd y mr, ac ar hyd wyneb y dyfroedd, mewn llestri brwyn, gan ddywedyd, Ewch, genhadon cyflyro, at genhedlaeth wasgaredig ( ac ysbeiliedig, at bobl ofnadwy er pan ydynt ac etc, cenhedlaeth wedi ei mesur ai sathru, yr hon yr ysbeiliodd yr afonydd ei thir.

3 Holl drigolion y byd, a phreswylwyr y ddaear, gwelwch pan gyfodo efe faner tr y mynyddoedd, a chlywch pan utgano ag utgorn.

4 Canys fel hyn y dywedodd yr ARGLWYDD wrthyf, Byddaf lonydd, a mi a ystyriaf yn fy annedd, megis gwres eglur ar lysiau, fel niwi gwhth yng ngwres cynhaeaf.

5 Canys o flaen cynhaeaf, pan fyddo y blodeuyn yn berffaith, ar grawnwia surion yn aeddfedu yn y blodeuyn: efe a dyr y brig a chrymanau, ac a dynn ymaith ac a dyr y canghencau.

6 Gadewir hwynt ynghyd i adar y mynyddoedd, ac i anifeiliaid y ddaear: ac arnynt y bwrw yr adar yr haf, a holl anifeiliaid y ddaear a aeafa arnynt.

7 Yr amser hwnnw y dygir rhodd i ARGLWYDD y lluoedd gan bobl wasgaredig ac ysbeiliedig, a chan bobl ofnadwy er pan ydynt ac eto, cenedl wedi ei mesur ai sathru, yr hon yr ysbeiliodd yr afonydd d thir, i le enw ARGLWYDD y lluoedd, sef i fynydd Seion.

PENNOD 19

1 BAICH yr Aifft. Wele yr ARGLWYDD yn marchogaeth ar gwmwl ysgafn, ac efe a ddaw ir Aifft: ac eilunod yr Aifft a gynhyrfant rhagddo ef, a chalon yr Aifft a dawdd yn ei chanol.

2 Gyrraf hefyd yr Eifftiaid yn erbyn yr Eifftiaid, a hwy a ymladdant bob un yn erbyn ei frawd, a phob un yn erbyn ei gymydog; dinas yn erbyn dinas, a theyrnas yn erbyn teyrnas.

3 Ac ysbryd yr Aifft a balla yn ei chpnol, a mi a ddiddymaf ei chyngor hi: yna yr ymofynnant ag eilunod, ac a swynyddion; ac a dewiniaid, ac a brudwyr.

4 A mi a gaeaf yr Aifft yn llaw arglwydd caled; a bren nc cadarn a lywodraetha arnynt, meddyr Arglwydd, ARGLWYDD y lluoedd.

5 Ar dyfroedd a ddarfyddant or mr, yr afon hefyd a yn hesb ac yn sech.

6 A hwy a droant yr afonydd ymhell, y ffrydiau amddiffyn a ddihysbyddir, ac a sychant: torrir ymaith bob corsen a hesgen.

7 Y papurfrwyn wrth yr afon, ar fin yr afon, a phob peth a heuwyd wrth yr afon, a wywa, a chweiir, ac ni bydd mwy.

8 Y pysgodwyr hefyd a dristnt , ar rhai oll a fwriant fachau ir afonydd a alarant: felly y rhai a daenant rwydau ar hyd wyaeb y dyfroedd a lesgant.

9 Gwaradwyddir hefyd y rhai a weithiant feinllin, ar rhai a weant rwydwaith.
.

10 A hwy a dorrir yn eu bwriadau, y rhai oll a wnnt argaeau a physgodlynnau.

11 Diau ynfydion yw tywysogion Soan; cyngor doethion gynghorwyr Pharo a aeth yn ynfyd: pa fodd y dywedwch wrth Pharo, Mab y doethion ydwyf fi, mab hen frenhinoedd?

12 Mae hwynt? mae dy ddoethion? a mynegant i ti yr awr hon, a gwybyddant pa gyngor a gymerodd ARGLWYDD y lluoedd yn erbyn yr Aifft.

13 Tywysogion Soan a ynfydasant; twyllwyd tywysogion Noff, a phenaethiaid eu llwythau a hudasant yr Aifft.

14 Cymysgodd yr ARGLWYDD ynddi ysbryd gwrchnysigrwydd; a hwy a wnaethant ir Aifft gyfeiliorni yn ei holl waith, fel y cyfciliorna meddwyn yn ei chwydfa.

15 Ac ni bydd gwaith ir Aifft, yr hwn a wnelo y pen nar gloren, y gangen nar frwynen.

16 Y dydd hwnnw y bydd yr Aifft fel gwragedd; canys lii a ddychryna, ac,a ofna rhag ysgydwad llaw ARGLWYDD y lluoedd, yr hon a ysgydwa efe arni hi.

17 A bydd tir Jwda yn arswyd ir Aifft; pwy bynnag ai cofia hi, a ofna ynddo ei hun, oherwydd cyngor ARGLWYDD y lluoedd, yr hwn a gymerodd efe yn ei herbyn hi.

18 1 Y dydd hwnnw y bydd pum dinas
yn nhir yr Aifft yn llefaru iaith Canaan, ac yn tyngu i ARGLWYDD y lluoedd: Dinas distryw y gelwir un.

19 Y dydd hwnnw y bydd allor ir ARGLWYDD yng nghanol tir yr Aifft, a cholofn ir ARGLWYDD gerllaw ei therfyn hi.

20 Yn arwydd hefyd ac yn dystiolaeth y bydd i ARGLWYDD y lluoedd yn nhir yr Aifft. Canys llefant ar yr ARGLWYDD eherwydd y gorthrymwyr; ac efe a enfyn ipdynt iachawdwr a phennaeth, ac efe au gwared hwynt.

21 Ar ARGLWYDD a adwaenir gan yr Aifft, ie, yr Eifftiaid a adwaenant yr ARGLWYDD yn y dydd hwnnw: gwnant hefyd aberth ac offrwm, ac addunant adduned ir ARGLWYDD, ac ai talant.

22 Yr ARGLWYDD hefyd a dery yr Aifft; efe ai tery, ac ai hiacha; hwythau a droant at yr ARGLWYDD, ac efe au gwrendy hwynt, ac au hiachS hwynt.

23 Ar dydd hwnnw y bydd priffordd or Aifft i Asyria, ac yr a yr Asyriad ir Aifft, ar Eifftiad i Asyria: ar Eifftiaid f fdar Asyriaid a wasanaethant.

24 Y dydd hwnnw y bydd Israel yn drydydd gydar Aifft, a chydag Asyria, sef yn fendith o fewn y tir:

25 Yr hwn a fendithia ARGLWYDD y lluoedd, gan ddywedyd Bendigedig yw yr Aifft fy mhobl i, ac Asyria gwaith fy nwylo, ac Israel fy etifeddiaeth.

PENNOD 20

1 VN y flwyddyn y daeth Tartan i Asdod, pan ddanfonodd Sargon brenin Asyria ef, ac yr ymladdodd yn erbyn Asdod ac ai henillodd hi;

2 Yr amser hwnnw y bu gair yr ARGLWYDD trwy law Escia mab Amos, gan ddywedyd, DOS, a datod y sachliain oddi am dy lwynau, a diosg dy esgidiau oddi am dy draed. Ac efe a wnaeth felly, gan rodio yn noeth, ac heb esgidiau.

3 Dywedodd yr ARGLWYBD hefyd, Megis y rhodiodd fy ngwas Eseia yn noeth ac heb esgidiau dair blynedd yn arwydd ac yn argoel yn erbyn yr Aifft, ac yn erbyn Ethiopia,

4 Peuy yr arwain brenin Asyria gaethiwed yr Aifft, a chaethglud Ethiopia, sef yn llaaciau a hynafgwyr, yn noethion ac heb esgidiau, ac yn dinnoeth, yn warth ir Aifft. .

5 Brawychant a chywilyddiant o ashes Ethiopia eu gobaith hwynt, ac o achos yr Aifft eu gogoniant hwy.

6 Ar dydd hwnnw y dywed preswylwyr yr ynys hon, Wele, fel hyn y mae ein gobaith ni, lle y ffoesom am gymorth ia, gwared rhag brenin Asyria: a pha fodd y dihangwn?

PENNOD 21

1 BAICH anialwch y mr. Fel y mae corwynt yn y deau yn myned trwoddy felly y daw or anialwch, o wlad ofnadwy

2 Gweledigaeth galed a fynegwyd i mi. Yr anffyddlon sydd yn anffyddloni, ar dinistrydd sydd yn dinistrio. Elam, dring; Media, gwarchae; gwneuthum iw holt riddfan hi ddarfod.

3 Am hynny y llanwyd fy llwynau & ddolur, gwewyr am daliasant fel gwewyr gwraig yn esgor; syrthiais wrth ei glywed, brawychais wrth ei weled.

4 Cyfeiliornodd fy nghalon, braw am dychrynodd; efe a drodd fy nghyfnos. ddymunol yn ddychryn i mi.

5 Paratoa y bwrdd, gwylia ys y ddisgwylfa, bwyta, yf; cyfodwch, dywysogion; eneimwch y darian.

6 Oherwydd fel hyn y dywedodd yr ARGLWYDD wrthyf, DOS, gosodwyliedydd, myneged yr hyn a welo.

7 Ac efe a welodd gerbyd, a dau o wŷr meirch, cerbyd asynnod, a cherbyd camelod; ac efe a ystyriodd yn ddyfal iawn dros ben.

8 Ac efe a lefodd, Llew: fy arglwydd, ar y ddisgwylfa yr wyf fi yn sefyll liw dydd yn wastad, ac ar fy nghadwriaeth yr ydwyf yn sefyll bob nos.

9 Ac wele, yma y mae yn dyfod gerbyd o wŷr, a dau o wŷr meirch. Ac efe a ateliodd ac a ddywedodd, Syrthiodd, syrthiodd Babilon; a holl ddclwau ccrfiedig ei duwiau hi a ddrylliodd efe i lawr.

10 O fy nyrniad, a chnwd fy llawr dyrnu! yr hyn a glywais gan ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel, a fynegais tcfawi.


11 1 Baich Duma, Arnaf fi y mae-yll galw o Seir, Y gwyliedydd, beth am y nos? y gwyliedydd, beth am y nos?

12 Dywedodd y gwyliedydd, Daeth y bore ar nos hefyd: os ceisiwch, ceisiwch; dychwelwch, deuwch.:

13 Baich ar Arabia. Yn y coed ytt Arabia y lletywch chwi, fforddolion Dedanim. .

14 Dygwch ddyfroedd i gyfarfod ar sychedig, trigolion tir Tema, achubwch flaen y crwydrus ai fara.;

15 Oherwydd rhag cleddyfau y ffoesant, rhag y cleddyf noeth, a rhag ybwa analog, a rhag trymder rhyfel.

16 Oherwydd fel hyn y dywedodd yr Arglwydd wrthyf fi, Cyn pen blwyddyn, o fath blwyddyn gwas cyflog, y derfydd hefyd holl anrhydedd Cedar:

17 Ar gweddill o rifedi saethyddion gwŷr cedyrn meibion Cedar, a leiheir; canys ARGLWYDD DDUW Israel ar dywedodd.

PENNOD 22

1 AICH glyn gweledigaeth. Beth a ddarfu i ti yn awr, pan ddringaist ti, oll i nennau y tai?

2 Ti yr hon wyt yn llawn terfysg, yn ddinas derfysgol, yn ddinas lawen: dy laddedigion ni laddwyd a chleddyf, nath feirw mewn rhyfel.

3 Dy holl dywysogion a gydffoesant, gan y perchen bwu y rhwymwyd hwynt: y rhai oll a gafwyd ynot a gydrwymwyd, y rhai a ffoesant o bell.

4 Am hynny y dywedais, Edrychwchf oddi wrthyf; mi a wylaf yn chwerw, na lafuriwch fy nghysuro, am ddinistr merch fy mhobl.

5 Oherwydd diwrnod blinder yw, a mathru, a drysni, gan Arglwydd DDUW y lluoedd, yng ngiyn gweledigaeth, yn difurio y gaer, ac yn gweiddi ir mynydd.

6 Elam hefyd a ddug y cawell saethau, mewn cerbydau dynion a gwŷr meirch y Cir hefyd a ddinoethodd y darian.

7 A bydd dy ddyffrynnoedd dewisolyn llawn o gerbydau, ar gwŷr meirch a ymfyddinant tuar porth.

8 Ac efe a ddinoethodd do Jwda, ac yn y dydd hwnnw yr edrychaist ar arfogaeth tŷr goedwig.

9 A gwelsoch rwygiadau dinas Dafydd, rtai arni oeddynt; a chasglasoch ddyfroedd y pysgodlyn isaf.

10 Rhifasoch hefyd dai Jerwsalem, a thynasoch y tai i lawr i gadarnhaur mur.

11 A rhwng y ddau fur y gwnaethoch lyn i ddyfroedd yr hen bysgodlyn: ond nid edrychasoch am ei wneuthurwr, nid ystyriasoch yr hwn ai lluniodd ef er ys talm.

12 Ar dydd hwnnw y gwahoddodd Arglwydd DDUW y lluoedd rai i wylofain, ac i alarnad, ac i foeledd, ac i ymwregysu asachliain:

13 Ac wele lawenydd a gorfoledd, gan ladd gwartheg, a lladd defaid, gan fwyta dg, ac yfed gwin: bwytawn ac yfwn; canys yfory, meddant, y byddwn feirw.

14 A datguddiwyd hyn lle y clywais gan ARGLWYDD y lluoedd, Yn ddiau ni lanheir yr anwiredd hyn, hyd oni byddoch feirw, medd Arglwydd DDUW y lluoedd.

15 Fel hyn y dywed Arglwydd DDUW y lluoedd, Cerdda, dos at y trysorydd hwn, sef at Sebna, yr hwn sydd benteulu, a dywed,

16 Beth sydd i ti yma? a phwy sydd gennyt ti yma, pan drychaist i ti yma fedd, fel yr hwn a drychai ei fedd yn uchel, ac a naddai iddo ei hun drigfa mewn craig?

17 Wele yr ARGLWYDD yn dy fudo di a chaethiwed tost, a chan wisgo ath wisg di.

18 Gan dreiglo yth dreighi di, fel trciglo pel i wlad eang; yno y byddi farw, ac yno y bydd cerbydau dy ogoniant yn warth i dŷ dy feistr.

19 Yna yth yrraf oth sefyllfa, ac oth sefyilfa y dinistria etc di.

20 Ac yn y dydd hwnnw y galwaf ar fy ngwas Eliacim m;ih Hiloeia:

21 Ath wisg di hefyd y gwisgaf ef, ac ath wregys di y nerthaf ef; a than ei law ef y rhoddaf dy lywodniclh di: ac efe a fydd yn dad i breswylwyr Jerwsalem, ac i dŷ Jwda.

22 Rhoddaf hefyd agoriad tŷ Dafydd ar ei ysgwydd ef: yna yr egyr efe, ac ni bydd a gaeo; ac efe a gae, ac ni bydd a agoro.

23 A mi ai sicrhaf ef fel hoel mewn man sicr; ac efe a fydd yn orseddfa gogoniant i dŷ ei dad.

24 Ac arno efy crogant holl ogoniant tŷ -ei dad, hi! ac epil, yr holl fan lestri, or llestri meiliau, hyd yr holl offer cerdd.

25 Yn y dydd hwnnw, medd ARGLWYDD y lluoedd, y symudir yr hoel a hoeliwyd yn y man sicr, a hi a dorrir, ac a syrth: torrir hefyd y llwyth oedd aml; canys yr ARGLWYDD ai dywedodd.

PENNOD 23

1 BAICH Tyrus. Llongau Tarsis, udwch: canys anrheithiwyd hi, felnad oes na thŷ, na chyntedd: o dir Chittim y datguddiwyd iddynt.

2 Distewch, drigolion yr ynys, yr hon y mae marchnadyddion Sidon, y rhai sydd yn tramwy y mr, yn dy lenwi.

3 Ac wrth ddyfroedd lawer, had Sihor, cynhaeaf yr afon yw ei chnwd hi: felly iftarchnadfa cenhedloedd yw hi.

4 Cywilyddia, Sidon; canys y mr, ie, cryfder y mr, a lefarodd, gan ddywedyd, Nid ymddygais, ac nid esgorais, ni fegais wŷr ieuainc chwaith, ac ni feithrinais forynion.

5 Megis wrth glywed sn am yr Eifftiaid, yr ymofidiant wrth glywed sn am Tyrus.

6 Ewch trosodd i Tarsis; udwch, breswylyr yr ynys.

7 Ai hon yw eich dinas lawen chwi, yr hon y mae ei hynafiaeth er y dyddiau gynt? ei thraed ai dygant hi i ymdaith i bell.

8 Pwy a gynghorodd hyn yn erbyn Tyrus goronog, yr hon yr ydoedd ei marchnatawyr yn dywysogion, ar marsiandwyr yn bendefigion y ddaear?

9 ARGLWYDD y lluoedd a fwriadodd hyn, i ddifwyno balchder pob gogoniant, ac i ddirmygu holl bendefigion y ddaear.

10 Dos trwy dy wlad fel afon, O ferch Tarsis: nid oes nerth mwyach.

11 Estynnodd ei law ar y mr, dychrynodd y teyrnasoedd; gorchmynnodd yr ARGLWYDD am ddinas y farsiandiaeth, ddinistrio ei chadernid.

12 Ac efe a ddywedodd, Ni chei orfoleddu mwyach, yr orthrymedig forwyn, merch Sidon; cyfod, dos i Chittim; yno chwaith ni bydd i ti lonyddwch.

13 Wele dir y Caldeaid; nid oedd y bobl hyn, nes i Assur ei sylfaenu hi i drigolion yr anialwch: dyrchafasant ei thyrau, cyfodasant ei phalasau; ac efe ai tynnodd hi i lawr.

14 Llongau Tarsis, udwch; canys anrheithiwyd eich nerth.

15 Ar dydd hwnnw yr anghofir Tyrus ddeng mlynedd a thrigain, megis dyddiau un brenin: ymhen y deng mlynedd a thrigain y can Tyrus megis putain.

16 Cymer y delyn, amgylchyna y ddinas, ti butain anghofiedig: can gerdd yn dda: can lawer fel yth gofier.

17 Ac ymhen y deng mlynedd a thrigain yr ARGLWYDD a ymwl Thyrus, a hi a ddychwel at ei helw, ac a buteinia a holl deyrnasoedd y byd ar wyneb y ddaear.

18 Yna y bydd ei marchnad ai helw yn sancteiddrwydd ir ARGLWYDD: ni thrysorir ac nis cedwir: canys eiddo y rhai a drigant o flaen yr ARGLWYDD fydd ei marsiandiaeth, i fwyta yn ddigonol, ac yn ddillad parhaus.

PENNOD 24

1 WELE yr ARGLWYDD yn gwneuthur y ddaear yn wag, ac yn ei difwyno hi; canys efe a ddadymchwel ei hwyneb hi, ac a wasgar ei thrigolion.

2 Yna bydd yr un ffunud ir bobl ac ir offeiriad, ir gwas ac iw feistr, ir llawforwyn ac iw meistres, ir prynydd ac ir gwerthydd, ir hwn a roddo ac ir hwn a gymero echwyn, ir hwn a gymero log ac ir hwn a dalo log iddo.

3 Gan wacu y gwaceir, a chan ysbeilio yr ysbeilir y wlad; canys yr ARGLWYDD a lefarodd y gair hwn.

4 Galarodd a diflannodd y ddaear, llesgaodd a dadwinodd y byd, dihoenodd pobl feilchion y ddaear.

5 Y ddaear hefyd a halogwyd dan ei phreswylwyr: canys troseddasant y cyfreithiau, newidiasant y deddfau, diddymasant y cyfamod tragwyddol.

6 Am hynny melltim a ysodd y tir, ar rhai oedd yn trigo ynddo a anrheithiwyd; am hynny preswylwyr y tir a losgwyd, ac ychydig ddynion a adawyd.

7 Galarodd y gwin, llesgaodd y winwydden, y rhai llawen galon oll a riddfanasant.

8 Darfu llawenydd y tympanau, peidiodd trwst y gorfoleddwyr, darfu hyfrydwch y delyn.

9 Nid yfant win dan ganu; chwerw fydd diod gref ir rhai ai hyfant.

10 Drylliwyd y ddinas wagedd; caewyd pob tŷ, fel na ddeler i mewn.

11 Y mae llefain am win yn yr heolydd; tywyllodd pob llawenydd, byfrydwch y tir a fudodd ymaith.

12 Yn y ddinas y gadawyd anghyfanheddrwydd, ag anrhaith hefyd y dryllir y porth.

13 Oblegid bydd o fewn y tir, yng nghanol y bobloedd, megis ysgydwad olewydden, ac fel grawn lloffa pan ddarffo cynhaeaf y gwin.

14 Hwy a ddyrchafant eu llef, ac a ganant; oherwydd godidowgrwydd yr ARGLWYDD, bloeddiant or mr.

15 Am hynny gogoneddwch yr ARGLWYDD yn y dyffrynnoedd, enw ARGLWYDD DDUW Israel yn ynysoedd y mr.

16 O eithafoedd y ddaear y clywsom ganiadau, sef gogoniant ir cyfiawn. A dywedais, O fy nghuini, O fy nghuini, gwae fi! y rhai anffyddlon a wnaethant yn anffyddlon, ie, gwnaeth yr anffyddlon or fath anffyddlonaf.

17 Dychryn, a ffos, a magi fydd arnat ti, breswylydd y ddaear.

18 Ar hwn a ffy rhag trvist y dychryn, a syrth yn y ffos; ar hwn a gyfodo o ganol y ffos, a ddelir yn y fagi: oherwydd ffenestri or uchelder a agorwyd, a sciliau y ddaear sydd yn crynu.

19 Gan ddryllio yr ymddrylliodd y ddaear, gan rwygo yr ymrwygodd y ddaear, gan symud yr ymsyrnudodd y ddaear.

20 Y ddaear gan symud a ymsymud fel meddwyn, ac a ymsigia megis bwth; ai chamwedd fydd drwm arni; a hi a syrth, ac ni chyfyd mwy.

21 Yr amser hwnnw yr ymwl yr ARGLWYDD llu yr uchel, yr hwn sydd yn yr uchelder, ac a brenhinoedd y ddaear ar y ddaear.

22 A chesglir hwynt fel y cesglir carcharorion mewn daeardy, a hwy a garcherir mewn carchar, ac ymhen llawer o ddyddiau yr ymwelir hwynt.

23 Yna y lleuad a wrida, ar haul a gywilyddia, pan deyrnaso ARGLWYDD y lluoedd ym mynydd Seion ac yn Jerwsalern, ac o flaen ei henuriaid mewn gogoniant.

PENNOD 25

1 O ARGLWYDD, fy Nuw ydwyt; dyrchafaf di, moliannaf dy enw; canys gwnaethost ryfeddodau: dy gynghorion er ys talm sydd wirionedd a sicrwydd.

2 Canys gosodaist ddinas yn bentwr, a thref gadarn yn garnedd; palas dieithriaid, fel na byddo ddinas; nid adeiledir hi byth.

3 Am hynny pobl nerthol ath ogonedda, dinas y cenhedloedd ofnadv y ath arswyda:

4 Canys buost nerth ir dawd, a chadernid ir anghenog yn ei gyfyngder, yn nodded rhag tymestl, yn gysgod rhag gwres, pan oedd gwynt y cedyrn fel tymestl yn erbyn mur.

5 Fel gwres mewn sychder y darostyngi dwrf dieithriaid; sef gwres a chysgod cwmwl; darostyngir cangen yr ofnadwy.

6 Ac ARGLWYDD y lluoedd a wna ir holl bobloedd yn y mynydd hwn wledd o basgedigion, gwledd o loyw-win; o basgedigion breision, a gloyw-win puredig.

7 Ac efe a ddifa yn y mynydd hwn y gorchudd sydd yn gorchuddio yr holl bobloedd, ar llen yr hon a daenwyd ar yr holl genhedloedd.

8 Efe a lwnc angau mewn buddugoliaeth; ar Arglwydd DDUW a sych ymaith
ddagraa oddi ar bob wyneb; ac efe a dynn ymaith warthrudd ei bobl oddi ar yr holl ddaear: canys yr ARGLWYDD ai llefarodd.

9 Ar dydd hwnnw y dywedir, Wele, dyma ein Duw ni; gobeithiasom ynddo, ac efe an ceidw: dyma yr ARGLWYDD; gobeithiasom ynddo, gorfoleddwn a llawenychwn yn ei iachawdwriaeth ef.

10 Canys llaw yr ARGLWYDD a orffwys yn y mynydd hwn, a Moab a sethrir tano, fel sathru gwellt mewn tomen.

11 Ac efe a estyn ei ddwylo yn eu canol-hwy, fel yr estyn nofiedydd ei ddwylo i nofio; ac efe a ostwng eu balchder hwynt ynghyd ag ysbail eu dwylo.

12 Felly y gogwydda, y gostwng, ac y bwrw efe i lawr hyd y llwch, gadernid uchelder dy gaerau.

PENNOD 26

1 YDYDD hwnnw y cenir y gan hon yn nhir Jwda: Dinas gadarn sydd i ni; Duw a esyd iachawdwriaeth yn gaerau ac yn rhagfur.

2 Agorwch y pyrth, fel y dl y genedl gyfiawn i mewn, yr hon a geidw wirionedd.

3 Ti a gedwi mewn tangnefedd heddychol yr hwn sydd i feddylfcyd arnat ti; am ei fod yn ymddiried ynot.

4 Ymddiriedwch yn yr ARGLWYDD byth; oherwydd yn yr ARGLWYDD DDUW y mae cadernid tragwyddol.

5 Canys efe a ostwng breswylwyr yr uchelder; tref uchel a ostwng efe: efe ai darostwng hi ir llawr, ac ai bwrw hi ir llwch.

6 Troed ai sathr hi, sef traed y trueiniaid, a chamrer tlodion.

7 Uniondeb yw llwybr y cyfiawn; tydi yr uniawn wyt yn pwyso ffordd y cyfiawn.

8 Ar lwybr dy farnedigaethan hefyd yth ddisgwyliasom, ARGLWYDD; dymuniad ein henaid sydd at dy enw, ac at dy goffadwriaeth.

9 Am henaid yth ddymunais liw nos, am hysbryd hefyd om mewn yth foregeisiaf: canys preswylwyr y byd a ddysgant gyfiawnder, pan fyddo dy larnedigaethau ar y ddaear.

10 Gwneler cymwynas IT annuwiol, eto ni ddysg efe gyfiawnder; yn nhir uniondeb y gwna ar gam, ac ni wetuehelder yr ARGLWYDD.

11 Ni welant, ARGLWYDD, pan ddyrchafer dy law: eithr cnt weled, a chywilyddiant am eu heiddigedd wrth y bobl, ie, tan dy elynion au hysa hwynt.

12 ARGLWYDD, ti a drefni i ni heddwch: canys ti hefyd a wnaethost ein holl weithredoedd ynom ni.

13 O ARGLWYDD ein Duw, arglwyddi eraill heb dy law di a arglwyddiaethasant arnom ni; yn unig trwot ti y coffawn dy
enw.

14 Meirw ydynt, ni byddant fyw ymadawsant, m chyfodant; am hynny y gofwyaist a difethaist hwynt, dinistriaist hefyd bob coffa amdanynt.

15 Ychwanegaist ar y genedl, O ARGLWYDD, ychwanegaist ar y genedl; ti a ogoneddwyd; ti ai symudasit ymhell i holl gyrrau y ddaear.

16 Mewn adfyd, ARGLWYDD, yr ymwelsant a thi; tywalhasant weddi pa oedd dy gosbedigaeth arnynt.

17 Fel y gofidia ac y gwaedda gwraig feichiog dan ei gwewyr, pan fyddo agos, i esgor; felly yr oeddem oth flaen di, ARGLWYDD.

18 Beichiogasom, gofidiasom, oeddem. fel ped esgorem ar wynt; ni wnaethom ymwared ar y ddaear, a phreswylwyr y byd ni syrthiasant.

19 Dy feirw a fyddant byw, fel fy nghorff i yr atgyfodant. Deffrowch a chenwch, breswylwyr y llwch xxx: canys dy wlith sydd fel gwlith llysiau, ar ddaear a fwrw y mcirw allan.

20 Tyred, fy mhobl, dos ith ystafelloedd, a chac dy ddrysau arnat: llecha megis ennyd bach, hyd onid elo y llid
heibio.

21 Canys wele yr ARGLWYDD yn dyfod allan oi fangre, i ymweled ag anwiredd prcswylwyr y ddaear: ar ddaear a ddatguddia ei gwaed, ac ni chuddia mwyach ei lladdedigion.

PENNOD 27

1 YDYDD hwnnw yr ymwl yr ARGLWYDD i gleddyf caled, mawr, a chadarn, a lefiathan y sarff hirbralf, ie, & lefiathan y sarff dorchog: ac efe a ladd y ddraig sydd yn y m&r.

2 Yn y dydd hwnnw cenwch iddi, Gwinllan y gwin coch.

3 Myfi yr ARGLWYDD ai ceidw; ar bob moment y dyfrhaf hi: cadwaf hi nos a dydd, rhag i neb ei drygu.

4 Nid oes lidiowgrwydd ynof: pwy a osodai fieri a drain yn fy erbyn mewn rhyfel? myfi a awn trwyddynt, mi au llosgwn hwynt ynghyd.,

5 Neu ymafled yn fy. nerth i, fel y gwnelo heddwch mi, ac efe a Wfla ileddwch mi.

6 Efe awnai hiliogaeth Jacob wreiddio; Israel a flodeua, ac a flaendardda; a hwy a lanwant wyneb y byd a chnwd.

7 A drawodd efe ef fel y trawodd y rhai ai trawsai ef? a laddwyd ef fel lladdfa ei laddedigion ef?

8 Wrth fesur, pan l allan, yr ymddadlau ag ef: y mae yn atal ei wynt garw ar ddydd dwyreinwynt.

9 Am hynny trwy hyn y glanheir anwiredd Jacob; a dynar holl ffrwyth, tynnu ymaith ei bechod: pan wnelo efe holl gerrig yr allor fel cerrig calch briwedig, ni saif y llwyni nar delwau.

10 Eto y ddinas gadarn fydd unig, ar annedd wedi ei adael, ai wrthod megis yn anialwch: yno y pawr y llo, ac y gorwedd ac y difa ei blagur hi.

11 Pan wywo ei brig hi, hwy a dorrir: gwragedd a ddaw, ac ai llosgant hi,, canys nid pobl ddeallgar ydynt: am hynny yr hwn au gwnaeth ni thosturia wrthynt, ar hwn au lluniodd ni thrugarha wrthynt.


12 Ar dydd hwnnw y bydd ir ARGLWYDD ddyrnu, o rfrwd yr afon hyd afon yr Aifft: a chwi feibion Israel a gesglir bob yn un ac un.

13 Ac yn y dydd hwnnw yr utgenir ag utgorn mawr; yna y daw y rhai ar ddarfod amdanynt yn nhir Asyria, ar rhai a wasgarwyd yn nhir yr Ailft, ac a addolant yr ARGLWYDD yn y mynydd sanctaidd yfl Jerwsalena.

PENNOD 28

1 1 Gwae goron balchder, meddwon Effraim; yr hwn y mae ardderchowgrwydd ei ogoniant yn flodeuyn diflanedig, yr hwil sydd ar ben y dyffrynnoedd breision, y rhai a orchfygwyd gan win.

2 Wele, un grymus a nerthol sydd gan yr ARGLWYDD, fel tymestl cenllysg, neu gorwynt dinistriol, fel llifeiriant dyfroedd mawrion yn llifo drosodd, yr hwn a fwrw i lawr a llaw.

3 Dan draed y sethrir ootoa balchder:, meddwon Effraim.

4 Ac ardderchowgrwydd ei ogoniant, eft hwn sydd ar ben y dyffryn bras, fydd blodeuyn diflanedig, megis ffigysen gynnar cyn yr haf, yr hon pan welo yr hwn a edrycho arni, efe ai llwnc hi, a hi eto yn ei law.

5 Yn y dydd hwnnw y bydd ARGLWYDD y lluoedd yn goron ardderchowgrwydd, ac yn goron gogoniant i weddill ei bobl;

6 Ac yn ysbryd barn ir hwn a eisteddo ar farn, ac yn gadernid ir rhai a ddyehwelant y rhyfel ir porth.

7 Ac er hynny hwy a gyfeiliornasant trwy win, ac a amryfusasant trwy ddiod gadarn: yr offeiriad ar proffwyd a gyfeiliornasant trwy ddiod gadarn, difawyd hwy gan win, cyfeiliornasant trwy ddiod gadarn, amryfusasant mewn gweledigaeth, tramgwyddasant mewn barn.

8 Canys y byrddau oll sydd lawn o chwydfa a budreddi, heb le gln.

9 I bwy y dysg efe wybodaeth? ac i bwy y pair efe ddeall yr hyn a glywo? ir rhai a ddiddyfnwyd oddi wrth laeth, y rhai ft-dynnwyd oddi wrth y bronnau.

10 Canys rhoddir gorchymyn ar orchymyn, gorchymyn ar orchymyn; llin ar lin, llin ar lin; ychydig yma, ac ychydig acw.

11 Canys a bloesgni gwefusau, ac a thafodiaith ddieithr, y llefara efe wrth y bobl hyn. .

12 Y rhai y dywedtidd efe wrthynt, Dyma orffwystra, gadewch ir diffygiol prffwyso, a dyma esmwythder; ond ni fynnent wrando.

13 Eithr gair yr ARGLWYBD oedd iddynt yn orchymyn ar orchymyn, yn orchymyn ar orchymyn; yn llin ar lin, yn llin ar lin; ychydig yma, ac ychydig acw; fel yr elent ac y syrthient yn l, ac y dryllier, ac y siagler, ac y dalier hwynt.

14 Am hynny gwrandewch air yr ARGLWYDD, ddynion gwatwarus, llywodisaethwyr y bobl hyn, y rhai sydd yn Jerwsalem.

15 Am i chwi ddywedyd, Gwnaethom amod ag angau, ac ag uffern y gwnaethom gynghrair; pan ddl ffrewyll lifeiriol, ni ddaw atom ni: canys gosodasom ein gobaith ar gelwydd, a than ffalster y llechasom.

16 Am hynny fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW, Wele fi yn sylfaenu maen yn Seion, maen profedig, conglfaen gwerthfawr, sylfaen safadwy; ni frysia yr hwn a gredo.

17 A mi a osodaf farn wrth linyn, a chyfiawnder wrth bwys; y cenllysg a ysguba noddfa celwydd, ar dyfroedd a foddant y lloches.

18 A diddymir eich amod ag angau, ach cynghrair ag uffern ni saif; pan ddl y ffrewyll lifeiriol, byddwch yn sathrfa iddi.

19 Or amser y delo, y cymer chwi: canys daw bob bore, ddydd a nos; a blinder yn unig fydd i beri deall yr hyn a glywir.

20 Canys byrrach yw y gwely nag y galler ymestyn ynddos. a ehul yw y cwrlid i ymdroi ynddo. .

21 Canys yr ARGLWYDD a gyfyd megis ym mynydd Perasim, efe a ddigia megis ytng nglyn Gibeon, i wneuthur ei waith, ei ddieithr waith; ac i wneuthur ei weithTed, ei ddieithr weithred.

22 Acynawrna watwerwch, rhag cadarnhau eich rhwymau; canys clywais fod darfodedigaeth derfynol oddi wrth ARGLWYDD DDUW y lluoedd ar yr holl dir.

23 Clywch, a gwrandewch fy llais, ystyriwch, a gwrandewch fy lleferydd.

24 Ydyw. yr arddwr yn aredig ar hyd y dydd i hau? ydyw efe yn agoryd; ac yn llyfnu ei dir?




25 Onid wedi iddo lyfnhau ei wyneb, y taena efe y ffacbys, ac y gwasgar y cwmin, ac y bwrw y gwenith ardderchog, ar haidd nodedig, ar rhyg yn ei gyfle?

26 Canys ei DDUW ai hyfforddia ef mewn synnwyr, ac ai dysg ef.

27 Canys nid ag og y dyrnir ffacbys, ac ni throir olwyn. men ar gwmin; eithr dyrnir ffacbys a ffon, a chwmin a gwialea.

28 ŷd bara a felir; ond gan ddyrnu ni ddyrn y dyrnwr ef yn wastadol, ac rfi ysiga ef ag olwyn ei fen, ac nis mal ef ai wŷr meirch.

29 Hyn hefyd a ddaw oddi wrth ARGLWYDD y lluoedd, yr hwn sydd ryfedd yn ei gyngor, ac ardderchog yn ei waith.

PENNOD 29

1 GWAE Ariel, Ariel, y ddinas y trigodd Dafydd ynddii ychwanegwch flwyddyn at flwyddyn; lladdant ebyrth..

2 Eto mi a gyfyngaf ar Ariel, a bydd galar a griddfan; a hi a fydd i mi fel Ariel.

3 A gwersyllaf yn grwn ith erbyn, aca warchaeaf ith erbyn mewn gwarchdwr, ac a gyfodaf wrthglawdd yn dy erbyn.

4 A thi a ostyngir; or ddaear y lleferi, ac or llwch y bydd isel dy leferydd; dy lais fydd hefyd or ddaear fel llais swynwr, ath ymadrodd a hustyng or llwch.

5 A thyrfa dy ddieithriaid fydd fel llwch man, a thyrfar cedyrn fel peiswyn yn myned heibio; ie, bydd yn ddisymwth ddiatreg.

6 Oddi wrth ARGLWYDD y lluoedd .y gofwyir trwy daranau, a thrwy ddaeargryn, a thwrf mawr, trwy gorwynt, a thyme sti, a fflam dn ysol.

7 Yna y bydd tyrfa yr holl genhedloedd y rhai a ryfelant yn erbyn Ariel, fel breuddwyd gweledigaeth nos, sef y rhai oll a ymladdant yn ei herbyn hi ai hamddiffynfa, ac a warchaeant arni.

8 Ie, bydd megis newynog a freuddwydio, ac wele ef yn bwyta; a phan ddeff-r6, gwag fydd ei enaid: ac megis y sychedig a freuddwydio, ac wele ef yn yfed, a phan ddeffro, wele ef yn ddiffygiol, ai enaid yn chwennych diod: felly y bydd tyrfa yr holl genhedloedd a lueddant yn erbyn mynydd Seion.

9 Arefwch, a rhyfeddwch; bloeddiwch, a gwaeddwch: meddwasant, ac nid trwy win, penfeddwasant, ac nid trwy ddiod gadarn.

10 Canys tywalltodd yr ARGLWYDD arnoch ysbryd trymgwsg, ac a gaeodd eich llygaid chwi: eich proffwydi, ach penaethiaid, y gweledyddion, a orchuddiodd efe.

11 A gweledigaeth pob un ohonynt sydd i chwi fel geiriau llyfr seliedig, yr hwn os rhoddant ef at un a fedr ar lyfr, gan ddywedyd, Darllen hwn, atolwg: yna y dywed, Ni allaf; canys seliwyd ef.

12 Os rhoddir y llyfr at yr hwn ni fedr ar lyfr, gan ddywedyd, Darllen hwn,, atolwg: yna y dywed, Ni fedraf ar lyfr.

13 Am hynny y dywedodd yr ARGLWYDD, Oherwydd bod y bobl hyn yn n ataf au genau, ac yn fy anrhydeddu au gwefusau, a phellhau eu calon oddi wrthyf, a bod eu hofn tuag ataf fi wedi ei ddysgu allan o athrawiaeth dynion;

14 Am hynny wele fi yn myned rhagof i wneuthur yn rhyfedd ymysg y bobl hyn, sef gwyrthiau a rhyfeddod; canys difethir doethineb eu doethion hwynt, a dealt eu rhai deallgar hwynt a ymguddia.

15 Gwae y rhai a ddyfngeisiant i guddio eu cyngor oddi wrth yr ARGLWYDD, ac y mae eu gweithredoedd mewn tywyllwch, ac a ddywedant, Pwy an gwl ni? a phwy an hedwyn?

16 Diau fel clai crochenydd y cyfrifir eich trofeydd chwi. Canys a ddywed y gwaith am y gweithydd, Nim gwnaeth i? neu a ddywed y petti a luniwyd am yr hwn ai lluniodd, Nid yw ddeallus?

17 Onid ychydig bach fydd eto hyd oni throir Libanus yn ddoldir, ar doldir a gyfrifir yn goed?
.

18 Ar dydd hwnnw y rhai byddar a glywant eiriau y llyfr, a llygaid y deillion. a welant allan o niwi a thywyllwch.,

19 Ar rhai llariaidd a chwanegaat lawenychu yn yr ARGLWYDD; ar dynion tlodion a ymhyfrydant yn Sanct Israel.

20 Canys darfu am yr ofnadwy, a difethwyd y gwatwarus, ar rhai oll a wyliant am anwiredd a dorrir ymaith,

21 Y rhai a wnnt ddyn yn droseddwr oherwydd gair, ac a osodant faglau ir hwn a geryddo yn y porth, ac a wnnt ir cyfiawn wyro am beth coeg.

22 Am hynny fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, yr hwn a waredodd Abraham, am dy Jacob, Weithian ni chywilyddir Jacob, ac ni lasa ei wyneb ef.

23 Eithr pan welo efe ei feibion, gwaith fy nwylo, oi fewn, hwy a sancteiddiant fy enw, ie, sancteiddiant Sanct Jacob, ac a ofnant DDUW Israel.

24 Ar rhai cyfeiliornus o ysbryd a ddysgant ddeall, ar grwgnachwyr a ddysgant addysg.

PENNOD 30

1 GWAE y meibion cyndyn, medd yr ARGLWYDD, a gymerant gyngor, ond nid gennyf fi; ac a orchuddiant a gorchudd, ac nid om hysbryd i, i chwanegu pechod ar bechod:

2 Y rhai sydd yn myned i ddisgyn ir Aifft, heb ymofyn a mi, i ymnerthu yn nerth Pharo, ac i ymddiried yng nghysgod yrAifft. .,,

3 Am hynny y bydd nerth Pharo ys gywilydd i chwi, ar ymddiried yng nghysgod yr Aifft yn waradwydd. .;

4 Canys bu ei dywysogion yn Soan, ai genhadau a ddaethant i Hanes.

5 Hwynt oll a gywilyddiwyd oherwydd y bobl ni fuddia iddynt, ni byddant yn gynhorthwy nac yn llesd, eithr yn warth ac yn waradwydd.

6 Baich anifeiliaid y deau. I dir cystudd ac ing, lle y daw ohonynt yr hen lew ar llew ieuanc, y wiber ar sarff danllyd hedegog, y dygant eu golud ar gefnau asynnod, au trysorau ar gefnau camelod, at bobl ni wna les.

7 Canys yn ddiles ac yn ofer y cynorthwya yr Eifftiaid: am hynny y llefais arni, Eu nerth hwynt yw aros yn llonydd.

8 Dos yn avr, .ysgrifenna hyn mewn llech ger eu broil hwynt, ac ysgrifenna mewn llyfr, fel y byddo hyd y dydd diwethaf yn oes oesoedd;



9 Mai pobl wrthryfeigar yw y rhai hyn, plant celwyddog, plant ni fynnant wrando cyfraith yr ARGLWYDD:

10 Y rhai a ddywedant wrth y gweledyddion, Na welwch; ac wrth y proffwydi, Na phroffwydwch i ni bethau uniawn, traethwch i ni weniaith, proffwydwch i ni siomedigaeth:

11 Ciliwch or ffordd, ciliwch or llwybr; perwch i Sanct Israel beidio ni.

12 Am hynny fel hyn y dywed Sanct Israel, Am wrthod ohonoch y gair hwn, ac ymddiried ohonoch mewn twyll a cham, a phwyso ar hynny:

13 Am hynny y bydd yr anwiredd hyn i chwi fel rhwygiad chwyddedig mewn mur uchel ar syrthio, yr hwn y daw ei ddrylliad yn ddisymwth heb atreg.

14 Canys efe ai dryllia hi fel dryllio llestr crochenydd, gan guro heb arbed; fel na chaffer ymysg ei darnau gragen i gymryd tan or aelwyd, nac i godi dwfr or ffos.

15 Canys fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW, Sanct Israel, Trwy ddychwelyd a gorffwys y byddwch gadwedig; mewn llonyddwch a gobaith y bydd eich cadernid: ond ni fynnech.

16 Eithr dywedasoch, Nid felly; canys ni a ffown ar feirch; am hynny y ffowch: a marchogwn ar feirch buain; am hynny y bydd buain y rhai ach erlidio.

17 Mil a ffy wrth gerydd un; ac wrth gerydd pump y ffowch, hyd onich gadaw-* er megis hwylbren ar ben mynydd, ac fel baner ar fryn.

18 Ac am hynny y disgwyl yr ARGLWYDD i drugarhau wrthych, ie, am hynny yr ymddyrchaif i dosturio wrthych; canys Duw cyfiawnder yw yr ARGLWYDD. Gwyn eu byd y rhai oll a ddisgwyliant wrtho.

19 Canys y bobl a drig yn Seion o fewn Jerwsalem: gan wylo nid wyli; gan drugarhau efe a drugarha wrthyt; wrth lef dy waedd, pan ei clywo, efe ath ateb di.

20 Ar Arglwydd a rydd i chwi fara ing a dwfr gorthrymder, ond ni chomelir dy .sxbeawsm. niwy, eabs dylygaid fyddant yn gweled dy athrawon:

21 Ath, glustiau a glywant;air oth, l yn dywedyd, Dyma y ffordd, rhodiwch ynddi, pan bwysoch ar y llaw ddeau, neu pan bwysoch ar y llaw aswy.

22 Yna yr halogwch ball dy gerfddelw arian, ac effod dy dawdd-ddelw aur; gwasgeri hwynt fel cadach misglwyf, a dywedi wrthynt, Dos ymaith.

23 Ac efe a rydd law ith had pan heuech dy dir, a bara cnwd y ddaear, ac efe a fydd yn dew ac yn aml; ar dydd hwnnw y pawr dy anifeiliaid mewn porfa helaeth.

24 Dy ychen hefyd ath asynnod, y rhai a lafuriant y tir, a borant ebran pur; yr hwn a nithiwyd a gwyntyll ac a gogr.

25 Bydd hefyd ar bob mynydd uchel, ac ar bob bryn dyrchafedig, afonydd a ffrydiau dyfroedd, yn nydd y lladdfa fawr, pan syrthio y tyrau.

26 A bydd llewyrch y lleuad fel llewyrch yr haul, a llewyrch yr haul fydd saith mwy, megis llewyrch saith niwrnod, yn y dydd y rhwyma yr ARGLWYDD friw ei bobl, ac yr iachao archoll eu dyrnod hwynt.

27 Wele enw yr ARGLWYDD yn dyfod a bell, yn llosgi gan ei ddigofaint ef, ai faich sydd drwm; ei wefusau a lanwyd o ddicter, ai dafod sydd megis tan ysol.

28 Ei anadl hefyd, megis afon lifeiriol, a gyrraedd hyd hanner y gwddf, i nithior cenhedloedd a gogr oferedd; a bydd ffrwyn yng ngenau y bobloedd, yn eu gyrru ar gyfeiliorn.

29 Y gan fydd gennych megis y noswaith y sancteiddir uchel ŵyl; a llawenydd calon, megis pan elo un a phibell i fyned i fynydd yr ARGLWYDD, at Gadarn yr Israel.

30 Ar ARGLWYDD a wna glywed ardderchowgrwydd ei lais, ac a ddengys ddisgyniad ei fraich, mewn dicter llidiog, ac a fflam dn ysol, a gwasgarfa, ac a thymesti, ac a cherrig cenllysg.

31 Canys llais yr ARGLWYDD y distrywir Assur, yr hwn a drawai ar wialen.

32 A pha le bynnag yr elo y wialen. ddiysgog, yr hon a,esyd yr ARGLWYDD arno ef, gyda thympanau a thelynau y bydd: ac a rhyfel tost yr ymladd efe yn ei erbyn.


33 Canys darparwyd Toffet er doe, ie, paratowyd hi ir brenin: efe ai dyfnhaodd hi, ac ai ehangodd: ei chyneuad sydd dn a choed lawer; anadl yr ARGLWYDD, megis afon. o frwmstan, sydd yn ei faennyn hi.

PENNOD 31

1 GWAE y rhai a ddisgynnant ir Aifft am gynhorthwy, ac a ymddiriedant mewn meirch, ac a hyderant ar gerbydau, am eu bod yn aml; ac ar wŷr meirch, am eu bod yn nerthol iawn: ond nid edrychant am Sanct Israel, ac ni cheisiant yr ARGLWYDD.

2 Eto y mae efe yn ddoeth, ac a ddaw a chosbedigaeth, ac ni eilw ei air yn l; eithr cyfyd yn erbyn tŷ y rhai drygionus, ac yn erbyn cynhorthwy y rhai a weithredant anwiredd.

3 Yr Eifftiaid hefyd ydynt ddynion, ac nid Duw; au meirch yn gnawd, ac nid yn ysbryd. Pan estynno yr ARGLWYDD ei law, yna y syrth y cynorthwywr, ac y cwymp y cynorthwyedig, a hwynt oll a gydballant.

4 Canys fel hyn y dywedodd yr ARGLWYDD wrthyf, Megis y rhua hen lew ar llew ieuanc ar ei ysglyfaeth, yr hwn, er galw lliaws o fugeiliaid yn ei erbyn, ni ddychryn rhag eu llef hwynt, ac nid ymostwng er eu twrf hwynt: felly y disgyn ARGLWYDD y lluoedd i ryfela dros fynydd Seion, a thros ei fryn ef.

5 Megis adar yn ehedeg, felly yr amddiffyn ARGLWYDD y lluoedd Jerwsalem; gan amddiffyn a gwared, gan basio heibio ac achub.

6 Dychwelwch at yr hwn y llwyr giliodd meibion Israel oddi wrtho.

7 Oherwydd yn y dydd hwnnw gwrthodant bob un ei eilunod arian, ai eilunod aur, y rhai a wnaeth eich dwylo eich hun yn bechod i chwi.

eiddo dyn gwael, ai difa ef: ac efe a fry rhag y cleddyf, ai wŷr ieuainc a fyddant dan dreth.

9 Ac efe a iw graig rhag ofn; ai dywysogion a ofnant rhag y faner, medd yr ARGLWYDD, yr hwn y mae ei dan yn Seion, ai ffwrn yn Jerwsalem.

PENNOD 32

1 WELE, brenin a deyrnasa mewn cyfiawnder, a thywysogiona lywodraethant mewn barn.

2 A gŵr fydd megis yn ymguddfa rhag y gwynt, ac yn lloches rhag y dymesd;. megis afonydd dyfroedd mewn sychdir, megis cysgod craig fawr mewntir sychedig.

3 Yna llygaid y rhai a welant ni chaeir, a chlustiau y rhai a glywant a wrandawant.

4 Calon y rhai ehud hefyd a ddeall wybodaeth, a thafod y rhai bloesg a brysura lefaru yn eglur.

5 Ni elwir mwy y coegddyn yn fonheddig, ac ni ddywedir am y cybydd, Hael yw,.

6 Canys coegwr a draetha goegni, ai-. galon a wna anwiredd, i ragrithio, ac i draethu amryfusedd yn erbyn yr ARGLWYDD, i ddiddymu enaid y newynog; ac efe a wna i ddiod y sychedig ballu.

7 Arfau y cybydd sydd ddrygionus: efe a ddychymyg ddichellion i ddifwyno y trueiniaid trwy ymadroddion gau, pan draetho yr anghenus yr uniawn.

8 Ond yr hael a ddychymyg haelioni; ac ar haelioni y saif efe. . . ..

9 Cyfodwch, wragedd di-waittt; clywch fy llais: gwrandewch. fy ymadrodd, ferched diofal. /

10 Dyddiau gyda blwyddyn y traBodir chwi, wragedd difraw: canys darfa y cynhaeaf gwin, ni ddaw cynnull.

11 Ofnwch, rai difraw; dychrynwch, rai diofal: ymddiosgwch, ac ymnoethwch, a gwregyswch sachliain am eich llwynau.

12 Galarant am y tethau, am y meysydd hyfryd, am y winwydden ffrwythlon.

13 Cyfyd drain a mieri ar dir fy mhobli ie, ar bob tŷ llawenydd yn y ddinas hyfryd.

14 Canys y palasau a wrthodw, lluosowgrwydd y ddinas a adewir, yr amddiffynfeydd ar tyrau fyddant yn ogofeydd hyd byth, ynhyfry dwell asynnod gwylltion, yn borfa diadellau;

15 Hyd oni thywallter arnom yr ysbryd or uchelder, a bod yr anialwch yn ddoldir, a chyfrif y doldir yn goetir.

16 Yna y trig barn yn yr anialwch, a . chyfiawnder a erys yn y doldir.

17 A gwaith cyfiawnder fydd heddwch; ie, gweithred cyfiawnder fydd llonyddwch. a diogelwch, hyd byth.

18 Am pobl a drig mewn preswylfa heddychlon, ac mewn anheddau diogel, ac mewn gorffwysfaoedd llonydd.

19 Pan ddisgynno cenllysg ar y coed, ac y gostyngir y ddinas mewn lle isel.

20 Gwyn eich byd y rhai a heuwch gerllaw pob dyfroedd, y rhai a yrrwch; draed yr ych ar asyn yno.

PENNOD 33

1 GWAE di anrheithiwr, a thi heb dy anrheithio; a thi anffyddlon, er na: wnaed yn anffyddlon a thi: pan ddarffoi ti anrheithio, yth anrheithir; a phatt ddarffo i ti fod yn anffyddlon, byddant. anffyddlon i ti.

2 ARGLWYDD, trugarha wrthym; wrthyt y disgwyliasom: bydd fraich iddynt bob bore, an hiachawdwriaeth ninnau yn amser cystudd.

3 Wrth lais y twrf y gwibiodd y bobl; wrth ymddyrchafu ohonot y gwasgarwyd y cenhedloedd.

4 Ach ysbail a gynullir fel. cynulliad lindys; fel gwibiad ceiliogod rhedyn y rhed efe arnynt.

5 Dyrchafwyd yr ARGLWYDD; canys preswylio y mae yn yr uchelder: efe a lanwodd Seion o farn a chyfiawnder.

6 A sicrwydd . dy amserau, a nerth iachawdwriaeth, fydd doethineb a gwybodaeth: ofn yr ARGLWYDD yw ei drysor ef.

7 Wele, eu rhai dewrion a waeddafit oddi allan: cenhadon heddwchi a wylant yn chwerw.:

8 Aeth y priffyrdd yn ddisathr, darfn cyniweirydd llwybr: diddymodd y cyfamod, diystyrodd y dinasoedd, ni wnaeth gyfrif o ddynion.

9 Galarodd a llesgaodd y ddaear, cywilyddiodd Libanus, a thorrwyd ef; Saron a aeth megis anialwch, ysgydwyd Basan hefyd a Charmel.

10 Cyfodaf yn awr, medd yr ARGLWYDD: ymddyrchafaf weithian; ymgodaf bellach.

11 Chwi a ymddygwch us, ac a esgorwch ar sofl; eich anadl fel tan ach ysa chwi.

12 Ar bobloedd fyddant fel llosgfa calch, fel drain wedi eu torri y llosgir hwy yn tn.

13 Gwrandewch, belledigiQn, yr hyn a wneuthum; a gwybyddwch, gymdogion, fy nerth.

14 Pechaduriaid a ofnasant yn Seion, dychryn a ddaliodd y rhagrithwyr: pwy ohonom a drig gydar tn ysol? pwy ohonom a breswylia gyda llosgfeydd tragwyddol?

15 Yr hwn a rodia mewn cyfiawnder, ac a draetha uniondeb, a wrthyd elw traws-ter, a ysgydwo ei law rhag derbyn gwobr a gaeo ei glust rhag clywed celanedd, ac a gaeo ei lygaid rhag edrych ar ddrygioni,

16 Efe a breswylia yr uchelderau; cestyll y creigiau fydd ei amddiffynfa ef: ei fara a roddir iddo, ei ddwfr fydd sicr.

17 Dy lygaid a welant y brenin yn i degwch: gwelant y lir pell.

18 Dy galon a fyfyria ofn; pa le y mae yr ysgrifennydd? pa le y mae y trysorwr? pa le y mae rhifwr y tyrau?

19 Ni chei weled pobl greulon, pobl o iaith ddyfnach nag a ddeallech di, neu floesg dafod, fel na ddeallech.

20 gwl Seion, dinas ein cyfarfod: dy lygaid a welant Jerwsalem, y breswylfa lonydd, y babell ni thynnir i lawr, ac ni syflir un oi hoelion byth, ac ni thorrir un oi rhaffau.

21 Eithr yr ARGLWYDD ardderchog fydd yno i ni, yn fangre afonydd a-ffrydiau llydain: y rhwyflong nid a trwyddo, a llong odidog nid a drosto.

22 Canys yr ARGLWYDD yw ein barnwr, yr ARGLWYDD yw ein deddfwr, yr ARGLWYDD yw ein brenin; efe an ceidw.

23 Gollyngasant dy raffau, ni chadarnhasant eu hwylbren yn iawn, ni thaenasant yr hwyl; yna y rhennir ysglyfaeth ysbail fawr, y cloffion a ysglyfaethant yr ysglyfaeth.

24 Ac ni ddywed y preswylydd, Claf ydwyf: maddeuir anwiredd y bobl a drigant ynddi.

PENNOD 34

1 NESEWCH, genhedloedd, i glywed, a gwrandewch, bobloedd; gwrandawed y ddaear ac oll y sydd ynddi, y byd ai holl gnwd.

2 Canys llidiowgrwydd yr ARGLWYDD sydd ar yr holl genhedloedd, ai soriant ar eu holl luoedd hwynt: difrododd hwynt, rhoddes hwynt ir lladdfa.

3 Au lladdedigion a fwrir allan, au drewiant ou celanedd a gyfyd i fyny, y mynyddoedd hefyd a doddant ou gwaed. hwynt.

4 Holl lu y nefoedd hefyd a ddatodir, ar nefoedd a blygir fel llyfr: ai holl lu a syrth, fel y syrthiai deilen or winwydden, ac fel ffigysen yn syrthio oddi ar y pren.

5 Canys fy nghleddyf a drochir yn y nefoedd: wele, ar Edom y disgyn i fam, ac ar y bobl a ysgymunais.

6 Cleddyf yr ARGLWYDD a lanwyd "o waed, tewychodd gan fraster, a chan waed ŵyn a bychod, gan fraster arennau hyrddod: canys mae ir ARGLWYDD aberth yn Bosra, a lladdfa fawr yn nhir Edom.

7 A disgyn yr unicorniaid gyda hwynt, ar bustych gydar teirw; au tir hwynt a feddwa ou gwaed hwynt, au llwch fydd dew o fraster.

8 Canys diwrnod dial yr ARGLWYDD, blwyddyn taledigaeth yn achos Seion, yw.

9 Ai hafonydd a droir yn byg, ai llwch yn frwmstan, ai daear yn byg llosgedig.

10 Nis diffoddir nos na dydd; ei mwg a ddring byth: o genhedlaeth i genhedlaeth y diffeithir hi, ni bydd cyniweirydd trwyddi byth bythoedd.

11 Y pelican hefyd ar draenog ai meddianna; y dylluan ar gigfran a itxxxxxxxxxxxxx drigant ynddi; ac etc a estyn arni xxx linya anhrefn, a meini gwagedd.


12 Ei phendcfigion hi a alwant ir frenhiniaeth, ond ni bydd yr un yno, ai holl dywysogion hi fyddant ddiddim.

13 Cyfyd hefyd yn ei phalasau ddrain, danadl ac ysgall o fewn ei cheyrydd: a hi a fydd yn drigfa dreigiau, yn gyntedd i gywion yr estrys.

14 Ac anifeiliaid gwylltion yr anialwch, ar cathod, a ymgyfarfyddant: yr ellyll a eilw ar ei gyfaill; yr wyll a orffwys yno hefyd, ac a gaiff orffwysfa iddi.

15 Yno y nycha y dylluan, ac y dodwa, ac y deora, ac a gasgl yn ei chysgod; y fwlturiaid a ymgasglant yno hefyd, pob un gydai gymar.

16 Ceisiwch allan o lyfr yr ARGLWYDD, a darllenwch; ni phalla un o hyn, ni bydd un heb ei gymar; canys fy ngenau, efe a ftrchmynnodd, ai ysbryd, efe au casglodd hwynt.

17 Efe hefyd a fwriodd y coelbren iddynt, ai law ef ai rhannodd hi iddynt wrth linyn: meddiannant hi hyd byth, a phreswyliant ynddi o genhedlaeth i genhedlaeth.

PENNOD 35

1 YR anialwch ar anghyfanheddk a lawenychant ou plegid; y diffeithwch hefyd a orfoledda, ac a flodeua fel rhosyn.

2 Gan flodeuo y blodeua, ac y llawenycha hefyd a llawcnydd ac a chan: gogoniant Libanus a roddir iddo, godidowgrwydd Carmel a Saron: hwy a welant ogoniant yr ARGLWYDD, a godidowgrwydd ein Duw ni.

3 Cadarnhewch y dwylo llesg, a chryfhewch y gliniau gweiniaid.

4 Dywedwch wrth y rhai ofnus o galon, Ymgryfhewch, nac ofnwch: wele, eich Duw chwi a ddaw a dial, ie, Buw a thaledigaeth; efe a ddaw, ac ach achub chwi.;

5 Yna yr agorir llygaid y deillion, a chlustiau y byddarion a agorif.

6 Yna y llama y cloff fel hydd, ac y cAn tafod y mudan: canys dytroodd a dyr allan yn yr anialwch, ac afonydd yn y diffeithwch.


7 Y crastir hefyd fydd yn llyn, ar til sychedig yn ffynhonnau dy&oedd; yn nhngfa y dreigiau, au gorweddfa, y bydd cyfle corsennau a brwyn.

8 Yna y bydd priffordd, a ffordd; a Ffordd sanctaidd y gelwir hi: yr halogedig aid a ar hyd-ddi; canys hi a fydd ir rhai hvnny: a rodio y ffordd, pe byddent ynfydion, ni chyfeiliornant.

9 Ni bydd yno lew, a bwystfil gormesol ni ddring iddi, ac nis ceir yno; eithr y rhai gwaredol a rodiant yno.

10 A gwaredigion yr ARGLWYDD a ddychwelant, ac a ddeuant i Seion a chaniadau, ac a llawenydd tragwyddol ar eu pen: goddiweddant lawenydd a hyfrydwch, a chystudd a galar a ffy ymaith.

PENNOD 36

1 AC yn y bedwaredd flwyddyn ar ddeg * ir brenin Heseceia, y daeth Sena-cherib brenin Asyria i fyny yn erbyn holl gaerog ddinasoedd Jwda, ac au goresgynnodd hwynt.

2 A brenin Asyria a anfonodd Rabsace o Lachis i Jerwsalem, at y brenin Heseceia, a llu dirfawr. Ac efe a safodd wrth bistyll y llyn uchaf, ym mhriffordd maes y pannwr.

3 Ac aeth ato ef Eliacim mab Hiloeia, yr hwn oedd benteulu, a Sebna yr ysgnfennydd, a Joa mab Asaff y cofiadur.

4 d A dywedodd Rabsace wrthynt, Dywedwch yn awr wrth Heseceia; Fel hyn y dywed y brenin mawr, brenin Asyria, Pa hyder yw hwn yr ymddiriedi ynddo?

5 Dywedais, meddi, (ond nid ydynt ond geiriau ofer,) Cyngor a nerth sydd gennyf i ryfel: ar bwy, atolwg, yr hydcri, pan wyt yn gwrthryfela im herbyn?

6 Wele, hyderaist ar y ffon gorsen ddrylliedig honno, ar yr Aifft; yr hon pwy bynnag a bwyso arni, In xxxxxx a i gledr ei law ef, ac a dylla trwyddi: ielly y mae Pharo brenin yr Aifft i bawb a hyderant ariiQt

7 Ond os dywedi wrthyf, Yn yr ARGLWYDD ein Duw yr ydym yn ymddiried: onid efe yw yr hwn y darfu i Heseceia dynnu i lawr ei uchelfeydd, ai allorau, a dywedyd wrth Jwda a Jerwsalem, O flaen yr allor hon yr addolwch?

8 Ac yn awr dod wystlon, atolwg, im harglwydd brenin Asyria, a mi a roddaf i ti ddwy fil o feirch, os gelli di roddi rhai a farchogo arnynt.

9 A pha fodd y troi di ymaith wyneb un capten or gweision lleiaf im harglwydd, ac yr ymddiriedi yn yr Aifft am gerbydau ac am farchogion?

10 Ai heb yr ARGLWYDD y deuthum i fyny yr awr hon yn erbyn y wlad hon iw dinisttio? yr ARGLWYDD a ddywedodd wrthyf, Dos i fyny yn erbyn y wlad hon, a dinistria hi.

11 Yna y dywedodd Eliacim, a Sebna, a Joa, wrth Rabsace, Llefara, atolwg, wrth dy weision yn Syriaeg: canys yr ydym ni yn ei deall; ac na lefara wrthym yn iaith yr Iddewon, lle y clywo y bobl sydd ar y mur.

12 Ond Rabsace a ddywedodd, Ai at dy feistr ac atat tithau yr anfonodd fy meistr fi i lefaru y geiriau hyn? onid at y dynion sydd yn eistedd ar y mur yr anfonodd fi, fel y bwytaont eu tomxxxxxxxxxxxxxxx eu hun, ac yr yfont eu trwnc eu hun gyda chwi?

13 A safodd Rabsace, a gwaeddodd llef uchel yn iaith yr Iddewon, ac a ddywedodd, Gwrandewch eiriau y brenin mawr, brenin Asyria:

14 Fel hyn y dywed y brenin, Na thwylled Heseceia chwi: canys ni ddichon efe eich gwaredu chwi.

15 Ac na phared Heseceia i chwi ymddiried yn yr ARGLWYDD, gan ddywedyd, Yr ARGLWYDD gan waredu ach gwared chwi, ni roddir y ddinas hon yn llaw brenin Asyria.

16 Na wrandewch ar Heseceia: canys fel hyn y dywed brenin Asyria, Gwnewch fwynder a mi, a deuwch allan ataf, a bwytewch bob un oi winwydden ei hun, a phob un oi ffigysbren, ac yfed pawb ddwfr ei ffynnon ei hun;

17 Nes i mi ddyfod ach dwyn chwi i wlad megis eich gwlad eich hun, gwlad ŷd a gwin, gwlad bara a gwinllannoedd.

18 Gwyliwch rhag i Heseceia eich hudo chwi, gan ddywedyd, Yr ARGLWYDD an gwared ni. A waredodd un o dduwiau y cenhedloedd ei wlad o law brenin Asyria?

19 Mae duwiau Hamath ac Arffad? mae duwiau Seffarfaim? a waredasant hwy Samaria om llaw i?

20 Pwy sydd ymhlith holl dduwiau y gwledydd hyn ar a waredasant eu gwlad om llaw i, fel y gwaredai yr ARGLWYDD Jerwsalem om llaw?

21 Eithr hwy a dawsant, ac nid atebasant air iddo; canys gorchymyn y brenin oedd hyn, gan ddywedyd, Nac atebwch ef.

22 Yna y daeth Eliacim mab Hiloeia, yr hwn oedd benteulu, a Sebna yr ysgrifennydd, a Joa mab Asaff y cofiadur, at Heseceia, au dillad yn rhwygedig, ac a fynegasant iddo eiriau Rabsace.

PENNOD 37

1 A phan glybu y brenin Heseceia hynny, efe a rwygodd ei ddillad, ac a ymwisgodd mewn sachliain, ac a aeth i dŷ yr ARGLWYDD.

2 Ac a anfonodd Eliacim y penteulu, a Sebna yr ysgrifennydd, a henuriaid yr offeiriaid, wedi ymwisgo mewn sachliain, at Eseia y proffwyd mab Amos.

3 A hwy a ddywedasant wrtho. Fel hyn y dywedodd Heseceia, Diwrnod cyfyngder, a cherydd, a chabledd, yw y dydd hwn: canys y plant a ddaethant hyd yr enedigaeth, ond nid oes grym i esgor.

4 Fe allai y gwrendy yr ARGLWYDD dy DDUW eiriau Rabsace, yr hwn a anfonodd brenin Asyria ei feistr i gablu y Duw byw, ac y cerydda efe y geiriau a glybu yr ARGLWYDD dy DDUW: am hynny dyrcha dy weddi dros y gweddill sydd iw gael.

5 Felly gweision y brenin Heseceia a ddaethant at Eseia.

6 A dywedodd Eseia wrthynt, Fel hyn y dywedwch wrth eich meistr, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Nac ofna y geiriau a glywaist, trwy y rhai y cablodd gweision brenin Asyria fi.

7 Wele fi yn rhoddi arno ef wynt, ac efe n glyw sŵn, ac a ddychwel iw wlad: gwnaf hefyd iddo syrthio gan y cleddyf yn ei wlad ei hun.

8 Yna y dychwelodd Rabsace, ac a gafodd frenin Asyria yn rhyfela yn erbyn Libna: canys efe a glywsai ddarfod iddo fyned o Lachis.

9 Ac efe a glywodd sn am Tirhaca brenin Ethiopia, gan ddywedyd, Efe a aeth allan i ryfela thi. A phan glywodd hynny, efe a anfonodd genhadau at Heseceia, gan ddywedyd,

10 Fel hyn y dywedwch wrth Heseceia brenin Jwda, gan ddywedyd, Na thwylled dy DDUW di, yr hwn yr wyt yn ymddiried ynddo, gan ddywedyd, Ni roddir Jerwsalem yn llaw brenin Asyria.

11 Wele, ti a glywaist yr hyn a wnaeth brenhinoedd Asyria ir holl wiedydd, gan eu difrodi hwynt; ac a waredir di?

12 A waredodd duwiau y cenhedloedd hwynt, y rhai a ddarfu im tadau eu dinistrio, sef Gosan, a Haran, a Reseff, a meibion Eden, y rhai oedd o fewn Telassar?

13 Mae brenin Hamath, a brenin Arffad, a brenin dinas Seffarfaim, Hena, ac Ifa?

14 A chymerth Heseceia y llythyr o law y cenhadau, ac ai darllenodd; a Heseceia a aeth i fyny i dŷ yr ARGLWYDD, ac ai lledodd gerbron yr ARGLWYDD.

15 A Heseceia a weddodd at yr ARGLWYDD, gan ddywedyd,

16 ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel, yr hwn wyt yn trigo rhwng y ceriwbiaid, ti ydwyt DDUW, ie, tydi yn unig, i holl deyrnasoedd y ddaear: ti a wnaethost y nefoedd ar ddaear.

17 Gogwydda, ARGLWYDD, dy glust, a gwrando; agor dy lygaid, ARGLWYDD, ac edrych: gwrando hefyd holl eiriau Senacherib, yr hwn a anfonodd i ddifenwi y Duw byw.

18 Gwir yw, O ARGLWYDD, i frenhinoedd Asyria ddifa yr holl genhedloedd au gwledydd,

19 A rhoddi eu duwiau hwy yn tn; canys nid oeddynt hwy dduwiau, ond gwaith dwylo dyn, o goed a maen: am hynny y dinistriasant hwynt.



20 Yr awr hon gan hynny, O ARGLWYDD ein Duw, achub ni oi law ef, fel y gwypo holl deyrnasoedd y ddaear mai ti yw yr ARGLWYDD, tydi yn unig.

21 Yna Eseia mab Amos a anfonodd at Heseceia, gan ddywedyd. Fel hyn y dywed ARGLWYDD DDUW Israel, Oherwydd i ti weddo ataf fi yn erbyn Senacherib brenin Asyria:

22 Dyma y gair a lefarodd yr ARGLWYDD yn ei erbyn ef; Y forwyn merch Seion ath ddirmygodd, ac ath watwarodd; merch Jerwsalem a ysgydwodd ben ar dy l.

23 Pwy a ddifenwaist ac a geblaist? ac yn erbyn pwy y dyrchefaist dy lef, ac y cyfodaist yn uchel dy lygaid? yn erbyn Sanct Israel.

24 Trwy law dy weision y ceblaist yr Arglwydd, ac y dywedaist, A lliaws fy ngherbydau y deuthum i fyny i uchelder y mynyddoedd, i ystlysau Libanus; a mi a dorraf uchelder ei gedrwydd, ai ddewis ffynidwydd; af hefyd iw gŵr uchaf, ac i goed ei ddoldir.

25 Myfi a gloddiais, ac a yfais ddwfr; a gwadnau fy nhraed hefyd y sychais holl afonydd y gwarchaedig.

26 Oni chlywaist wneuthur ohonof hyn er ys talm, ai lunio er y dyddiau gynt? yn awr y dygais hynny i ben, fel y byddit i ddistrywio dinasoedd caerog yn gameddau dinistriol.

27 Am hynny eu trigolion yn gwloglaw a ddychrynwyd ac a gywilyddiwyd: oeddynt megis gwellt y maes, fel gwyrddlysiau, a glaswellt ar bennau tai, neii ŷd wedi deifio cyn aeddfedu.

28 Dy eisteddiad hefyd; ath fynediad allan, ath ddyfodiad i mewn, a adnabuiffi xxx ath gynddeiriowgrwydd im herbyn.

29 Am i ti ymgynddeiriogi im herbyn, ac ith ddadwrdd ddyfod i fyny im clustiau; am hynny y rhoddaf fy mach yn dy ffroen di, am ffrwyn yn dy weflau, ac ath ddychwelaf di ar hyd yr un ffordd ag y daethost.

30 A hyn fydd yn arwydd i ti, Heseceia: Y flwyddyn hon y bwytei a dyfo ohono ei hun; ac yn yr ail flwyddyn yr atwf; ac yn y drydedd flwyddyn heuwch a medwch, plennwch winllannoedd hefyd, a bwytewch eu ffrwyth hwynt.

31 Ar gweddill o dŷ Jwda, yr hwn a adcwir, a wreiddia eilwaith i waered, ac a ddwg ffrwyth i fyny.

32 Canys gweddill a allan o Jerwsfllem, ar rhai dihangol o fynydd Seion: sl ARGLWYDD y lluoedd a wna hyn.

33 Am hynny fel hyn y dywed yr ARGLWYDD am frenin Asyria, Ni ddaw efe ir ddinas hon, ac nid ergydia efe saeth yno; hefyd ni ddaw oi blaen a tharian, ac ni fwrw glawdd iw herbyn.

34 Ar hyd yr un ffordd ag y daeth y dychwel, ac ni ddaw i mewn ir ddinas hon, medd yr ARGLWYDD.

35 Canys mi a ddiffynnaf y ddinas hon, iw chadw hi er fy mwyn fy hun, ac er mwyn Dafydd fy ngwas.

36 Yna yr aeth angel yr ARGLWYDD, ac a drawodd yng ngwersyll yr Asyriaid gant a phedwar ugain a phump o filoedd: a phan gyfodasant yn fore drannoeth, weie hwynt oll yn gelaneddau meirwon.

37 Felly Senacherib brenin Asyria a ymadawodd, ac a aeth, ac a ddychwelodd, ac a drigodd yn Ninefe.

38 A bu, fel yr ydoedd efe yn addoli yn ahv Nisroch ei dduw, i Adrammelech a Sareser ei feibion, ei daro ef r cleddyf ; a hwy a ddianghasant i wlad Armenia. Ac Esarhadon ei fab a deyrnasodd yn ei le ef.

PENNOD 38

1 YN y dyddiau hynny y clafychodd Heseceia hyd farw. Ac Eseia y proffwyd mab Amos a ddaeth ato ef, ac a ddywedodd wrtho, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Trefna dy dŷ; canys marw fyddi, ac ni byddi byw.

2 Yna Heseceia a droes ei wyneb at y pared, ac a weddodd at yr ARGLWYDD:

3 A dywedodd, Atolwg, ARGLWYDD, cofia yr awr hon i mi rodio ger dy fron di mewn gwirionedd ac a chalon berffaith, a gwneuthur ohonof yr hyn oedd
dda yn dy olwg.
A Heseceia a wylodd ag wylofain mawr.

4 Yna y bu gair yr ARGLWYDD wrth Eseia, gan ddywedyd,

5 DOS, a dywed wrth Heseceia, Fel hyn y dywed ARGLWYDD DDUW Dafydd dy dad, Clywais dy weddi di, gwelais dy ddagrau, wele, mi a chwanegaf at dy ddyddiau di bymtheng mlynedd.

6 Ac o law brenin Asyria yth waredaf di ar ddinas: a mi a ddiflymraf y ddinas hon.

7 A hyn fydd i ti yn arwydd oddi wrth yr ARGLWYDD, y gwna yr ARGLWYDB y gair hwn a lefarodd;

8 Wele fi yn dychwelyd cysgod y graddau, yr hwn a ddisgynnodd yn neial Ahas gydar haul, ddeg o raddau yn ei l. Felly yr haul a ddychwelodd ddeg o raddau, ar hyd y graddau y disgynasai ar hyd-ddynt.

9 Ysgrifen Heseceia brenin Jwda, pan glafychasai, a byw ohono oi glefyd:

10 Aiyfi a ddywedais yn nhoriad fy nyddiau, Af i byrth y bedd; difuddiwyd fi o weddill fy mlynyddoedd.

11 Dywedais, Ni chaf weled yr ARGLWYDD I OR yn nhir y rhai byw: ni welaf ddyn mwyach ymysg trigolion y byd.

12 Fy nhrigfa a aeth, ac a symudwyd oddi wrthyf fel lluest bugail: torrais ymaith fy hoedl megis gwehydd; a nychdod ym tyr ymaith: o ddydd hyd nos y gwnei ben amdanaf.

13 Cyfrifais hyd y bore, mai megis llew y dryllia efe fy holl esgyrn: o ddydd hyd nos y gwnei ddiben arnaf.

14 Megis garan neu wennol, felly trydar a wneuthum; griddfenais megis colomen; fy llygaid a ddyrchafwyd i fyny: O ARGLWYDD, gorthrymwyd fi, esmwytha arnaf.

15 Beth a ddywedaf? canys dywedodd wrthyf, ac efe ai gwna: mi a gerddaf yn araf fy holl flynyddoedd yn chwerwedd fy enaid.

16 Arglwydd, trwy y pethau hyn yr ydys yn byw, ac yn yr holl bethau hyn y mae bywyd fy ysbryd i; felly yr iachei, ac y bywhei fi.

17 Wele yn lle heddwch i mi chwerwder chwerw: ond o gariad ar fy enaid y gwaredaist ef o bwll llygredigaeth: canys ti a deflaist fy holl bechodau or tu l ith gefn.

18 Canys y bedd nith fawl di, angau nith glodfora: y rhai sydd yn disgyn ir pwll ni obeithiant am dy wirionedd.

19 Y byw, y byw, efe ath fawl di, fel yr wyf fi heddiw: y tad a hysbysa ir plant dy wirionedd.

20 Yr ARGLWYDD sydd im cadw: am hynny y canwn fy nghaniadau holl ddyddiau ein heinioes yn nhŷ yr ARGLWYDD.

21 Canys Eseia a ddywedasai, Cymerant swp o ffigys, a rhwymant yn blastr ar y cornwyd, ac efe a fydd byw.

22 A dywedasai Heseceia, Pa arwydd fydd y caf fyned i fyny i dŷ yr ARGLWYDD?

PENNOD 39

1 YN yr amser hwnnw Merodach-Baladan, mab Baladan, brenin Babilon, a anfonodd lythyrau ac anrheg at Heseceia: canys efe a glywsai ei fod ef yn glaf, ai fyned yn iach.

2 A Heseceia a lawenychodd ou herwydd hwynt, ac a ddangosodd iddynt dy ei drysorau, yr arian, ar aur, ar llysieuau, ar olew gwerthfawr, a holl dy ei arfau, ar hyn oll a gafwyd yn ei drysorau ef: nid oedd dim yn ei dv ef, nac yn ei holl gyfoeth ef, ar nas dangosodd Heseceia iddynt.

3 Yna y daeth Eseia y proffwyd at y brenin Heseceia, ac a ddywedodd wrtho, Beth a ddywedodd y gwŷr hyn? ac o ba le y daethant atat? A dywedodd Heseceia, (? wlad bell y daethant ataf fi, sef o Babilon.

4 Yntau a ddywedodd. Both a welsant hwy yn dy dŷ di? A dywedodd llcscceia, Yr hyn oll oedd yn fy nhŷ i a welsant: nid oes dim yn fy nhrysorau ar nas dangosais iddynt.

5 Yna Eseia a ddywedodd wrth Heseceia, Gwrando air ARGLWYDD y lluoedd.

6 Wele y dyddiau yn dyfod, pan ddygir i Babilon yr hyn oll sydd yn dy dŷ di, ar hyn a gynilodd dy dadau di hyd y dydd hwn: ni adewir dim, Biedd yr ARGLWYDD.

7 Cymerant hefyd o th feibion di, y rhai a ddaw ohono!:, sef y rhaa a genhedii, fel y byddont ystafellyddion yn llys brenin Babilon.

8 Yna y dywedodd Heseceia wrth Eseia, Da yw gair yr ARGLWYDD, yr hwn a leferaist. Dywedodd hefyd, Canys l ydd heddwch a gwirionedd yn fy ffyddiau i.

PENNOD 40

1 YSURWCH, cysurwch fy mhobl, medd eich Duw.

2 Dywedwch wrth fodd calon Jerwsalem, llefwch wrthi hi, gyflawni ei milwriaeth, ddileu ei hanwiredd: oherwydd derbyniodd o law yr ARGLWYDD yn ddauddyblyg am ei holl bechodau.

3 Llef un yn llefain yn yr anialwch, Paratowch ffordd yr ARGLWYDD, unionwch lwybr in Duw ni yn y diffeithwch.

4 Pob pant a gyfodir, a phob mynydd a bryn a ostyngir: y gwŷr a wneir yn union, ar anwastad yn wastadedd.

5 A gogoniant yr ARGLWYDD a ddatguddir, a phob cnawd ynghyd i gwl; canys genau yr ARGLWYDD a lefarodd hyn.

6 Y llef a ddywedodd, Gwaedda. Yntau a ddywedodd, Beth a waeddaf? Pob cnawd sydd wellt, ai holl odidowgrwydd fel blodeuyn y maes.

7 Gwywa y gwelltyn, syrth y blodeuyn; canys ysbryd yr ARGLWYDD a chwythodd arno: gwellt yn ddiau yw y bobl.

8 Gwywa y gwelltyn, syrth y blodeuyn; ond gair ein Duw ni a saif byth.

9 Dring rhagot, yr efengyles Seion, i fynydd uchel; dyrchafa dy lef trwy nerth, O efengyles Jerwsalem: dyrchafa, nac ofna; dywed wrth ddinasoedd Jwda, Wele eich Duw chwi.

10 Wele, yr ARGLWYDD DDUW a ddaw yn erbyn y cadarn, ai fraich a lywodraetha drosto: wele ei wobr gydag if, ai waith oi Haen.

11 Fel bugail y portha fcfe- N braidd; ai fraich y casgl ei ŵyn, ac au dwg yn ei fynwes, ac a goledda y mamogiaid.

12 , Pwy a fesurodd y dyfroedd yn ei ddwrn, ac a fesurodd y nefoedd ai rychwant, ac a gymhwysodd bridd y ddaear mewn mesur, ac a bwysodd y mynyddoedd mewn pwysau, ar bryniau mewn cloriannau?

13 Pwy a gyfarwyddodd Ysbryd yr ARGLWYDD, ac yn ŵr oi gyngor ai cyfarwyddodd ef?

14 A phwy yr ymgynghorodd efe, ie, pwy ai cyfarwyddodd, ac ai dysgodd yn llwybr barn, ac a ddysgodd iddo wybodaeth, ac a ddangosodd iddo ffordd dealltwriaeth?

15 Wele, y cenhedloedd a gyfrifwyd fel defnyn o gelwrn, ac fel mn lwch y cloriannau; wele, fel brycheuyn y cymer efe yr ynysoedd i fyny.

16 Ac nid digon Libanus i gynnau tn; nid digon ei fwystfilod chwaith yn boethoffrwm.

17 Yr holl genhedloedd ydynt megis diddim ger ei fron ef; yn llai na dim, ac na gwagedd, y cyfrifwyd hwynt ganddo.

18 I bwy gan hynny y cyffelybwch DDUW? a pha ddelw a osodwch iddo?

19 Y crefftwr a dawdd gerfddelw, ar eurych ai goreura, ac a dawdd gadwyni arian.

20 Yr hwn sydd dlawd ei offrwm a ddewis bren ni phydra; efe a gais ato saer cywraint, i baratoi cerfddelw, yr hon ni syfl.

21 Oni wybuoch? oni chlywsoch? oni fynegwyd i chwi or dechreuad? oni ddeallasoch er seiliad y ddaear?

22 Efe sydd yn eistedd ar amgylchoedd y ddaear, ai thrigolion sydd fel locustiaid; yr hwn a daena y nefoedd fel llen, ac ai lleda fel pabell i drigo ynddi:

23 Yr hwn a wna lywodraethwyr yn ddiddim; fel gwagedd y gwna efe farnwyr y ddaear.

24 Ie, ni phlennir hwynt, nis heuir chwaith; ei foncyff hefyd ni wreiddia yn y ddaear: ac efe a chwyth arnynt, a hwy a wywant, a chorwynt au dwg hwynt ymaith fel son.

25 I bwy gan hynny ym cyrfelybwchs ac ym cystedlir? medd y Sanct.

26 Dyrchefwch eich llygaid i fyny, ac edrychwch pwy a greodd y rhai hyn, a ddwg eu llu hwynt allan mewn rhifedi: efe au geilw hwynt oll wrth eu henwau; gan arnlder ei rym ef, ai gadarn allu, ni phalla un.

27 Paham y dywedi, Jacob, ac y lleferi, Israel, Cuddiwyd fy ffordd oddi wrth yr ARGLWYDD, am barn a aeth heibio im Duw?

28 Oni wyddost, oni chlywaist, na ddiffygia ac na flina Duw tragwyddoldeb, yr ARGLWYDD, Creawdwr cyrrau y ddaear? ni ellir chwilio allan ei synnwyr ef.

29 Yr hwn a rydd nerth ir diffygiol, ac a amlha gryfder ir di-rym.

30 Canys yr ieuenctid a ddiflygia ac a flina, ar gwŷr ieuainc gan syrthio a syrthiant:

31 Eithr y rhai a obeithiant yn yr ARGLWYDD a adnewyddant eu nerth; ehedant fel eryrod; rhedant, ac ni flinant, rhodiant, ac ni ddiffygiant.

PENNOD 41

1 DISTEWCH, ynysoedd, ger fy mron; adnewydded y cenhedloedd eu nerth: deuant yn nes, yna llefarant; cydnesawn i farn.

2 Pwy a gyfododd y cyfiawn or dwyrain, ai galwodd at ei droed, a roddodd y cenhedloedd oi flaen ef, ac a wnaeth iddo lywodraethu ar frenhinoedd? efe au rhoddodd hwynt fel llwch iw gleddyf, ac fel sofl gwasgaredig iw fwa ef.

3 Y mae efe yn eu herlid hwynt, ac yn myned yn ddiogel; ar hyd llwybr ni cherddasai efe ai draed.

4 Pwy a weithredodd ac a wnaeth hyn, gan alw y cenedlaethau or dechreuad? Myfi yr ARGLWYDD y cyntaf, myfi hefyd fydd gydar diwethaf.

5 Yr ynysoedd a welsant, ac a ofnasaat; eithafoedd y ddaear a ddychrynasant, a nesasant, ac a ddaethant.

6 Pob un a gynorthwyodd ei gymydog, ac a ddywedodd wrth ei frawd, Ymgryfha.

7 Felly y saer a gysurodd yr eurych, ar morthwyliwr yr hwn oedd yn taro ar yr eingion, gan ddywedyd, Y mae yn barod iw asio; ac efe ai sicrhaodd hoelion, fel nad ysgogir.

8 Eithr ti, Israel, fy ngwas ydwyt ti, Jacob yr hwn a etholais, had Abraham fy anwylyd.

9 Ti, yr hwn a gymerais o eithafoedd y ddaear, ac yth elwais oddi wrth ei phendefigion, ac y dywedais wrthyt, Fy ngwas wyt ti; dewisais di, ac nith wrthodais.

10 Nac ofna; canys yr ydwyf fi gyda thi: na lwfrha; canys myfi yw dy DDUW: cadarnhaf di, cynorthwyaf di hefyd, a chynhaliaf di a deheulaw fy nghyfiawnder.

11 Wele, cywilyddir a gwaradwyddir y rhai oll a lidiasent wrthyt: dy wrthwynebwyr a fyddant megis diddim, ac a ddifethir.

12 Ti au ceisi, ac nis cei hwynt, sef y dynion a ymgynenasant a thi: y gwŷr a ryfelant a thi fyddant megis diddim, a megis peth heb ddim.

13 Canys myfi yr ARGLWYDD dy DDUW a ymaflaf yn dy ddeheulaw, a ddywed wrthyt, Nac ofna, myfi ath gynorthwyaf.

14 Nac ofna, di bryf Jacob, gwŷr Israel; myfi ath gynorthwyaf, medd yr ARGLWYDD, ath Waredydd, Sanct Israel.

15 Wele, gosodaf di yn fen ddyrnu newydd ddanheddog; y mynyddoedd a ddyrni ac a feli, gosodi hefyd y bryniau fel mwlwg.

16 Nithi hwynt, ar gwynt au dwg ymaith, ar corwynt au gwasgar hwynt: a thi a lawenychi yn yr ARGLWYDD, yn Sanct Israel y gorfoleddi.

17 Pan geisio y trueimaid ar tlodion ddwfr, ac nis cant, pan ballo eu tafod o syched,myfi yr ARGLWYDD iiu gwrandawaf hwynt, myfi Duw Israel nis gadawaf hwynt.

18 Agoraf afonydd ar leoedd uchel, a ffynhonnau yng nghanol y dyffrynnoedd: gwnaf y diffeithwch yn llyn dwfr, ar crastir yn ffrydiau dyfroedd.

19 Gosodaf yn yr anialwch y fiedrwydd, sita, myrtwydd, ac olewydd; gosodaf yn y diffeithwch ffynidwydd, ffawydd, ar pren bocs ynghyd;

20 Fel y gwelont, ac y gwybyddont, ac yr ystyriont, ac y deallonfr ynghyd, mai llaw yr ARGLWYDD a wnaeth hyn, a Sanct Israel ai creodd.

21 Deuwch yn nes ach cwyn, medd yr ARGLWYDD; dygwch eich rhesymau cadarnaf, medd brenin Jacob.

22 Dygant hwynt allan, a mynegant i ni y pethau a ddigwyddant: mynegwch y" pethau gynt, beth ydynt, fel yr ystyriom ac y gwypom eu diwedd hwynt; neu traethwch i ni y pethau a ddaw.

23 Mynegwch y pethau a ddaw ar l hyn, fel y gwypom mai duwiau ydycht chwi; gwnewch hefyd dda neu ddrwg, fel y synno arnom, ac y gwelom ynghyd.

24 Wele, peth heb ddim ydych chwi, ach gwaith sydd ddiddim: ffiaidd yw y gŵr ach dewiso chwi.

25 Cyfodais un or gogledd, ac efe a ddaw; o gyfodiad haul y geilw efe ar fy enw; ac efe a ddaw ar dywysogion fel ar glai, ac fel y sathr crochenydd bridd.

26 Pwy a fynegodd or dechreuad, fel y gwybyddom? ac ymlaen llaw, fel y dywedom, Cyfiawn yw? nid oes a fynega nid oes a draetha chwaith, ac nid oes a glyw eich ymadroddion.

27 Y cyntaf a ddywed wrth Seion Wele, wele hwynt; rhoddaf hefyd efengylwr i Jerwsalem.

28 Canys edrychais, ac nid oedd neb, ie, yn eu plith, ac nid oedd gynghorwr, pan ofynnais iddynt, a fedrai ateb gair.

29 Wele, hwynt oll ydynt wagedd, au gweithredoedd yn ddiddim: gwync a gwagedd yw eu tawdd-ddelwau.

PENNOD 42

1 WELE fy ngwas, yr hwn yr ydwyf yn ei gynnal; fy etholedig, ir hwn y mae fy enaid yn fodlon: rhoddais fy ysbryd arno; efe a ddwg allaa farn ir cenhedloedd.

2 Ni waedda, ac ni ddyrchafa, ac ni phair glywed ei lef yn yr heol.

3 Ni ddryllia gorsen ysig, ac ni ddiffydd lin yn mygu; .efe a .ddwg allan,farn at wirionedd., .:;

4 Ni phalla efe, ac ni ddigalonna, hyd eni osodo farn ar y ddaear; yr ynysoedd hefyd a ddisgwyliant am ei gyfraith ef.

5 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW, creawdydd y nefoedd ai hestyn" nydd; lledydd y ddaear ai chnwd; rhoddydd anadl ir bobl arni, ac ysbryd ir rhai a rodiant ynddi:

6 Myfi yr ARGLWYDD ath elwais mewn cyfiawnder, ac ymaflaf yn dy law, cadwaf di hefyd, a rhoddaf di yn gyfamod pobL,i ac yn oleuni Cenhedloedd;

7 I agoryd llygaid y deillion, i ddwya allan y carcharor or carchar, ar rhai a eisteddant mewn tywyllwch or carchardy.i

8 Myfi yw yr ARGLWYDD; dyma fy; enw: am gogoniant ni roddaf i arall, nam mawl i ddelwau cerfiedig.

9 Wele, y pethau or blaen a ddaethant i ben, a mynegi yr ydwyf fi bethau newydd, traethaf hwy i chwi cyn eu tarddu allan.

10 Cenwch ir ARGLWYDD gan newyddn ai fawl ef o eithaf y ddaear; y rhai a ddisgynnwch ir mr, ac sydd ynddo; yr ynysoedd au trigolion.

11 Y dineithwch ai ddinasoedd, dyrchafant eu llef, y maestrefi a breswylia Cedar; caned preswylwyr y graig, bloeddiant o ben y mynyddoedd.

12 Rhoddant ogoniant ir ARGLWYBD, a mynegant ei fawl yn yr ynysoedd. .

13 Yr ARGLWYDD a allan fel cawr, fel rhyfelwr y cyffry eiddigedd; efe a waedday ie, efe a rua; ac a fydd drech nai elynion..

14 Tewais er ys talm, distewais, ymateliais; llefaf fel gwraig yn esgor, difwynaf, a difethaf ar unwaith.

15 Mi a wnaf y mynyddoedd ar bryniau yn ddiffeithwch, au holl wellt a wywaf; ac a wnaf yr afonydd yn ynysoedd, ar llynnoedd a sychaf.

16 Arweiniaf y deilliaid ar hyd fford4-nid adnabuant; a gwnaf iddynt gerdded ar hyd llwybrau nid adnabuant; gwnaf dywyllwch yn oleuni ou blaen hwynt, ar pethau ceimion yn union. Dyma y pethau a wnaf iddynt, ac nis gadawaf hwynt.

17 Troiryneu hl,allwyrwaradwyddir y rhai a ymddiriedant mewn delwau. cerfiedig, y rhai a ddywedant wrth y delwau tawdd, Chwi yw ein duwiau ni.

18 O fyddariaid, gwrandewch; ar deillion, edrychwch i weled.

19 Pwy sydd ddall ond fy ngwas i? neu fyddar fel fy nghennad a anfonais? pwy mr ddall ar perffaith, a dall fel gwas yr ARGLWYDD?

20 Er gweled llawer, eto nid ystyri; er agoryd clustiau, eto ni wrendy.

21 Yr ARGLWYDD sydd fodlon er mwyn ei gyfiawnder; efe a fawrha y gyfraith, ac ai gwna yn anrhydeddus.

22 Eto dyma bobl a ysbeiliwyd, ac a anrheithiwyd: hwy a faglwyd oll mewn tyilau, mewn carchardai hefyd y cuddiwyd hwynt: y maent yn ysbail, ac heb waredydd; yn anriiaith, ac heb a ddywedai, Dyro yn ei l.

23 Pwy ohonoch a wrendy hyn? pwy a ystyr ac a glyw erbyn yr amser a ddaw?

24 Pwy a roddes Jacob yn anrhaith, ac Israel ir ysbeilwyr? onid yr ARGLWYDD, yr hwn y pechasom iw erbyn? canys ni fynnent rodio yn ei ffyrdd, ac nid ufuddhaent iw gyfraith.

25 Am hynny y tywalltodd efe ame lidiowgrwydd ei ddicter a chryfder rhyfel: efe ai henynnodd oddi amgylch, ond ni wybu efe; llosgodd ef hefyd, ond nid ystyriodd.

PENNOD 43

1 OND yr awr hon fel hyn y dywed yr ARGLWYDD dy Greawdwr di, Jacob, ath Luniwr di, Israel, Nac ofna; canySr gwaredais di: gelwais di erbyn dy enw; eiddof fi ydwyt.

2 Pan elych trwy y dyfroedd, myfi a fyddaf gyda thi; a thrwy yr afonydd, fel na lifant drosot: pan rodiech trwyr tan) nith losgir; ac ni ennyn y fflam arnat.

3 Canys myfi yw yr ARGLWYDD dy DDUW, Sanct Israel, dy Waredydd: myfi a roddais yr Aifft yn iawn trosot, Ethiopia a Seba amdanat.

4 Er pan aethost yn werthfawr yn fy ngolwg, yth ogoneddwyd, a mi ath hoffais; am hynny y rhoddaf ddynion amdanat ti, a phobloedd dros dy einioes di.

5 Nac ofna; canys yr ydwyf fi gyda thi: or dwyrain y dygaf dy had, ac or gorllewin yth gasglaf.

6 Dywedaf wrth y gogledd, Dod; ac wrth y deau, Nac atal: dwg fy meibion o . bell, am merched o eithaf y ddaear;,

7 Sef pob un a elwir ar fy enw: canys im gogoniant y creais ef, y lluniais ef, ac ygwneuthunLef.;

8 Dwg allan y bobl ddall sydda llygaid Kidynt, ar byddariaid sydd chlusitiau iddynt.

9 Casgler yr holl genhedloedd ynghyd, a chynuller y bobloedd; pwy yn eu mysg a fynega hyn, ac a draetha i ni y pethau or blaen? dygant eu tystion, fel y cyfiawnfcaer hwynt; neu wrandawant, a dywedant, Gwir yw.

10 Fy nhystion i ydych chwi, medd yr ARGLWYDD, am gwas yr hwn a ddewisais; fel yr adnabyddoch, ac y credoch fi, ac y dealloch mai myfi yw: om blaen nid oedd Duw wedi ei ffurfio, ac ni bydd ar fy l.

11 Myfi, myfi yw yr ARGLWYDB;ac Bid oes geidwad ond myfi.

12 Myfi a fynegais, ac a achiiibais, ac a ddangosais, pryd nad oedd dttw dieithi? yn eich mysg: am hynny ohwi ydych fy nhystion, medd yr ARGLWTOI!),fliai myft sydd DDUW.

13 Ie, cyn bod dydd yr ydwyf fi; ac nid Oes a wared om llaw: gwnaf, a phwy ai Huddia?

14 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, eich Gwaredydd chwi, Sanct Israel: Er eich mwyn chwi yr anfonais i Babilon, ac y tynnais i lawr eu holl benaduriaid, ar Caldeaid, sydd u bloedd mewn llongau.

15 Myfi yr ARGLWYDD yw eich Sanct chwi, Creawdydd Israel, eich Brenin Chwi.

16 Fel hyn y dywed yr ARGLWYBD, yr hwn a wna ffordd yn y dor, aflwybr yn,y dyfroedd cryfion;; ,

17 Yr hwn a ddwg allan y cerfeyd a*r march, y llu ar cryfder; cydorweddant, ni chodant: darfuant, fel llin y difiaddasant., .

18 Na chofiwch y pethau OT blaen, ac nac ystyriwch y pethau gynt. .

19 Wele fi yn gwneuthur peth newydtk yr awr hon y dechrau; oni chewch ei wybod? Gwnaf ffordd yn yr anialwcn, ac afonydd yn y dineithwch.

20 Bwystfil y maes, y dreigiau, a chywion yr estrys, am gogoneddant; ana toddi ohonof ddwfr yn yr anialwch,. a-r afonydd yn y diffeithwch, i roddi dwd Im pobl, fy newisedig.

31 Y bobl hyn a luniais i mi fy hun; fy moliant a fynegant.

22 Eithr ni elwaist arnaf, Jacob, ond blinaist arnaf, Israel.

23 Ni ddygaist i mi filed dy offrymau poeth, ac nim hanrhydeddaist ath ebyrth: ni pherais i ti fy ngwasanaethu g offrwrn, ac nith flinais ag arogl-darth.

24 Ni phrynaist i mi galamus ag arian, ac nim llenwaist a braster dy ebyrth: eithr ti a wnaethost i mi wasanaethu &th bechodau, blinaist fi ath anwireddau.

25 Myfi, myfi yw yr hwn a ddilea dy gamweddau er fy mwyn fy hun, ac ni ehofiaf dy bechodau.

26 Dwg ar gof i mi, cydyrnddadleuwa-: adrodd di, fel yth gyfiawnhaer.

27 Dy dad cyntaf a bechodd, ath athrawon a wnaethant gamwedd irtt herbyn.

28 Am hynny yr halogais dywysogion y cysegr, ac y rhoddais Jacob yn ddiofrydbeth, ac Israel yn waradwydd.

PENNOD 44

1 A yn awr gwrando, Jacob fy ngwas, ac Israel yr hwn a ddewisais.

2 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, yr hwn ath wnaeth, ac ath luniodd or groth, efe ath gynorthwya: Nac ofna, fy ngwas Jacob; a thi, Jeswrwn, yr hwn a ddewisais.

3 Canys tywalltaf ddyfroedd ar y sychedig, a ffrydiau ar y sychdir: tywalltaf Sy Ysbryd ar dy had, am bendith ar dy hiliogaeth:

4 A hwy a dyfant megis ymysg glaswellt, fel helyg wrth ffrydiau dyfroedd.

5 Hwn a ddywed, Eiddo yr ARGLWYDD ydwyf fi; ar llall ai geilw ei hun ar enw Jacob; ac arall a ysgrifenna ai law, Eiddo yr ARGLWYDD ydwyf, ac a ymgyfenwa ar enw Israel.

6 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Brenin Israel, ai Waredydd, ARGLWYDD y lluoedd; Myfi yw y cyntaf, diwethaf ydwyf fi hefyd; ac nid oes Duw ond myfi.

7 Pwy hefyd, fel fi, a eilw, a fynega, ac a esyd hyn yn drefnus i mi, er pan osodais yr hen bobl? neu mynegant iddynt y pethau sydd ar ddyfod, ar pethau a ddaw.

8 Nac ofnwch, ac nac arswydwch; onid 6r hynny o amser y traethais i ti, ac y mynegais? am tystion ydych chwi. A oes Duw ond myfi? ie, nid oes Duw: nid adwaen i yr un.

9 Oferedd ydynt hwy oll y rhai a luniant ddelw gerfiedig; ni wna eu pethau dymimol lesd: tystion ydynt iddynt eu hun, na welant, ac na wyddant; fel y byddo cywilydd arnynt.

10 Pwy a luniai dduw, neu a fwriai ddelw gerfiedig, heb wneuthur dim lles?

11 Wele, ei holl gyfeillion a gywilyddir, y seiri hsfyd, o ddynion y maent: casgler hwynt oll, safant i fyny; eto hwy a ofnant, ac a gydgywilyddiant.

12 Y gof ar efel a weithia yn y glo, ac ai llunia a morthwylion, ac nerth ei fraich y gweithia efe hi: newynog yw hefyd, ai nerth a balla; nid yfddwfr, ac y mae yn diffygio.

13 Y saer pren a estyn ei linyn; efe ai llunia hi wrth linyn coch; efe ai cymhwys-a hi a bwyeill, ac ai gweithia wrth gwmpas, ac ai gwna ar l delw dyn, fel prydferthwch dyn, i aros mewn tŷ.

14 Efe a dyr iddo gedrwydd, ac a gymer y gypreswydden ar dderwen, ac a ymegna ymysg prennau y coed; efe a blanna onnen, ar glaw ai maetha.

15 Yna y bydd i ddyn i gynnau tn: canys efe a gymer ohoni, ac a ymdwyma; ie, efe ai llysg, ac a boba fara; gwna hefyd dduw, ac ai haddola ef; gwna ef yn ddelw gerfiedig, ac a ymgryma iddo.

16 Rhan ohono a lysg efe yn tn; wrth ran ohono y bwyty gig, y rhostia rost, fel y diwaller ef: efe a ymdwyma hefyd, ac a ddywed. Aha, ymdwymais, gwelais dan.

17 Ar rhan arall yn dduw y gwna, yn ddelw gerfiedig iddo; efe a ymgryma iddo, ac ai haddola, ac a wedda arno, ac a ddywed, Gwared fi; canys fy nuw ydwyt.

18 Ni wyddant, ac ni ddeallant; canys Duw a gaeodd eu llygaid hwynt rhag gweled, au calonnau rhag deall.

19 Ie, ni feddwl neb yn ei galon, ie, nid oes wybodaeth na deall i ddywedyd, Llosgais ran ohono yn tn, ac ar ei farwor y pobais fara, y rhostiais gig, ac y bwyteais; ac a wnaf fi y rhan arall yn ffieiddbeth? a ymgrymaf i foncyff o bren?

20 Ymborth ar ludw y mae; calon siomedig ai gwyrdrodd ef, fel na waredo ei enaid, ac na ddywedo, Onid oes celwydd yn fy neheulaw?

21 Meddwl hyn, Jacob ac Israel; canys fy ngwas ydwyt ti; lluniais di, gwas i. mi ydwyt; Israel, nith anghofir gennyf.

22 Dileais dy gamweddau fel cwmwi, ath bechodau fel niwi: dychwel ataf fi; canys myfi ath waredais di.

23 Cenwch, nefoedd: canys yr ARGLWYDD a wnaeth hyn: bloeddiwch, gwaelodion y ddaear; bloeddiwch ganu, fynyddoedd, y coed a phob pren ynddo: canys gwaredodd yr ARGLWYDD Jacob, ac yn Israel yr ymogonedda efe.

24 Fel hyn y dywedodd yr ARGLWYDD dy Waredydd, ar hwn ath luniodd or groth, Myfi yw yr ARGLWYDD sydd yn gwneuthur pob peth, yn estyn y nefoedd fy hunan, yn lledu y ddaear ohonof fy hun:

25 Yn diddymu arwyddion y rhai celwyddog, ac yn ynfydu dewiniaid; yn troi y doethion yn eu hl, ac yn gwneuthur eu gwybodaeth yn ynfyd:

26 Yr hwn a gyflawna air ei was, ac a gwblha gyngor ei genhadon; yr hwn a ddywed wrth Jerwsalem, Ti a breswylir; ac wrth ddinasoedd Jwda, Chwi a adeiledir, a chyfodaf ei hadwyau:

27 Yr hwn wyf yn dywedyd wrth y dyfnder, Bydd sych; a mi a sychaf dy afonydd:

28 Yr hwn wyf yn dywedyd wrth Cyrus, Fy mugail yw, ac efe a gyflawna fy holl ewyllys: gan ddywedyd wnft Jerwsalem, Ti a adeiledir; ac wrth y deral, Ti a sylfaenir.

PENNOD 45

1 FEL hyn y dywed yr ARGLWYDD wrth ei eneiniog, wrth Cyrus, yr hwn yr ymeflais i yn ei ddeheulaw,,i i ddarostwng cenhedloedd oi flaen ef: a mi a ddatodaf lwynau brenhinoedd; i agoryd y dorau oi flaen ef; ar pyrth ni chaeir:

2 Mi a af oth flaen di, ac a unionaf y gwyrgeimion; y dorau pres a dorraf, ar barrau heyrn a ddrylliaf:

3 Ac a roddaf i ti drysorau cuddiedig, a chuddfeydd dirgel, fel y gwypech mai myfi yr ARGLWYDD, yr hwn ath alwodd erbyn dy enw, yw Duw Israel.

4 Er mwyn Jacob fy ngwas, ac Israel fy etholedig, yth elwais erbyn dy enw: mi ath gyfenwais, er nam hadwaenit.

5 Myfi ydwyf yr ARGLWYDD, ac nid; arall, nid oes Duw ond myfi; gwregysais di, er nam hadwaenit:

6 Fel y gwvpont o godiad haul, act or gorllewin, nad neb ond myfi: myfi yw yr ARGLWYDD, ac nid arall:;

7 Yn llunio goleuni, ac yn creu tywyllwch; yn gwneuthur llwyddiant, ac yn creu drygfyd: myfi yr ARGLWYDD sydd yn gwneuthur hyn oll.

8 Defnynnwch, nefoedd, oddi uchod, a thywallted yr wybrennau gyfiawnder; ymagored y ddaear, ffrwythed iachawdwriaeth a chyfiawnder, cyd-darddant: myfi yr ARGLWYDD au creais.

9 Gwae a ymrysono i Luniwr. Ymrysoned priddell a phriddellau y ddaear. A ddywed y clai wrth ei luniwr, Both a wnei? neu, Y mae dy waith heb ddwylo iddo?

10 Gwae a ddywedo wrth ei dad, Beth a genhedii? neu wrth y wraig, Beth a esgoraist?

11 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Sanct Israel, ai Luniwr, Gofynnwch i mi y pethau a ddaw am fy meibion, a gorchmynnwch fi am waith fy nwylo.

12 Myfi a wneuthum y ddaear, ac a greais ddyn aml: myfi, ie, fy nwylo i a estynasant y nefoedd, ac a orchmynnais eu holl luoedd.

13 Myfi ai cyfodais ef mewn cyfiawnder, ai holl ffyrdd a gyfarwyddaf; efe a adeilada fy ninas, efe a ollwng fy ngharcharorion, heb na gwerth na gobrwy, medd ARGLWYDD y lluoedd.

14 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Llafur yr Aifft, a marsiandiaeth Ethiopia, ar Sabeaid hirion, a ddeuant atat ti, ac eiddot ti fyddant; ar dy l y deuant; mewn cadwyni y deuant trosodd, ac ymgrymant i ti; atat y gweddant, gan ddywedyd, Yn ddiau ynot ti y mae Duw, ac nid oes arall, nac oes Duw.

15 Ti yn ddiau wyt DDUW yn ymguddio, O DDUW Israel yr Achubwr!

16 Cywilyddir a gwaradwyddir hwynt oll; seiri delwau a nt ynghyd i waradwydd.

17 Israel a achubir yn yr ARGLWYDD a iachawdwriaeth dragwyddol: nich cywilyddir ac nich gwaradwyddir byth byth;oedd.

18 Canys fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Creawdydd y nefoedd, y Diny ei hun a luniodd y ddaear, ac ai gwnaeth;; efe ai sicrhaodd hi, ni chreodd hi yn ofer, iw phreswylio y lluniodd hi: Myfi yw yr ARGLWYDD, ac nid neb amgen.

19 Ni leferais mewn dirgelwch, mewn man tywyll or ddaear; ni ddywedais wrth had Jacob, Ceisiwch fi yn ofer.-Myfi yr ARGLWYDD wyf yn llefara. cyfiawnder, ac yn mynegi pethau uniawn.

20 Ymgesglwch, a deuwch; cydnesewch, rai dihangol y cenhedloedd; nid oes gwybodaeth gan y rhai a ddyrchafant goed eu cerfddelw, ac a weddant dduw ni all achub. .

21 M.ynegwch,anesewchhwynt;cydymgynghorant hefyd; pwy a draethodd hyn er cynt? pwy ai mynegodd er y pryd hwnnw? onid myfi yr ARGLWYDD? ac nid oes Duw arall ond myfi; yn DDUW cyfiawn, ac yn achubydd; nid oes ondr myfi., .

22 Trowch eich wynebau ataf fi, holl gyrrau y ddaear, fel ych achuber: canys niyfi wyf DDUW, ac nid neb arall.

23 I mi fy hun y tyngais, aeth y gair om genau mewn cyfiawnder, ac m ddychwel, Mai i mi y plyga pob glin, y twng pob tafod.

24 Yn ddiau yn yr ARGLWYDD, medd un, y mae i mi gyfiawnder a nerth; ato ef y deuir; a chywilyddir pawb a ddigiant wrtho.

25 Yn yr ARGLWYDD y cyfiawnheir, ac yr ymogonedda holl had Israel.

PENNOD 46

1 CRYMODD Bel, plygodd Nebo; eu delwau oedd ar fwystfilod; ac ai anifeiliaid: eich dud a lwythwyd yn drwm; llwyth ydynt ir diflygiol.

2 Gostyngant, cydgrymant: ni allent achub y llwyth, ond aethant mewn caethiwed eu hunain.

3 tŷ Jacob, gwrandewch arnaf fi, a holl weddill tŷ Israel, y rhai a dducpwyd gennyf or groth, ac a arweddwyd or bru:

4 Hyd henaint hefyd myfi yw; ie, royfi ach dygaf hyd oni benwynnoch: gwneuthum, arweddaf hefyd, ie, dygaf, a gwaredaf chwi.

5 I bwy ym gwnewch yn debyg, ac ym cystedlwch, ac ym cyffelybwch, fel y byddom debyg?

6 Hwy a wastraffant aur or pwrs, ac a bwysant arian mewn dorian, a gyflogant eurych, ac efe ai gweithia yn dduw; gostyngant, ac ymgrymant.

7 Dygant ef ar ysgwyddau, dygant ef, ac ai gosodant yn ei le, ac efe a saif; ni syfl oi le: os llefa un arno, nid etyb, ac nis gwared ef oi gystudd.

8 Cofiwch hyn, a byddwch wŷr; atgofiwch, droseddwyr.

9 Cofiwch y pethau gynt eriofid; canys myfi ydwyf DDUW, ac nid neb airall; Duw ydwyf, ac heb fy math;

10 Yn mynegi y diwedd or dechreuad, ac er cynt yr hyn ni wnaed eto, yn dywedyd, Fy nghyngor a saif, am holl ewyllys a wnaf:

11 Yn galw aderyn or dwyrain,< y gŵr a wna fy nghyngor o wlad bell: dywedais, a mi ai dygaf i ben; mi ai lluniais, a mi ai gwnaf.

12 Gwrandewch arnaf fi, y rhai cedyrn galon, y rhai pell oddi wrth gyfiawnder:

13 Neseais fy nghyfiawnder; ni bydd bell, am hiachawdwriaeth nid erys: rhoddaf hefyd iachawdwriaeth yn Seion im gogoniant Israel.

PENNOD 47

1 DISGYN, ac eistedd ŷd y llwch, ti forwynferch Babilon, eistedd ar lawr: nid oes orseddfainc, ti ferch y Caldeaid; canys nith alwant mwy yn dyner ac yn foethus.

2 Cymer y meini melin, a mala flawd; datguddia dy lywethau, noetha dy sodlau, dinoetha dy forddwydydd, dos trwy yr afonydd.

3 Dy noethni a ddatguddir, dy warth hefyd a welir: dialaf, ac nid fel dyn yth gyfarfyddaf.

4 Ein gwaredydd ni, ei enw yw ARGLWYDD y lluoedd, Sanct Israel.

5 Eistedd yn ddistaw, a dos i dywyllwch, ti ferch y Caldeaid: canys nith alwant mwy yn Arglwyddes y teyrnasoedd.

6 Digiais wrth fy mhobl, halogais fy etifeddiaeth, a rhoddais hwynt yn dy law di; ni chymeraist drugaredd arnynt; rhoddaist dy iau yn drom iawn ar yr henuriaid.

7 A dywedaist, Byth y byddaf arglwyddes: felly nid ystyriaist hyn, ac ni chofiaist ei diwedd hi.

8 Am hynny yn awr gwrando hyn, y foethus, yr hon a drigi yn ddiofal, yr hon a ddywedi yn dy galon, Myfi sydd, ac nid neb ond myfi: nid eisteddaf yn weddw, ac ni chaf wybod beth yw diepiledd.

9 Ond y ddau beth hyn a ddaw i ti yn ddisymwth yr un dydd, diepledd a gweddwdod: yn gwbl y deuant arnat, am amlder dy hudoliaethau, a mawr nerth dy swynion.

10 Canys ymddiriedaist yn dy ddrygioni: dywedaist, Nim gwl neb. Dy ildoethineb ath wybodaeth ath hurtiant;;i dywedaist yn dy galon, Myfi sydd, ac nid neb arall ond myfi.

11 Am hynny y daw amat ddrygfyd, yr hwn ni chei wybod ei gyfodiad; a syrth .irnat ddinistr nis gelli ei ochelyd: ie, daw .irnat ddistryw yn ddisymwth, heb wybod i ti.

12 Safyn awr gydath swynion, a chydag .imlder dy hudoliaethau, yn y rhai yr ymflinaist oth ieuenctid; i edrych a elli wneuthur lles, i edrych a fyddi grymus,

13 Ymflinaist yn amlder dy gynghorion dy hun. Safed yn awr astronomyddion y nefoedd, y rhai a dremiant ar y sr, y rhai xxxxxxxx hysbysant am y misoedd, ac achubant di oddi wrth y pethau a ddeuant arnat.

14 Wele, hwy a fyddant fel sofl; y tn .iu llysg hwynt, ni waredant eu heinioes o Ieddiant y fflam: ni bydd marworyn i vmdwymo, na than i eisiedd ar ei gyfer.

15 Felly y byddant hwy i ti gydar i liai yr ymflinaist, sef dy farsiandwyr oth ieuenctid; crwydrasant bob un ar ei iluedd; nid oes un yn dy achub di.

PENNOD 48

1 GWRANDEWCH hyn, tŷ Jacob, y rhai a elwir ar enw Israel, ac a 1daethant allan o ddyfroedd Jwda, y rhai xxxxxx dyngant i enw yr ARGLWYDD, ac a soffant am DDUW Israel, nid mewn gwir?" lonedd, nac mewn cyfiawnder.


2 Canys hwy au galwant eu hunain or ddinas sanctaidd, ac a bwysant ar DDUW Israel; enw yr hwn yw ARGLWYDD y lluoedd.

3 Y pethau gynt a fynegais er y pryd liwnnw, a daethant om genau, a mi au, naethais; mi au gwneuthum yn ddisymwth, daethant i ben.

4 Oherwydd i mi wybod dy fod di yn .iled, ath war fel giewyn haearn, ath ikiloen yn bres;

5 Mi ai mynegais i ti er y pryd hwnnw; ulroddais i ti cyn ei ddyfod; rhag dywedyd ohonot, Fy nelw au gwn.ieth, fy ugherfddelw am tawdd-ddelw au gorchmynnodd,

6 Ti a glywaist, gwl hyn oll; ac oni fynegwch chwithau ef? adroddais i ti bethau newyddion or pryd hwn, a phethau cuddiedig, y rhai ni wyddit oddi wrthynt.

7 Yn awr y crewyd hwynt, ac nid er y dechreuad, cyn y dydd ni chlywaist sn amdanynt: rhag dywedyd ohonot, Wele, gwyddwn hwynt.

8 Ie, nis dywsit, ac nis gwyddit chwaith, nid agorasid dy glust y pryd hwnnw: canys gwyddwn y byddit lwyr anffyddlon, ath alw or groth yn droseddwr.

9 Er mwyn fy enw yr oedaf fy llid, ac er fy mawl yr ymataliaf oddi wrthyt, rhag dy ddifetha.

10 Wele, myfi ath burais, ond nid fel arian; dewisais di mewn pair cystudd.

11 Er fy mwyn fy hun, er fy mwyn fy hun, y gwnaf hyn, canys pa fodd yr halogid fy enw? ac ni roddaf fy ngogoniant i arall.

12 Gwrando arnaf fi, Jacob, ac Israel, yr hwn a elwais: myfi yw; myfi yw y cyntaf, a mi yw y diwethaf.

13 Fy llaw i hefyd a seiliodd y ddaeari am deheulaw i a rychwantodd y nefoedd: pan alwyf fi arnynt, hwy a gydsafant.

14 Ymgesglwch oll, a gwrandewch; pwy ohonynt hwy a fynegodd hyn? Yr ARGLWYDD ai hoffodd; efe a wna ei ewyllys ar Babilon, ai fraich a fydd ar y Caldeaid.

15 Myfi, myn a leferais, ac ai gelwais ef: dygais ef, ac efe a lwydda ei ffordd ef.

16 Nesewch ataf, gwrandewch hyn; ni leferais or cyntaf yn ddirgel; er y pryd y mae hynny yr ydwyf finnau yno: ac yn awr yr ARGLWYDD DDUW ai Ysbryd am hanfonodd.

17 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD dy Waredydd, Sancc Israel; Myfi yw yr ARGLWYDD dy DDUW, yr hwn wyf yn dy ddysgu di i wellhau, gan dy arwain yn y ffordd y dylit rodio.

18 O na wrandawsit ar fy ngorchmynion! yna y buasai dy heddwch fel afon, ath gyfiawnder fel tonnau y mr:

19 A buasai dy had fel y tywod, ac epil dy gorff fel ei racan ef: ni thorasid, ac ni ddinistriasid ei enw oddi ger fy airon,

20 Ewch allan o Babilon, ffowch oddi wrth y Caldeaid, a llef gorfoledd mynegwch ac adroddwch hyn, traethwch ef hyd eithafoedd y ddaear; dywedwch, Gwaredodd yr ARGLWYDD ei was Jacob.

21 Ac ni sychedasant pan arweiniodd hwynt yn yr anialwch: gwnaeth i ddwfr bistyllio iddynt or graig: holltodd y graig hefyd, ar dwfr a ddylifodd.

22 Nid oes heddwch, medd yr ARGLWYDD, ir rhai annuwiol.

PENNOD 49

1 GWRANDEWCH arnaf, ynysoedd; ac ystyriwch, bobl o bell; Yr ARGLWYDD am galwodd or groth; o ymysgaroeddfymam y gwnaeth goffa amfyenw.

2 Gosododd hefyd fy ngenau fel deddyf llym, yng nghysgod ei law ym cuddiodd; a gwnaeth fi yn saeth loyw, cuddiodd fi yn ei gawell saethau;

3 Ac a ddywedodd wrthyf, Fy ngwas i ydwyt ti, Israel, yr hwn yr ymogoneddaf ynot.

4 Minnau a ddywedais, Yn ofer y llafuriais, yn ofer ac am ddim y treuliais fy nerth; er hynny y mae fy marn gydar ARGLWYDD, am gwaith gydam Duw.

5 Ac yn awr, medd yr ARGLWYDD yr hwn am lluniodd or groth yn was iddo, i ddychwelyd Jacob ato ef, Er nad ymgasglodd Israel, eto gogoneddus fyddaf fi yng ngolwg yr ARGLWYDD, am Duw fydd fy nerth.

6 Ac efe a ddywedodd, Gwael yw dy fod yn was i mi, i gyfodi llwythau Jacob, ac i adferu rhai cadwedig Israel: mi ath roddaf hefyd yn oleuni ir Cenhedloedd, fel y byddych yn iachawdwriaeth i mi hyd eithaf y ddaear.

7 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Gwaredydd Israel, ai Sanct, wrth y dirmygedig o enaid, wrth yr hwn sydd ffiaidd gan y genedl, wrth was llywodraethwyr; Brenhinoedd a welant, ac a gyfodant; tywysogion hefyd a ymgrymant, er mwyn yr ARGLWYDD, yr hwn sydd ffyddlon, Sanct Israel, ac efe ath ddewisodd di.

8 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Mewn amser bodlongar yth wrandewais, ac yn nydd iachawdwriaeth yth gynorthwyais; a mi ath gadwaf, ac ath roddaf yn gyfamod y bobl, i sicrhau y ddaear, i Beri etifeddu yr etifeddiaethau anghyfanheddol;

9 Fel y dywedych wrth y carcharorion, Ewch allan; wrth y rhai sydd mewn tywyllwch, Ymddangoswch. Ar y ffyrdd y porant, ac yn yr holl uchelfannau y bydd eu porfa hwynt.

10 Ni newynant, ac ni sychedant; ac nis tery gwres na haul hwynt: oherwydd yr hwn a dosturia wrthynt au tywys, ac au harwain wrth y ffynhonnau dyfroedd.

11 A mi a wnaf fy holl fynydd yn ffordd, am priflyrdd a gyfodir.

12 Wele, y rhai hyn a ddeuant o bell: ac wele, y rhai acw or gogledd, ac or gorllewin; ar rhai yma o dir Sinim.

13 Cenwch, nefoedd; a gorfoledda, ddaear; bloeddiwch ganu, y mynyddoedd; canys yr ARGLWYDD a gysurodd ei bobl, ac a drugarha wrth ei drueiniaid.

14 Eto dywedodd Seion, Yr ARGLWYDD am gwrthododd, am Harglwydd am hanghofiodd.

15 A anghofia gwraig ei phlentyn sugno, fel na thosturio wrth fab ei chroth? ie, hwy a allant anghofio, eto myfi nid anghofiaf di.

16 Wele, ar gledr fy nwylo yth argreffais; dy furiau sydd ger fy mron bob amser.

17 Dy blant a frysiant; y rhai ath ddinistriant, ac ath ddistrywiant, a nt allan ohonot.

18 Dyrcha dy lygaid oddi amgylch, ac edrych: y rhai hyn oll a ymgasglant, ac a ddeuant atat. Fel mai byw fi, medd yr ARGLWYDD, diau y gwisgi hwynt oll fel harddwisg, ac y rhwymi hwynt amdanat fel priodferch.

19 Canys dy ddiffeithwch ath anialwch, ath dir dinistriol, yn ddiau fydd yn awr yn rhy gyfyng gan breswylwyr; ar rhai ath lyncant a ymbellhant.

20 Plant dy ddiepiledd a ddywedant eto lle y clywych, Cyfyng yw y lle hwn i mi, dod le i mi, fel y preswyliwyf.

21 Yna y dywedi yn dy galon, Pwy a genhedlodd y rhai hyn i mi, a mi yn ddiepil, ac yn unig, yn gaeth, ac ar grwydr? a phwy a fagodd y rhai hyn? Wele, myfi a adawyd fy hunan; o ba le y daeth y rhai hyn?

22 Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW, Wele, cyfodaf fy llaw at y cenhedloedd, a dyrchafaf fy maner at y bobloedd; a dygant dy feibion yn eu mynwes, a dygir dy ferched ar ysgwyddau.

23 Brenhinoedd hefyd fydd dy dadmaethod, au breninesau dy famaethod; crymant i ti au bwynebau tuar llawr, a llyfant lwch dy draed; a chei wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD: canys ni chywilyddir y rhai a ddisgwyliant wrthyf fi.

24 A ddygir y caffaeliad oddi ar y cadarn? neu a waredir y rhai a garcherir yn gyfiawn?

25 Ond fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Ie, carcharorion y cadarn a ddygir, ac anrhaith y creulon a ddianc: canys myfi a ymrysonaf th ymrysonydd, a myfi a achubaf dy feibion.

26 Gwnaf hefyd ith orthrymwyr fwyta eu cig eu hunain, ac ar eu gwaed eu hun y meddwant fel ar win melys; a gwybydd pob cnawd mai myfi yr ARGLWYDD yw dy Achubydd, ath gadam Waredydd di, Jacob.

PENNOD 50

1 FEL hyn y dywed yr ARGLWYDD, Pa le y mae llythyr ysgar eich mam, trwy yr hwn y gollyngais hi ymaith? neu pwy om dyledwyr y gwerthais chwi iddo? Wele, am eich anwireddau yr ymwerthasoch, ac am eich camweddau y gollyngwyd ymaith eich mam.

2 Paham, pan ddeuthum, nad oedd neb im derbyn? pan elwais, nad atebodd neb? Gan gwtogi a gwtogodd fy llaw, fel na allai ymwared? neu onid oes ynof north i achub? wele, am cerydd y sychaf y mr, gwneuthum yr afonydd yn ddiffeithwch: eu pysgod a ddrewant o eisiau dwfr, ac a fyddant feirw o syched.

3 Gwisgaf y nefoedd a thywyllwch, a gosodaf sachliain yn do iddynt.

4 Yr Arglwydd DDUW a roddes i mi dafod y dysgedig, i fedru roewn pryd lefaru gair wrth y diffygiol: deffry fi bob bore, deffry i mi glust i glywed fel y dysgedig.

5 Yr Arglwydd DDUW a agorodd fy nghlust, a minnau ni wrthwynebais, ac ni chiliais yn fy l.

6 Fy nghorff a roddais ir curwyr, am cflrnau ir rhai a dynnai y blew: ni chuddia s fy wyneb oddi wrth waradwydd a phoeredd.

7 Oherwydd yr Arglwydd DDUW ana cymorth; am hynny nim cywilyddir: am hynny gosodais fy wyneb fel callestr, a gwn nam cywilyddir.

8 Agos yw yr hwn am cyfiawnha; pwy a ymryson mi? safwn ynghyd: pwy yw fy ngwrthwynebwr? nesaed ataf.

9 Wele, yr Arglwydd DDUW am cynorthwya; pwy yw yr hwn am bwrw yn euog? wele, hwynt oll a heneiddiant fel dilledyn; y gwyfyn au hysa hwynt.

10 Pwy yn eich mysg sydd yn ofni yr ARGLWYDD, yn gwrando ar lais ei was ef, yn rhodio mewn tywyllwch, ac heb lewyrch iddo? gobeithied yn enw yr ARGLWYDD, ac ymddirieded yn ei DDUW.

11 xxx Wele, chwi oll y rhai ydych yn (Synnau tn, ac yn eich amgylchu eich hunain a gwreichion; rhodiwch wrth lewyrch eich tn, ac wrth y gwreichion a gyneuasoch. Om llaw i y bydd hyn i chwi; mewn gofid y gorweddwch.

PENNOD 51

1 GWRANDEWCH arnaf fi, ddilynwyr cyfiawnder, y rhai a geisiwch yr ARGLWYDD: edrychwch ar y graig ych naddwyd, ac ar geudod y ffos ych cloddiwyd ohonynt.

2 Edrychwch ar Abraham eich tad, ac ar Sara ach eagorodd: canys ei hunan y gelwais ef, ac y bendithiais, ac yr amlheais ef.

3 Oherwydd yr ARGLWYDD a gysura Seion: efe a gysura ei holl anghyfaneddleoedd hi; gwna hefyd ei hanialwch hi fel Eden, ai diffeithwch fel gardd yr ARGLWYDD: ceir ynddi laweoydd a hyfrydwch, diolch, a llais can.

4 Gwrandewch arnaf, fy mhobl; clustymwrandewch mi, fy nghenedl: canys cyfraith a allan oddi wrthyf, a gosodaf fy marn yn oleuni pobloedd.

5 Agos yw fy nghyfiawnder; fy iachawdwriaeth a aeth allan, fy mreichiau hefyd a farnant y bobloedd: yr ynysoedd a ddisgwyliant wrthyf, ac a ymddiriedant yn fy mraich.

6 Dyrchefwch eich llygaid tuar nefoedd, ac edrychwch ar y ddaear isod: canys y nefoedd a ddarfyddant fel mwg, ar ddaear a heneiddia fel dilledyn, ai phreswylwyr yr un modd a fyddant feirw; ond fy iachawdwriaeth i a fydd byth, am cyfiawnder ni dderfydd.

7 Gwrandewch arnaf, y rhai a adwaenoch gyfiawnder, y bobl sydd m cyfraith yn eu calon: nac ofnwch waradwydd dynion, ac nac arswydwch rhag eu difenwad.

8 Canys y pryf au bwyty fel dilledyn, ar gwyfyn au hysa fel gwln: eithr fy nghyfiawnder a fydd yn dragywydd, am, hiachawdwriaeth o genhedlaeth i genhedlaeth.

9 Deffro, deffro, gwisg nerth, O fraich yr ARGLWYDD; deffro, fel yn y dyddiau gynt, yn yr oesoedd gynt. Onid ti yw yr hwn a dorraist Rahab, ac a archollaisi y ddraig?

10 Onid ti yw yr hwn a sychaist y mr dyfroedd y dyfnder mawr? yr hwn a wnaethost ddyfnderoedd y mr yn ffordd ir gwaredigion i fyned drwodd?

11 Am hynny y dychwel gwaredigion yr ARGLWYDD, a hwy a ddeuant i Seion a chanu, ac a llawenydd tragwyddol as-eu pennau: goddiweddant lawenydd a-hyfrydwch; gofid a griddfan a ffy ymaith.

12 Myfi, myfi, yw yr hwn ach diddana chwi: pwy wyt ti, fel yr ofnit ddyn, yr hwn fydd farw; a mab dyn, yr hwn a-wceir fel glaswelltyn?

13 Ac a anghofi yr ARGLWYDD dy Wneuthurwr, yr hwn a estynnodd y nefoedd, ac a seiliodd y ddaear? ac a OTnaist bob dydd yn wastad rhag llid y gorthrymydd, fel pe darparai i ddinistrio? pha le y mae llid y gorthrymydd?

14 Y carcharor sydd yn brysio i gael ei ollwng yn rhydd, fel na byddo farw yn y pwll, ac na phallo ei fara ef.

15 Eithr myfi yw yr ARGLWYDD dy E)DUW, yr hwn a barthodd y mr, pan ruodd ei donnau: ei enw yw ARGLWXDD y.lluoedd.

16 Gosodais hefyd fy ngeiriau yn dy enau, ac yng nghysgod fy llaw yth doais, fel y plannwn y nefoedd, ac y seiliwn y ddaear, ac y dywedwn wrth Seion, Fy mhobl ydwyt.

17 Deffro, deffro, cyfod, Jerwsalem, yr hon a yfaist o law yr ARGLWYDD gwpan ei lidiowgrwydd ef, yfaist waddod y cwpan erchyll, ie, sugnaist ef.

18 Nid oes arweinydd iddi or holt feibion a esgorodd; ac nid oes a ymaflo yn ei llaw or holl feibion a fagodd.

19 Y ddau beth hyn a ddigwyddasant i ti; pwy a ofidia trosot? dinistr a distryw, a newyn a chleddyf; trwy bwy yth gysuraf?

20 Dy feibion a lewygasant, gorweddant ym mben pob heol, fel tarw gwyllt mewn magi: llawn ydynt o lidiowgrwydd yr ARGLWYDD, a cherydd dy DDUW.

21 Am hynny gwrando fi yn awr, y druan, ar feddw, ac nid irwy win.

22 Fel hyn y dywed dy Arglwydd, yr ARGLWYDD, ath DDUW di, yr hwn a ddadlau dros ei bobl, Wele, cymerais oth law y cwpan erchyll, sef gwaddod cwpan fy llidiowgrwydd: ni chwanegi ai yfed mwy:

23 Eithr rhoddaf ef yn llaw dy gystuddwyr; y rhai a ddywedasant wrth dy enaid, Gostwng, fel yr elom drosot: a thi a osodaist dy gorff fel y llawr, ac fel heol ir rhai a elent drosto.

PENNOD 52

1 TT EFFRO, deffro, gwisg dy nerth, Seion; gwisg wisgoedd dy ogoniant, sanctaidd ddinas Jerwsalem: canys ni ddaw oth fewn mwy ddienwaededig nac aflan.

2 Ymysgwyd or llwch, cyfod, eistedd.,-Jerwsalem: ymddatod oddi wrth rwymau dy wddf, ti gaelhferch Seion.

3 Canys fel hyn y dywedodd yr ARGLWYDD, Yn rhad yr ymwerthasochi as nid ag arian ych gwaredir.

4 Canys fel hyn y dywedodd yr Arglwydd DDUW, Fy mhobl a aeth i waered ir Aifft yn y dechreuad, i ymdaith yno; ar Asyriaid au gorthrymodd yn ddi-achos.

5 Ac yn awr beth sydd yma i mi, medd yr ARGLWYDD, pan ddygid fy mhpbl ymaith yn rhad? eu llywodraethwyr a wna iddynt udo, medd yr ARGLWYDD; a phob dydd yn wastad y ceblir fy enw.

6 Am hynny y caiff fy mhobl adnabod fy enw: am hynny y cnt wybod y dydd hwnnw, mai myfi yw yr hwn sydd yn dywedyd: wele, myfi ydyw.

7 Mor weddaidd ar y mynyddoedd; yw traed yr hwn sydd yn efengylu, yo cyhoeddi heddwch; ar hwn sydd yn mynegi daioni, yn cyhoeddi iachawdws* iaeth; yn dywedyd wrth Seion, Dy DDUW di sydd yn teyrnasu.

8 Dy wylwyr a ddyrchafant lef; gydaf llef y cydganant: canys gwelant lygad ynllygad, pan ddychwelo yr ARGLWYDD. Seion.

9 Bloeddiwch, cydgenwch, anialwdh. Jerwsalem: canys yr ARGLWYDD a gysurodd ei bobl, efe a waredodd Jerwsalem.

10 Diosgodd yr ARGLWYDD fraich ei sancteiddrwydd yng ngolwg yr holl genhedloedd: a holl gyrrau y ddaear a welant iachawdwriaeth ein Duw ni.

11 S! Ciliwch, ciliwch, ewch allan odd! yno, na chyffyrddwch dim halogedig; ewch allan oi chanol; ymlanhewch, y rhai a ddygwch lestri yr ARGLWYDD.

12 Canys nid ar frys yr ewch allan, ac nid ar ffo y cerddwch: canys yr ARGLWYDD a och blaen chwi, a Duw Israel ach casgl chwi.

13 Wele, fy ngwus a lwydda; efe a godir, a ddyrchefir, ac a fvdd uchel lawn.

14 Megis y rhyteddudd ll.iwer wrthyty (mor llygredig oedd ei wedd yn anad neb< ai bryd yn anad meibion dynion,)

15 Felly y taenella efe genhedloedd lawer; brenhinoedd a gtieant eu genau
wrtho ef; canys gwelant yr hya ai fynegasid.riddynt, a deallant yr hyn ni chlywsent.

PENNOD 53

1 PWY a gredodd in hymadrodd.? ac i bwy y datguddiwyd braich yr ARGLWYDD?

2 Canys efe a dyf oi flaen ef fel blag-aryn, ac fel gwreiddyn o dir sych: nid oes na phryd na thegwch iddo: pan edrychom arno, ni bydd pryd fel y dymunem ef.

3 Dirmygedig yw, a diystyraf or gwŷr; gŵr gofidus, a chynefin a dolur: ac yr oeddem megis yn cuddio ein hwynebau oddi wrtho: dirmygedig oedd, ac ni wnaethom gyfrif ohono.

4 Diau efe a gymerth ein gwendid ni, ac a ddug ein doluriau: eto ni ai cyfrifasom ef wedi ei faeddu, ei daro gan DDUW, ai gystuddio.

5 Ond efe a archollwyd am ein camweddau ni, efe a ddrylliwyd am ein hanwireddau ni: cosbedigaeth ein heddwch ni oedd arno ef: a thrwy ei gleisiau ef yr iachawyd ni.

6 Nyni oll a grwydrasom fel defaid; troesom bawb iw ffordd ei hun: ar ARGLWYDD a roddes arno efein hanwiredd ni i gyd.

7 Efe a orthrymwyd, ac efe a gystuddiwyd, ac nid agorai ei enau: fel oen yr arweinid ef ir lladdfa, ac fel y tau dafad o flaen y rhai ai cneifiai, felly nid agorai yntau ei enau.

8 O garchar ac o farn y cymerwyd ef; a phwy a draetha ei oes ef? canys efe a dorrwyd o dir y rhai byw; rhoddwyd rda arno ef am gamwedd fy mhobl.

9 Ac efe a wnaeth ei fedd gydar rhai anwir, a chydar cyfoethog yn ei farwol aeth; am na wnaethai gam, ac nad oedd twyll yn ei enau.

10 Eithr yr ARGLWYDD a fynnai ei ddryllio ef; efe ai clwyfodd: pan osodo efe ei enaid yn abcrth dros bechod, efe a wl ei had, efe a estyn ei ddyddiau; ac ewyllys yr ARGLWYDD a lwydda yn ei law ef.

11 O lafur ei enaid y gwl, ac y diwellir: fy ngwas cyfiawn a gyfiawnha lawer trwy ei wybodaeth; canys efe a ddwg eu hanwireddau hwynt.

12 Am hynny y rhannaf iddo ran gyda llawer, ac efe a ranna yr ysbail gydar cedyrn: am iddo dywallt ei enaid i farwolaeth: ac efe a gyfrifwyd gydar troseddwyr; ac efe a ddug bechodau llaweroedd, ac a eiriolodd dros y troseddwyr.

PENNOD 54

1 CAN, di amhlantadwy nid esgorodd; bloeddia ganu, a gorfoledda, yr hon nid esgorodd: oherwydd amlach meibion yr hon a adawyd, nar hon y mae gŵr iddi, medd yr ARGLWYDD.

2 Helaetha le dy babell, ac estynnant gortynnau dy breswylfeydd: nac atal, estyn dy rafEau, a sicrha dy hoelion.

3 Canys ti a dorri allan ar y llaw ddeau ac ar y llaw aswy; ath had a etifedda y Cenhedloedd, a dinasoedd anrheithiedig a wnnt yn gyfanheddol.

4 Nac ofna; canys nith gywilyddir: ac nath waradwydder, am nath warthruddir; canys ti a anghofi waradwydd dy ieuenctid, a gwarthrudd dy weddwdod ni chofi mwyach.

5 Canys dy briod yw yr hwn ath wnaeth; ARGLWYDD-y lluoedd yw ei enw: dy Waredydd hefyd, Sanct Israel, Duw yr holl ddaear y gelwir ef.

6 Canys fel gwraig wrthodedig, a chysmddiedig o ysbryd, yth alwodd yr ARGLWYDD, a gwraig ieuenctid, pan oeddit wrthodedig, medd dy DDUW.

7 Dros ennyd fechan yth adewais; ond a mawr drugareddau yth gasglaf.

8 Mewn ychydig sonant y cuddiais fy wyneb oddi wrthyt ennyd awr; ond a thrugaredd dragwyddol y trugarhaf wrthyt, medd yr ARGLWYDD dy Waredydd.

9 Canys fel dyfroedd Noa y mae hyn i mi: canys megis y tyngais nad elai dyfroedd Noa mwy dros y ddaear; felly y tyngais na ddigiwn wrthyt, ac nath geryddwn.

10 Canys y mynyddoedd a giliant, ar bryniau a symudant: eithr fy nhrugaredd ni chilia oddi wrthyt, a chyfamod fy hedd ni syfl, medd yr ARGLWYDD sydd yn trugarhau wrthyt.

11 Y druan, helbulus gan dymesti, y ddigysur, wele, mi a osodaf dy gerrig di a charbund, ac ath sylfaenaf a meini saffir.

12 Gwnaf hefyd dy ffenestri o risial, ath byrth o feini disglair, ath holl derfynau o gerrig dymunol.

13 Dy holl feibion hefyd fyddant wedi eu dysgu gan yr ARGLWYDD; a mawr fydd heddwch dy feibion.

14 Mewn cyfiawnder yth sicrheir: byddi bell oddi wrth orthrymder, canys nid ofni; ac oddi wrth ddychryn, canys ni nes atat.

15 Wele, gan ymgasglu hwy a ymgasglant, ond nid ohonof fi: pwy bynnag ohonot ti a ymgasglo ith erbyn, efe a syrth.

16 Wele, myfi a greais y gof, yr hwn a chwyth y marwor yn tn, ac a ddefnyddia arf iw waith; myfi hefyd a greais y dinistrydd i ddistrywio.

17 Ni lwydda un offeryn a lunier ith erbyn; a thi a wnei yn euog bob tafod a gyfodo ith erbyn mewn barn. Dyma etifeddiaeth gweision yr ARGLWYDD, au cyfiawnder hwy sydd oddi wrthyf fi, medd yr ARGLWYDD.

PENNOD 55

1 O DEUWCH ir dyfroedd, bob un y mae syched arno, ie, yr hwn nid oes arian ganddo; deawch, prynwch, a bwytewch; ie, deuwch, prynwch win a llaeth, heb arian, ac heb werth.

2 Paham y gweriwch arian am yr hyn nid ydyw fara? ach llafur am yr hyn nid yw yn digoni? gan wrando gwrandewch arnaf fi, a bwytewch yr hyn sydd dda; ac ymhyfryded eich enaid mewn braster.

3 Gogwyddwch eich dust, a deuwch ataf; gwrandewch, a bydd byw eich enaid: a mi a wnaf gyfamod tragwyddol a chwi, sef sicr drugareddau Dafydd.

4 Wele, rhoddais ef yn dyst ir bobl, yn flaenor ac yn athro ir bobloedd.

5 Wele, cenedl nid adwaeni a eiwi, a chenhedloedd nith adwaenai di a red atat, er mwyn yr ARGLWYDD dy DDUW, ac oberwydd Sanct Israel: canys efe ath ogoneddodd.

6 Ceisiwch yr ARGLWYDD, tra y galler ei gael ef; gelwch saws, tra fyddo yn agos.

7 Gadawed y drygionus ei ffordd, ar gŵr anwir ei feddyliau; a dychweled at yr ARGLWYDD, ac efe a gymer drugaredd arno; ac at ein Duw ni, oherwydd efe a arbed yn helaeth.

8 Canys nid fy meddyliau i yw eich meddyliau chwi, ac nid eich ffyrdd chwi yw fy ffyrdd i, medd yr ARGLWYDD.

9 Canys fel y mae y nefoedd yn uwch nar ddaear, felly uwch yw fy ffyrdd i nach ffyrdd chwi, am meddyliau i nach meddyliau chwi.

10 Canys fel y disgyn y glaw ar eira or nefoedd, ac ni ddychwel yno, eithr dyfrha y ddaear, ac a wna iddi darddu a thyfu, fel y rhoddo had ir heuwr, a bara ir bwytawr:

11 Felly y bydd fy ngair, yr hwn a ddaw om genau: ni ddychwel ataf yn wag; eithr efe a wna yr hyn a fynnwyf, ac a lwydda yn y peth yr anfonais ef oi blegid.

12 Canys mewn llawenydd yr ewch allan, ac mewn hedd ych arweinir; y mynyddoedd ar bryniau a floeddiant ganu och blaen, a holl goed y maes a gurant ddwylo.

13 Yn lle drain y cyfyd ffynidwydd, yn lle mieri y cyfyd myrtwydd: a hyn fydd ir ARGLWYDD yn enw, ac yn arwydd tragwyddol yr hwn ni thorrir ymaith.

PENNOD 56

1 FEL hyn y dywed yr ARGLWYDD, Cedwch farn, a gwnewch gyfiawnder: canys fy iachawdwriaeth sydd ar ddyfod, am cyfiawnder ar ymddangos.

2 Gwyn ei fyd y dyn a wnelo hyn, a mab y dyn a ymaflo ynddo; gan gadw y Saboth heb ei halogi, a chadw ei law rhag gwneuthur dim drwg.

3 Ac na lefared y dieithrfab, yr hwn
a lynodd wrth yr ARGLWYDD, gan ddywedyd, Yr ARGLWYDD gan ddidoli am didolodd oddi wrth ei bobl; ac na ddyweded y disbaddedig, Wele fi yn bren crin.

4 Canys fel hyn y dywed yr ARGLWYDD wrth y rhai disbaddedig, y rhai a gadwant fy Sabothau, ac a ddewisant yr hyn a ewyllysiwyf, ac a ymaflant yn fy nghyfamod i;

5 Ie, rhoddaf iddynt yn fy nhŷ, ac o fewn fy magwyrydd. Ie ac enw gwell na meibion ac na merched: rhoddaf iddynt enw tragwyddol, yr hwn ni thorrir ymaith.

6 Ar meibion dieithr, y rhai a lynant wrth yr ARGLWYDD, gan ei wasanaethu ef, a chan garu enw yr ARGLWYDD, i fod yn weision iddo ef, pob un a gadwo y Saboth heb ei halogi, ac a ymaflo yn fy nghyfamod;

7 Dygaf hwythau hefyd i fynydd fy sancteiddrwydd, a llawenychaf hwynt yn nhŷ fy ngweddi: eu poethoffrymau hefyd au hebyrth fyddant gymeradwy ar fy allor: canys fy nhŷ i a elwir yn dy gweddi ir holl bobloedd.

8 Medd yr Arglwydd DDUW, yr hwn a gasgl wasgaredigion Israel, Eto mi a gasglaf eraill ato ef, gydar rhai sydd wedi eu casglu ato.

9 Pob bwystfil y maes, deuwch i ddifa, a phob bwystfil yn y coed.