1350k Yr Adgyfodiad - Eben Fardd (Ebenezer Thomas 1802-63) bardd a beirniad, a aned ym mhlwyf Llanarmon, Gwynedd. Aelod or Methodistiaid Calfinaidd. Bun byw am y rhan fwyaf oi oes yng Nghlynnog, Gwynedd, lle gweithiai fel athro ysgol a chwedyn fel groser.

http://www.kimkat.org/amryw/1_testunau/sion_prys_044_adgyfodiad_eben_fardd_1851_1350k.htm

0001z Y Tudalen Blaen

..........1863c Y Porth Cymraeg

....................0009k Y Barrthlen

..............................0960k Y Gyfeirddalen i Gywaith Sin Prys (testunau Cymraeg yn y wefan hon)

........................................y tudalen hwn / aquesta pgina


..

 

 

 

 

 

 

 

0860k y llyfr ymwelwyr

Gwefan Cymru-Catalonia
La Web de Catalunya i Galles

Cywaith Sin Prys - Testunau Cymraeg ar y We

 

Yr Adgyfodiad
1851

Eben Fardd (= Ebenezer Thomas 1802-63)


(delw 4666)

 




Iw hychwanegu: tudalennau

34 :: 35 :: 36 :: 37 :: 38 :: 39 :: 40 :: 41 :: 42 :: 43 :: 44 :: 45 :: 46 :: 47 :: 48 :: 49 :: 50 :: 51 :: 52 :: 53 :: 54 :: 55 :: 56 :: 57 :: 58 :: 59 :: 60 :: 61 :: 62 :: 63 :: 64 :: 65 :: 66 :: 67 :: 68 :: 69 :: 70 :: 71 :: 72 :: 73 :: 74 :: 75 :: 76 :: 77


 


Eben Fardd (Ebenezer Thomas 1802-63) bardd a beirniad, a aned ym mhlwyf Llanarmon, Gwynedd. Aelod or Methodistiaid Calfinaidd. Bun byw am y rhan fwyaf oi oes yng Nghlynnog, Gwynedd, lle gweithiai fel athro ysgol a chwedyn fel groser.

(x24)

YR ADGYFODIAD.
PRYDDEST, MEWN PUMP O LYFRAU,
GAN
EBENEZER THOMAS (EBEN FARDD), CLYNNOG.

(Y Traethodydd 1851 tudalennau 1? - 77)

Cyfyd fal yd o fol r,
Gnŵd tew eginhd daear
A'r mr a yrr o'r meirwon,
Fil myrdd uwch dyfnffyrdd y dn!" G. Owen.


CYNLLUN. - Yr Adgyfodiad yn cael ei olygu fel buddygoliaeth olaf Mab Duw ar
Satan.
ARWR. - Ein Harglwydd a'n Hiachawdwr Iesu Grist.
AMSER. - Cyfran o'r Dydd Olaf.
GOLYGFA. - Yr awyr - pyrth y nef - teml y Duwdod - Mynydd Duw llŷs yr archangel - yn olaf ac arbenicaf, llanerch flodeuog wrth droed Mynydd Duw, wedi ei
hymylu phalmwydd nefol a choed Pren y Bywyd, ai hamgylchu deildai angelaidd ar finion llynnau tryloewon, ac aberoedd dolenog o Ddwfr y Bywyd.
PEIRIANAETH. -Y Dychymyg ar edyn yr Awen, ac yn ngoleuni y Dadguddiad
Dwyfol, yn achub y blaen ar Amser i ddilyn y dychweliad o'r Adgyfodiad i'r nef, lle
ceir fod lliaws o ysbrydion perffeithiedig o fydoedd eraill wedi cyrhaedd yn ystod yr
Adgyfodiad Daearol, y rhai ydynt anhysbys o'i ryfeddodau mawreddig, ond y mae yr
awgrymau a gawsent am dano gan eu hengyl-weinyddion, golwg ar y dychweliad gorfoleddus o hono, ynghyd gweled y dyddordeb cyffredinol a effeithia yr amgylchiad ar holl lu y nef, yn ennyn awydd ynddynt am gael darluniad cyflawn o'r weithred; eu hengyl-gymdeithion, yn deall eu dymuniad, ydynt yn negeseua gydar Archangel yn eu hachos, pryd y trefnir i gyfarfod cyffredinol gael ei gynnal, ac i sant o oes olaf y ddaear fod yn brif draethydd ar yr Adgyfodiad, ac i gael ei gynnorthwyo gan rai or engyl, &c. Y llefarwyr yn y cyfarfod hwn a ddesgrifiant yr holl weithred a'i chysylltiadau ir newydd-ddyfodiaid.
MESUR. - Gorchan y Gyhydedd Hir yn foelawdl - nid yn ddawdl.

LLYFR 1
Y CYNHWYSIAD.
YMORALWAD A'R AWEN. - Y testun, ynghyd g ymsyniaeth ar ei fawreddusrwydd. Erfyniad am gymhorth yr Ysbryd Dwyfol. - Rhagehediad y Dychymyg i nawn y dydd olaf Parotadau y Barnwr a'i osgordd ogoneddus i ddychwelyd i'r nef. - Y ddaear yn adfail anghyfannedd a llosg! - Satan ai engyl, ar damnedigion dynol, wedi eu bythgloi yn uffern! - Yr orymdaith fuddygol hyd byrth y nef, a defod y mynediad i mewn trwy'r pyrth, yn cael eu desgrifio. - Y Cyfryngwr yn cyflwyno ei briodasferch iw Dad. - Yr amlygiad o'r boddlonrwydd Dwyfol. - Yr addoliad yn nheml y nef, ar ymwasgariad dilynol. - Ysbrydion perffeithiedig o fydoedd eraill, y rhai a gyrhaeddasant ir nef yn union yn ystod yr Adgyfodiad ar y ddaear, wedi clywed am orfawredd y weithred, gan eu hengyl-weinyddion, a gweled gogoniant y dychweliad gorfoleddus, ynghyd r argraff dyddorol a wnelsai yr amgylchiad ar bawb, yn amlygu eu hawydd am eglurhad a desgrifiad cyflawnach or unrhyw. Negeseuaeth eu hengyl-weinyddion gydar archangel tuag at gael hyny iddynt. Darluniad o lys yr archangel. Cyfarfod yn cael ei benodi i draethu rhyfeddodau, trefn, a natur yr Adgyfodiad ir ysbrydion newydd-ddyfodol. Y lle, ar amser, sef yr hyn oedd heb redeg allan or dydd olaf wrth gyffrif dyn. Sant o oes olaf y ddaear yn cael ei benodi i fod yn brif lefarydd. Ymadawiad yr engyl-weinyddion or llys i le y cyfarfod. Desggrifiad or lle. Dilynir hwy gan yr Angel-amserydd, ac Angel-udganydd, yr hwn trwy udgornfloedd seinber gynulla ynghyd y cyfarfod. Galw y Gogoniant i arwyddo yr ymfoddhad Dwyfol yn yr amcan. Mawr-addoliad y cyfarfod. Galw y Sant-bywnewidiol ymlaen i draethu rhyfeddodau y dydd! &c. Desgrifiad oi ddull. Y newydd-ddyfodiaid yn gyfleuedig nesaf ato.

(x25)
O AWEN, adfywia! ymarfer egnon,
Uwchlaw ymdrechiadau cyffredin marwolion;
Ti Gynneddf fythfywiol sy gan Dduw yn ngweddill,
I feirdd o hil Adda yn enaid iw pennill,
Dod di yr eneiniad bereiddia fy sillau,
Dod uwchddynol dreiddiad a grym im syniadau.

Tydi ysbrydolaist batriarchiaid y cynfyd,
Ti ddysgaist i Enoch gerdd barn ac ailfywyd;
A Job amyneddgar hyfforddiaist i ganu,
Pan nad oedd un cyfaill a wnai ei ddyddanu,
Trwy dynu y gorchudd oddiar y golygiad,
Ac agoshau pellder y dynol adferiad;
Ti baraist i Ddafydd, y bardd mawr Hebraidd,
Hawdd-ddirnad dirgelion au canu yn beraidd,
A gweled y cyfnod pan darddai dynoliaeth
Mewn bythol wyrddlesni o ddyffryn marwolaeth:
Y bardd ieuanc, Daniel, chwares delyn Juda
Yn br dan dy nodded yn llwyni Caldea,
A thrwot ddonglai freuddwydion breninoedd,
Ac ystyr awgrymau cyfriniol y nefoedd.
Ti olchaist y cn oddiar lygad ei feddwl,
I weled treigliadau pell amser yn fanwl;
A chanfod dyfodiad y mŷg Hen Ddihenydd,
Ir farnol orseddfainc yr olaf foreuddydd;
A chanfod hil Adda or llwch yn dadebru,
Ar newydd-ddynoliaeth yn dechreu blaendarddu;
A dinystr hen oesoedd yn cael adgyweiriaeth,
Yn nhranc angeui hunan ddydd mawr y bywiolaeth

Maer testun arddunol mor uchel-fawreddig,
Pa syniad all gyrhaedd ei ranau arbenig?
Dechreuad teyrnasiad bywioldeb tragwyddol,
Ail-fywyd o feirw ir holl epil ddynol; -

Cn, Awen! ir Bywyd Duwddynol ei hunan,
Yr Hwn oi nef-gysegr yn awr a dry allan,
Mewn canaid freninwisg fyrdd gwynach nag eira,
Fel haul ei wynebpryd, fel fflam dn y tremia!
Daw trwy y pyrth auraidd ir dirfawr eangder,
Gosgorddion seraphaidd ddadblygant ei faner!
Cn! cn ir milfiloedd o lachar gerubiaid,
Cn! cn ir myrddfyrddiwn o engyl bendigaid,
A ffurfiant orymdaith trwyr pell angderau,
I hebrwng yr Ynad i fro y cymylau,
Ller eistedd ei ddwyfol Fawrhydi ar gyhoedd,
Ar orsedd chwyfiannol ffurfafen y nefoedd;
Lle lleda ei frawdlys fel dinas wn lachar,
Ai phelydr yn treiddio awyrgylch y ddaear.

Ond cn yn enwedig ir wyrth anghymharol,
Adgyfodiad y cnawd ar bywyd tragwyddol:
Hynyna sy heddyw yn faich dy egnon,
Eanga ir eithaf fy holl amgyffredion!

(x26)

Rhy fawr a rhy uchel i ti ac i minnau,
Ywr testun, mi ofnaf, iw drafod yn oleu,
Heb Ysbryd y Bywyd im harwain, beth bynag,
O! Ddwyfol Fywiawdwr! dod im oleufynag!
Ti wyddost yn berffaith y diwedd or dechrau,
Bywheaist Di dryblith yr holl angderau;
Adfywio adfeilion Anianau trancedig,
Nid ydyw i Ti ond rhyw orchwyl sathredig:
Cynnyrchaist fyrdd myrddiwn o Adgyfodiadau,
Fe allai, yn mydoedd gwahanol wybrenau,
Pan lwyr doddai Amser rhyw belen neillduol,
Yn ddefnyn cydgymysg ar mr mawr tragwyddol;
Pan lyncid gan fywyd ryw barthol farwoldeb,
Pan drawsffurfid defnydd i dr ysbrydoldeb.

O! dysg fi, O! dysg fi, Fawreddus Greawdydd!
Nid rhaglith yw ngweddi at ffurf y Gn Newydd,
Nid ffurfiol ddynwared rhain galw ar dduw benthyg,
A grai paganfeirdd yn ngwyll eu dychymyg:
Na! mynwn, O Dduwdod! it dreiddio fy anian,
Eangu fy enaid ith gynnwys dy Hunan,
Ac iro fy llygaid Dwyfol elon,
I weled a dirnad bywhd daearolion,
I weled y belen oblygol yn angau,
Yn prysur roi allan ei myrdd cenedlaethau:
Y pridd roed ir pridd, ar lludw ir lludw,
Yn derbyn ymadferth, ac Angeu yn marw!
O! dyna brif-destun, pa raid wrth un eilwaith?
Maen ddechreu - a diwedd gwyrth Amser ai heffaith!

Yr Awen am cluda i gyfnod dyfodol,
Sef nawn bythsefydliad materion daearol,
Y pryd y tryr Ynad ai saint ai angelion,
O frawdle yr wybren ir mŷg oruchafion,
I brydferth hedd-lwyni y wynfa dragwyddol,
Yn berffaith orchfygwr nerth angeu a diafol.
Ar edyn yr Awen ennillaf ar Amser,
A dygaf i fymyl o anhysbys bellder
Ddychweliad buddygol Mab Duw ai anwylion
Y dydd rifir olaf ar ddeial plant dynion!

Y farn a aeth drosodd! Plant Adda ddidolwyd,
Rhai drwg gyda Satan ai engyl gadwynwyd,
Rhai da a ddyrchafwyd o domen y ddaear,
I fysg y minteioedd seraphaidd a hawddgar,
Mewn purdeb cyfaddas yw rhestru yn ymyl
Cerubiaid difrychau, a dihalog engyl:
Oll, oll, yn gyffelyb i Fab Duw ei hunan
Au gwisg yn gyfiawnder o fewn ac odd allan.

Un drem ymadawol belydrant i wared,
Ar ludwr cydlosgiad daearol cyn myned;
Ac wele y cyfan yn bentwr o ulw,
Llosgfalau llesmeiriol sy yma ac acw!
(x27) Elfenau y dinystr yn ffrwydron ddychrynllyd
Yn nghelloedd marworog adfeilion daearfyd!
Pyrth annwfn a gauwyd yn dyn, anagorol,
A rhygniad arswydus y bolltau tragwyddol
Trwy ingol deimladau preswylwyr y dalaith!
Yr archddiafl hylldremiai yn mwrllwch Gehenna,
Ai lengoedd cythreulig gyd-syrthient ir danchwa.
Egwyddor anghydnaws ei ddieflig lywodraeth,
Yw cydwrthdarawiad o bob afreolaeth;
Ei drosedd oedd teyrnfrad ysgeler a damniol,
Ai gosb yw teyrnasu ar deyrnfrad dragwyddo
Un sedd yn ngwrth arall mewn ciprys diddarfod,
Yn ysu gan angerdd poeth wŷn ac anghydfod,
Gan gadw sedd Satan ar sigl yn oes oesoedd,
Ac eton ei chynnal trwy wrthrym en trinoedd
Nes felly mae pryder a nwydau gelynol
Y fall, yn bythenyn daledd parhaol!

Yn gymysg r giwdawd angelig sy yma,
I lawr bendramwnwgl aeth rhan o hil Adda!
Cynnifer o honynt fun ceisio dadymchwel
Llywodraeth Jehofah trwyr unrhyw wrthryfel;
Ac yn nhiriogaethau y tn ar pryf oesol,
Ni dderfydd trengiasaur farwolaeth dragwyddol!
Eu Duw a felldithiant, edrychant i fynu;
Ond cwmwl digofaint yn wybren y fagddu
Dryn ol melldithion ar uffern ei hunan,
Yn fythol gawodydd o dn ac o frwmstan.
Mewn maglau ennynol, y diafl ai angelion,
Ynghyd gwrthnysig annedwydd ddynolion,
A geisiant ddengyd, ond try ir gwrthwyneb,
Ymhyrddiant heb dycio am faith dragwyddoldeb,
Maer wl fawr ddiadlam gylch ogylch Gehenna,
Ag arnir fflam-argraff Ni ddaw neb oddiyma!

Yn awr weler Barnwr ar llys gorfoleddus,
Ar fintai ddifrychau yn ysgog yn drefnus;
Ymrestrant ar daenlawr o nwy uwchawyrol,
Er esgyn ir afrif gerbydau buddygol,
I gyflym olwyno dros rodaur angder,
Hyd ddorau pyrth dysglaer y nefol uchelder.
Yr Ynad gan wisgo ei dalaith freninol,
A ferchyg ei gerbyd o wawl yn y canol;
Oddiwrth y gogoniant a ddysglaer belydra
Adlewyrch ysblenydd a deifl y wn dyrfa,
Fel na raid wrth heulwen na llusern wybrenol;
Y Dwyfol Benadur rydd wawr mwy tanbeidiol.
A sylwaf o amgylch fod bydoedd-ysblenydd,
Yn ngoleu ir orymdaith yn colliu lleuferydd
Trybelid a llachar ledaena y gloewder,
Yn oleu hydreiddiol trwyr dirfawr angder;

(x28) A gwelir claer heiliau trwyr cyfrwng arddunol,
Fel gynt y canfyddid or belen ddaearol;
Y lloer yn llwydwelw yn ngoleu yr heulwen,
Mewn encil unigol ar lethrau yr wybren;
Un modd y byd-lampau tanbeidiol eu lluched,
Ddywelwent yn nhanlliw yr osgordd ogoned.

Seraphiaid, cerubiaid, angelion a seintiau,
Yn awr gydgyweiriant eu heuraidd delynau,
A dwyfol beroriaeth yr hynt orfoleddus,
Syn br annhraethadwy, a thyner soniarus,
Y sŵn dolysteiniol a gwympa ir wybyr,
Gan greu ymdniadau trwyr teneu uchawyr,
Y rhai a ymledant ir pell angderau,
Nes gwneyd y bydysawd yn syniol or corau
Syn chwareu gogoniant ir Llywydd buddygol,
Ddug anllygredigaeth or adfail ddaearol!

Ond welen y pellder fynyddau ban Gwynfa,
Amgaerau a thyrau prif-ddinas Jehofa;
Ac ar uchelfanau yr oror dragwyddol,
Ac yma ac acw o fryn i fryn oesol,
Y gwelir minteioedd o engyl claerwynion,
Yn prysur adeinio ir tyrau tryloewon;
Yn awr newydd ganfod yr edmyg ddychweliad
Or belen ddaearol ac or Adgyfodiad.


Y boreu buasai rhyw nifer o honynt,
Yn mrawdlys y cwmwl ar holl ddynol helynt,
Ond yn y cyfamser mewn bydoedd pellenig,
Ysbrydion fyrdd ddeuent yn llawn-berffeithiedig,
A hwythau anfonid o waith y ddaearen,
I weinir rhai hyny mewn rhyw bell, bell wybren;
Au hebrwng i wynfa tros dryblith anhygyrch,
Rhag colli eu llwybrau rhwng rhodau yr entyrch,
Ac ar eu disgyniad ar fanau paradwys,
Ynghyd r ysbrydion ddygasent i orphwys,
Hwy gawsant y nefoedd yn wag, mewn cymhariaeth,
Myrdd myrddiwn y cwmwl heb ddod on gorchwyliaeth.

Rhai eraill or engyl yn gynnar a droisent
O awyr y ddaear, ller boreu buasent,
Er mwyn gwneyd yn barod yr arlwy ar croesaw
Ir dorf waredigol, gln lu y ddeheulaw;
Y rhai hyn hedasent ir trumau tragwyddol.
Au trem trwy ororaur angder anfeidrol,
I edrych am herodr y fintai organaid,
A chwyfiad y faner fuddygol fendigaid,
Yr hon a chwareuai yn ngorwel nef lachar
Fel gynt y gogleddwawl yn wybren y ddaear,
Nes oedd ei thniadau yn hytrach sirioli
Dysglaerdeb perffeithglaer y Dwyfol Oleuni!
Yr eiliad y gwelsant yr arwydd pelydraidd,
I lawr r holl nefoedd ir tyrau grisialaidd,
(x29) Ar cannaid borthorion, bob un yn ei gyfle,
Yn derbyn y dorf orfoleddus oll adre.

Yn awr weler brydferth orymdaith yn sefyll,
Wrth byrth ang gwynfan glaerwynion eu mentyll;
Ac wele yr herodr mewn sillau grasusol,
Yn traethu i gyfarchiad, gan leision berorol,
Yn eglur a chroew fel cydgor y tnau,
Chwareuid ar unwaith mewn myrdd o delynau;
Disgynaii acenion ar fryniau paradwys,
Ar adsain au pynciai trwyr glynoedd mirieinlwys,
Nes graddol ddiflanu or sŵn pr, mawreddig,
Fel sad dystawol olafnod mewn miwsig: -
O byrth, medd yr herodr, dyrchefwch eich penau!
Ac ang agorwch, dragwyddol brif-ddrysau!
A daw i mewn trwoch mewn uchel urdduniant,
Y Dwyfol Orchfygwr, sef BRENIN GOGONIANT!-

 

Oddiar yr amgaerau nef-wyliwr a lefai,
Pwy ydyw y Brenin Gogoniant? gofynai.
Yr herodr atebai mewn adsain berdreiddiol, -
Efe yw yr Arglwydd sydd gadarn a nerthol,
Yr Arglwydd sydd nerthol a chadarn mewn rhyfel,
Efe yw yr Arglwydd ar Brenin Goruchel!
O byrth ymangwch! dyrchefwch eich penau!
A llawn ymagorwch dragwyddol brif-ddrysau!
A daw i mewn trwoch mewn prydferth urdduniant
Y Dwyfol Orchfygwr, sef Brenin Gogoniant!-

Drachefn or holl amgaer perorai yr holiant -
Pwy ydyw? Pwy ydyw y Brenin Gogoniant?

Nid herwydd na wyddid pwy oedd y Tywysog,
Nesasai ir ddinas yn Gerub Eneiniog;
Ond dyma ffurf ddwyfol gln gorau y nefoedd,

I byncio ei foliant yr awrhon ar gyhoedd.
Y ddysglaer orymdaith fynychair atebiad,
Fel nerthol lifeiriant mewn perffaith gydseiniad,

Cerddorai nes siglor tragwyddol nef-amgant -
Cryf Arglwydd y Lluoedd ywr Brenin-Gogoniant!

Ar hyn i mewn elai y dorf orfoleddus,
Gan chwareu peroriaeth annhraethol soniarus;
Holl wynfa ddadseiniai yr anthem o foliant, -
Cryf Arglwydd y Lluoedd ywr Brenin-Gogoniant!

 

Nesi y Cyfryngwr ir ofnadwy Wyddfod,

I bur deml Jehofa, ar Fynydd y Duwdod!
Cyflwynai ei deg briodasferch ddifrychau,
Gan wedyd O Dad, weler teulu a Minnau,
Y rhai i Mi roddaist, a gedwais yn dEnw

Er byd, cnawd, a diafol, - byw ydynt er marw!

Y LLAIS annarluniol o gysegr Jehofa,
Berorai i foddlonrwydd drwy holl awyr gwynfa;
Byw-dreiddiair pereiddlais yn dangnef a gwynfyd,
Trwy ddedwydd fynwesau meib hoenus y bywyd:
(x30) Chwareuai pelydrau y cariad tragwyddol,
Yn nydd claer paradwys fel arwydd boddhaol
O lwyr ymhyfrydiad y Dwyfol Mawrhydi,
Yn llawn ogoneddiad holl blant y goleuni.

Yn awr y myrdd-fyrddiwn o saint ac angelion,
Cerubiaid, seraphiaid; ar holl wynfaolion,
Gan guddiou hwynebau addolent yn arab
Y Tri-un Jehofan Mherson y Cynfab.
Mewn sanctaidd orchwyledd hwy dalent warogaeth
A pherffaith anrhydedd ir anfarwol Benaeth,

Gan wedyd, Sanct! Sanct! Sanct! Arglwydd Dduwr Lluoedd,
Llawn, llawn oth ogoniant yw daear a nefoedd!
Tydi ydwyt deilwng i dderbyn anrhydedd,
A gallu, a moliant tragwyddol, a mawredd.


Yr Amen cydganol ar ddiwedd yr anthem,
Ohiriol fynychai holl gorau Caersalem;
Ysbrydion gwaredol rhyw filfil o fydoedd,
O enau pencerddiaid cynhenid y nefoedd,
A gipient yr acen, ac oll yn mhriod-ddull
Eu bydoedd gwahanol, ac eto yn unddull,
A byncient Amenau mewn cywrain beroriaeth,
Ar holl amrywseiniau trwy bob nefol dalaeth,
Gan hedeg yn gyflym ar edyn yr adsain,
Wnaent nef ai phreswylwyr yn un br arwyrain,
Fel un miwsig perffaith a ddeilliai o seiniau
Rhyw laws aneirif o br offerynau.

Ar hyn ymwasgarai afriflur gogoniant,
I wledda ar burlan a dihysbydd fwyniant,
I droi tudalenau gweithredoedd y Duwdod,
Er cael darganfyddion, yn gyfres ddiddarfod,
O ras a mawrhydi yr Hanfod gyfriniol,
Syn burdeb, daioni, a chariad tragwyddol.

Parhau yr oedd mawrwaith dydd olaf marwoldeb,
I dynu eu sylw, cyffri eu dyddordeb;
Yr argraff roddasai golygfa y diwrnod
Oedd annileadwy ddelweddiad o syndod,
A threiddio fel trydan wnair gair Adgyfodiad
O enau i enau, o deimlad i deimlad!

Wrth glywed yr ymsn yn troi, mr dra hyfryd,
Yn benaf dyddordeb cyfundeb y bywyd,
Y newydd-ddyfodiaid or holl fydoedd eraill,
Amlygent eu hawydd, bawb iw angel-gyfaill,
Am wybod manylach hysbysrwydd or weithred:
Edrychain berffeithiad daearol waredred:
Tra ar eu ehediad y dydd mawr arbenig,
Trwy ddisathr ororau wybrenau pellenig,
Hwy gawsent aml awgrym or hyn oedd yn dygwydd
Yn naear plant dynion trwy nerthoedd yr Arglwydd;
A ffraeth fynegiadau eu hengyl-weinyddion,
A synent yn ddirfawr yr wybrol forddolion;
(x31) Ac ar eu disgyniad ar fryniau paradwys,
Or braidd yr ardremient trwyr meithder eglurlwys,
Na welent y faner Gyfryngol yn chwyfio
Yn ngorwel y nefoedd, gan fywiog ymdnio,
Pan, ar yr un eiliad, cyferchid eu clustiau,
Ag adsain ymchwelog buddygol ganiadau,
Yn cyhoedd ddynesu i byrth tragwyddoldeb,
O anghladd Marwolaeth, ddydd geni Bywioldeb.
Ond cyflym olyniad prif ffeithiau mr fawrion,
A phrysur a pharthol awgrymaur angelion,
Tran gwneyd eu syniadau or unrhyw yn ddyrys,
Oedd eton creu awydd am fod yn fwy hysbys;

Oblegid rhaid deall fod nefol berffeithiad,
Ar gynnydd tragwyddol mewn byth-ragfynediad,
Ac er eu perfeithio yn ngraddfar is-fydoedd,

Nid oeddynt ond dechreu ymagor ir nefoedd.

Yr engyl-weinyddion, gan gyflym rag-ddirnad
Eu mewnol orawydd, au haiddgar ddymuniad,
Ar frys anfonasant urddasol ddirprwyaeth
I lys yr archangel, er rhoddi hysbysiaeth
O sanctaidd awyddfryd pob newydd-ddyfodiad,
I gael hanes fanol o drefn Adgyfodiad.


Ehedfa y dirprwy yn fellt-frysiol ydoedd,
I brif borth grisialaidd penswyddog y nefoedd,
Ir cerub-borthorion mynegent eu gofyn,
Ac weler aurddorau yn agor iw derbyn:
Ar dirprwy hebryngid gan seraph-weinyddion,
Ir wyddfod-ystafell angfawr gysurlon,
Lle, ar sedd ogoned eisteddair archangel,
Braidd newydd roi heibioi lathr udgorn bloedd-uchel!
Trwyr llŷs yr oedd sereiph yn cyflym gynniwair,
A mynych ddiferai o bob gwefus ddysglair
Y gair ADGYFODIAD au trem addoliadol
Yn dangos cyffrad a syndod effeithiol;
Yr edmyg sylweddau ysgogent mor ysgawn
A phe eu llunesid o dyner nefolwawn,

Fel nnol, deneulun, sidanog gymylau,

Gynt chwyfient yn awyr y tr arwybrenau;
Ou llygaid caruaidd pelydrai gŵyl awydd
I wybod negesaeth eu dirprwy-garenydd,
Yr hyn a dueddai i eiliad o osteg
Trwy ang gynteddoedd y priflys cywreindeg;
Oddieithr bod yn meithder y neuadd fawr helaeth
Ryw dant heb lwyr orphen ei hunan-chwareuaeth,
Yn dl oediog adsain mewn araf ddystawiad
Ar sŵn y sill olaf or gair Adgyfodiad.


Yn awr gyda gwnau a edwyn nefolion,
Yr angel-dywysog bengrymai wahoddion
Ir dirprwy ddynesu, a thraethur dymuniad
Arwyddai eu haiddgar ddeisyfol ddyfodiad.

(x32).
Ar hyn eu llefarydd gyfarchair llŷs uchel;
A dymai serch-ddeiseb: - O! gnaid archangel!
Maer newydd-ddyfodiaid or bydoedd cylchynol,
Wrth glywed am wyrthiau y belen ddaearol,
Yn chwennych cael manol a chyflawn ddarluniad
O olygfeydd rhyfedd y dynol adferiad;
Maeu mawl au haddoliad yn aros y testyn,
Er rhoddi gogoniant mwy perffaith ir Duw-ddyn!
Am hyny rhyglydded ith fyg archawdurdod
Benodi areithwyr, a lle i gyfarfod,
Er adgynnrychioli, trwy nefol hyawdledd,
Ir newydd-ddyfodiaid brif ffeithiau yr ADWEDD.


Atebair archangel mewn geiriau grasusol-
Fy mrodyr angelaidd! maer cais mor foddhaol,
Yn wir, fel y teimlaf awyddfryd yn ennyn
I brysur gyflawni y peth ych yn ofyn; -
Gan hyny cynnalier prif gwrdd cyffredinol,
Ir hwn ymgynnulled or bell lwythau nefol,
Yn sereiph, cerubiaid, angelion, a dynion,
Ynghyd r holl newydd-berffeithiol ysbrydion,
Cynnifer ag ydynt yn rhydd ac awyddus,
I gyrhaedd adolwg or wyrth ogoneddus.

Sefyllfod y purlan gynnulliad fon gymhwys
Ar fin dwfr y bywyd, gar deildai paradwys,
Ac yno boed rhyddid i ofyn ac ateb,
Gan bob aelod dysglaer or nefol gyfundeb.
Y penaf lefarydd fo sant or hil ddynol,
O oes olaf daear or t bywnewidiol; -
Ar angel-gyfrifydd fun gwylio treigl amser,
A ddeil ei ddydd-wydryn goroesol ar gyfer; -
Yr angel fur boreu i safiad urddasol
Ar dir a mr llydan y byd diofrydol,
Ai lais yn diaspad trwyr llawr ar uchelder,
Gan groew fanllefain Ni bydd mwyach amser!
Y naill droed ar sychdir ar llall ar fr ang,
Oedd ddirgel arwyddlun cyfriniol mewn ymsang,
O ryfedd derfyniad y cyfnod cromfachol,
A alwyd yn Amser ynglŷn r hil ddynol;
Un pen or olafddydd oedd ar dir meidroldeb,
Ar llall syn ymestyn i fr tragwyddoldeb:-
Yr angel rybuddiodd fel byn yn y boreu,
A ddwg ir cynnulliad ei ddydd-wydryn goleu,
Yr hwn a rd eto ychydig yn chwaneg,
I drin pwnc y ddaear - defnyddier yr adeg;
Ac wedi diferiad yr olaf dywodyn,
Ar ddidranc gyfandir y parhd diderfyn,
Cymysger y testun r holl ryfeddodau,
Ofynant chwareuad y nefol delynau,
Er dedwydd berori gogoniant tragwyddol,
Yr Hanfod Oruchaf, y Triundod dwyfol.

 

(x33)

Pan dawair penadur, pelydrai boddlonrwydd
Trwyr meithion gynteddau o olwg yr Arglwydd;
Ac mal y tanbeidiai y Dwyfol ddysgleirdeb,
Pob angel addolai dn guddio ei wyneb;
Ac yna cyffyrddent u mil-fyrdd o dnau,
Er anfon ir orsedd ryw dn o fawlseiniau.


Ymgrymai y dirprwy, a gŵyl ymneillduent,
A rhai o weinyddion y llŷs au au dilynent,
A dygai un gydag ef udgorn perseiniol
I alwr cynnulliad ir llanerch benodol,
Ar llall a gymerai ddydd-wydryn y ddaear,
Ai amser-weddillyn oedd eto heb wasgar;
Ynghyd ehedasant; nid oes amser-raniad
A ddengys gyflymrwydd yr angel-ehediad;
Ac ar lanerch ang, wrth droed y Bryn Dwyfol,
Lle saif yr ysblenydd orseddfainc dragwyddol,
Ar daenlawr llysieuog, bythwyrddlas, a hyfryd,
Ymylwyd phalmwydd a choed Pren y Bywyd,
Lle cerdd y dwfr bywiol yn ffrydiau tryloewon,
Ar berlog raianlawr rhwng hedd-lwyni ffrwythlon,
Ller ymsercha engyl yn neildai anniflant,
Dn haulds cariadbair y Dwyfol ogoniant,
Honyma ywr llanerch, lle prysur udganwyd
I alwr cynnulliad y modd y penodwyd.


Ar chwythad yr udgorn y lluoedd ymgasglent,
Ar dirprwy angelaidd y dyben fynegent,
Awgrymiad y cynllun oddiwrth aidd bendigaid,
A sanctaidd chwilfrydedd y newydd-ddyfodiaid,
Y fywiog negesaeth yn llŷs yr archangel,
Ac mal y rhyglyddodd ir Duwdod eu harddel,
Y modd y trefnasai y llysol awdurdod,
Am relywr olafddydd yn hyd y cyfarfod,
Ac ir prif-lefarydd fod or dosbarth dynol,
O olaf l daear, sef sant bywnewidiol:


Hyn oll a fynegai y dirprwy-lefarydd,
Mewn seinber hyawdledd ir llaws ysblenydd,
Gan hyny, nefolion! chwanegair dirprwyad,
Os cymeradwywch, cynnygiaf fod galwad,
I Sant bywneidiol, o freiniol hil Adda,
Ddarlunio ir newydd-ddyfodiaid sy yma
Y mawr ogoneddus, aruthrol amgylchiad,
Ddynoda ymadrodd drwyr gair ADGYFODIAD.


Ar hyn y Shecinah, mewn dirfawr ysblander,
Chwareuain foddhaol a bywiog ar gyfer;
A hyfryd br awel oddiwrth yr orseddfainc,
Led-wyrai dalfrigau y palmwydd ireiddgainc,
Mewn dull o ymgrymiad ir mŷg bresennoldeb,
A wnai y nef ddysglaer yn fwy ei dysgleirdeb!


Yn nedwydd fwynderau y Dwyfol amlygiad,
Y dyrfa losog gyflwynai addoliad;

(x33) Eu pr Haleluiau arllwysai y lluoedd
Ir Hanfod Raslonaf syn byw yn oesoesoedd;
A thrar oedd yr awel ar adsain yn pyncio
Y mawl-air bendigaid - daeth galwad ddiymdro,
Ir sant o oes olaf y losg-belen isod,
Ddwyn allan ei draethiad ar fawrwyrth y diwrnod.


Ar hyny dynesai, mewn gwisg laes a chlaerwen,
A safai yn llednais, fel prif-athro trylen,
Ar uchlawr blodeuog - pelydrai ei lygaid

Ar dyrfa awyddus y newydd-ddyfodiaid,

Y rhai gyfleasid, trwy ffafr y llu nefol,

Y nesaf ir hwyawdl lefarydd daearol.

 

LLYFR II.

Y CYNNWYSIAD.

Y Sant bywneidiol yn agor ei gyfarchiad; ond cyn myned rhagddo nemawr, yn amlygu ei awydd am i un or engyl cyntefig ddangos pa fodd y buasai or dechreuad rhwng Mab Duw a Satan, yr hyn a wnelai weithred yr adgyfodiad yn eglurach. - Yr angel yn dyfod ymlaen desgrifiad o hono. - Dechreua drwy amlygu y gwahanaieth rhwng coronau y tywysogion nefol a choron Jehofa! Yna crybwylla am y gwrthryfel satanaidd yn y nef. - Desgrifiad or parotoadau milwrol at ei ddarostwng. - Y gad yn cyfarfod. Satan wedi ei gynddeiriogi trwy y rhwygiad a wnelai y fyddin deyrngarol yn ei restrau, yn defnyddio gwlybyr halogedig a dynasai o awyrgylch lygredig el dalaeth, i wenwyno y saethau - syfrdandod y fyddin deyrngarol mewn canlyniad - ei henciliad o flaen Satan ai fyddin tuar brif ddinas nefol. - Y Tad yn anfon y Mab ir frwydr - yntau yn marchogaeth ar baladr or gwawl nefol yn erbyn Satan - ac tharanfollt hollalluog yn ei ddymchwelyd ef ai fyddin, gan eu chwyrndaflu hyd attyniad annwfn, lle y disgynent i ddinystr.

Iw hychwanegu: tudalennau

34 :: 35 :: 36 :: 37 :: 38 :: 39 :: 40 :: 41 :: 42 :: 43 :: 44 :: 45 :: 46 :: 47 :: 48 :: 49 :: 50 :: 51 :: 52 :: 53 :: 54 :: 55 :: 56 :: 57 :: 58 :: 59 :: 60 :: 61 :: 62 :: 63 :: 64 :: 65 :: 66 :: 67 :: 68 :: 69 :: 70 :: 71 :: 72 :: 73 :: 74 :: 75 :: 76 :: 77

 

DIWEDD





DOLENNAU AR GYFER GWEDDILL Y GWEFAN HWN

0043c
Yr iaith Gymraeg

0005k
Mynegai yn nhrefn y wyddor ir hyn a geir yn y gwefan

1051e
testunau Cymraeg throsiad Saesneg yn y gwefan hwn

 

sumbolau arbenning: ŵ ŷ

Adolygiadau diweddaraf: 10 07 2002


Bler wyf i?
Yr ych chin ymwld ag un o dudalennaur Gwefan CYMRU-CATALONIA
On sc? Esteu visitant una pgina de la Web CYMRU-CATALONIA (= Galles-Catalunya)
We(r) m ai? Yu a(r) vzting peij frm dh CYMRU-CATALONIA (= Weilz-Katluni) Wb-sait
Where am I?
You are visiting a page from the CYMRU-CATALONIA (= Wales-Catalonia) Website

CYMRU-CATALONIA

 

Edrychwch ar fy Ystadegau / Mireu les estadstiques / View My Stats