2350k Gwefan Cymru-Catalonia : la Web de Galles i Catalunya : Wales-Catalonia Website. Y Beibl Cysger-Ln (1620) yn yr iaith Gymraeg. Testun ar lein. La Bblia en galls de lany 1620. Text electrnic. Dhə Bibəl in Welsh. The 1620 Holy Bible in Welsh. Online Edition.

http://www.kimkat.org/amryw/1_testunau/sion_prys_003_beibl_samuel_2_10_2350k.htm

0001 Yr Hafan
neu trwy Google: #kimkat0001

..........2657k Y Fynedfa yn Gymraeg
neu trwy Google: #kimkat2657k

....................
0009k Y Gwegynllun
neu trwy Google: #kimkat0009k

..............................
0960k Cywaith Sin Prys (Testunau yn Gymraeg) - Mynegai
neu trwy Google: #kimkat0960k

........................................... 1281k Y Gyfeirddalen i Feibl Wiliam Morgan 1620
neu trwy Google: #kimkat1281k

.............................................................y tudalen hwn


(delw 0003)

 

 

 

 

 

0860k y llyfr ymwelwyr

Gwefan Cymru-Catalonia
La Web de Catalunya i Galles

Cywaith Sin Prys - Testunau Cymraeg ar y We

 

 

 

 

Y Beibl Cysegr-ln : (10) Samuel-2

(delw 7309)

 


xxxx (ddim ar gael eto) Y tudalen hwn yn ddwyieithog (Cymraeg a Saesneg)

 

(Sganiad heb ei gywiro yw hwn, ac felly yn frith o wallau. Cyn hir gobeithio cawn ni gyfle i roi trefn arno)

(This is a scan which has not been corrected yet. There are many errors in the text) 2008-12-29

 

 

AIL LYFR SAMUEL
YR HWN A ELWIR HEFYD
AIL LYFR Y BRENHINOEDD


PENNOD 1

1:1
Ac ar l marwolaeth Saul, pan ddychwelasai Dafydd o ladd yr Amaleciaid, wedi aros o Dafydd ddeuddydd yn Siclag;

1:2 Yna y trydydd dydd, wele ŵr yn dyfod or gwersyll oddi wrth Saul, ai ddillad wedi eu rhwygo, a phridd ar ei ben: a phan ddaeth efe at Dafydd, efe a syrthiodd i lawr, ac a ymgrymodd.

1:3 A Dafydd a ddywedodd wrtho ef, O ba le y daethost ti? Yntau a ddywedodd wrtho, O wersyll Israel y dihengais i.

1:4 A dywedodd Dafydd wrtho ef, Pa fodd y bu? mynega, atolwg, i mi. Yntau a ddywedodd, Y bobl a ffodd or rhyfel, a llawer hefyd or bobl a syrthiodd, ac a fuant feirw; a Saul a Jonathan ei fab a fuant feirw.

1:5 A Dafydd a ddywedodd wrth y llanc oedd yn mynegi iddo. Pa fodd y gwyddost ti farw Saul a Jonathan ei fab?

1:6 Ar llanc, yr hwn oedd yn mynegi iddo, a ddywedodd, Digwyddodd i mi ddyfod i fynydd Gilboa; ac wele, Saul oedd yn pwyso ar ei waywffon: wele hefyd y cerbydau ar marchogion yn erlid ar ei l ef.

1:7 Ac efe a edrychodd oi l, ac am canfu i, ac a alwodd arnaf fi. Minnau a ddywedais, Wele fi.

1:8 Dywedodd yntau wrthyf, Pwy wyt ti? Minnau a ddywedais wrtho, Amaleciad ydwyf fi.

1:9 Ac efe a ddywedodd wrthyf fi, Saf, atolwg, arnaf, a lladd fi: canys cyfyngder a ddaeth arnaf, oherwydd bod fy holl einioes ynof fi eto.

1:10 Felly mi a sefais arno ef, ac ai lleddais ef, canys mi a wyddwn na byddai efe byw ar l ei gwympo: a chymerais y goron oedd ar ei ben ef, ar freichled oedd am ei fraich ef, ac au dygais hwynt yma at fy arglwydd.

1:11 Yna Dafydd a ymaflodd yn ei ddillad, ac au rhwygodd hwynt; ar holl wŷr hefyd y rhai oedd gydag ef.

1:12 Galarasant hefyd, ac wylasant, ac ymprydiasant hyd yr hwyr, am Saul ac am Jonathan ei fab, ac am bobl yr ARGLWYDD, ac am dŷ Israel; oherwydd iddynt syrthio trwy y cleddyf.

1:13 A Dafydd a ddywedodd wrth y llanc oedd yn mynegi hyn iddo, O ba le yr hanwyt ti? Yntau a ddywedodd, Mab i ŵr dieithr o Amaleciad ydwyf fi.

1:14 A dywedodd Dafydd wrtho, Pa fodd nad ofnaist ti estyn dy law i ddifetha eneiniog yr ARGLWYDD?

1:15 A Dafydd a alwodd ar un or gweision, ac a ddywedodd, Nesa, rhuthra iddo ef. Ac efe ai trawodd ef, fel y bu efe farw.

1:16 A dywedodd Dafydd wrtho ef, Bydded dy waed di ar dy ben dy hun: canys dy enau dy hun a dystiolaethodd yn dy erbyn, gan ddywedyd, Myfi a leddais eneiniog yr ARGLWYDD.

1:17 A Dafydd a alarnadodd yr alarnad hon am Saul ac am Jonathan ei fab:

1:18 (Dywedodd hefyd am ddysgu meibion Jwda i saethu bwa: wele, y mae yn ysgrifenedig yn llyfr Jaser.)

1:19 O ardderchowgrwydd Israel, efe a archollwyd ar dy uchelfaoedd di: pa fodd y cwympodd y cedyrn!

1:20 Nac adroddwch hyn yn Gath; na fynegwch yn heolydd Ascalon: rhag llawenychu merched y Philistiaid, rhag gorfoleddu o ferched y rhai dienwaededig.

1:21 O fynyddoedd Gilboa, na ddisgynned arnoch chwi wlith na glaw, na meysydd o offrymau! canys yno y bwriwyd ymaith darian y cedyrn yn ddirmygus, tarian Saul, fel pe buasai heb ei eneinio ag olew.

1:22 Oddi wrth waed y lladdedigion, oddi wrth fraster y cedyrn, ni throdd bŵa Jonathan yn l, a chleddyf Saul ni ddychwelodd yn wag.

1:23 Saul a Jonathan oedd gariadus ac annwyl yn eu bywyd, ac yn eu marwolaeth ni wahanwyd hwynt: cynt oeddynt nar eryrod, a chryfach oeddynt nar llewod.

1:24 Merched Israel, wylwch am Saul, yr hwn oedd yn eich dilladu chwi ag ysgariad, gyda hyfrydwch, yr hwn oedd yn gwisgo addurnwisg aur ar eich dillad chwi.

1:25 Pa fodd y cwympodd y cedyrn yng nghanol y rhyfel! Jonathan, ti a laddwyd ar dy uchelfaoedd.

1:26 Gofid sydd arnaf amdanat ti, fy mrawd Jonathan: cu iawn fuost gennyf fi: rhyfeddol oedd dy gariad tuag ataf fi, tu hwnt i gariad gwragedd.

1:27 Pa fodd y syrthiodd y cedyrn, ac y difethwyd arfau rhyfel!

PENNOD 2

2:1
Ac ar l hyn yr ymofynnodd Dafyddr ARGLWYDD, gan ddywedyd, A af fi i fyny ir un o ddinasoedd Jwda?
Ar ARGLWYDD a ddywedodd wrtho ef, Dos i fyny. A dywedodd Dafydd, I ba le yr af i fyny? Dywedodd yntau, I Hebron.

2:2 A Dafydd a aeth i fyny yno, ai ddwy wraig hefyd, Ahinoam y Jesreeles, ac Abigail gwraig Nabal y Carmeliad.

2:3 A Dafydd a ddug i fyny ei wŷr y rhai oedd gydag ef, pob un ai deulu: a hwy a arosasant yn ninasoedd Hebron.

2:4 A gwŷr Jwda a ddaethant, ac a eneiniasant Dafydd yno yn frenin ar dŷ Jwda. A mynegasant i Dafydd, gan ddywedyd, mai gwŷr Jabes Gilead a gladdasent Saul.

2:5 A Dafydd a anfonodd genhadau at wŷr Jabes Gilead, ac a ddywedodd wrthynt, Bendigedig ydych chwi gan yr ARGLWYDD, y rhai a wnaethoch y drugaredd hon ch arglwydd Saul, ac ai claddasoch ef.

2:6 Ac yn awr yr ARGLWYDD a wnelo fi chwi drugaredd a gwirionedd: minnau hefyd a dalaf i chwi am y daioni hwn, oblegid i chwi wneuthur y peth hyn.

2:7 Yn awr gan hynny ymnerthed eich dwylo, a byddwch feibion grymus: canys marw a fu eich arglwydd Saul, a thŷ Jwda am heneiniasant innau yn frenin arnynt.

2:8 Ond Abner mab Ner, tywysog y filwriaeth oedd gan Saul, a gymerth Isboseth mab Saul, ac ai dug ef drosodd i Mahanaim;

2:9 Ac efe ai gosododd ef yn frenin ar Gilead, ac ar yr Assuriaid, ac ar Jesreel, ac ar Effraim, ac ar Benjamin, ac ar holl Israel.

2:10 Mab deugeinmlwydd oedd Isboseth mab Saul, pan ddechreuodd deyrnasu ar Israel, a dwy flynedd y teyrnasodd efe. Tŷ Jwda yn unig oedd gyda Dafydd.

2:11 A rhifedi y dyddiau y bu Dafydd yn frenin yn Hebron ar dŷ Jwda, oedd saith mlynedd a chwe mis.

2:12 Ac Abner mab Ner, a gweision Isboseth mab Saul, a aethant allan o Mahanaim i Gibeon.

2:13 Joab hefyd mab Serfia, a gweision Dafydd, a aethant allan, ac a gyfarfuant ynghyd wrth lyn Gibeon: a hwy a eisteddasant wrth y llyn, rhai or naill du, ar lleill wrth y hyn or tu arall.

2:14 Ac Abner a ddywedodd wrth Joab, Cyfoded yn awr y llanciau, a chwaraeant ger ein bronnau ni. A dywedodd Joab, Cyfodant.

2:15 Yna y cyfodasant, ac yr aethant drosodd dan rif, deuddeg o Benjamin, sef oddi wrth Isboseth mab Saul, a deuddeg o weision Dafydd.

2:16 A phob un a ymaflodd ym mhen ei gilydd, ac a yrrodd ei gleddyf yn ystlys ei gyfaill; felly y cydsyrthiasant hwy. Am hynny y galwyd y lle hwnnw Helcath Hassurim, yn Gibeon.

2:17 A bu ryfel caled iawn y dwthwn hwnnw; a thrawyd Abner, a gwŷr Israel, o flaen gweision Dafydd.

 


2:18 A thri mab Serfia oedd yno, Joab, ac Abisai, ac Asahel: ac Asahel oedd mor fuan ar ei draed ag un or iyrchod sydd yn y maes.:

2:19 Ac Asahel a ddilynodd ar l Abner, ac wrth fyned ni throdd ar y tu deau nac ar y tu aswy, oddi ar l Abner.:

2:20 Yna Abner a edrychodd oi l, ac a ddywedodd, Ai tydi yw Asahel? A dywedodd yntau, Ie, myfi.

2:21 A dywedodd Abner wrtho ef, Tro ar dy law ddeau, neu ar dy law aswy, a dal i ti un or llanciau, a chymer i ti ei arfau ef. Ond ni fynnai Asahel droi oddi ar ei l ef.

2:22 Ac Abner a ddywedodd eilwaith wrth Asahel, Cilia oddi ar fy l i: paham y trawaf di i lawr? canys pa fodd y codwn fy ngolwg ar Joab dy frawd di wedi hynny?

2:23 Ond efe a wrthododd ymado. Am hynny Abner ai trawodd ef bn y waywffon dan y bumed ais, ar waywffon a aeth allan or tu cefn iddo; ac efe a syrthiodd yno, ac a fu farw yn ei le: a phawb ar oedd yn dyfod ir lle y syrthiasai Asahel ynddo, ac y buasai farw, a safasant.

2:24 Joab hefyd ac Abisai a erlidiasant ar l Abner: pan fachludodd yr haul, yna y daethant hyd fryn Amma, yr hwn sydd gyferbyn Gia, tuag anialwch Gibeon.

2:25 A meibion Benjamin a ymgasglasant ar l Abner, ac a aethant yn un fintai, ac a safasant ar ben bryn.

2:26 Yna Abner a alwodd ar Joab, ac a ddywedodd, Ai byth y difa y cleddyf? oni wyddost ti y bydd chwerwder yn y diwedd? hyd ba bryd gan hynny y byddi heb ddywedyd wrth y bobl am ddychwelyd oddi ar l eu brodyr?

2:27 A dywedodd Joab, Fel mai byw Duw, oni buasai yr hyn a ddywedaist, diau yna y bore yr aethai y bobl i fyny, bob un oddi ar l ei frawd.

2:28 Felly Joab a utganodd mewn utgorn; ar holl bobl a safasant, ac nid erlidiasant mwyach ar l Israel, ac ni chwanegasant ymladd mwyach.

2:29 Ac Abner ai wŷr a aethant trwyr gwastadedd ar hyd y nos honno, ac a aethant dros yr Iorddonen, ac a aethant trwy holl Bithron, a daethant i Mahanaim.

2:30 A Joab a ddychwelodd oddi ar l Abner: ac wedi iddo gasglur holl bobl ynghyd, yr oedd yn eisiau o weision Dafydd bedwar gŵr ar bymtheg, ac Asahel.

2:31 A gweision Dafydd a drawsent o Benjamin, ac o wŷr Abner, dri chant a thrigain gŵr, fel y buant feirw.

2:32 A hwy a gymerasant Asahel, ac ai claddasant ef ym meddrod ei dad, yr hwn oedd ym Methlehem. A Joab ai wŷr a gerddasant ar hyd y nos, ac yn Hebron y goleuodd arnynt.

PENNOD 3

3:1
A bu ryfel hir rhwng tŷ Saul a thŷ Dafydd: a Dafydd oedd yn myned. gryfach gryfach, ond tŷ Saul oedd yn myned wannach wannach.

3:2 A meibion a anwyd i Dafydd yn Hebron: ai gyntaf-anedig ef oedd Amnon, o Ahinoam y Jesreeles;

3:3 Ai ail fab oedd Chileab, o Abigail gwraig Nabal y Carmeliad; ar trydydd, Absalom, mab Maacha ferch Talmai brenin Gesur;

3:4 Ar pedwerydd, Adoneia, mab Hag-gith; ar pumed, Seffatia, mab Abital:

3:5 Ar chweched, Ithream, o Egla gwraig Dafydd. Y rhai hyn a anwyd i Dafydd yn Hebron.

3:6 A thra yr ydoedd rhyfel rhwng tŷ Saul a thŷ Dafydd, yr oedd Abner yn ymegno dros dŷ Saul.

3:7 Ond i Saul y buasai ordderchwraig ai henw Rispa, merch Aia: ac Isboseth a ddywedodd wrth Abner, Paham yr aethost i mewn at ordderchwraig fy nhad?

3:8 Yna y digiodd Abner yn ddirfawr oherwydd geiriau Isboseth, ac a ddywedodd, Ai pen ci ydwyf fi, yr hwn ydwyf heddiw yn erbyn Jwda yn gwneuthur trugaredd thŷ Saul dy dad di, i frodyr, ac i gyfeillion, a heb dy roddi di yn llaw Dafydd, pan osodaist im herbyn fai am y wraig hon heddiw?

3:9 Fel hyn y gwnelo Duw i Abner, ac fel hyn y chwanego iddo, onid megis y tyngodd yr ARGLWYDD wrth Dafydd, felly y gwnaf iddo ef,

3:10 Gan droi y frenhiniaeth oddi wrth dŷ Saul, a dyrchafu gorseddfainc Dafydd ar Israel, ac ar Jwda, o Dan hyd Beer-seba.

3:11 Ac ni feiddiodd efe mwyach ateb gair i Abner, rhag ei ofn ef.

3:12 Ac Abner a anfonodd genhadau at Dafydd drosto ei hun, gan ddywedyd, Eiddo pwy yw y wlad? a chan ddywedyd, Gwna gynghrair mi; ac wele, fy llaw i fydd gyda thi, i droi atat ti holl Israel.

3:13 A dywedodd yntau. Da; myfi a wnaf gyfamod thi: eto un peth yr ydwyf fi yn ei geisio gennyt, gan ddywedyd, Ni weli fy wyneb, oni ddygi di yn gyntaf Michal merch Saul, pan ddelych i edrych yn fy wyneb.

3:14 A Dafydd a anfonodd genhadau at Isboseth mab Saul, gan ddywedyd, Dyro i mi fy ngwraig Michal, yr hon a ddyweddais i mi am gant o flaengrwyn y Philistiaid.

3:15 Ac Isboseth a anfonodd, ac ai dug hi oddi wrth ei gŵr, sef oddi wrth Phaltiel mab Lais.

3:16 Ai gŵr a aeth gyda hi, gan fyned ac wylo ar ei hl hi, hyd Bahurim. Yna y dywedodd Abner wrtho ef, Dos, dychwel. Ac efe a ddychwelodd.

3:17 Ac Abner a lefarodd wrth henuriaid Israel, gan ddywedyd, Cyn hyn yr oeddech chwi yn ceisio Dafydd yn frenin arnoch.

3:18 Ac yn awr gwnewch hynny: canys yr ARGLWYDD a lefarodd am Dafydd, gan ddywedyd, Trwy law Dafydd fy ngwas y gwaredaf fy mhobl Israel o law y Philistiaid, ac o law eu holl elynion.

3:19 Dywedodd Abner hefyd wrth Benjamin: ac Abner a aeth i ymddiddan Dafydd yn Hebron, am yr hyn oll oedd dda yng ngolwg Israel, ac yng ngolwg holl dŷ Benjamin.

3:20 Felly Abner a ddaeth at Dafydd i Hebron, ac ugeinwr gydag ef. A Dafydd a wnaeth wledd i Abner, ac ir gwŷr oedd gydag ef.

3:21 A dywedodd Abner wrth Dafydd, Mi a gyfodaf ac a af, ac a gasglaf holl Israel at fy arglwydd frenin, fel y gwnelont gyfamod thi, ac y teyrnasech di ar yr hyn oll a chwennych dy galon. A Dafydd a ollyngodd Abner ymaith; ac efe a aeth mewn heddwch.

3:22 Ac wele weision Dafydd a Joab yn dyfod oddi wrth y dorf, ac anrhaith fawr a ddygasent hwy ganddynt: ond nid oedd Abner gyda Dafydd yn Hebron; canys efe ai gollyngasai ef ymaith, ac yntau a aethai mewn heddwch.

3:23 Pan ddaeth Joab ar holl lu oedd gydag ef, mynegwyd i Joab, gan ddywedyd, Abner mab Ner a ddaeth at y brenin; ac efe ai gollyngodd ef ymaith, ac efe a aeth mewn heddwch.

3:24 A Joab a ddaeth at y brenin, ac a ddywedodd, Beth a wnaethost ti? wele, daeth Abner atat ti; paham y gollyngaist ef i fyned ymaith?

3:25 Ti a adwaenit Abner mab Ner, mai ith dwyllo di y daeth efe, ac i wybod dy fynediad allan, ath ddyfodiad i mewn, ac i wybod yr hyn oll yr wyt ti yn ei wneuthur.

3:26 A Joab aaeth allan oddi wrth Dafydd, ac a anfonodd genhadau ar l Abner; a hwy ai dygasant ef yn l oddi wrth ffynnon Sira; heb wybod i Dafydd.

3:27 A phan ddychwelodd Abner i Hebron, Joab ai trodd ef or neilitu yn y porth, i ymddiddan ag ef mewn heddwch; ac ai trawodd ef yno dan y bumed ais, fel y bu efe farw, oherwydd gwaed Asahel ei frawd ef.

3:28 Ac wedi hynny y clybu Dafydd, ac y dywedodd, Dieuog ydwyf fi am brenhiniaeth gerbron yr ARGLWYDD byth, oddi wrth waed Abner mab Ner:

3:29 Syrthied ar ben Joab, ac ar holl dy ei dad ef: fel na phallo fod un o dŷ Joab yn ddiferllyd, neu yn wahanglwyfus, neu yn ymgynnal wrth fagl neu yn syrthio ar gleddyf, neu mewn eisiau bara.

3:30 Felly Joab ac Abisai ei frawd ef a laddasant Abner, oherwydd lladd ohono ef Asahel eu brawd hwynt mewn rhyfel yn Gibeon.



3:31 A Dafydd a ddywedodd wrth Joab, ac wrth yr holl bobl oedd gydag ef, Rhwygwch eich dillad, ac ymwregyswch mewn sachliain, a galerwch o flaen Abner. Ar brenin Dafydd oedd yn myned ar l yr elor.

3:32 A hwy a gladdasant Abner yn Hebron. Ar brenin a ddyrchafodd ei lef, ac a wylodd wrth fedd Abner; ar holl bobl a wylasant.

3:33 Ar brenin a alarnadodd am Abner, ac a ddywedodd, Ai fel y mae yr ynfyd yn marw, y bu farw Abner?:

3:34 Dy ddwylo nid oeddynt yn rhwym, ac nid oedd dy draed wedi eu rhoddi, mewn egwydydd: syrthaist fel y syrthiai un o flaen meibion anwir. Ar holl bobl a chwanegasant wylo amdano ef.

3:35 A phan ddaeth yr holl bobl i beri i Dafydd fwyta bara, a hi eto yn ddydd, Dafydd a dyngodd, gan ddywedyd, Fel hyn y gwnelo Duw i mi, ac fel hyn y chwanego, os archwaethaf fara, na dim oll, nes machludor haul.

3:36 Ar holl bobl a wybuant hynny, a da oedd hyn yn eu golwg hwynt: ar hyn oll a wni y brenin, oedd dda yng ngolwg y bobl.

3:37 Ar holl bobl a holl Israel a wybuant y diwrnod hwnnw, na ddarfuasai o fodd y brenin ladd Abner mab Ner.

3:38 Ar brenin a ddywedodd wrth ei weision, Oni wyddoch chwi i dywysog ac i ŵr mawr syrthio heddiw yn Israel?

3:39 A minnau ydwyf eiddil heddiw, er fy eneinio yn frenin; ar gwŷr hyn, meibion Serfia, sydd ry galed i mi. Yr ARGLWYDD a dl ir hwn a wnaeth y drwg yn l ei ddrygioni.

PENNOD 4

4:1 A phan glybu mab Saul farw o Abner yn Hebron, ei ddwylo a laesasant, a holl Israel a ofnasant.

4:2 A dau ŵr oedd gan fab Saul yn dywysogion ar dorfoedd: enw un oedd Baana, ac enw yr ail Rechab, meibion Rimmon y Beerothiad, o feibion Benjamin: (canys Beeroth hefyd a gyfrifid i Benjamin:

4:3 Ar Beerothiaid a ffoesent i Gittaim, ac a fuasent yno yn ddieithriaid hyd y dydd hwn.)

4:4 Ac i Jonathan, mab Saul, yr oedd mab cloff oi draed. Mab pum mlwydd oedd efe pan ddaeth y gair am Saul a Jonathan o Jesreel; ai famaeth ai cymerth ef ac a ffodd: a bu, wrth frysio ohoni i ffoi, iddo ef syrthio, fel y cloffodd efe. Ai enw ef oedd Meffiboseth.

4:5 A meibion Rimmon y Beerothiad, Rechab a Baana, a aethant ac a ddaethant, pan wresogasai y dydd, i dŷ Isboseth; ac efe oedd yn gorwedd ar wely ganol dydd.

4:6 Ac wele, hwy a ddaethant i mewn i ganol y tŷ, fel rhai yn prynu gwenith; a hwy ai trawsant ef dan y bumed asen: a Rechab a Baana ei frawd a ddianghasant.

4:7 A phan ddaethant ir tŷ, yr oedd efe yn gorwedd ar ei wely o fewn ystafell ei wely: a hwy ai trawsant ef, ac a dorasant ei ben ef, ac a gymerasant ei ben ef, ac a gerddasant trwyr gwastadedd ar hyd y nos.

4:8 A hwy a ddygasant ben Isboseth at Dafydd i Hebron; ac a ddywedasant wrth y brenin, Wele ben Isboseth mab Saul, dy elyn di, yr hwn a geisiodd dy einioes di: ar ARGLWYDD a roddes im harglwydd frenin ddial y dydd hwn ar Saul, ac ar ei had.

4:9 A Dafydd a atebodd Rechab a Baana ei frawd, meibion Rimmon y Beerothiad, ac a ddywedodd wrthynt, Fel mai byw yr ARGLWYDD, yr hwn a ryddhaodd fy enaid o bob cyfyngdra,

4:10 Pan fynegodd un i mi, gan ddywedyd, Wele, bu farw Saul, (ac yr oedd yn ei olwg ei hun megis un yn dwyn llawen chwedl,) mi a ymeflais ynddo, ac ai lleddais ef yn Siclag, yr hwn a dybiasai y rhoddaswn iddo obrwy am ei chwedl:

4:11 Pa faint mwy y gwnaf i ddynion annuwiol a laddasant ŵr cyfiawn yn ei dŷ, ar ei wely? Yn awr, gan hynny, oni cheisiaf ei waed ef ar eich llaw chwi? ac oni thorraf chwi ymaith oddi ar y ddaear?

4:12 A Dafydd a orchmynnodd iw lanciau; a hwy au lladdasant hwy, ac a dorasant eu dwylo hwynt au traed, ac au crogasant hwy uwchben y llyn yn Hebron. Ond pen Isboseth a gymerasant hwy, ac ai claddasant ym meddrod Abner, yn Hebron.

PENNOD 5

5:1 Yna holl lwythau Israel a ddaethant at Dafydd i Hebron, ac a lefarasant, gan ddywedyd, Wele, dy asgwrn di ath gnawd ydym ni.

5:2 Cyn hyn hefyd; pan oedd Saul yn frenin arnom ni, ti oeddit yn arwain Israel allan, ac yn eu dwyn i mewn: a dywedodd yr ARGLWYDD wrthyt ti, Ti a borthi fy mhobl Israel, a thi a fyddi yn flaenor ar Israel.

5:3 Felly holl henuriaid Israel a ddaethant at y brenin i Hebron: ar brenin Dafydd a wnaeth gyfamod hwynt yn Hebron, gerbron yr ARGLWYDD: a hwy a eneiniasant Dafydd yn frenin ar Israel.

5:4 Mab deng mlwydd ar hugain oedd Dafydd pan ddechreuodd deyrnasu; a deugain mlynedd y teyrnasodd efe.

5:5 Yn Hebron y teyrnasodd efe ar Jwda saith mlynedd a chwe mis: ac yn Jerwsalem y teyrnasodd efe dair blynedd ar ddeg ar hugain ar holl Israel a Jwda.

5:6 Ar brenin ai wŷr a aethant i Jerwsalem, at y Jebusiaid, preswylwyr y wlad: y rhai a lefarasant wrth Dafydd, gan ddywedyd, Ni ddeui di yma, oni thynni ymaith y deillion ar cloffion: gan dybied, Ni ddaw Dafydd yma.

5:7 Ond Dafydd a enillodd amddinynfa Seion: honno yw dinas Dafydd.

5:8 A dywedodd Dafydd y dwthwn hwnnw, Pwy bynnag a elo i fyny ir gwter, ac a drawor Jebusiaid, ar cloffion, ar deillion, y rhai sydd gas gan enaid Dafydd, hwnnw fydd blaenor. Am hynny y dywedasant, Y dall ar cloff ni ddaw i mewn ir tŷ.

5:9 A Dafydd a drigodd yn yr amddiffynfa, ac ai galwodd hi, Dinas Dafydd. A Dafydd a adeiladodd oddi amgylch, o Milo ac oddi mewn.

5:10 A Dafydd a aeth rhagddo, ac a gynyddodd yn fawr; ac ARGLWYDD DDUW y lluoedd oedd gydag ef.

5:11 A Hiram brenin Tyrus a anfonodd genhadau at Dafydd, a choed cedr, a seiri prennau, a seiri meini: a hwy a adeiladasant dŷ i Dafydd.

5:12 A gwybu Dafydd ir ARGLWYDD ei sicrhau ef yn frenin ar Israel, a dyrchafu ohono ei frenhiniaeth ef er mwyn ei bobl Israel.

5:13 A Dafydd a gymerodd eto ordderchwragedd a gwragedd o Jerwsalem, wedi iddo ddyfod o Hebron: a ganwyd eto i Dafydd feibion a merched.

5:14 A dyma enwau y rhai a anwyd iddo ef yn Jerwsalem; Sammua, a Sobab, a Nathan, a Solomon,

5:15 Ibhar hefyd, ac Elisua, a Neffeg, a Jaffia,

5:16 Elisama hefyd, ac Eliada, ac Eliffalet.

5:17 Ond pan glybu y Philistiaid iddynt eneinio Dafydd yn frenin ar Israel, yr holl Philistiaid a ddaethant i fyny i geisio Dafydd. A Dafydd a glybu, ac a aeth i waered ir amddiffynfa.

5:18 Ar Philistiaid a ddaethant, ac a ymdaenasant yn nyffryn Reffaim.

5:19 A Dafydd a ymofynnodd r ARGLWYDD, gan ddywedyd, A af fi i fyny at y Philistiaid? a roddi di hwynt yn fy llaw i? Ar ARGLWYDD a ddywedodd wrth Dafydd, Dos i fyny: canys gan roddi y rhoddaf y Philistiaid yn dy law di.

5:20 A Dafydd a ddaeth i Baal-perasim; a Dafydd au trawodd hwynt yno; ac a ddywedodd, Yr ARGLWYDD a wahanodd fy ngelynion om blaen i, megis gwahanu dyfroedd. Am hynny y galwodd efe enw y lle hwnnw, Baal-perasim.

5:21 Ac yno y gadawsant hwy eu delwau; a Dafydd ai wŷr au llosgodd hwynt.

5:22 Ar Philistiaid eto a chwanegasant ddyfod i fyny, ac a ymdaenasant yn nyffryn Reffaim.

5:23 A Dafydd a ymofynnodd r ARGLWYDD; ac efe a ddywedodd, Na ddos i fyny: amgylchyna or tu l iddynt, a thyred arnynt hwy
gyferbyn r morwydd.

5:24 A phan glywech drwst cerddediad ym mrig y morwydd, yna ymegna: canys yna yr ARGLWYDD a allan oth flaen di, i daro gwersyll y Philistiaid.

5:25 A Dafydd a wnaeth megis y gorchmynasai yr ARGLWYDD iddo ef; ac a drawodd y Philistiaid o Geba, hyd oni ddelech i Gaser.

PENNOD 6

6:1
A chasglodd Dafydd eto yr holl etholedigion yn Israel, sef deng mil ar bugain.

6:2 A Dafydd a gyfododd, ac a aeth, ar holl bobl oedd gydag ef, o Baale Jwda, i ddwyn i fyny oddi yno arch Duw; enw yr hon a elwir ar enw ARGLWYDD y lluoedd, yr hwn sydd yn aros arni rhwng y ceriwbiaid.

6:3 A hwy a osodasant arch Duw ar fen newydd, ac ai dygasant hi o dŷ Abinadab yn Gibea: Ussa hefyd ac Ahio, meibion Abinadab, oedd yn gyrru y fen newydd.

6:4 A hwy ai dygasant hi o dŷ Abinadab yn Gibea, gydag arch Duw; ac Ahio oedd yn myned o flaen yr arch.

6:5 Dafydd hefyd a holl dŷ Israel oedd yn chwarae gerbron yr ARGLWYDD, phob offer o goed ffynidwydd, sef thelynau, ac nablau, ac thympanau, ac ag utgyrn, ac symbalau.

6:6 A phan ddaethant i lawr dyrnu Nachon, Ussa a estynnodd ei law at arch Duw, ac a ymaflodd ynddi hi, canys yr ychen oedd yn ei hysgwyd.

6:7 A digofaint yr ARGLWYDD a lidiodd wrth Ussa: a Duw ai trawodd ef yno am yr amryfusedd hyn; ac efe a fu farw yno wrth arch Duw.

6:8 A bu ddrwg gan Dafydd, am ir ARGLWYDD rwygo rhwygiad ar Ussa: ac efe a alwodd y lle hwnnw Peresussa, hyd y dydd hwn.

6:9 A Dafydd a ofnodd yr ARGLWYDD y dydd hwnnw; ac a ddywedodd. Pa fodd y daw arch yr ARGLWYDD ataf fi?

6:10 Ac ni fynnai Dafydd fudo arch yr ARGLWYDD ato ef i ddinas Dafydd: ond Dafydd ai trodd hi i dŷ Obed-Edom y Gethiad.

6:11 Ac arch yr ARGLWYDD a arhosodd yn nhŷ Obed-Edom y Gethiad dri mis: ar ARGLWYDD a fendithiodd Obed-Edom, ai holl dŷ.

6:12 A mynegwyd ir brenin Dafydd, gan ddywedyd, Yr ARGLWYDD a fendithiodd dy Obed-Edom, ar hyn oll oedd ganddo, er mwyn arch Duw. Yna Dafydd a aeth, ac a ddug i fyny arch Duw o dŷ Obed-Edom, i ddinas Dafydd, mewn llawenydd.

6:13 A phan gychwynnodd y rhai oedd yn dwyn arch yr ARGLWYDD chwech o gamau, yna efe a offrymodd ychen a phasgedigion.

6:14 A Dafydd a ddawnsiodd i holl egni gerbron yr ARGLWYDD; a Dafydd oedd wedi ymwregysu ag effod liain.

6:15 Felly Dafydd a holl dŷ Israel a ddygasant i fyny arch yr ARGLWYDD, trwy floddest, a sain utgorn.

6:16 Ac fel yr oedd arch yr ARGLWYDD yn dyfod i mewn i ddinas Dafydd, yna Michal merch Saul a edrychodd trwy ffenestr, ac a ganfur brenin Dafydd yn neidio, ac yn llemain o flaen yr ARGLWYDD; a hi ai dirmygodd ef yn ei chalon.

6:17 A hwy a ddygasant i mewn arch yr ARGLWYDD, ac ai gosodasant yn ei lle, yng nghanol y babell, yr hon a osodasai Dafydd iddi. A Dafydd a offrymodd boethoffrymau ac offrymau hedd gerbron yr ARGLWYDD.

6:18 Ac wedi gorffen o Dafydd offrymu poethoffrwm ac offrymau hedd, efe a fendithiodd y bobl yn enw ARGLWYDD y lluoedd.

6:19 Ac efe a rannodd ir holl bobl, sef i holl dyrfa Israel, yn ŵr ac yn wraig, i bob un deisen o fara, ac un dryll o gig, ac un gostrelaid o win. Felly yr aeth yr holl bobl bawb iw dy ei hun.

6:20 Yna y dychwelodd Dafydd i fendigo ei dŷ: a Michal merch Saul a ddaeth i gyfarfod Dafydd; ac a ddywedodd, O mor ogoneddus oedd brenin Israel heddiw, yr hwn a ymddiosgodd heddiw yng ngŵydd llawforynion ei weision, fel yr ymddiosgai un or ynfydion gan ymddiosg.

6:21 A dywedodd Dafydd wrth Michal, Gerbron yr ARGLWYDD, yr hwn am dewisodd i o flaen dy dad di, ac o flaen ei holl dy ef, gan orchymyn i mi fod yn flaenor ar bobl yr ARGLWYDD, ar Israel, y chwaraeais: a mi a chwaraeaf gerbron yr ARGLWYDD.

6:22 Byddaf eto waelach na hyn, a byddaf ddirmygus yn fy ngolwg fy hun: a chydar llawforynion, am y rhai y dywedaist wrthyf, ym gogoneddir.

6:23 Am hynny i Michal merch Saul ni bu etifedd hyd ddydd ei marwolaeth.

PENNOD 7

7:1
A phan eisteddodd y brenin yn ei dŷ, a rhoddi or ARGLWYDD lonydd iddo ef rhag ei holl elynion oddi amgylch:

7:2 Yna y dywedodd y brenin wrth Nathan y proffwyd, Wele yn awr fi yn preswylio mewn tŷ o gedrwydd, ac arch Duw yn aros o fewn y cortynnau.

7:3 A Nathan a ddywedodd wrth y brenin, Dos, gwna yr hyn oll sydd yn dy galon: canys yr ARGLWYDD sydd gyda thi.

7:4 A bu, y noson honno, i air yr ARGLWYDD ddyfod at Nathan, gan ddywedyd,

7:5 Dos, a dywed wrth fy ngwas Dafydd, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Ai tydi a adeiledi i mi dŷ, lle y cyfanheddwyf fi?

7:6 Canys nid arhosais mewn tŷ, er y dydd yr arweiniais blant Israel or Aifft, hyd y dydd hwn, eithr bm yn rhodio mewn pabell ac mewn tabernacl.

7:7 Ym mha le bynnag y rhodiais gyda holl feibion Israel, a yngenais i air wrth un o lwythau Israel, ir rhai y gorchmynnais borthi fy mhobl Israel, gan ddywedyd, Paham nad adeiladasoch i mi dŷ o gedrwydd?

7:8 Ac yn awr fel hyn y dywedi wrth fy ngwas Dafydd; Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd; Myfi ath gymerais di or gorlan, oddi ar l y praidd, i fod yn flaenor ar fy mhobl, ar Israel.

7:9 A bm gyda thi ym mha le bynnag y rhodiaist; torrais ymaith hefyd dy holl elynion di oth flaen, a gwneuthum enw mawr i ti, megis enw y rhai mwyaf ar y ddaear.

7:10 Gosodaf hefyd im pobl Israel le; a phlannaf ef, fel y trigo efe yn ei le ei hun, ac na symudo mwyach: a meibion anwiredd ni chwanegant ei gystuddio ef, megis cynt;

7:11 Sef er y dydd yr ordeiniais i farnwyr ar fy mhobl Israel, ac y rhoddais lonyddwch i ti oddi wrth dy holl elynion. Ar ARGLWYDD sydd yn mynegi i ti, y gwna efe dŷ i ti.

7:12 A phan gyflawner dy ddyddiau di, a huno ohonot gydath dadau, mi a gyfodaf dy had di ar dy l, yr hwn a ddaw allan oth ymysgaroedd di, a mi a gadarnhaf ei frenhiniaeth ef.

7:13 Efe a adeilada dŷ im henw i; minnau a gadarnhaf orseddfainc ei frenhiniaeth ef byth.

7:14 Myfi a fyddaf iddo ef yn dad, ac yntau fydd i mi yn fab. Os trosedda efe, mi ai ceryddaf gwialen ddynol, ac dyrnodiau meibion dynion:

7:15 Ond fy nhrugaredd nid ymedy ag ef, megis ag y tynnais hi oddi wrth Saul, yr hwn a fwriais ymaith oth flaen di.

7:16 Ath dŷ di a sicrheir, ath frenhiniaeth, yn dragywydd oth flaen di: dy orseddfainc a sicrheir byth.

7:17 Yn l yr holl eiriau hyn, ac yn l yr holl weledigaeth hon, felly y llefarodd Nathan wrth Dafydd.

7:18 Yna yr aeth y brenin Dafydd i mewn, ac a eisteddodd gerbron yr ARGLWYDD: ac a ddywedodd, Pwy ydwyf fi, O Arglwydd DDUW? a pheth yw fy nhŷ, pan ddygit fi hyd yma?

7:19 Ac eto bychan oedd hyn yn dy olwg di, O Arglwydd DDUW; ond ti a leferaist hefyd am dŷ dy was dros hir amser: ai dyma arfer dyn, O Arglwydd DDUW?

7:20 A pha beth mwyach a ddywed Dafydd ychwaneg wrthyt? canys ti a adwaenost dy was, O Arglwydd DDUW.

7:21 Er mwyn dy air di, ac yn l dy feddwl dy hun, y gwnaethost yr holl fawredd hyn, i beri ith was eu gwybod.

7:22 Am hynny yth fawrhawyd, O ARGLWYDD DDUW; canys nid oes neb fel tydi, ac nid oes Duw onid ti, yn l yr hyn oll a glywsom ni n clustiau



7:23 A pha un genedl ar y ddaear sydd megis dy bobl, megis Israel, yr hon yr aeth Duw iw gwaredu yn bobl iddo ei hun, ac i osod iddo enw, ac i wneuthur eroch chwi bethau mawr ac ofnadwy dros dy dir, gerbron dy bobl y rhai a waredaist i ti or Aifft, oddi wrth y cenhedloedd au duwiau?

7:24 Canys ti a sicrheaist i ti dy bobl Israel yn bobl i ti byth: a thi, ARGLWYDD, ydwyt iddynt hwy yn DDUW.

7:25 Ac yn awr, O ARGLWYDD DDUW, cwblha byth y gair a leferaist am dŷ was, ac am ei dŷ ef, a gwna megis y dywedaist.

7:26 A mawrhaer dy enw yn dragywydd; gan ddywedyd, ARGLWYDD y lluoedd sydd DDUW ar Israel: a bydded tŷ dy was Dafydd wedi ei sicrhau ger dy fron di.

7:27 Canys ti, O ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel, a fynegaist ith was, gan ddywedyd, Adeiladaf dŷ i ti: am hynny dy was a gafodd yn ei galon weddo atat ti y weddi hon.

7:28 Ac yn awr, O Arglwydd DDUW, tydi sydd DDUW, ath eiriau di sydd wirionedd, a thi a leferaist am dy was y daioni hwn.

7:29 Yn awr gan hynny rhynged bodd i ti fendigo tŷ dy was, i fod ger dy fron di yn dragywydd: canys ti, O Arglwydd DDUW, a leferaist, ac th fendith di y bendithier tŷ dy was yn dragywydd.

PENNOD 8

1
AC wedi hyn trawodd Dafydd y Philist-A iaid, ac au darostyngodd hwynt: a Dafydd a ddug ymaith Metheg-amma o law y Philistiaid.

2 Ac efe a drawodd Moab, ac au tnesurodd hwynt a llinyn, gan eu cwympo hwynt i lawr: ac efe a fcsurodd dau linyn, i ladd; ac a llinyn llawn, i gadw yn fyw. Ac felly y Moabiaid fuant i Dafydd yn weision, yn dwyn treth.

3 Trawodd Dafydd hefyd Hadad-eser mab Rehob, brenin Soba, pan oedd
efe yn myned i ennill ei derfynau wrth afon Ewffrates.

4 A Dafydd a enillodd oddi arno ef fil o gerbydau, a saith gant o farchogion, ac ugain mil o wŷr traed: a thorrodd Dafydd linynnau gar meirch pob cerbyd, ac efe a adawodd ohonynt gan cerbyd.

5 A phan ddaeth y Syriad o Damascus, i gynorthwyo Hadadeser brenin Soba, Dafydd a laddodd or Syriaid ddwy fil ar hugain o wŷr.

6 A Dafydd a osododd swyddogion yn Syria Damascus; ar Syriaid a fuant weision i Dafydd, yn dwyn treth. Ar ARGLWYDD a gadwodd Dafydd ym mha le bynnag yr aeth efe.

7 Dafydd hefyd a gymerth y tarianau aur oedd gan weision Hadadeser, ac au dug hwynt i Jerwsalem.

8 O Beta hefyd, ac o Berothai, dinasoedd Hadadeser, y dug y brenin Dafydd lawer iawn o bres.

9 Pan glybu Toi brenin Hamath, daro o Dafydd holl lu Hadadeser;

10 Yna Toi a anfonodd Joram ei fab at y brenin Dafydd, i gyfarch gwell iddo ac iw fendithio, am iddo ymladd yn erbyn Hadadeser, ai faeddu ef; (canys gŵr rhyfelgar oedd Hadadeser yn erbyn Toi:) a llestri arian, a llestri aur, a llestri pres ganddo:

11 Y rhai hefyd a gysegrodd y brenin Dafydd ir ARGLWYDD, gydar arian ar aur a gysegrasai efe or holl genhedloedd a oresgynasai efe;

12 Oddi ar Syria, ac oddi ar Moab, ac oddi ar feibion Ammon, ac oddi ar y Philistiaid, ac oddi ar Amalec, ac o anrhaith Hadadeser mab Rehob, brenin Soba.

13 A Dafydd a enillodd iddo enw, pan ddychwelodd efe o ladd y Syriaid, yn nyffryn yr halen, sef tair mil ar bymtheg.

14 Ac efe a osododd benaethiaid ar Edom; ar holl Edom y gosododd efe benaethiaid, a bu holl Edom yn weision i Dafydd. Ar ARGLWYDD a gadwodd Dafydd, i ba le bynnag yr aeth etc.

15 A theyrnasodd Dafydd ar holl Israel; ac yr oedd Dafydd yn gwneuthur barn a chyfiawnder iw hull bobl.

16 A Joab mab Serfia oedd ben ar y llu; a Jehosaffat mab Ahilud yn gofiadur;

17 A Sadoc mab Ahitub, ac Ahimelech mab Abiathar, oedd offeiriaid; a Seraia yn ysgrifennydd:

18 Benaia hefyd mab Jehoiada oedd ar y Cerethiaid ar Peiethiaid; a meibion Dafydd oedd dywysogion.

PENNOD 9

1
A DAFYDD a ddywedodd, A oes eto un wedi ei adael o dŷ Saul, fel y gwnelwyf drugaredd ag ef, er mwyn Jonathan?

2 Ac yr oedd gwas o dŷ Saul ai enw Siba. A hwy ai galwasant ef at Dafydd. Ar brenin a ddywedodd wrtho ef, Ai tydi yw Siba? A dywedodd yntau, Dy was yw efe.

3 A dywedodd y brenin, A oes neb eto o dŷ Saul, fel y gwnelwyf drugaredd Duw ag ef? A dywedodd Siba wrth y brenin, Y mae eto fab i Jonathan, yn gloff oi draed.

4 A dywedodd y brenin wrtho.
Pa te y mae efe? A Siba a ddywedodd wrth y brenin, Wele ef yn nhŷ Machir, mab Arnmiel, yn Lo-debar.

5 Yna y brenin Dafydd a anfonodd, ac ai cyrchodd ef o dy Machir, mab Ammiel, o Lo-debar.

6 A phan ddaeth Meffiboseth mab Jonathan, mab Saul, at Dafydd, efe a syrthiodd ar ei wyneb, ac a ymgrymodd. A Dafydd a ddywedodd, Meffiboseth. Dywedodd yntau, Wele dy was.

7 A Dafydd a ddywedodd wrtho ef, Nac ofna: canys gan wneuthur y gwnaf drugaredd a thi, er mwyn Jonathan dy dad, a mi a roddaf yn ei l i ti holl dir Saul dy dad; a thi a fwytei fara ar fy mwrdd i yn wastadol.

8 Ac efe a ymgrymodd, ac a ddywedodd, Beth ydyw dy was di, pan edrychit as gi marw om bath i?

9 Yna y brenin a alwodd ar Siba gwas Saul, ac a ddywedodd wrtho, Yr hyn oll oedd eiddo Saul, ac eiddo ei holl d ef, a roddais i fab dy feistr di.

10 A thi a erddi y tir iddo ef, ti, ath feibion, ath weision, ac au dygi i mewn, fel y byddo bara i fab dy feistr di, ac y bwytao efe: a Meffiboseth, mab dy feistr di, a fwyty yn wastadol fara ar fy mwrdd i. Ac i Siba yr oedd pymtheg o feibion, ac ugain o weision.

11 Yna y dywedodd Siba wrth y brenin, Yn l yr hyn oll a orchmynnodd fy arglwydd y brenin iw was, felly y gwna dy was. Yna y dywedodd Dafydd, Meffiboseth a fwyty ar fy mwrdd i, fel un o feibion y brenin.

12 Ac i Meffiboseth yr oedd mab bychan, ai enw oedd Micha. A phawb ar a oedd yn cyfanheddu ty Siba oedd weision i Meffiboseth.

13 A Meffiboseth a drigodd yn Jerwsalem: canys ar fwrdd y brenin yr oedd efe yn bwyta yn wastadol: ac yr oedd efe yn gloff ol ddeudroed.

PENNOD 10

1
A ar l hyn y bu i frenin meibion Ammon farw, a Hanun ei fab a deyrnasodd yn ei le ef.

2 Yna y dywedodd Dafydd, Mi a wnaf garedigrwydd a Hanun mab Nahas, megis y gwnaeth ei dad ef garedigrwydd a mi. A Dafydd a anfonodd gydai weision iw gysuro ef am ei dad. A gweision Dafydd a ddaethant i wlad meibion Ammon.

3 A thywysogion meibion Ammon a ddywedasant wrth Hanun eu haiglwydd., Wyt ti yn tybied mai anrhydeddu dy dad di y mae Dafydd, oherwydd iddo ddanfon cysurwyr atat ti? onid er mwyq chwilior ddinas, ai throedio, ai difetha, yr anfonodd Dafydd ei weision atat ti?

4 Yna Hanun a gymerth weision Dafydd, ac a eilliodd hanner eu barfau hwynt, ac a dorrodd eu dillad hwynt yn eu hanner, hyd eu cluniau, ac au go-llyngodd hwynt ymaith.

5 Pan fynegwyd hyn i Dafydd, efe a anfonodd iw cyfarfod hwynt; canys y gwŷr oedd wedi cywilyddio yn fawr. A dywedodd y brenin, Arhoswch yn Jericho hyd oni thyfo eich barfau chwi, ac yna dychwelwch.



6 A meibion Ammon a welsant eu bod yn ffiaidd gan Dafydd; a meibion Ammon a anfonasant ac a gyflogasant y Syriaid o Bethrehob, ar Syriaid o Soba, ugain mil o wŷr traed, a chan frenin Maacha fil o wŷr, ac o Istob ddeuddeng mil o wŷr.

7 A phan glybu Dafydd, efe a anfonodd Joab, a holl lu y cedyrn.

8 A meibion Ammon a ddaethant, ac a luniaethasant ryfel wrth ddrws y porth: ar Syriaid o Soba, a Rehob, ac o Istob, a Maacha, oedd or neilitu yn y maes.


9 Pan ganfu Joab fod wyneb y rhyfel yn ei erbyn ef ymlaen ac yn l, efe. a etholodd o holl etholedigion Israel, ac a ymfyddinodd yn erbyn y Syriaid.

10 A gweddill y bobl a roddes efe dan law Abisai ei frawd, iw byddino yn erbyn meibion Ammon.

11 Ac efe a ddywedodd, Os trech fydd y Syriaid na mi, yna bydd di i mi yn gynhorthwy; ond os meibion Ammon fyddant drech na thi, yna y deuaf ith gynorthwyo dithau.

12 Bydd bybyr, ac ymwrolwn dros ein pobl, a thros ddinasoedd ein Duw: a gwnaed yr ARGLWYDD yr hyn fyddo da yn ei olwg ef.

13 A nesaodd Joab, ar bobl oedd gydag ef, yn erbyn y Syriaid ir rhyfel; a hwy a ffoesant oi flaen ef.

14 A phan welodd meibion Ammon ffoi or Syriaid, hwythau a ffoesant o flaen Abisai, ac a aethant ir ddinas. A dych welodd Joab oddi wrth feibion Ammon, ac a ddaeth i Jerwsalem.

15 A phan welodd y Syriaid eu lladd o flaen Israel, hwy a ymgynullasant ynghyd.

16 A Hadareser a anfonodd, ac a ddug y Syriaid oedd or tu hwnt ir afon: a hwy a ddaethant i Helam, a Sobach tywysog llu Hadareser ou blaen.

17 A phan fynegwyd i Dafydd hynny, fife a gasglodd holl Israel, ac a aeth dros yr Iorddonen, ac a ddaeth i Helam: ar Synaid a ymfyddinasant yn erbyn Dafydd, ac a ymladdasant ag ef.

18 Ar Syriaid a ffoesant o flaen Israel; a Dafydd a laddodd or Syriaid, wŷr saith gant o gerbydau, a deugain mil o wŷr meirch: ac efe a drawodd Sobach tywysog eu llu hwynt, fel y bu efe farw yno.

19 A phan welodd yr holl frenhinoedd oedd weision i Hadareser, eu lladd hwynt o flaen Israel, hwy a heddychasant ag Israel, ac au gwasanaethasant hwynt.
Ar Syriaid a ofnasant gynorthwyo meibion Ammon mwyach.

PENNOD 11
1 A wedi pen y flwyddyn, yn yr amser y byddai y brenhinoedd yn myned allan i ryfel, danfonodd Dafydd Joab ai weision gydag ef, a holl Israel; a hwy a ddistrywiasant feibion Ammon, ac a warchaeasant ar Rabba: ond Dafydd oedd yn aros yn Jerwsalem.

2 A bu ar brynhawngwaith gyfodi o Dafydd oddi ar ei wely, a rhodio ar nen ty y brenin: ac oddi ar y nen efe a ganfu, wraig yn ymolchi; ar wraig oedd deg iawn yr olwg.

3 A Dafydd a anfonodd ac a ymofyn-, nodd am y wraig: ac un a ddywedodd," Onid hon yw Bathseba merch Eliam, gwraig Ureias yr Hethiad?

4 A Dafydd a anfonodd genhadau, ac ai cymerth hi; a hi a ddaeth i mewn ato ef, ac efe a orweddodd gyda hi: ac yr oedd hi wedi ei glanhau oddi wrth ei haflendid: a hi a ddychwelodd iw thŷ ei hun.

5 Ar wraig a feichiogodd, ac a anfonodd ac a fynegodd i Dafydd, ac a ddywedodd, Yr ydwyf fi yn feichiog.

6 A Dafydd a anfonodd at Joab, gan ddywedyd, Danfon ataf fi Ureias yr Hethiad. A Joab a anfonodd Ureias at Dafydd.


7 A phan ddaeth Ureias ato ef, Dafydd a ymofynnodd m lwyddiant Joab, ac am lwyddiant y bobl, ac am ffyniant y rhyfel.

8 Dywedodd Dafydd hefyd wrth Ureias, DOS i waered ith dŷ, a golch dy draed. Ac Ureias a aeth allan o dy y brenin, a saig y brenin a aeth ar ei l ef.

9 Ond Ureias a gysgodd wrth ddrws ty y brenin gyda holl weision ei arglwydd, ac nid aeth i waered iw dy ei hun.

10 Yna y mynegasant i Dafydd, gan ddywedyd, Nid aeth Ureias i waered iw dy ei hun. A Dafydd a ddywedodd wrth Ureias, Onid oth daith yr ydwyt ti yn dyfod? paham nad eit ti i waered ith dŷ dy hun?

11 A dywedodd Ureias wrth Dafydd, Yr arch, ac Israel hefyd, a Jwda, sydd yn aros mewn pebyll; a Joab fy arglwydd, a gweision fy arglwydd, sydd yn gwersyllu ar hyd wyneb y maes: a af fi gan hynny im ty fy hun, i fwyta, ac i yfed, ac i orwedd gydam gwraig? fel mai byw di, ac fel mai byw dy enaid di, ni wnaf y peth hyn.

12 A Dafydd a ddywedodd wrth Ureias, Aros yma eto heddiw, ac yfory yth ollyngaf di. Ac Ureias a arhosodd yn Jerwsalem y dwthwn hwnnw a thrannoeth.

13 A Dafydd ai galwodd ef, i fwyta ac i yfed ger ei fron ef, ac ai meddwodd ef: ac yn yr hwyr efe a aeth i orwedd ar ei wely gyda gweision ei arglwydd, ac nid aeth i waered iw dy ei hun.

14 Ar bore yr ysgrifennodd Dafydd lythyr at Joab, ac ai hanfonodd yn llaw Ureias.

15 Ac efe a ysgrifennodd yn ei lythyr, gan ddywedyd, Gosodwch Ureias ar gyfer wyneb y rhyfelwyr glewaf; a dychwelwch oddi ar ei l ef, fel y trawer ef, ac y byddo marw.

16 A phan oedd Joab yn gwarchae ar y ddinas, efe a osododd Ureias yn y lle y gwyddai efe fod gwŷr nerthol ynddo.

17 A gwŷr y ddinas a aethant allan, ac a ymladdasant a Joab: a syrthiodd rhai or bobl o weision Dafydd; ac Ureias yr Hethiad a fu farw hefyd.

18 Yna Joab a anfonodd, ac a fynegodd i Dafydd holl hanes y rhyfel:

19 Ac a orchmynnodd ir gennad, gan ddywedyd. Pan orffennych lefaru holl hanes y rhyfel wrth y brenin:

20 Os cyfyd llidiowgrwydd y brenin, ac os dywed wrthyt, Paham y nesasoch at y ddinas i ymladd? oni wyddech y taflent hwy oddi ar y gaer?

21 Pwy a drawodd Abimelech fab Jerwbbeseth? onid gwraig a daflodd arno ef ddarn o faen melin oddi ar y mur, fel y bu efe farw yn Thebes? paham y nesasoch at y mur? yna y dywedi, Dy was Ureias yr Hethiad a fu farw hefyd.

22 Felly y gennad a aeth, ac a ddaeth ac a fynegodd i Dafydd yr hyn oll yr anfonasai Joab ef oi blegid.

23 Ar gennad a ddywedodd wrth Dafydd, Yn ddiau y gwŷr oeddynt drech na ni, ac a ddaethant atom ni ir maes, a ninnau a aethom arnynt hwy hyd ddrws y porth.

24 Ar saethyddion a saethasant at dy weision oddi ar y mur; a rhai o weisiofa y brenin a fuant feirw; ath was Ureias yr Hethiad a fu farw hefyd.

25 Yna Dafydd a ddywedodd wrth y gennad. Fel hyn y dywedi di wrth Joab, Na fydded hyn ddrwg yn dy oiwg di: canys y naill fel y llall a ddifetha y cleddyf; cadarnha dy ryfel yn erbyn y ddinas, a distrywiwch hi; a chysura dithau ef.

26 A phan glybu gwraig Ureias farw Ureias ei gŵr, hi a alarodd am ei phriod.

27 A phan aeth y galar heibio, Dafydd a anfonodd, ac ai cyrchodd hi iw dŷ, i fod iddo yn wraig; a hi a ymddug iddo fab. A drwg yng ngolwg yr ARGLWYDD oedd y peth a wnaethai Dafydd.

PENNOD 12

1
AR ARGLWYDD a anfonodd Nathan at Dafydd. Ac efe a ddaeth ato ef, ac a ddywedodd wrtho, Dau ŵr oedd yn yr un ddinas; y naill yn gyfoethog, ar llall yn dlawd.

2 Gan y cyfoethog yr oedd llawer iawa o ddefaid a gwartheg:

3 A chan y tlawd nid oedd dim ohd un oenig fechan, yr hon a brynasai efe, ac a fagasai; a hi a gynyddasai gydag ef, a chydai blant: oi damaid ef y bwytai hi, ac oi gwpan ef yr yfai hi, ac yn ei fynwes ef y gorweddai hi, ac yr oedd hi iddo megis merch.



4 Ac ymdeithydd a ddaeth at y gŵr cyfoethog; ond efe a arbedodd gymryd Oi ddefaid ei hun, ac oi wartheg ei hun, l arlwyo ir ymdeithydd a ddaethai ato; ond efe a gymerth oenig y gŵr tlawd, ac ai parat6dd ir gŵr a ddaethai ato.

5 A digofaint Dafydd a enynnodd yn ddirfawr wrth y gŵr; ac efe a ddywedodd wrth Nathan, Fel mai byw yr ARGLWYDD, euog o farwolaeth yw y gŵr a wnaeth hyn.

6 Ar oenig a dl efe adref yn bedwar dyblyg; oherwydd iddo wneuthur y peth .hyn, ac nad arbedodd.

7 A dywedodd Nathan wrth Dafydd, Ti yw y gŵr. Fel hyn y dywed ARGLWYDO DDUW Israel, Myfi ath enemies di yn frenin ar Israel, myfi hefyd ath waredais di o law Saul:

8 Rhoddais hefyd i ti dŷ dy arglwydd, a gwragedd dy arglwydd yn dy fynwes, a mi a roddais i ti dŷ Israel a Jwda; a pfae rhy fychan fuasai hynny, myfi a toddaswn i ti fwy o lawer.

9 Paham y dirmygaist air yr ARGLWYDP, i wneuthur drwg yn ei olwg ef? Ure&s yr Hethiad a drewaist ti ar cleddyf, ai wraig ef a gymeraist i ti yn wraig, a ttu ai lleddaist ef a chleddyf meibion Ammon.

10 Yn awr gan hynny nid ymedy y cleddyf ath dŷ di byth; oherwydd i ti fy nirmygu i, a chymryd gwraig Ureias yr Hethiad i fod yn wraig i ti.

11 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Wele, myfi a gyfodaf ith erbyn ddrwg oth dŷ dy hun, a mi a ddygaf dy wragedd di yng ngŵydd dy lygaid, ac au rhoddaf hwynt ith gymydog, ac efe a orwedd gydath wragedd di yng ngolwg yr haul hwn.

12 Er i ti wneuthur mewn dirgelwch; eto myfi a wnaf y peth hyn gerbron holl Israel, a cherbron yr haul.

13 A dywedodd Dafydd wrth Nathan., Pechais yn erbyn yr ARGLWYDD. A Nathan a ddywedodd wrth Dafydd, Yr ARGLWYDD hefyd a dynnodd ymaith dy bechod di: ni byddi di marw.

14 Eto, oherwydd i ti beri i elynion yr ARGLWYDD gablu trwy y peth hyn, y plentyn a anwyd i ti a fydd marw yn ddiau.

15 A Nathan a aeth iw dŷ.Ar ARGLWYDD a drawodd y plentyn a blantasai gwraig Ureias i Dafydd.; ac efe a, aeth yn glaf iawn.

16 Dafydd am hynny a ymbitiodd Duw dros y bachgen; a Dafyddaymprydiodd ympryd, ac a aeth ac a orweddodd ar y ddaear ar hyd y nos.

17 A henuriaid ei dy ef a gyfodasant .ato ef, i beri iddo godi oddi ar y ddaear: ond ni fynnai efe, ac ni fwytai fara gyda hwynt.

18 Ac ar y seithfed dydd y bu farw y plentyn. A gweision Dafydd a ofnasant fynegi iddo ef farw y bachgen: canys dywedasant, Wele, tra oedd y bachgen yn fyw y llefarasom wrtho, ond ni wrandawai ar ein llais, pa fodd gan hynny yr ymofidia, os dywedwn wrtho farw y plentyn?

19 Ond pan welodd Dafydd ei weision yn sibrwd, deallodd Dafydd farw y plentyn: a Dafydd a ddywedodd wrth ei weision, A fu farw y plentyn? A hwy a ddywedasant, Efe a fu farw.

20 Yna Dafydd a gyfododd oddi ar y ddaear, ac a ymolchodd, ac a ymeneiniodd, ac a newidiodd ei ddillad, ac a ddaeth i dŷ yr ARGLWYDD, ac a addolodd: wedi hynny y daeth efe iw dy ei hun; ac a ofynnodd, a hwy a roddasant iddo fara, ac efe a fwytaodd.

21 Yna ei weision a ddywedasant wrtho ef. Pa beth yw hyn a wnaethost ti? dros y plentyn byw yr ymprydiaist, ac yr wylaist; ond pan fu y plentyn farw, ti a gyfodaist ac a fwyteaist fara.

22 Ac efe a ddywedodd, Tra yr ydoedd y plentyn yn fyw, yr ymprydiais ac yr wylais: canys mi a ddywedais, Pwy a wŷr a drugarha yr ARGLWYDD wrthyf, fel y byddo byw y plentyn?

23 Ond yn awr efe fu farw, i ba beth yr ymprydiwn? a allaf fi ei ddwyn ef yn ei l mwyach? myfi a af ato ef, ond ni ddychwel efe ataf fi.

24 A Dafydd a gysurodd Bathseba ei wraig, ac a aeth i mewn ati hi, ac a orweddodd gyda hi: a hi a ymddug fab, ac efe a alwodd ei enw ef Solomon. Ar
ARGLWYDD ai carodd ef.

25 Ac efe a anfonodd trwy law Nathan y proffwyd; ac efe a alwodd ei enw ef Jedidia oblegid yr ARGLWYDD.

26 A Joab a ymladdodd yn erbyn Rabba meibion Ammon, ac a enillodd y frenhinol ddinas.

27 A Joab a anfonodd genhadau at Dafydd, ac a ddywedodd, Rhyfelais yn erbyn Rabba, ac a enillais ddinas y dyfroedd.

28 Yn awr gan hynny casgl weddill y bobl, a gwersylla yn erbyn y ddinas, ac ennill hi; rhag i mi ennill y ddinas, a galw fy enw i arni hi.

29 A Dafydd a gasglodd yr holl bobl, ac a aeth i Rabba, ac a ymladdodd yn ei herbyn, ac ai henillodd hi.

30 Ac efe a gymerodd goron eu brenin hwynt oddi am ei ben; ai phwys hi oedd dalent o aur, gydar maen gwerthfawr: a hi a osodwyd ar ben Dafydd. Ac efe a ddug ymaith or ddinas anrhaith fawr iawn.

31 Ac efe a ddug ymaith y bobl oedd ynddi, ac au gosododd dan lifiau, a than ogau heyrn, a than fwyeill heyrn, ac au bwriodd hwynt ir odynau calch: ac felly y gwnaeth i holl ddinasoedd meibion Ammon. A dychwelodd Dafydd ar holl bobl i Jerusalem.

PENNOD 13

1
A ar l hyn yr oedd gan Absalom mab Dafydd chwaer deg, ai henw Tamar: ac Amnon mab Dafydd ai carodd hi.

2 Ac yr oedd mor flin ar Amnon, fel y clafychodd efe oherwydd Tamar ei chwaer: canys gwyry oedd hi; ac anodd y gwelai Amnon wneuthur dim iddi hi.

3 Ond gan Amnon yr oedd cyfaill, ai enw Jonadab, mab Simea, brawd Dafydd: a Jonadab oedd ŵr call iawn.

4 Ac efe a ddywedodd wrtho ef, Ti fab y brenin, paham yr ydwyt yn curio fel hyn beunydd? oni fynegi di i mi? Ac Amnon a ddywedodd wrtho ef, Caru yr
ydwyf fi Tamar, chwaer Absalom fy mrawd.

5 A Jonadab a ddywedodd wrtho ef, Gorwedd ar dy wely, a chymer arnat fod yn glaf: a phan ddelo dy dad ith edrych, dywed wrtho ef, Deued, atolwg, Tamar fy chwaer i roddi bwyd i mi, ac i arlwyor bwyd yn fy ngolwg, fel y gwelwyf, ac y bwytawyf oi llaw hi.

6 Felly Amnon a orweddodd, ac a gymerth arno fod yn glaf. Ar brenin a ddaeth iw edrych ef; ac Amnon a ddywedodd wrth y brenin, Deued, atolwg, Tamar fy chwaer i grasu dwy deisen yn fy ngolwg i, fel y bwytawyf oi llaw hi.

7 Yna Dafydd a anfonodd adref at Tamar, gan ddywedyd, DOS yn. awr i dŷ Amnon dy frawd, a pharatoa fwyd iddo.

8 Felly Tamar a aeth i dŷ Amnon ei brawd; ac efe oedd yn gorwedd: a hi a gymerth beilliaid, ac ai tyhnodd, ac a wnaeth deisennau yn ei ŵydd ef, ac a grasodd y teisennau.

9 A hi a gymerth badell, ac au tywalltodd hwynt ger ei fron ef: ond efe a wrthododd fwyta. Ac Amnon a ddywedodd, Gyrrwch allan bawb oddi wrthyf fi. A phawb a aethant allan oddi wrtho ef.

10 Yna Amnon a ddywedodd wrth Tamar, Dwg y bwyd ir ystafell, fel y bwytawyf oth law di. A Thamar a gymerth y teisennau a wnaethai hi, ac au dug at Amnon ei brawd ir ystafell.

11 A phan ddug hi hwynt ato ef i fwyta, efe a ymaflodd ynddi hi, ac a ddywedodd wrthi hi, Tyred, gorwedd gyda mi, fy chwaer. f

12 A hi a ddywedodd wrtho. Paid, fy mrawd; na threisia fi: canys ni wneir fel hyn yn Israel: na wna di yr ynfydrwydd hyn.

13 A minnau, i ba le y bwriaf ymaith fy ngwarth? a thi a fyddi fel un or ynfydion yn Israel. Yn awr, gan hynny, ymddiddan, atolwg, ar brenin: canys ni omedd efe fi i ti.

14 Ond ni fynnai efe wrando ar ei llais hi; eithr efe a fu drech na hi, ac ai treisiodd, ac a orweddodd gyda hi.

15 Yoa Amnon ai casaodd hi a chas mawr iawn: canys mwy oedd y cas ar hwn y casasai efe hi, nar cariad ar hwn y carasai efe hi. Ac Amnon a ddywedodd wrthi hi, Cyfod, dos ymaith.

16 A hi a ddywedodd wrtho ef, Nid oes achos: y drygioni hwn, sef fy ngyrru ymaith, sydd fwy nar llall a wnaethost a mi. Ond ni wrandawai efe arni hi.

17 Eithr efe a alwodd ar ei lane, ei weinidog, ac a ddywedodd, Gyrrwch hon yn awr allan oddi wrthyf fi; a chloar drws ar ei hl hi.

18 Ac amdani hi yr oedd mantell symudliw: canys ar cyfryw fentyll y diilledid merched y brenin, y rhai oedd forynion. Yna ei weinidog ef ai dug hi allan, ac a glodd y drws ar ei hl hi.

19 A Thamar a gymerodd ludw ar ei phen, ac a rwygodd y fantell symudliw oedd amdani, ac a osododd ei llaw ar ei phen, ac a aeth ymaith dan weiddi.

20 Ac Absalom ei brawd a ddywedodd wrthi hi, Ai Amnon dy frawd a fu gyda thi? er hynny yn awr taw a son, fy chwaer: dy frawd di yw efe; na osod dy galon ar y peth hyn. Felly Tamar a drigodd yn amddifad yn nhŷ Absalom ei brawd.

21 Ond pan glybur brenin Dafydd yr holl bethau hynny, efe a ddigiodd yn aruthr.

22 Ac ni ddywedodd Absalom wrth Amnon na drwg na da: canys Absalom a gasaodd Amnon, oherwydd iddo dreisio Tamar ei chwaer ef.

23 Ac ar l dwy flynedd o ddyddiau, yr oedd gan Absalom rai yn cneifio yn Baalhasor, yr hwn sydd wrth Effraim: ac Absalom a wahoddodd holl feibion y brenin.

24 Ac Absalom a ddaeth at y brenin, ac a ddywedodd, Wele yn awr rai yn cneifio ith was di; deued, atolwg, y brenin ai. weision gydath was.

25 A dywedodd y brenin wrth Absalom, Nage, fy roab, ni ddeuwn ni i gyd yn awr; rhag i ni ormesu arnat ti. Ac efe a fu dacr arno: ond ni fynnai efe fyned, eithr efc ai bcndithiodd ef.

26 Yna y dywedodd Absalom, Oni ddaw Amnon fy mrawd yn awr gyda ni? Ar brenin a ddywedodd wrtho- ef, 1 ba beth yr a efe gyda thi? .;:

27 Eto Absalom a fu daer arno, fal y gollyngodd efe Amnon gydag ef, a hot! feibion y brenin.

28 Ac Absalom a orchmynnodd iw lanciau, gan ddywedyd, Edrychwch, atolwg, pan fyddo llawen calon Amnon gan win, a phan ddywedwyf wrthych, Trewch Amnon; yna lleddwch ef, nac ofnwch: oni orchmynnais i chwi? ymwrolwch, a byddwch feibion glewion.

29 A llanciau Absalom a wnaethant i Amnon fel y gorchmynasai Absalom. A holl feibion y brenin a gyfodasant, a phob un a farchogodd ar ei ful, ac a ffoesant.

30 A thra yr oeddynt hwy ar y ffordd, y daeth y chwedl at Dafydd, gan ddywedyd, Absalom a laddodd holl feibion y brenin, ac ni adawyd un ohonynt.

31 Yna y brenin a gyfododd, ac a rwygodd ei ddillad, ac a orweddodd ar y ddaear; ai holl weision oedd yn sefyll gerllaw, au gwisgoedd yn rhwygedig.

32 A Jonadab mab Simea, brawd Dafydd, a atebodd ac a ddywedodd, Na thybied fy arglwydd iddynt hwy ladd yr holl lanciau, sef mebion y brenin; canys Amnon yn unig a fu farw: canys yr oedd ym mryd Absalom hynny, er y dydd y treisiodd efe Taroar ei chwaer ef.

33 Ac yn awr na osoded fy arglwydd frenin y peth at ei galon, gan dybied farw holl feibion y brenin: canys Amnon yn unig a fu farw.

34 Ond Absalom a ffodd. Ar llanc yr hwn oedd yn gwylio a ddyrchafodd ei lygaid, ac a edrychodd; ac wele bobl lawer yn dyfod ar hyd y ffordd oi l ef, ar hyd ystlys y mynydd.

35 A Jonadab a ddywedodd wrth y brenin, Wele feibion y brenin yn dyfod: fel y dywedodd dy was, felly y mae.

36 A phan orffenasai efe ymddiddan, wele, meibion y brenin a ddaethant, ac a ddyrchafasant eu llef, ac a wylasant.. Ar brenin hefyd ai holl weision a wylasant ag wylofain mawr iawn.

37 Ac Absalom a ffodd, ac a aeth at Talmai mab Ammihud brenin Gesur: a Dafydd a alarodd am ei fab bob dydd.

38 Ond Absalom a ffodd, ac a aeth i Gesur; ac yno y bu efe dair blynedd.

39 Ac enaid Dafydd y brenin a hiraethodd am fyned at Absalom: canys efe a gysurasid am Amnon, gan ei farw efe.

PENNOD 14

1
YNA Joab mab Serfia a wybu fod calon y brenin tuag at Absalom.

2 A Joab a anfonodd i Tecoa, ac a gyrchodd oddi yno wraig ddoeth, ac a ddywedodd wrthi, Cymer arnat, atolwg, alaru, a gwisg yn awr alarwisg, ac nac ymira ag olew, eithr bydd fel gwraig yn galaru er ys llawer o ddyddiau am y marw:

3 A thyred at y brenin, a llefara wrtho yn l yr ymadrodd hyn. A Joab a osododd yr ymadroddion yn ei genau hi.

4 Ar wraig o Tecoa, pan ddywedodd wrth y brenin, a syrthiodd i lawr ar ei hwyneb, ac a ymgrymodd, ac a ddywedodd, Cynorthwya, O frenin.

5 A dywedodd y brenin wrthi hi, Beth a ddarfu i ti? A hi a ddywedodd, Yn wir gwraig weddw ydwyf fi, am gŵr a fu farw.

6 Ac ith lawforwyn yr oedd dau fab, a hwynt ill dau a ymrysonasant yn y maes; ond nid oedd athrywynwr rhyngddyat hwy; ond y naill a drawodd y llall, ac ai lladdodd ef.;


7 Ac wele, yr holl dylwyth a gyfododd yn erbyn dy lawforwyn, a hwy a ddywedasant, Dyro yr hwn a drawodd ei frawd, fel y lladdom ni ef, am einioes ei frawd a laddodd efe; ac y difethom hefyd yr etifedd: felly y diffoddent fy marworyn, yr hwn a adawyd, heb adael im gŵr nac enw nac epil ar wyneb y ddaear.

8 Ar brenin a ddywedodd wrth y wraig, DOS ith dy; a mi a roddaf orchymyn oth blegid di.

9 Ar wraig o Tecoa a ddywedodd wrth y brenin, Bydded y camwedd hwn arnaf fi, fy arglwydd frenin, ac ar dy fy nhad i, ar brenin ai orseddfainc ef yn ddieuog.

10 Ar brenin a ddywedodd, Dwg ataf fi yr hwn a yngano wrthyt, ac ni chaiff mwyach. gyffwrdd a thi.

11 Yna hi a ddywedodd, Cofied, atolwg, y brenin dy ARGLWYDD DDUW, rhag amlhau dialwyr y gwaed i ddistrywio, a rhag difetha ohonynt hwy fy mab i. Ac efe a ddywedodd, Fel mai byw yr ARGLWYDD, ni syrth un o walk pen dy fab di i lawr,,

12 Yna y dywedodd y wraig, Atolwg, gad ith lawforwyn ddywedyd gair wrth fy arglwydd frenin. Yntau a ddywedodd, Dywed. xxx

13 Ar wraig a ddywedodd, Paham gan hynny y meddyliaist fel hyn yn erbyn pobl DDUW? canys y maer brenin yn llefaru y gair hwn megis un beius, gan na ddug y brenin adref ei herwr.

14 Canys gan farw yr ydym ni yn marw, ac ydym fel dyfroedd wedi eu tywallt ar y ddaear, y rhai ni chesglir: gan na ddug Duw ei einioes, efe a feddyliodd foddion, fel na yrrer ymaith ei herwr oddi wrtho.

15 Ac yn awr mi a ddeuthum i ymddiddan m harglwydd frenin am y peth hyn, oblegid ir bobl fy nychrynu i: am hynny y dywedodd dy lawforwyn, Ymddiddanaf yn awr r brenin; ond odid fe a wna y brenin ddymuniad ei lawforwyn.

16 Canys y brenin a wrendy, fel y gwaredo efe ei lawforwyn o law y gŵr a fynnai fy nifetha i am mab hefyd o etifeddiaeth DDUW.

17 Ath lawforwyn a ddywedodd, Bydded, atolwg, gair fy arglwydd frenin yn gysur: canys fel angel Duw yw fy arglwydd frenin, i wrandor da ar drwg: ar ARGLWYDD dy DDUW fydd gyda thi.

18 Yna yr atebodd y brenin, ac y dywedodd wrth y wraig, Na chela, atolwg, oddi wrthyf fi y peth yr ydwyf yn ei ofyn i ti. A dywedodd y wraig, Llefared yn awr fy arglwydd frenin.

19 Ar brenin a ddywedodd, A ydyw llaw Joab gyda thi yn hyn oll? Ar wraig a atebodd ac a ddywedodd. Fel mai byw dy enaid di, fy arglwydd frenin, nid gwiw troi ar y llaw ddeau nac ar y llaw aswy oddi wrth yr hyn oll a ddywedodd fy arglwydd frenin: canys dy was Joab a orchmynnodd i mi, ac a osododd yr holl eiriau hyn yng ngenau dy lawforwyn:

20 Ar fedr troir chwedl y gwnaeth dy was Joab y peth hyn: ond fy arglwydd sydd ddoeth, fel doethineb angel Duw, i wybod yr hyn oll sydd ar y ddaear.

21 Ar brenin a ddywedodd wrth Joab, Wele yn awr, gwneuthum y peth hyn; dos, a dwg y llanc Absalom yn ei l.

22 A Joab a syrthiodd i lawr ar ei wyneb, ac a ymgrymodd, ac a fendithiodd y brenin. A Joab a ddywedodd, Heddiw y gwybu dy was di gael ohonof ffafr yn dy olwg di, fy arglwydd frenin, am ir brenin gyflawni dymuniad ei was.

23 A Joab a gyfododd, ac a aeth i Gesur, ac a ddug Absalom i Jerwsalem.

24 Ar brenin a ddywedodd, Troed iw dy ei hun; ac nac edryched yn fy wyneb i. Felly Absalom a drodd iw dy ei hun, ac .ni welodd wyneb y brenin.

25 Ac nid oedd ŵr mr glodfawr am ei degwch ag Absalom o fewn holl .Israel: o wadn ei droed hyd ei gorun nid oedd wrthuni ynddo ef.

26 A phan gneifiai efe ei ben, (canys un .waith yn y flwyddyn y torrai efe ei wallt: .sherwydd ei fod yn drwm arno, am hynny efe ai torrai ef;) efe a bwysai wallt ei ben yn ddau can sici, wrth bwys y brenin.

27 A thri mab a anwyd i Absalom, ac un ferch, ai henw hi oedd Tamar: yr oedd hi yn wraig deg yr olwg. .

28 Felly Absalom a drigodd ddwy flynedd gyfan yn Jerwsalem, ac ni welodd wyneb y brenin.

29 Am hynny Absalom a ddanfonodd am Joab, iw anfon ef at y brenin; ond ni ddeuai efe ato ef: ac etc a anfonodd eto yr ail waith, ond ni ddeuai efe ddim. .

30 Am hynny efe a ddywedodd wrth ei weision, Gwelwch randir Joab gcr fy llaw i, a haidd sydd ganddo ef yno; ewch a llosgwch hi thn.
A gweision Absalom a losgasant y rhandir thn.

31 Yna Joab a gyfododd, ac a ddaeth at Absalom iw dŷ, ac a ddywedodd wrtho, Paham y llosgodd dy weision di fy rhandir i thn?

32 Ac Absalom a ddywedodd wrth Joab, Wele, mi a anfonais atat ti, gan ddywedyd. Tyred yrna, fel yth anfonwyf at y brenin, i ddywedyd, I ba beth y deuthum i o Gesur? gwell fuasai i mi fy mod yno eto: ac yn awr gadawer i mi weled wyneb y brenin; ac od oes gamwedd ynof, lladded fi.

33 Yna Joab a ddaeth at y brenin, ac a fynegodd iddo ef. Ac efe a alwodd am Absalom. Yntau a ddaeth at y brenin, ac a ymgrymodd iddo i lawr ar ei wyneb gerbron y brenin. Ar brenin a gusanodd Absalom.

PENNOD 15

1
A wedi hyn y paratodd Absalom iddo ei hun gerbydau, a meirch, a dengwr
fl ripncroir* i r ei nun gerbydau, a i a deugain i redeg oi flaen

2 Ac Absalom a gyfodai yn fore, ac a safai gerllaw ffordd y porth: ac Absalom a alwai ato bob gŵr yr oedd iddo fater i ddyfod at y brenin am farn, ac a ddywedai, O ba ddinas yr ydwyt ti?
Yntau a ddywedai, O un o lwyrhau Israel y mae dy was.

3 Ac Absalom a ddywedai wrtho ef, Wele, y mae dy faterion yn dda, ac yn uniawn; ond nid oes neb dan y brenin a wrandawo arnat ti.

4Dywedai Absalom hefyd, O nam gosodid i yn farnwr yn y wlad, fel y delai ataf fi bob gŵr a fyddai ganddo hawl neu gyngaws; myfi a wnawn gyfiawnder iddo!

 

5 A phan nesai neb i ymgrymu iddo ef, efe a estynnai ei law, ac a ymaflai ynddo ef, ac ai cusanai.

6 Ac fel hyn y gwnai Absalom i holl Israel y rhai a ddeuent am farn at y brenin. Felly Absalom a ladrataodd galon holl wŷr Israel.

7 Ac ymhen deugain mlynedd y dywedodd Absalom wrth y brenin, Gad i mi fyned, atolwg, a thalu fy adduned a addunedais ir ARGLWYDD, yn Hebron.

8 Canys dy was a addunedodd add.- lined, pan oeddwn i yn aros o fewn Gesur yn Syria, gan ddywedyd, Os gan ddychwelyd y dychwel yr ARGLWYDD fi i Jerwsalem, yna y gwasanaethaf yr ARGLWYDD.

9 Ar brenin a ddywedodd wrtho ef, DOS mewn heddwch. Felly efe a gyfododd, ac a aeth i Hebron.

10 Eithr Absalom a anfonodd ysbiwyr trwy holl lwythau Israel, gan ddywedyd, Pan glywoch lais yr utgorn, yna dywedwch, Absalom sydd yn teyrnasu yn Hebron.

11 A dau cant o wŷr a aethant gydag Absalom o Jerwsalem, ar wahodd; ac yr oeddynt yn myned yn eu gwiriondeb, ac heb wybod dim oll.

12 Ac Absalom a anfonodd am Ahito-ffel y Giloniad, cynghorwr Dafydd, oi ddinas, o Gilo, tra oedd efe yn offrymu aberthau. Ar cydfradwriaeth oedd gryf, ar bobl oedd yn amlhau gydag Absalom yn wastadol.

13 A daeth cennad at Dafydd, gan ddywedyd, Y mae calon gwŷr Israel ar l Absalom.

14 A dywedodd Dafydd wrth ei holl weision y rhai oedd gydag ef yn Jerwsalem, Cyfodwch, a ffown; canys ni ddihangwn ni gan Absalom: brysiwch i fyned; rhag iddo ef frysio an dala ni, a dwyn drwg arnom ni, a tharor ddinas min y cleddyf.

15 A gweision y brenin a ddywedasant wrth y brenin, WeSe dy weision yn barod, ar l yr hyn oll a ddewiso fy arglwydd frenin.

16 Ar brenin a aeth, ai holl dylwyth ar ei l. Ar brenin a adawodd ddeg o ordderchwragedd i gadw y tŷ.

17 Ar brenin a aeth ymaith, ar holl bobl ar ei l; a hwy a arosasant mewn lle o hirbell.

18 Ai holl weision ef oedd yn cerdded ger ei law ef: yr holl Gerethiaid, ar holl Belethiaid, ar holl Gethiaid, y chwe channwr a ddaethai ar ei l ef o Gath, oedd yn cerdded o flaen y brenin.

19 Yna y dywedodd y brenin wrth Ittai y Gethiad, Paham yr ei di hefyd gyda ni? Dychwel, a thrig gydar brenin: canys alltud ydwyt ti, a dieithr hefyd allan oth fro dy hun.

20 Doe y daethost ti; a fudwn i di heddiw i fyned gyda ni? Myfi a af: dychwel di, a dwg dy frodyr gyda thi: trugaredd a gwirionedd fyddo gyda thi.

21 Ac Ittai a atebodd y brenin, ac a ddywedodd, Fel mai byw yr ARGLWYDD, ac mai byw fy arglwydd frenin, yn ddiau yn y lle y byddo fy arglwydd frenin ynddo, pa un bynnag ai mewn angau ai mewn einioes, yno y bydd dy was hefyd.

22 A Dafydd a ddywedodd wrth Ittai, DOS, a cherdda drosodd. Ac Ittai y Gethiad a aeth drosodd, ai holl wŷr, ar holl blant oedd gydag ef.

23 Ar holl wlad oedd yn wylofain a llefuchel; ar holl bobl a aethant drosodd. Ar brenin a aeth dros afon Cidron, ar holl bobl a aeth drosodd, tua ffordd yr anialwch.

24 Ac wele Sadoc, ar holl Lefiaid oedd gydag ef, yn dwyn arch cyfamod Duw; a hwy a osodasant i lawr arch Duw: ac Abiathar a aeth i fyny, nes darfod ir holl bobl ddyfod allan or ddinas.

25 A dywedodd y brenin wrth Sadoc, Dychwel ag arch Duw ir ddinas: os caf fi ffafr yng ngolwg yr ARGLWYDD, efe am dwg eilwaith, ac a bair i mi ei gweled hi, ai babell.

26 Ond os fel hyn y dywed efe; Nid wyf fodlon i ti; wele fi, gwnaed i mi fel y byddo da yn ei olwg.

27 Ar brenin a ddywedodd wrth Sadoc yr offeiriad, Onid gweledydd ydwyt ti? dychwel ir ddinas mewn heddwch, ath ddau fab gyda thi, sef Ahimaas dy fab, a Jonathan mab Abiathar.

28 Gwelwch, mi a drigaf yng ngwastadedd yr anialwch, nes dyfod gair oddi wrthych iw fynegi i mi.

29 Felly Sadoc ac Abiathar a ddygasant yn ei hl arch Duw i Jerwsalem; ac a arosasant yno.

30 y A Dafydd a aeth i fyny i fryn yr Olewydd; ac yr oedd yn myned i fyny ac yn wylo, ai ben wedi ei orchuddip, ac



yr oedd efe yn myned yn droednoeth. Ar holl bobl y rhai oedd gydag ef a orchuddiasant bawb ei ben, ac a aethant i fyny, gan fyned ac wylo.

31 A mynegwyd i Dafydd, gan ddywedyd, Y mae Ahitoffel ymysg y cyd-fwriadwyr gydag Absalom. A Dafydd a ddywedodd, O ARGLWYDD, tro, atolwg, gyngor Ahitoffel yn ffolineb.

32 A pban ddaeth Dafydd i ben y bryn yr addolodd efe DDUW ynddo, wele Husai yr Arciad yn ei gyfarfod ef, wedi rhwygo ei bais, a phridd ar ei ben.

33 A Dafydd a ddywedodd wrtho, Od ei drosodd gyda mi, ti a fyddi yn faich arnaf:

34 Ond os dychweli ir ddinas, a dy-wedyd wrth Absalom, Dy was di, O frenin, fyddaf fi; gwas dy dad fum hyd yn hyn, ac yn awr dy was dithau fyddaf: ac felly y diddymi i mi gyngor Ahitoffel.

35 Oni bydd gyda thi yno Sadoc ac Abiathar yr offeiriaid? am hynny pob gair a glywych o dy y brenin, mynega i Sadoc ac i Abiathar yr offeiriaid.

36 Wele, y mae yno gyda hwynt eu dau fab, Ahimaas mab Sadoc, a Jonathan mab Abiathar: danfonwch gan hynny gyda hwynt ataf fi bob peth ar a glywoch.

37 Felly Husai, cyfaill Dafydd, a ddaeth ir ddinas; ac Absalom a ddaeth i Jerwsalem.

PENNOD 16

1
A wedi myned o Dafydd ychydig dros ben y bryn, wele Siba gwas Meffi-Boseth yn ei gyfarfod ef a chwpl o asynnod wedi eu cyfrwyo, ac arnynt hwy yr oedd dau can torth o fara, a chan swp o resinau, a chant o ffrwythydd haf, a chostrelaid o win.

2 A dywedodd y brenin wrth Siba, Beth yw y rhai hyn sydd gennyt? A Siba a ddywedodd, Asynnod i dylwyth y brenin i farchogaeth, a bara a ffrwythydd haf ir llanciau iw bwyta, a gwin ir lluddedig iw yfed yn yr anialwch, ydynt hwy.

3 Ar brenin a ddywedodd, A pha le y tnae mab dy feistr? A Siba a ddywedodd wrth y brenin, Wele, y mae efe yn aros yn Jerwsalem: canys efe a ddywedodd, tŷ Israel a roddant drachefn i mi heddiw frenhiniaeth fy nhad.

4 Yna y dywedodd y brenin wrth Siba, Wele, eiddot ti yr hyn oll oedd eiddo Meffiboseth. A Siba a ddywedodd, Yr ydwyf yn atolwg gael ohonof ffafr yn dy olwg di, fy arglwydd frenin.

5 A phan ddaeth y brenin Dafydd hyd Bahurim, wele un o dylwyth tŷ Saul yn dyfod allan oddi yno, ai enw ef oedd Simei, mab Gera: efe a ddaeth allan, dan gerdded a melltigo.

6 Ac efe a daflodd Dafydd a cherrig, a holl weision y brenin Dafydd: ac yr oedd yr holl bobl ar holl gedyrn ar ei law ddeau ac ar ei law aswy ef.

7 Ac fel hyn y dywedai Simei wrth felltithio. Tyred allan, tyred allan, ŵr gwaedlyd, a gŵr ir fall.

8 Yr ARGLWYDD a drodd arnat ti holl waed ty Saul, yr hwn y teyrnesaist yn ei le; ar ARGLWYDD a roddodd y frenhiniaeth yn llaw Absalom dy fab: ac wele di wedi dy ddal yn dy ddrygioni; canys gŵr gwaedlyd wyt ti.


9 Yna y dywedodd Abisai mab Serfia wrth y brenin, Paham y melltithiar ei marw hwn fy arglwydd frenin? gad i mi fyned drosodd, atolwg, a thorri ei ben ef.

10 Ar brenin a ddywedodd, Beth sydd i; mi a wnelwyf a chwi, meibion Serfia? felly melltithied, oherwydd yr AR-&LWYDD a ddywedodd wrtho, Melltithia Dafydd. Am hynny pwy a ddywed, Baham y gwnei fel hyn?

11 A Dafydd a ddywedodd wrth Abisai, ac wrth ei holl weision, Wele fy mab, yr hwn a ddaeth allan om hymysgaroedd i, yn ceisio fy einioes: ac yn awr pa faint mwy y cais y Benjaminiad hwn? Gadewch iddo, a melltithied: canys yr ARGLWYDD a archodd iddo.

12 Efallai yr edrych yr ARGLWYDD ar fy nghystudd i, ac y dyry yr ARGLWYDD i mi ddaioni am ei felltith ef y dydd hwn.

13 Ac fel yr oedd Dafydd ai wŷr yn myned ar hyd y ffordd, Simei yntau oedd yn myned ar hyd ystlys y mynydd, ar ei gyfer ef; ac fel yr oedd efe yn myned, efe a felltithiai, ac a daflai gerrig, ac a fwriai lwch iw erbyn ef.

14 A daeth y brenin, ar holl bobl oedd gydag ef, yn lluddedig, ac a orffwysodd yno.

15 Ac Absalom ar- holl bobl, gwŷr Israel, a ddaethant i Jerwsalem, ac Ahitoffel gydag ef. .

16 A phan ddaeth Husai yr Arciad, cyfaill Dafydd, at Absalom, Husai.., a ddywedodd wrth Absalom, Byw for brenin, byw fyddor brenin.

17 Ac Absalom a ddywedodd wrth Husai, Ai dyma dy garedigrwydd di ith gyfaill? paham nad aethost ti gydath gyfaill?

18 A Husai a ddywedodd wrth Absalom, Nage; eithr yr hwn a ddewiso yr ARGLWYDD, ar bobl yma, a holl wŷr Israel, eiddo ef fyddaf fi, a chydag ef yr arhosaf fi.

19 A phwy hefyd a wasanaethaf? onid gerbron ei fab ef? Megis y gwasanaethais gerbron dy dad di, felly y byddaf ger dy fron dithau.

20 Yna y dywedodd Absalom wrth Ahitoffel, Moeswch eich cyngor beth a wnawn ni. .:,.

21 Ac Ahitoffel a ddywedodd wrth Absalom, DOS i mewn at ordderchwragedd dy dad, y rhai a adawodd efe i gadw y tŷ: pan glywo holl Israel dy fod yn ffiaidd gan dy dad, yna y cryfheir llaw y rhai oll sydd gyda thi.

22 Felly y taenasant i Absalom babell ar nen y tŷ: ac Absalom a aeth i mewn at ordderchwragedd ei dad, yng ngŵydd holl Israel.

23 A chyngor Ahitoffel, yr hwn a gynghorai efe yn y dyddiau hynny, oedd fel ped ymofynnai un a gair Duw: felly yr oedd holl gyngor Ahitoffel, gyda Dafydd a chydag Absalom.

PENNOD 17

1
DYWEDODD Ahitoffel hefyd with Absalom, Gad i mi yn awr ddewis deuddeng mil o wŷr, a mi a gyfodaf ac a erlidiaf ar l Dafydd y nos hon.

2 A mi a ddeuaf arno tra fyddo ef yn lluddedig, ac yn wan ei ddwylo, ac ai brawychaf ef: a ffy yr holl bobl sydd gydag ef; a mi a drawaf y brenin yn unig.

3 A throaf yr holl bobl atat ti: megis pe dychwelai pob un, yw y gŵr yr ydwyt ti yn ei geisio: felly yr holl bobl fydd mewn heddwch.;

4 A da fur pjeth yng ngolwg Absalom, ac yng ngolwg holl henuriaid Israel.

5 Yna y dywedodd Absalom, Galw yn awr hefyd ar Husai yr Arciad, a gwrandawn beth a ddywedo yntau hefyd.

6 A phan ddaeth Husai at Absalom, llefarodd Absalom wrtho ef, gan ddywedyd, Fel hyn y dywedodd Ahitoffel: a wnawn ni ei gyngor ef? onid e, dywed di.

7 A dywedodd Husai wrth Absalom, Nid da y cyngor a gynghorodd Ahitoffel y waith hon.

8 Canys, eb Husai, ti a wyddost am dy dad ai wŷr, mai cryfion ydynt hwy, a chreulon eu meddwl, megis arth wedi colli ei chenawon yn y maes: dy dad hefyd sydd ryfelwr, ac nid erys efe dros nos gydar bobl.

9 Wele, yn awr y mae efe yn llechu mewn rhyw ogof, neu mewn rhyw le: a phan syrthio rhai ohonynt yn y dechrau, yna y bobl a glyw, ac a ddywed, Bu laddfa ymysg y bobl sydd ar l Absalom.

10 Yna yr un grymus, yr hwn y mae ei galon fel calon Hew, a lwfrha: canys gwŷr holl Israel mai glew yw dy dad di, ac mai gwŷr grymus yw y rhai sydd gydag ef.

11 Am hynny y cynghoraf, lwyr gasglu atat ti holl Israel, o Dan hyd Beer-seba, fel y tywod wrth y mr o arnldra, a myned oth wyneb di dy hun ir rhyfel.

12 Felly y deuwn arno ef i un or lleoedd yr hwn y ceffir ef ynddo, ao a ruthrwn arno ef fel y syrth y gwlith ar y ddaear: ac ni adewir dim ohono ef, nac un chwaith or holl wŷr sydd gydag ef.

13 Ond os i ddinas yr ymgasgl efe, yna holl Israel a ddygant raffau at y ddinas honno, a ni ai tynnwn hi ir afon, fel na chaffer yno un garegan.

14 A dywedodd Absalom, a holl wŷr Israel, Gwell yw cyngor Husai yr Arciad na chyngor AhitoffeS. Canys yr ARGLWYDD a ordeiniasai ddiddymu cyngor da Ahitoffel, fel y dygai yr ARGLWYDD ddrwg ar Absalom.



15 Yna y dywedodd Husai wrth Sadoc ac wrth Abiathar yr offeiriaid, Fel hyn ac fel hyn y cynghorodd Ahitoffel i Absalom ac i henuriaid Israel: ac fel hyn ac fel hyn y cynghorais innau.

16 Yn awr gan hynny anfonwch yn fuan, a mynegwch i Dafydd, gan ddywedyd, Nac aros dros nos yng ngwastadedd yr anialwch, ond gan fyned dos, rhag difar brenin ar holl bobl sydd gydag ef.

17 Jonathan hefyd ac Ahimaas oedd yn sefyll wrth En-rogel; ac fe aeth llances ac a fynegodd iddynt. Hwythau a aethant ac a fynegasant ir brenin Dafydd: canys ni allent hwy ymddangos i fyned ir ddinas.

18 Eto llanc au gwelodd hwynt, ac a fynegodd i Absalom: ond hwy a aethant ymaith ill dau yn fuan, ac a ddaethant i dŷ gŵr yn Bahurim, ac iddo ef yr oedd pydew yn ei gyntedd; a hwy a aethant i waered yno.

19 Ar wraig a gymerth ac a ledodd glawr ar wyneb y pydew, ac a daenodd arno falurion yd; fel na wybuwyd y peth.

20 A phan ddaeth gweision Absalom at . y wraig ir tŷ, hwy a ddywedasant.
Pa le y mae Ahimaas a Jonathan? Ar wraig a ddywedodd wrthynt, Hwy a aethant dros yr aber ddwfr. A phan geisiasant, ac nas cawsant hwynt, yna y dychwelasant i Jerwsalem.

21 Ac ar l iddynt hwy fyned ymaith, yna y lleill a ddaethant i fyny or pydew, ac a aethant ac a fynegasant ir brenin Dafydd; ac a ddywedasant wrth Dafydd, .Cyfodwch, ac ewch yn fuan dros y dwfr; canys fel hyn y cynghorodd Ahitoffel yn eich erbyn chwi.

22 Yna y cododd Dafydd ar holl bobl y rhai oedd gydag ef, ac a aethant dros yr Iorddonen: erbyn goleuor bore nid oedd un yn eisiau ar nad aethai dros yr Iorddonen.

23 A phan welodd Ahitoffel na wnaethid ei gyngor ef, efe a gyfrwyodd ei asyn, ac a gyfododd, ac a aeth iw dy ei hun, iw ddinas, ac a wnaeth drefn ar ei dŷ, ac a ymgrogodd, ac a fu farw, ac a gladdwyd ym meddrod ei dad.

24 Yna Dafydd a ddaeth i Mahanaim. Ac Absalom a aeth dros yr Iorddonen, efe a holl wŷr Israel gydag ef.:

25 Ac Absalom a osododd Amasa yn lle Joab ar y llu, Ac Amasa oedd fab i ŵr ai enw Ithra, yr hwn oedd Israeliad, yr hwn a aeth i mewn at Abigail merch Nahas, chwaer Serfia, main Joab.

26 Felly y gwersyllodd Israel ac Absalom yng ngwlad Gilead.

27 A phan ddaeth Dafydd i Mahanaim, Sobi mab Nahas o Rabba meibion Ammon, a Machir mab Ammiel o Lo-debar, a Barsilai y Gileadiad o Rogelim,

28 A ddygasant welyau, a chawgiau, a llestri pridd, a gwenith, a haidd, a blawd, a chras ŷd, a ffa, a fiacbys, a chras bys,

29 A ml, ac ymenyn, a defaid, a chaws gwartheg, i Dafydd, ac ir bobl oedd gydag ef, iw bwyta. Canys dywedasant, Y mae y bobl yn newynog, yn flin. hefyd, ac yn sychedig yn yr anialwch.

PENNOD 18

1
, ADAFYDD a gyfrifodd y. bobl oedd gydag ef, ac a osododd arnynt hwy filwriaid a chanwriaid.

2 A Dafydd a anfonodd or bobl y drydedd ran dan law Joab, ar drydedd ran dan law Abisai mab Serfia, brawd Joab, ar drydedd ran dan law Ittai y Gethiad. Ar brenin a ddywedodd wrth y bobl, Gan fyned yr af finnau hefyd gyda chwi.

3 Ond y bobl a atebodd, Nid ei di allan: canys os gan ffoi y ffown ni, ni osodant hwy eu meddwl arnom ni; ac os bydd marw ein hanner ni, ni osodant eu meddwl arnom: ond yn awr yr ydwyt ti fel deng mil ohonom ni: yn awr gan hynny gwell yw i ti fod in cynorthwyo ni or ddinas.

4 A dywedodd y brenin wrthynf hwy, I Gwnaf yr hyAfyddo da y& eich golwg chwi. Ar brenin a safoddgerllawyporth;;ir holl bobl a aethant allan yn gannoedd ai; yn filoedd.

5 Ar brenin a orchmynnodd i Joab, ac Abisai, ac Ittai, gan ddywedyd, Byddwch esmwyth, er fy mwyn i, wrth y llanc Absalom. Ar holl bobl a glywsant pan orchmynnodd y brenin ir holl flaenoriaid yn achos Absalom.

6 Felly yr aeth y bobl ir maes i gyfarfod Israel: ar rhyfel fu yng nghoed Hlfraim.

7 Ac yno y lladdwyd pobl Israel o flaen gweision Dafydd: ac yno y bu lladdfa fawr y dwthwn hwnnw, sef ugain mil. "

8 Canys y rhyfel oedd yno wedi gwasgaru ar hyd wyneb yr holl wlad: ar coed a ddifethodd fwy or bobl nag a ddifethodd y cleddyf y diwrnod hwnnw.

9 Ac Absalom a gyfarfu a gweision Dafydd yn eu hwyneb. Ac Absalom oedd yn marchogaeth ar ful, ar mul a aeth dan dewfrig derwen fawr, ai ben ef a lynodd yn y dderwen: felly yr oedd efe rhwng y nefoedd ar ddaear; ar mul oedd dano ef a aeth ymaith.

10 A rhyw un a ganfu hynny, ac a fynegodd i Joab, ac a ddywedodd, Wele, gwelais Absalom ynghrog mewn derwen.

11 A dywedodd Joab wrth y gŵr oedd yn mynegi iddo, Ac wele, ti ai gwelaist ef; paham nas trewaist ef yno ir llawr, ac arnaf fi roddi i ti ddeg sicl o arian, ac un gwregys?

12 A dywedodd y gŵr wrth Jaob, Pe cawn bwyso ar fy llaw fil o siclau arian, nid estynnwn fy llaw yn erbyn mab y brenin: canys gorchmynnodd y brenin lle y clywsom ni wrthyt ti, ac wrth Abisai, ac wrth Ittai, gan ddywedyd, Gwyliwch gyftwrdd o neb ar llanc Absalom.

13 Os amgcn, mi a wnaethwn ffalster yn erbyn fy einioes: canys nid oes dim yn guddiedig oddi wrth y brenin; tithau hefyd a safasit yn fy erbyn.

14 Yna y dywedodd Joab, Nid arhoaf fel hyn gyda thi. Ac efe a gymerth dair o bicellau yn ei law, ac au brathodd trwy galoa. Absalom, ac efeeto.yn,fyw -yng nghanol y dderwen.

15 Ar deg llanc y rhai oedd yn dwyn arfau Joab a amgylchynasant, ac a drawsant Absalom, ac ai lladdasant ef.

16 A Joab a utganodd mewn utgorn; ar bobl a ddychwelodd o erlid ar l Israel: canys Joab a ataliodd y bobl.

17 A hwy a gymerasant Absalom, ac ai bwriasant ef mewn rfos fawr yn y coed, at a osodasant arno garnedd gerrig fawr i wn: a holl Israel a ffoesant bob un iw tiabell.

18 Ac Absalom a gymerasai ac a osod* sai iddo yn ei fywyd golofh, yn nyf&yn y brenin: canys efe a ddywedodd, Nid oes fab gennyf i wneuthur coffa am fy enw: ac efe a alwodd y golofn ar ei enw ei toun.
A hi a elwir lle Absalom, hyd y dydd hwn.

19 Yna Ahimaas mab Sadoc a ddywedodd. Gad i mi redeg yn awr, a mynegi ir brenin, ddarfod ir ARGLWYDD ei ddial ef ar ei elynion.

20 A Joab a ddywedodd wrtho ef, Ni byddi di yn genhadwr y dydd hwn, eithr mynegi ddiwrnod arall: ond heddiw ni byddi di gennad, oherwydd marw mab y brenin.

21 Yna y dywedodd Joab wrth Cusi, DOS, dywed ir brenin yr hyn a welaist. A Chusi a ymgrymodd i Joab, ac a red add.

22 Yna Ahimaas mab Sadoc a ddywedodd eilwaith wrth Joab, Beth bynnag a fyddo, gad i minnau, atolwg, redeg ar l Cusi. A dywedodd Joab, I ba beth y rhedi di, fy mab, gan nad oes gennyt genadwriaeth addas?

23 Ond beth bynnag a fyddo, eb efe, gad i mi redeg. A dywedodd yntau wrtho:, Rhed. Felly Ahimaas a redodd ar hyd y gwastadedd, ac a aeth heibio i Cusi.

24 A Dafydd oedd yn eistedd rhwng y ddau borth: ar gwyliedydd a aeth ar nen y porth ar y mur, ac a ddyrchafodd ei lygaid, ac a edrychodd; ac wele ŵr yn rhedeg ei hunan.

25 Ar gwyliedydd a waeddodd, ac.a fynegodd ir brenin. Ar brenin a ddywedodd, Os ei hun y mae efe, cenadwriaeth sydd yn ei enau ef. Ac efe a ddaeth yn fuan, ac a nesaodd.

26 Ar gwyliedydd a ganfu ŵr arall yn rhedeg: ar gwyliedydd a alwodd ar y porthor, ac a ddywedodd, Wele ŵr arall yn rhedeg ei hunan. A dywedodd y brenin, Hwn hefyd sydd gennad.

27 Ar gwyliedydd a ddywedodd, Yr ydwyf fi yn gweled rhediad y blaenaf fel rhediad Ahimaas mab Sadoc. A dywedodd y brenin, Gwr da yw hwnnw, ac a chen-adwriaeth dda y daw efe.

28 Ac Ahimaas a alwodd, ac a ddywedodd wrth y brenin, Heddwch: ac a ymgrymodd i lawr ar ei wyneb gerbron y brenin, ac a ddywedodd, Bendigedig fyddo yr ARGLWYDD dy DDUW, yr hwn a warchaeodd ar y gwŷr a gyfodasant eu yaw yn erbyn fy arglwydd frenin.

29 Ar brenin a ddywedodd, Ai dihangol yllanc Absalom? A dywedodd Ahimaas, Gwelais gythrwfl mawr, pan anfonodd Joab was y brenin, ath was dithau, ond ni wybum i beth ydoedd.

30 Ar brenin a ddywedodd, Tro heibio; saf yma. Ac efe a drodd heibio, ac a safodd.

31 Ac wele, Cusi a ddaeth. A dywedodd Cusi, Cenadwri, arglwydd frenin: canys yr ARGLWYDD ath ddialodd di heddiw ar bawb ar a ymgyfododd ith erbyn.

32 A dywedodd y brenin wrth Cusi, A -ddihangodd y llanc Absalom? A dywed-pdd Cusi, Fel y llanc hwnnw y byddo .gelynion fy arglwydd frenin, ar holl rai a ymgyfodant ith erbyn di er niwed i ti.

33 Ar brenin a gyf&odd, ac a aeth i fyny i ystafell y porth, ac a wylodd: ac .fel hyn y dywedodd efe wrth fyned; O fy mab Absalom, fy mab, fy mab Absalom!
O na buaswn farw drosot ti, Absalom, fy mab., fy mab!

PENNOD 19

1
AMYNEGWYD i Joab, Wele y brenin yn wylo, ac yn galaru am Absalom.

 

2 Ar fuddugoliaeth a aeth y dwthwn hwnnw yn alar ir holl bobl: canys clywodd y bobl y diwrnod hwnnw ddywedyd, dristau or brenin am ei fab.

3 Ar bobl a aethant yn lladradaidd y diwrnod hwnnw i mewn ir ddinas, fel pobl a fyddai yn myned yn lladradaidd wedi eu cywilyddio wrth ffoi o ryfel.

4 Ond y brenin a orchuddiodd ei wyneb; ar brenin a waeddodd llef uchel, O fy mab Absalom, Absalom, fy mab, fy mab!

5 A Joab a ddaeth i mewn ir ty at y brenin, ac a ddywedodd, Gwaradwydd-aist heddiw wynebau dy holl weision, y rhai a amddiffynasant dy einioes di heddiw, ac einioes dy feibion ath ferched, ac einioes dy wragedd, ac einioes dy ordderchwragedd;

6 Gan garu dy gaseion, a chasau dy garedigion: canys dangosaist heddiw nad oedd ddim gennyt dy dywysogion, nath weision: oherwydd mi a wn heddiw, pe Absalom fuasai byw, a ninnau i gyd yn feirw heddiw, mai da fuasai hynny yn dy olwg di.

7 Cyfod yn awr gan hynny, cerdda allan, a dywed yn deg wrth dy weision: canys yr wyf fi yn tyngu ir ARGLWYDD, os ti nid ei allan, nad erys neb gyda thi y nos hon; a gwaeth fydd hyn i ti nar holl ddrwg a ddaeth ith erbyn di oth febyd hyd yr awr hon.

8 Yna y brenin a gyfododd, ac a eisteddodd yn y porth. A mynegwyd ir holl bobl, gan ddywedyd, Wele y brenin yn eistedd yn y porth. Ar holl bobl a ddaethant o flaen y brenin: canys Israel a ffoesai bob un iw babell.

9 Ac yr oedd yr holl bobl yn ymryson trwy holl lwythau Israel, gan ddywedyd, Y brenin an gwaredodd ni o law ein gelynion, ac efe an gwaredodd ni o law y Philistiaid; ac yn awr efe a ffodd or wlad rhag Absalom.

10 Ac Absalom, yr hwn a eneiniasom ni arnom, a fu farw mewn rhyfel: ac yn awr paham yr ydych heb son am gyrchu y brenin drachefn?

11 Ar brenin Dafydd a anfonodd at Sadoc ac at Abiathar yr offeiriaid, gan ddywedyd, Lleferwch wrth henuriaid Jwda, gan ddywedyd, Paham yr ydych chwi olaf i ddwyn y brenin yn ei l iw dy? canys gair holl Israel a ddaeth at y brenin, hyd ei dŷ.

12 Fy mrodyr ydych chwi; fy asgwrn am cnawd ydych chwi: paham gan hynny yr ydych yn olaf i ddwyn y brenin adrcf?

13 Dywedwch hefyd wrth Amasa, Onid fy asgwrn i am cnawd wyt ti? Fel hyn y gwnelo Duw i mi, ac fel hyn y chwanego, onid tywysog y llu fyddi di ger fy mron i yn lle Joab byth.

14 Ac efe a drodd galon holl wŷr Jwda, fel calon un gŵr: a hwy a anfonasant at y brenin, gan ddywedyd, Dychwel di ath holl weision.

15 Felly y brenin a ddychwelodd, ac a ddaeth ir Iorddonen. A Jwda a ddaeth i Gilgal, i fyned i gyfarfod ar brenin, i ddwyn y brenin dros yr Iorddonen.

16 A Simei mab Gera, mab Jemini, yr hwn oedd o Bahurim, a frysiodd, ac a ddaeth i waered gyda gwŷr Jwda, i gyfarfod ar brenin Dafydd.

17 A mil o wŷr o Benjamin oedd gydag ef; Siba hefyd gwas ty Saul, ai bymtheng mab ai ugain gwas gydag ef: a hwy a aethant dros yr Iorddonen o flaen y brenin.

18 Ac ysgraff a aeth drosodd i ddwyn trwodd dylwyth y brenin, ac i wneuthur yr hyn fyddai da yn ei olwg ef. A Simci mab Gcra a syrthiodd gerbron y brenin, pan ddaeth efe dros yr Iorddonen;

19 Ac a ddywedodd wrth y brenin, Na ddanoded fy arglwydd i mi anwiredd, ac na chofia yr hyn a wnaeth dy was yn anwir y dydd yr aeth fy arglwydd frenin o Jerwsalem, i osod or brenin hynny at ei galon.

20 Canys dy was sydd yn cydnabod bechu ohonof fi: ac wele, deuthum heddiw yn gyntaf o holl dy Joseff, i ddyfod i waered i gyfarfod am harglwydd frenin.

21 Ac Abisai mab Serfia a atebodd, ac a ddywedodd, Ai oherwydd hyn ni roddir Simei i farwolaeth, am iddo fell-tithio eneiniog yr ARGLWYDD?

22 A dywedodd Dafydd, Beth sydd i mi a wnelwyf a chwi, meibion Serfia, fel y byddech i mi yn wrthwynebwyr heddiw? a roddir i farwolaeth heddiw neb yn Israel? canys oni wn i, mai heddiw yr ydwyf fi yn frenin ar Israel?

23 Ar brenin a ddywedodd wrth Simei, Ni byddi di farw: ar brenin a dyngodd wrtho ef.

24 Mcffiboseth mab Saul hefyd a ddaeth i waered i gyfarfod ar brenin; ac ni olchasai efe ei draed, ac ni thorasai ei farf, ac ni olchasai ei ddillad, er y dydd yr aethair brenin hyd y dydd y daeth efe drachefn mewn heddwch.

25 A phan ddaeth efe i Jerwsalem i gyfarfod ar brenin, yna y dywedodd y brenin wrtho ef, Paham nad aethost ti gyda mi, Meffiboseth?

26 Ac efe a ddywedodd, Fy arglwydd frenin, fy ngwas am twyllodd i: canys dywedodd dy was, Cyfrwyaf i mi asyn, fel y marchogwyf arno, ac yr elwyf at y brenin; oherwydd cloff yw dy was.

27 Ac efe a enllibiodd dy was wrth fy arglwydd frenin; ond fy arglwydd frenin sydd fel angel Duw: am hynny gwna yr hyn fyddo da yn dy olwg.

28 Canys nid oedd holl dy fy nhad i ond dynion meirw gerbron fy arglwydd y brenin; eto tydi a osodaist dy was ymhiith y rhai oedd yn bwyta ar dy fwrdd dy hun: pa gyfiawnder gan hynny sydd i mi bellach i weiddi mwy ar y brenin?

29 Ar brenin a ddywedodd wrtho, I ba beth yr adroddi dy faterion ymhellach? dywedais, Ti a Siba rhennwch y tir.

30 A Meffiboseth a ddywedodd wrth y brenin, Ie, cymered efe y cwbl, gan ddyfod fy arglwydd frenin iw dy mewn heddwch.

31 A Barsilai y Gileadiad a ddaeth i waered o Rogelim; ac a aeth dros yr Iorddonen gydar brenin, iw hebrwng efdros yr Iorddonen.

32 A Barsilai oedd hen iawn, yn fab pedwar ugain mlwydd: efe oedd yn dar-paru lluniaeth ir brenin tra yr ydoedd efe ym Mahanaim; canys gŵr mawr iawn oedd efe.



33 Ar brenin a ddywedodd with Barsilai, Tyred drosodd gyda mi, a nri ath borthaf di gyda mi yn Jerwsalem.

34 A Barsilai a ddywedodd wrth y brenin. Pa faint yw dyddiau blynyddoedd fy einioes i, fel yr elwn i fyny gydar brenin i Jerwsalem?

35 Mab pedwar ugain mlwydd ydwyf fi heddiw: a wn i ragoriaeth rhwng da a drwg? a ddichon dy was di archwaethu yr hyn a fwytaf, neu yr hyn a yfaf? a glywaf fi bellach lais cerddorion a cherdd-oresau? paham gan hynny y bydd dy was mwyach yn faich ar fy arglwydd fren-in?

36 Dy was a ychydig tu hwnt ir Iorddonen gydar brenin: a phaham y talai y brenin i mi gyfryw daledigaeth?

37 Gad, atolwg, ith was ddychwetyd yn fy l, fel y byddwyf marw yn fy ninas fy hun, ac fel ym cladder ym meddrod fy-nhad am mam: ac wele, Chimham dy was, efe a drosodd gydam harglwydd frenin, a gwna iddo yr hyn fyddo da yn dy olwg.

38 A dywedodd y brenin, Chimham a-a gyda mi, a mi a wnaf iddo ef yr hyn. fyddo da yn dy olwg di: a pheth bynnag a erfyniech di arnaf fi, mi ai gwnaf erot.

39 Ar holl bobl a aethant dros yr Iorddonen. Y brenin hefyd a aeth drosodd: ar brenin a gusanodd Barsilai, ac ai bendithiodd ef; ac efe a ddychwelodd iw fangre ei hun.

40 Yna y brenin a aeth i Gilgal, a Chimham a aeth gydag ef. A holl bobl Jwda a hebryngasant y brenin, a hanner pobl Israel hefyd.

41 Ac wele, holl wŷr Israel a ddaethant at y brenin, ac a ddywedasant wrth y brenin, Paham y lladrataodd ein brodyr ni, gwŷr Jwda, dydi, ac y dygasant y brenin ai dylwyth dros yr Iorddonen, a holl wŷr Dafydd gydag ef?

42 Ac atebodd holl wŷr Jwda i wŷr Israel, Oblegid car agos yw y brenin i ni: paham gan hynny y digiasoch chwi am y peth hyn? a fwytasom ni ddim ar draul y brenin? neu a anrhegodd efe ni ag anrheg?

43 A gwŷr Israel a atebasant wŷr Jwda, ac a ddywedasant, Deg rhan sydd i ni yn y brenin; hefyd y mae i ni yn Dafydd fwy nag i chwi: paham gaa hynny y diystyraist fi? onid myfi a ddywedais yn gyntaf am gyrchu adref fy mrenin? Ac ymadrodd gwŷr Jwda oedd galetach nag ymadrodd gwŷr Israel.

PENNOD 20

1
AZ; yno y digwyddodd bod gŵr ir fall, ai enw Seba, mab Bichri, gŵr o Jemini; ac efe a utganodd mewn utgom, ac a ddywedodd, Nid oes i ni ddim rhan yn Dafydd, nac etifeddiaeth i ni ym mab Jesse: pawb iw babell, O Israel.

2 Felly holl wŷr Israel a aeihant i fyny oddi ar l Dafydd, ar l Seba mab Bichri: ond gwŷr Jwda a lynasant wrth eu brenin, or Iorddonen hyd Jerwsalem.

3 A daeth Dafydd iw dy ei hun i Jerwsalem; ar brenin a gymerth y deg gordderchwraig a adawsai efe i gadw y tŷ, ac au rhoddes hwynt mewn cadwr* aeth, ac au porthodd hwynt; ond nid aeth efe i mewn atynt hwy: eithr buant yn rhwym hyd ddydd eu marwolaeth, yn byw mewn weddwdod.

4 Yna y dywedodd y brenin wrth. Amasa, Cynnull i mi wŷr Jwda erbyn y trydydd dydd; a bydd dithau yma.

5 Felly Amasa a aeth i gynnull Jwda: ond efe a drigodd yn hwy nar amser terfynedig a osodasai efe iddo.

6 A dywedodd Dafydd wrth Abisai Seba mab Bichri an dryga ni yn waetfa nag Absalom: cymer di weision dy arglwydd, ac erlid ar ei l ef, rhag iddo gael y dinasoedd caerog, ac ymachub oa golwg ni.

7 A gwŷr Joab, ar Cerethiaid, y Felethiaid hefyd, ar holl gedyrn, a aethant ar ei l ef; ac a aethant allan o Jerwsalem, i erlid ar l Seba mab Bichri.

8 Pan oeddynt hwy wrth y maen mawr sydd yn Gibeon, Amasa a aeth ou blaen hwynt. A Joab oedd wedi gwregysu ei goctil oedd amdano, ac arni yr oedd-gwregys a chleddyf wedi ei rwymo ar ei lwynau ef yn ei wain; a phan gerddai efe y deddyf a syrthiai.

9 A dywedodd Joab wrth Amasa, A wyt ti yn llawen, fy mrawd? A llaw ddeau Joab a ymaflodd ym marf Amasa iw gusanu ef.

10 Ond ni ddaliodd Amasa ar y cleddyf oedd yn llaw Joab: felly efe ai trawodd el ag ef dan y bumed ais, ac a ollyngodd ei berfedd ef ir llawr, ac nid aildrawodd i-t: ac efe a fu farw. Felly Joab ac Abisai ei frawd a ganlynodd ar l Seba mab liichri.

11 Ac un o weision Joab oedd yn sefyll yn ei ymyl ef, ac a ddywedodd, Pwy bynnag a ewyllysio yn dda i Joab, a phwy hynnag sydd gyda Dafydd, eled ar l Joab.

12 Ac Amasa oedd yn ymdrybaeddu. mewn gwaed yng nghanol y briffordd. A phan welodd y gŵr yr holl bobl yn sefyll, efe a symudodd Amasa oddi ar y briffordd ir maes, ac a daflodd gadach arno, pan welodd efe bawb ar oedd yn dyfod ato ef yn sefyll.

13 Pan symudwydef oddi ary briffordd yr holl wŷr a aethant ar l Joab, i erlid ar l Seba mab Bichri.

14 Ac efe a dramwyodd trwy holl lwythau Israel i Abel, ac i Bethmaacha, ac i holl leoedd Benin: a hwy a ymgasg-lasant, ac a aethant ar ei l ef.

15 Felly y daethant hwy, ac a warchaeasant arno ef yn Abel Bethmaacha, ac a fwriasant glawdd yn erbyn y ddinas, yr hon a safodd ar y rhagfur: ar holL bobl y rhai oedd gyda Joab oedd yn cur-or mur, iw fwrw i lawr.

16 Yna gwraig ddoeth or ddinas a lefodd, Clywch, clywch: dywedwch, atolwg, wrth Juab, Ncsa hyd yma, fel yr ymddiddanwyf & thi.

17 Pan ncsaodd efe ati hi, y wraig a ddywedodd, Ai ti yw Joab? Dywedodd yntau. Ie, myfi. A hi a ddywedodd wrtho ef, Gwrando eiriau dy lawforwyn. Dywedodd yntau, Yr ydwyt yn gwrando.

18 Yna hi a ddywedodd, Hwy a lefarent gynt, gan ddywedyd, Diau yr ymofynnant ag Abel: ac felly y dibenncnt.

19 Myfi wyf un o heddychol ffyddloniaid Israel: yr wyt ti yn ceisio difetha dinas a mam yn Israel: paham y difedd di etifeddiaeth yr ARGLWYDD?

20 A Joab a atebodd ac a ddywedodd, Na ato Duw, na ato Duw, i mi na difetha na dmistrio!

21 Nid felly y mae y peth: eithr gŵr o tynydd Effraim, Seba mab Bichri dan ei enw, a ddyrchafodd ei law yn erbyn y brenin, yn erbyn Dafydd.
Rhoddwch ef yn unig, a mi a af ymaith oddi wrth y ddinas. A dywedodd y wraig wrth Joab, Wele, ei ben ef a fwrir atat ti dros y mur.

22 Yna y wraig oi doethineb a aeth at yr holl bobl. A hwy a dorasant ben Seba mab Bichri, ac ai taflasant allan i Joab. Ac efe a utganodd mewn utgorn; a hwy a wasgarwyd oddi wrth y ddinas, bob un iw pabellau. A Joab a ddychwelodd i Jerwsalem at y brenin.

23 Yna Joab oedd ar holl luoedd Israel; a Benaia mab Jehoiada ar y Cerethiaid, ac ar y Felethiaid;

24 Ac Adoram oedd ar y dreth, a Jehosaffat mab Ahilud yn gofiadur;

25 Sefa hefyd yn ysgrifennydd; a Sadoc ac Abiathar yn offeiriaid;

26 Ira hefyd y Jairiad oedd ben-llywydd ynghylch Dafydd.

PENNOD 21

1 A bu newyn yn nyddiau Dafydd dair blynedd olynol. A Dafydd a ymo-fynnodd gerbron yr ARGLWYDD. Ar ARGLWYDD a ddywedodd, Oherwydd Saul, ac oherwydd ei dy gwaedlyd ef, y mae hyn; oblegid lladd ohono ef y Gibeoniaid.

2 Ar brenin a alwodd am y Gibeoniaid, ac a ymddiddanodd hwynt; (ar Gibeoniaid hynny nid oeddynt o feibion Israel, ond o weddill yr Amoriaid; a meibion Israel a dyngasai iddynt hwy: eto Saul a geisiodd eu lladd hwynt, oi serch i feibion Israel a Jwda.)

3 A Dafydd a ddywedodd wrth y Gibeoniaid, Beth a wnaf i chwi? ac & pha beth y gwnaf gymod, fel y bendithioch chwi etifeddiaeth yr ARGLWYDD?

4 Ar Gibeoniaid a ddywedasant wrtho, Ni fynnwn ni nac arian nac aur gan Saul, na chan ei dy ef; ac ni fynnwn ni ladd neb yn Israel. Ac efe a ddywedodd, Yr hyn a ddywedoch chwi, a wnaf i chwi.



5 A hwy a ddywedasant with y brenin, Y gŵr an difethodd ni, ac a fwriadodd in herbyn ni, in dinistrio ni rhag aros yn un o derfynau Israel,

6 Rhodder i ni saith o wŷr oi feibion ef, fel y crogom ni hwynt ir ARGLWYDD yn Gibea Saul, dewisedig yr ARGLWYDD. A dywedodd y brenin, Myfi au rhoddaf.

7 Ond y brenin a arbedodd Meffi-boseth, mab Jonathan, mab Saul, oherwydd llw yr ARGLWYDD yr hwn oedd rhyngddynt hwy, rhwng Dafydd a Jonathan mab Saul.

8 Ond y brenin a gymerth ddau fab Rispa merch Aia, y rhai a ymddug hi i Saul, sef Armoni a Meffiboseth; a phum mab Michal merch Saul, y rhai a blantodd hi i Adriel mab Barsilai y Maholathiad:

9 Ac efe au rhoddes hwynt yn llaw y Gibeoniaid; a hwy au crogasant hwy yn y mynydd gerbron yr ARGLWYDD: ar saith hyn a gydgwympasant, ac a rodd-wyd i farwolaeth yn y dyddiau cyntaf or cynhaeaf, yn nechreuad cynhaeaf yr haidd.

10 A Rispa merch Aia a gymerth sachliain, a hi ai hestynnodd ef iddi ar y graig, o ddechrau y cynhaeaf nes diferu dwfr arnynt hwy or nefoedd, ac ni adawodd hi i ehediaid y nefoedd orffwys arnynt hwy y dydd, na bwystfil y maes liw nos.

11 A mynegwyd i Dafydd yr hyn a wnaethai Rispa merch Aia, gordderchwraig Saul.

12 A Dafydd a aeth ac a ddug esgyrn Saul," ac esgyrn Jonathan ei fab, oddi wrth berchenogion Jabes Gilead, y rhai au lladratasent hwy o heol Bethsan yr hon y crogasai y Philistiaid hwynt ynddi, y dydd y lladdodd y Philistiaid Saul yn Gilboa.

13 Ac efe a ddug i fyny oddi yno esgyrn Saul, ac esgyrn Jonathan ei fab: a hwy 9 gasglasant esgyrn y rhai a grogasid.

14 A hwy a gladdasant esgyrn Saul a Jonathan ei fab yng ngwlad Benjamin, yn Sela, ym meddrod Cis ei dad: a hwy a wnaethant yr hyn oll a orchmynasai y brenin. A bu Duw fodlon ir wlad ar l hyn.

15 A bu eilwaith ryfel rhwng y Philistiaid ac Israel; a Dafydd a aeth i waered ai weision gydag ef, ac a ymladdasant ar Philistiaid. A diffygiodd Dafydd.

16 Ac Isbi-benob, yr hwn oedd o feibion y cawr, (a phwys ei waywffon yn dri chan sicl o bres,) ac wedi ei wregysu a chleddyf newydd, a feddyliodd ladd Dafydd.

17 Ond Abisai mab Serfia ai helpiodd ef, ac a drawodd y Philistiad, ac ai lladdodd ef. Yna gwŷr Dafydd a dyngasant wrtho ef, gan ddywedyd, Nid ei di allan mwyach gyda ni i ryfel, rhag i ti ddiffoddi goleuni Israel.

18 Ac ar l hyn fe fu eilwaith ryfel yn Gob yn erbyn y Philistiaid: yna Sib-bechai yr Husathiad a laddodd Saff, yr hwn oedd o feibion y cawr.

19 A bu eto ryfel yn Gob yn erbyn y Philistiaid: ac Elhanan mab Jaare-oregim, y Bethlehemiad, a drawodd frawd Goleiath y Gethiad; a phren ei waywffon ef oedd fel carfan gwehydd.

20 A bu eto ryfel yn Gath: ac yr oedd gŵr corffol, a chwech o fysedd ar bob llaw iddo, a chwech o fysedd ar bob troed iddo, pedwar ar hugain o rifedi; efe hefyd oedd fab ir cawr.

21 Ac efe a amharchodd Israel; a Jonathan mab Simea, brawd Dafydd, ai lladdodd ef.

22 Y pedwar hyn a aned ir cawr yn Gath, ac a gwympasant trwy law Dafydd, a thrwy law ei weision ef.

PENNOD 22

1
A DAFYDD a lefarodd wrth yr ARGLWYDD eiriau y gan hon, yn y dydd y gwaredodd yr ARGLWYDD ef o law ei holl elynion, ac o law Saul.

2 Ac efe a ddywedodd, Yr ARGLWYDD yw fy nghraig, am hamddiffynfa, am gwaredydd i;

3 Duw fy nghraig, ynddo ef yr ymddiriedaf: fy nharian, a chorn fy iachawdwriaeth, fy uchel dwr am noddfa, fy achubwr; rhag trais ym hachubaist.

4 Galwaf ar yr ARGLWYDD canmoladwy: felly ym cedwir rhag fy ngelynion.

5 Canys gofidion angau am cylchynasant; afonydd y fall am dychrynasant i.

6 Doluriau uffern am hamgylchynasant; maglau angau am rhagflaenasant.

7 Yn fy nghyfyngdra y gelwais ar yr ARGLWYDD, ac y gwaeddais ar fy Nuw; ac efe a glybu fy llef oi deml, am gwaedd a aeth iw glustiau ef.

8 Yna y cynhyrfodd ac y crynodd y ddaear: seiliau y nefoedd a gyffroesant ac a ymsiglasant, am iddo ef ddigio.

9 Dyrchafodd mwg oi ffroenau ef, thn oi enau ef a ysodd: glo a enynasant ganddo ef.

10 Efe a ogwyddodd y nefoedd, ac a ddisgynnodd; a thywyllwch oedd dan ei draed ef.

11 Marchogodd efe hefyd ar y ceriwb, ac a ehedodd: ie, efe a welwyd ar adenydd y gwynt.

12 Efe a osododd y tywyllwch yn bebyll oi amgylch; sef casgliad y dyfroedd, a thew gymylau yr awyr.

13 Gan y disgleirdeb ger ei fron ef yr enynnodd y marwor tanllyd.

14 Yr ARGLWYDD a daranodd or nefoedd, ar Goruchaf a roddes ei lef.

15 Ac efe a anfonodd ei saethau, ac au gwasgarodd hwynt; mellt, ac au drylliodd hwynt.

16 Gwaelodion y mr a ymddangosodd, a seiliau y byd a ddinoethwyd, gan gerydd yr ARGLWYDD, a chan chwythad anadl ei ffroenau ef.

17 Efe a anfonodd oddi uchod: cymerodd fi; tynnodd fi o ddyfroedd lawer.

18 Gwaredodd fi rhag fy ngelyn cadarn, a rhag fy nghascion; am eu bod yn drech na mi.

19 Achubasant fy miaen. yn nydd fy ngofid: ond yr ARGLWYDD oedd gynhaliad i mi.

20 Efe am dug i ehangder: efe am gwaredodd i, am iddo ymhoffi ynof.

21 Yr ARGLWYDD am gobrwyodd yn l fy nghyfiawnder: yn l glendid fy nwylo y talodd efe i mi.

22 Canys mi a gedwais ffyrdd yr ARGLWYDD, ac ni chiliais yn annuwiol oddi wrth fy Nuw.

23 Oherwydd ei holl farnedigaethau ef oedd ger fy mron i: ac oddi wrth ei ddeddfau ni chiliais i.

24 bm hefyd berffaith ger ei fron ef; ac ymgedwais rhag fy anwiredd.,

 

25 Ar ARGLWYDD am gobrwyodd innau yn l fy nghyfiawnder; yn l fy nglendid o flaen ei lygaid ef.

26 Ar trugarog y gwnei drugaredd: ar gŵr perffaith y gwnei berffeithrwydd.

27 Ar gln y gwnei lendid; ac ar cyn-dyn yr ymgyndynni.

28 Y bobl gystuddiedig a waredi: ond y mae dy lygaid ar y rhai uchel, iw darostwng.

29 Canys ti yw fy nghannwyll i, O ARGLWYDD; ar ARGLWYDD a lewyrcha fy nhywyllwch.

30 Oblegid ynot ti y rhedaf trwy fyddin: trwy fy Nuw y llamaf dros fur.

31 Duw sydd berffaith ei ffordd; ymad-rodd yr ARGLWYDD sydd buredig: tarian yw efe i bawb a ymddiriedant -ynddo.

32 Canys pwy sydd DDUW, heblaw yr ARGLWYDD? a phwy sydd graig, eithr -.ein Duw ni?

33 Duw yw fy nghadernid am nerth; ac a rwyddhaodd fy ffordd i yn berffaith.

34 Efe sydd yn gwneuthur fy nhraed fel traed ewigod; ac efe sydd yn fy ngosod ar fy uchelfaoedd.

35 Efe sydd yn dysgu fy nwylo i ryfel; fel y dryllir bwa dur yn fy mreichiau.

36 Rhoddaist hefyd i mi darian dy iachawdwriaeth; ac ath fwynder y lluosogaist fi. |

37 Ehengaist fy ngherddediad danaf; fel na lithrodd fy sodlau.

38 Erhdiais fy ngelynion, a difethais hwynt; ac ni ddychwelais nes eu difa hwynt.

39 Difeais hwynt hefyd, a thrywenais(jiwynt, fel na chyfodent; a hwy a syrthiasant dan fy nhraed i.



40 Canys ti am gwregyiaist i nerth i .tyfel: y rhai a ymgyfodentim herbyn, a iddarostyngaist danaf.

41 Rhoddaist hefyd i mi warrau fy ngelynion; fel y difethwn fy nghaseion. i;

43 Disgwyliasant, ond nid oedd achubydd; sef am yr ARGLWYDD, ond nid .Stebodd hwynt.

43 Yna y maluriais hwynt fel llwch y ddaear; melais hwynt fel torn yr heolydd, a thaenais hwynt.

44 Gwaredaist fi rhag cynhennau fy mhobl; cedwaist fi yn ben ar genhedloedd: pobl nid adnabum am gwasanaethant.

45 Meibion dieithr a gymerant arnynt ymddarostwng i mi: pan glywant, igwrandawant arnaf fi.

46 Meibion dieithr a ballant, ac a ddychrynant ou carchardai. "

47 Byw fyddo yr ARGLWYDD, a bendigedig fyddo fy nghraig; a dyrchafer Duw, craig fy iachawdwriaeth.

48 Duw sydd yn fy nial i, ac sydd yn darostwng pobloedd danaf fi,

49 Ac sydd yn fy nhywys i o blith fy ngelynion: ti hefyd am dyrchefaist uwchlaw y rhai a gyfodent im herbyn, rhag y gŵr traws ym hachubaist i.

50 Am hynny y moliannaf di, O ARGLWYDD, ymhiith y cenhedloedd, ac y canaf ith enw.

51 Efe sydd dwr iachawdwriaeth iw frenin; ac yn gwneuthur trugaredd iw eneiniog, i Dafydd, ac iw had yn dragy-wydd.

PENNOD 23

1
DYMA eiriau diwethaf Dafydd. Dy-wedodd Dafydd mab Jesse, a dywedodd y gŵr a osodwyd yn uchel, eneiniog Duw Jacob, a pheraidd gamedydd Israel,

2 Ysbryd yr ARGLWYDD a lefarodd ynof fi, ai ymadrodd ef oedd ar fy nhafod.

3 Duw Israel a ddywedodd wrthyflfi, Craig Israel a. .ddywedodd, ByddeA llywodraethwr ar ddynion yn gyfiawn, yn llywodraethu mewn i?fn Duw:

4 Ac efe a fydd fel y bore-oleuni, pan gyfodo haul foregwaith heb gymylau: fel eginyn a dyf or ddaear, gan lewyrchiad yn l glaw.

5 Er nad yw fy nhŷ i felly gyda Duw; eto cyfamod tragwyddol a wnaeth efe a mi, wedi ei luniaethu yn hollol ac yn sicr; canys fy holl iachawdwriaeth, am holl ddymuniad yw, er nad yw yn peri iddo flaguro.

6 Ar anwir fyddant oll fel drain wedi eu bwrw heibio: canys mewn llaw nis cymerir hwynt.

7 Ond y gŵr a gyffyrddo a hwynt a ddiffynnir a haearn, ac a phaladr gwayw-ffon; ac thn y llosgir hwynt yn eu lle.

8 Dyma enwau y cedyrn oedd gan Dafydd. Y Tachmoniad a eisteddai yn y gadair, yn bennaeth y tywysogion; hwnnw oedd Adino yr Esniad: efe a ruthrodd yn erbyn wyth cant, y rhai a laddodd efe ar unwaith.

9 Ac ar ei l ef yr oedd Eleasar mab Dodo, mab Ahohi, ymhiith y tri chadarn, gyda Dafydd, pan ddifenwasant hwy y Philistiaid a ymgynullasent yno i ryfel, a phan aeth gwŷr Israel ymaith.

10 Efe a gyfododd, ac a drawodd ar y Philistiaid, nes diffygio ei law ef a glynu oi law ef wrth y cleddyf: ar ARGLWYDD a wnaeth iachawdwriaeth mawr y diwrnod hwnnw; ar bobl a ddychwelasant ar ei l ef yn unig i anrheithio.

11 Ac ar ei l ef yr oedd Samma mab Age yr Harariad. Ar Philistiaid a ymgynullasent yn dorf; ac yr oedd yno ran or maes yn llawn o ffacbys: ar bobl a ffodd o flaen y Philistiaid.

12 Ond efe a safodd yng nghanol y rhandir, ac ai hachubodd, ac a laddodd y Philisitiaid. Felly y gwnaeth yr ARGLWYDD ymwared mawr.

13 A thri or deg pemiaeth ar hugain a ddisgynasant, ac a ddaethant y cynhaeaf at Dafydd i ogof Adulam: a thorf y Philistiaid oedd yn gwersyllu yn nyffryn Refiaim.,

14 A Dafydd oedd yna mewn amddi- ffynfa: a sefyllfa y Philistiqid ydoedd yna yn Bethlehem.

15 A blysiodd Dafydd, a dywedodd, Pwy am dioda i a dwfr o bydew Bethlehem, yr hwn sydd wrth y porth?

16 Ar tri chadarn a ruthrasant trwy wersyll y Philistiaid, ac a dynasant ddwft o bydew Bethlehem, yr hwn oedd wrth y porth, ac ai cymerasant hefyd, ac ai dygasant at Dafydd: ond ni fynnai efe ei yfed, eithr efe ai diodoffrymodd ef ir ARGLWYDD;

17 Ac a ddywedodd, Na ato yr ARGLWYDD i mi wneuthur hyn; onid gwaed y gwŷr a aethant mewn enbydrwydd am eu heinioes yw hwn? Am hynny ni fynnai efe ei yfed. Hyn a wnaeth y tri chadarn hynny.

18 Ac Abisai brawd Joab, mab Serfia, oedd bennaf or tri. Ac efe a gyfododd ei waywffon yn erbyn tri chant, ac au lladdodd hwynt: ac iddo ef yr oedd yr enw ymhiith y tri.

19 Onid anrhydeddusaf oedd efe or tri? a bu iddynt yn dywysog: eto ni chyrhaeddodd efe y tri chyntaf.

20 A Benaia mab Jehoiada, mab gŵr grymus o Cabseel, aml ei weithredoedd, efe a laddodd ddau o gedyrn Moab: ac efe a aeth i waered, ac a laddodd lew mewn pydew yn amser eira.

21 Ac efe a drawodd Eifftddyn, gŵr golygus o faint: ac yn llaw yr Eifftiad yr oedd gwaywffon; eithr efe a ddaeth i waered ato ef a ffon, ac a ddug y waywffon o law yr Eifftiad, ac ai lladdodd ef ai waywffon ei hun.

22 Hyn a wnaeth Benaia mab Jehoiada: ac iddo yr oedd yr enw ymhiith y tri chadarn.

23 Anrhydeddusach oedd nar deg ar hugain; ond ni chyrhaeddodd efe y tri chyntaf: a Dafydd ai gosododd ef ar ei wŷr o gard.

24 Asahel brawd Joab oedd un or deg ar hugain; Elhanan mab Dodo y Bethlehemiad,

25 Samma yr Harodiad, Elica yr Harodiad,

26 Heles y Pa&iad, Ira mab Icces y Tecoiad,

27 Abieser yr Anathuthiad, Mebunnflii; yr Husaihiad,

28 Salmon yr Ahohiad, Maharai y Netoffathiad,

29 Heleb mab Baana y Netoffathiad, Ittai mab Ribai o Gibea meibion Benjamin,

30 Benaia yPirathoniad, Hidai o afonydd Gaas,

31 Abi-alboa yr Arbathiad, AsmafetB y Barhumiad,

32 Eliahba y Saalboniafl; o feibion Jasen, Jonathan,

33 Samma yr Harariad, Ahiam mab. Sarar yr Harariad,

34 Eliffelet mab Ahasbai, mab y Maachathiad, Eliam mab Ahitoffel y Giloniad,

35 Hesrat y Carmeliad . Paarai yr Arbiad,

36 Igal mab Nathan o Soba, Bani y Gadiad,

37 Selec yr Ammoniad, Naharai y Beerothiad yn dwyn arfau Joab mab Serfia,

38 Ira yr Ithriad, Gareb yr Ithriad,

39 Ureias yr Hethiad: dau ar bymtheg ar hugain o gwbl.

PENNOD 24

1
A THRACHEFN dicllonedd yr ARGLWYDD a enynnodd yn erbyn Israel; ac efe a anogodd Dafydd yn ett herbyn hwynt, i ddywedyd, DOS, cyfrift Israel a Jwda.

2 Canys y brenin a ddywedodd wrth Joab tywysog y llu oedd ganddo ef, DOS yn awr trwy holl lwythau Israel, o Dan: hyd Beer-seba, a chyfrif y bobl, fel y gwypwyf rifedi y bobl.

3 A Joab a ddywedodd wrth y brenin, Yr ARGLWYDD dy DDUW a chwanego y" bobl yn gan cymaint ag y maent, fel y gwelo llygaid fy arglwydd frenin: on4< paham yr ewyllysia fy arglwydd frenin y.peth hyn?

4 A gair y brenin fu drech na Joab, ac na thywysogion y llu. Joab am hynny a aeth allan, a thywysogion y llu, o ŵydd y brenin, i gyfrif pobl Israel.

5 A hwy a aethant dros yr Iorddonen, 1 ac a wersyllasant yn Aroer, or tu deau ir ddinas sydd yng nghanol dyffryn Gad, ar yr ARGLWYDD y drwg hwn, ac a ddy a thua Jaser. wedodd wrth yr angel oedd yn dinistrig n ??? - wlad y bobl, Dieon hellarh- of" f" -a thua Jaser.

6 Yna y daethant i Gilead, ac i wiaa Tshtim-hodsi; daethant hefyd i Danjaan, ac o amgylch i Sidon;

7 Daethant hefyd i amddiffynfa Tyrus, ac i holl ddinasoedd yr Hefiaid, ar Ganaaneaid; a hwy a aethant i du deau Jwda, i Beer-seba.

8 Felly y cylchynasarit yr holl wlad, ac a ddaethant ymhen naw mis ac ugain niwrnod i Jerwsalem.

9 A rhoddes Joab nifer cyfrif y bobl at y brenin: ac Israel ydoedd wyth gan mil o wyr grymus yn tynnu cleddyf; a gwŷr Jwda oedd bm can mil o wŷr, ap

10 A chalon Dafydd ai trawodd ef, ar l iddo gyfrif y bobl. A dywedodd Dafydd wrth yr ARGLWYDD, Pechais yn ddirfawr yn yr hyn a wneuthum: ac yn awr dilea, atolwg, O ARGLWYDD, anwiredd dy was, canys ynfyd iawn y gwneuthum.

11 A phan gyfododd Dafydd y bore, daeth. gair yr ARGLWYDD at Gad y proff-wyd, gweledydd Dafydd, gan ddywedyd,

12 DOS a dywed wrth Dafydd, Fel hyn y dywedodd yr ARGLWYDD; Yr ydwyf fi yn gosod tri pheth oth flaen di; dewis i ti;un ohonynt, a gwnaf hynny i ti.

13 Felly Gad a ddaeth at Dafydd, ac a fynegodd iddo, ac a ddywedodd wrtho, A fynni ddyfod i ti saith mlynedd o" newyn yn dy wlad? neu ffoi dri mis o flaen dy elynion, a hwy yn dy erlid? ai ynteu bod haint yn y wlad dri diwrnod? Yn awr ymgynghora, ac edrych pa beth a atebaf ir hwn am hanfonodd i.,

14 A dywedodd Dafydd wrth Gad, Y mae yn gyfyng iawn arnaf fi: bid i mi syrthio yn awr yn llaw yr ARGLWYDD, canys arni yw ei drugareddau ef, ac na chwympwyf yn llaw dyn.

15 Yna y rhoddes yl ARGLWYDD haint yn Israel, or bore hyd yr amser nodedig: a bu farw or bobl, o .Dan hyd Beer-seba ddeng mil a thrigain o wŷr.

16 A phan estynasai yr angel ei law at Jerwsalem iw dinistrio hi, edifarhaodd vuu fii uumyi-no y bobl, Digon bellach: atal dy law. Ac angel yr ARGLWYDD oedd wrth lawr dyrnu Arafna y Jebusiad.

17 A llefarodd Dafydd wrth yr ARGLWYDD, pan ganfu efe yr angel a drawsai y bobl, a dywedodd, Wele, myfi a bechais, ac a wneuthum yn ddrygionus: ond y defaid byn, beth a wnaethant hwy? bydded, atolwg, dy law arnaf fi, ac ar dy fy nhad,

18 A Gad a ddaeth at Dafydd y dwthwn hwnnw, ac a ddywedodd wrtho, DOS i fyny, cyfod allor ir ARGLWYDD yn llawr dyrnu Arafna y Jebusiad.;

19 A Dafydd a aeth i fyny, yn l gair Gad, fel y gorchmynasai yr ARGLWYDD.:zo Ac Arafna a edrychodd, ac a ganfu y brenin ai weision yn dyfod tuag ato. Ac Arafna a aeth allan, ac a ostyngodd ei wyneb i lawr gerbron y brenin.

21 Ac Arafna a ddywedodd, Paham y daeth fy arglwydd frenin at ei was? A dywedodd Dafydd, I brynu gennyt ti y llawr dyrnu, i adeiladu allor ir ARGLWYDD, fel yr atalier y pla oddi wrth y bobl.

22 A dywedodd Arafna wrth Dafydd, Cymered, ac offrymed fy arglwydd frenin yr hyn fyddo da yn ei olwg: wele yr ychen yn boethoffrwm, ar ffustiau ac offer yr ychen yn lle cynnud.:

23 Hyn oll a roddodd Arafna, megis brenin, ir brenin. A dywedodd Arafna wrth y brenin, Yr ARGLWYDD dy DDUW . a fyddo bodlon i ti.

24 A dywedodd y brenin wrth Arafna, Nage; eithr gan brynu y prynaf efmewn pris gennyt: ac nid offrymaf ir ARGLWYDD fy Nuw boethoffrymau rhad. Felly Dafydd a brynodd y llawr dyrnu ar ychen, er deg a deugain o siclau arian.

25 Ac yno yr adeiladodd Dafydd allor ir ARGLWYDD, ac a offrymodd boethoffrymau ac offrymau hedd. Ar ARGLWYDD a gymododd ar wlad, ar pla a ataliwyd oddi wrth Israel.


_____________

DIWEDD


Adolygiad diweddaraf / Darrera actualitzaci / Latest update 2007-02-04

 

Sumbolau arbennig: ŷ ŵ

Bler wyf i? Yr ych chin ymwld ag un o dudalennaur Gwefan CYMRU-CATALONIA
On sc? Esteu visitant una pgina de la Web CYMRU-CATALONIA (= Galles-Catalunya)
Weə(r) m ai? Yu a(r) vzting ə peij frm dhə CYMRU-CATALONIA (= Weilz-Katəluniə) Wb-sait
Where am I?
You are visiting a page from the CYMRU-CATALONIA (= Wales-Catalonia) Website

CYMRU-CATALONIA

 

 

Edrychwch ar fy Ystadegau / Mireu les estadstiques / View My Stats